All Chapters of Ang Ex kong XXL : Chapter 41 - Chapter 50

“You’re coming with me, sa ayaw at sa gusto mo.”What the fuck!?Nanlaki ang mga mata ko.“Excuse me—Kendiel, what the hell are you—”Hindi ko na natapos ang sasabihin ko nang bigla niya akong buhatin.“KENDIEL FLORES! IBABA MO AKO!”Wala.Para bang wala siyang narinig.Napahampas ako sa kaniyang balikat habang pilit na nagpupumiglas, ngunit mas lalo lamang niyang hinigpitan ang pagkakahawak sa akin.“Stop moving.” naiinis na wika nito na tila ba nahihirapan.“Stop moving!? Ikaw ang biglang nang-aagaw ng tao sa sarili niyang bahay!” singhal ko sa kaniya.“I'm not kidnapping you.” wika niya.What the fuck!? Kung hindi ito kidnaping e ano to!? “Really? Kasi mukhang kidnapping ang ginagawa mo!” Singjal ko sa kaniya.At bago pa ako makapag-react, basta na lamang niya akong isinakay sa kaniyang kotse.“Excuse me!?” nakataas na kilay na wika ko. Wala akong nagawa kundi umupo dahil talagang nahihitrapan ako. Habang nakatayo dito sa kaniyang kotse.“Bye.” Nakangiting wika ko sa kaniya at ak

BANQUET!?Napatingin ako kay Kendiel nang marinig ko ang sinabi ni Tita Maeve. Nakataas lamang ang dalawang balikat nito, para bang wala siyang kaalam-alam sa plano ng sarili niyang ina.I took a deep breath before turning back to Tita Maeve, who was already smiling at me as if she had been waiting for my reaction.“Tita, hindi po ba medyo nakakahiya?” nahihiya kong tanong.Instead of answering, mas lalo lamang lumawak ang ngiti niya.“No, hija. Go upstairs and change. May hinanda akong gown para sa’yo.”“Gown?”Tumango siya at hinila ako nang bahagya palapit sa kaniya. Then, she leaned closer and whispered something that instantly made my eyes widen.“It might help you seduce Kendiel.”What?!Agad na nagpantig ang mga tenga ko.“Tita!”Ngumisi lamang siya bago ako tuluyang itinulak nang marahan papunta sa hagdan.“Go!”Hindi ko na alam kung matatawa ba ako o mahihiya. I could feel the heat creeping up my cheeks, but instead of arguing with her, agad akong umakyat.I heard someone cal

Matapos niyang sabihin iyon, para akong natuod sa kinatatayuan ko.Beautiful.Paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang isang salita na para bang sirang plaka. Hindi ko alam kung bakit ganoon kalaki ang epekto sa akin ng simpleng papuri niya. Siguro dahil galing iyon kay Kendiel.At mas nakakainis dahil ramdam kong umiinit na naman ang aking mga pisngi.Nabalik lamang ako sa ulirat nang magsalita si Tita Maeve, na may malawak na ngiti sa labi.“Let’s go?”Tumango si Kendiel. Marahan niyang kinuha ang kamay ko at isinukbit iyon sa kaniyang braso bago nagsimulang maglakad.Wala na rin akong nagawa kundi sumunod.Tahimik kaming naglakad palabas ng boutique. Paminsan-minsan ay napapatingin ako sa aming magkadikit na mga braso, at hindi ko maiwasang mapangiti nang kaunti.Okay, Desiree. Calm down.Pagkalabas namin ng boutique, napansin kong biglang lumihis si Tita Maeve sa ibang direksiyon.“Tita!” tawag ko.Agad siyang lumingon sa akin.“Yes, hija?”“Saan ka po pupunta? Hindi ka po ba sasab

Marami kaming nadaanang bahagi sa loob ng cruise ship. Mula sa eleganteng lobby, mga restaurant, lounge area, hanggang sa mahahabang hallway na may mga kuwartong nakalaan para sa mga guest nito. Sa bawat sulok ay makikita ang mamahaling disenyo at dekorasyong lalong nagpapaalala sa akin kung gaano ka-exclusive ang lugar na ito.Hindi naman nagtagal ang aming paglalakad hanggang sa tuluyan kaming makarating sa mismong pinagdarausan ng banquet.Pagpasok pa lamang namin, agad akong namangha.Maraming tao.May mga banyaga rin sa paligid—mahahalata sa kanilang accent, pananamit, at paraan ng pakikisalamuha. Ang iba naman ay pamilyar sa akin dahil ilan sa kanila ay mga investors din ng kumpanya ko. Mayroon ding mga mukha na hindi ko talaga kilala, marahil ay mga business partners o VIP guests na inimbitahan para sa gabing ito.Bahagya akong napalunok.This is definitely not an ordinary banquet.Nang ilang hakbang na lamang ang layo namin sa entrance ng main hall, biglang umalingawngaw ang b

Hinayaan naman ako ni Damon na mapag-isa, lalo na’t alam niyang matindi ang galit ko dahil sa ginawa niya kanina. Nakaupo lamang ako sa deck habang pinagmamasdan ang malawak na dagat, hinihintay na tuluyang kumalma ang aking pakiramdam.Maya-maya, narinig ko ang mga yabag mula sa likuran ko.“Kalmado ka na ba?”Napatingin ako sa aking tabi nang maramdaman ang presensya niya. Dalawang pares ng sapatos ang agad kong napansin.Hindi ko na kailangang itanong kung sino iyon.Wala naman akong ibang kasama rito bukod sa kapitan ng yate.Hindi ko siya sinagot.Sa halip, nanatili lamang akong nakatingin sa dagat.Umupo siya sa tabi ko. Ilang segundo siyang tahimik bago marahan niyang kinuha ang ulo ko at ipinatong iyon sa kaniyang balikat.“Pasensya na kung tinakot kita kanina,” malumanay niyang sambit.Ramdam ko sa tono ng kaniyang boses na sincere ang paghingi niya ng tawad.“Bakit mo ginawa iyon?” tanong ko.“Wala lang. Trip ko lang.”Agad ko siyang sinapak nang mahina sa braso.“Aray!"Nap