Todos los capítulos de Ang Ex kong XXL : Capítulo 51 - Capítulo 60

Naalimpungatan ako ng naramdaman kong may gumagalaw sa aking tabi. Unti-unti ko ring naramdaman ang lamig ng aircon sa akinng bandang dibdib at may humahalik sa aking katawan. Dahan dahan kong minulat ang aking mga mata at nakita ko si Kendiel na hinahalikan ang aking cleavage habang ang dalawa niyang mga kamay ay minanasahe at pinipisil ang aking dibdib. “Hm Kendiel” I moan because of the sensation. Napatingin ito sa akin ng marinig niya akong umungol. I bit my lower lip ng magtama ang amin mga mata. I saw fire in his eyes dahilan para mas lalong dumagdag ito sa init na aking nadarama.He started licking my right nipple while both of his hands were massaging my boobs. “Kendiel” I moaned again. “You like it?” he said while licking my nipple and looking straight into my eyes.“Y-Yes” I saidAnd because of that, parang naging signal ito sa kaniya upang sakupin ang aking mga labi. He kissed me like no tomorrow, his kisses were mixed with aggressive with a bit of passionate. Hindi ako

Hindi pa talaga siya nakuntento. Ilang ulit pa niyang niya akong inangkin sa bathroom, hanggang sa tuluyan na lamang siyang napahinto nang tumunog ang kaniyang telepono.Tumawag ang kaniyang sekretarya.Kailangan niyang pumunta sa kumpanya dahil may board meeting siyang kailangang daluhan.Kaya heto kami ngayon.Siya ay maayos nang nakabihis, habang ako naman ay hirap na hirap pang magsuot ng damit dahil hindi ko mapigilang manginig ang aking mga tuhod.“Hey, you okay?” tanong niya.Puno ng pag-aalala ang boses niya.Napatingin ako sa kaniya, hindi makapaniwala.He became gentle to me… What happened?“I-I’m fine,” nauutal kong sagot.Pinilit kong tumayo, ngunit pagkakatayo ko pa lamang ay agad na nanghina ang mga tuhod ko.“Ah!”Muntik na akong bumagsak, ngunit mabilis niya akong nasalo.Saglit kaming nagkatitigan.At sa pagkakataong iyon, hindi ko maiwasang mapansin ang kaniyang mga mata.Hindi na malamig.May kung anong emosyon na hindi ko maipaliwanag—pag-aalala, lambing, at isang

Pailing-iling akong ibinalik ang aking mga mata sa mga papeles upang pigilan ang luhang nagbabadyang pumatak.Sobrang sakit.Umaasa ako na iiwasan niya si Ferlyn. Na kapag lumapit ito sa kaniya, itutulak niya ito palayo. Kahit simpleng paglayo lang sana.Pero taliwas sa inaasahan ko ang nangyari.Tahimik ang paligid.Ramdam ko ang mga titig nilang dalawa sa akin, na para bang hinihintay nila kung ano ang magiging reaksyon ko.“Anong ginagawa mo dito?”Hindi ko man siya tinitingnan, alam kong si Kendiel iyon.Malamig ang kaniyang boses. Malayo sa tono ng boses niya noong nasa banquet kami. At kahit malamig iyon, may kakaibang dating—para bang hindi rin niya gusto ang presensya ni Ferlyn.“Ano pa nga ba?” sagot ni Ferlyn, bakas sa boses nito ang pagiging malandi.Fuck.Nakakasuka.“Binibisita ko ang boyfriend ko.” nakangiting wika niya habang nakatingin sa akin. Sinadya niyang idiin ang salitang boyfriend.Para akong natuod.And that's the confirmation I need, I guess.Bigla akong nawa

Habang tumatakbo ang sasakyan, unti-unti kong pinipilit isara ang aking mga mata.Hindi ko alam kung dahil sa sobrang pagod — pisikal man o emosyonal — o may iba pang dahilan, pero sa nakaraang mga linggo, parang palagi na lang akong inaantok. Kahit gaano man ako katagal matulog kagabi, pagod pa rin ang katawan ko sa umaga.Baka stress lang, sabi ko sa sarili ko.Unti-unti kong naramdamang bumibigat ang aking mga talukap-mata. Ang huling naalala ko na lang ay ang malamig na simoy ng aircon sa loob ng sasakyan, at ang tahimik na tunog ng makina habang papalayo kami sa bahay na iniwan ko.At doon, sa gitna ng aking pagkalito at pagkapagod, dahan-dahan akong nalulon ng antok.Nagising ako dahil sa sikat ng araw na tumatama sa aking mukha. Dahan-dahan kong minulat ang aking mga mata, agad nangunot ang aking noo ng makita kong nasa hindi ako pamilyar na lugar.Nasaan ako?Nilibot ko ng aking paningin ang paligid.Isang malawak na terrace ang unang sumalubong sa aking mga mata — may glass r

Unti-unti akong tumayo, ang mga binti'y bahagyang nanginginig. Ilang saglit akong nanatiling nakatitig sa dalawang guhit na nasa aking kamay bago ito marahang inilapag sa ibabaw ng lababo.Lumapit ako sa salamin.Ang mukhang sumalubong sa akin ay hindi ko na masyadong kilala — mamula-mula ang mga mata, may bakas ng tuyong luha sa pisngi, at isang tinging puno ng pagkalito na hindi ko maitago kahit sa sarili ko.Binuksan ko ang gripo at hinawakan ang malamig na tubig, hinayaang dumaloy ito sa aking mga palad bago ihilamos sa mukha. Isang beses. Dalawang beses. Sa bawat paghawak ng malamig na tubig sa aking balat, parang unti-unti kong nararamdamang bumabalik ang lakas ng loob na kanina'y biglang naglaho.Tumingin ulit ako sa salamin.Kaya mo 'to, Desiree.Hinugot ko ang isang malalim na hininga, pinunasan ang natitirang luha gamit ang likod ng aking kamay, at inayos ang buhok na medyo nagulo.Hindi pa ako handa. Sa totoo lang, hindi ko alam kung magiging handa pa ako. Pero alam kong hi