Todos os capítulos de Ang Ex kong XXL : Capítulo 61 - Capítulo 70

Pagkatapos ng usaping iyon ay nagdesisyon si Damon na lumabas muna upang magluto ng pagkain na maaaring pasok sa aking panlasa."Sandali lang ako," wika niya bago tuluyang lumabas ng silid. "Kung may kailangan ka, tawagin mo lang ako."Tumango ako, at nang mag-isa na ako sa silid, hinayaan kong lumibot muli ang aking paningin sa buong kwarto. Sa unang pagkakataon, mapapansin ko ang detalye nito — ang malawak na espasyo, ang mga puting kurtina na dahan-dahang sumasayaw sa simoy ng hangin mula sa nakabukas na bintana, ang amoy-dagat na pumapasok kasabay ng liwanag ng umaga.Tumayo ako at lumapit muli sa bintana, tinititigan ang malawak na karagatan sa harapan.Kakaiba. Kahit gaano man kalaki ang kaguluhang nararamdaman ko sa loob, may bahagi sa akin na nakakaramdam ng katahimikan sa harap ng tanawing ito — parang pinapaalala sa akin na kahit gaano man kalaki ang alon, may panahon pa rin itong humupa.Marahan kong hinaplos ang aking tiyan, kahit alam kong wala pang mararamdamang pagbabag

After what happened sa opisinaKendiel POVPagkaalis ni Desiree, ilang segundo akong nanatiling nakatingin sa direksyong kaniyang tinahak.Hindi ko alam kung bakit, pero parang may kung anong bumigat sa dibdib ko nang makita ko ang ekspresyon niya bago siya tuluyang umalis.Mukhang nasasaktan siya.At higit sa lahat, mukhang pinipigilan niyang umiyak sa harapan ko.Napakurap ako at pilit kong inalis sa isip ko ang kaniyang mukha.Pero bago pa man ako tuluyang makabawi, agad kong naramdaman ang kamay ni Ferlyn sa aking braso.At sa isang iglap—Itinulak ko siya palayo sa akin.“A-ano ba ’yan?!”Napaatras siya at muntik nang mawalan ng balanse. Agad niyang kinapitan ang gilid ng pader upang hindi tuluyang bumagsak.Nanlaki ang mga mata niya habang nakatingin sa akin, halatang hindi niya inaasahan ang ginawa ko.Ako man…Hindi ko rin inaasahan ang sarili ko.“I don’t know either.”Napasinghap ako at umiwas ng tingin.“N-nothing,” tanging sagot ko.Pero alam kong nagsisinungaling ako.Not

Nagising ako dahil sa ring ng aking cellphone. Agad ko itong kinuha at basta ko na lamang sinagot ng hindi tinitignan kung sino ang tumatawag. “Hell-“Where the fuck are you, Kendiel!?” isang boses na pamilyar sa aking ang bumungad ng sagutin ko ang tawag. Kahit inaantok pa ay pilit kong imulat ang aking mga mata para tignan ang nagbubunga sa akin sa tawag. The caller was my mom - Maeve Flores. “Kendiel! Hello!” Sigaw nito ng maibalik ko sa aking tenga ang aking cellphone. “Good morning, mom” bati ko sa kaniya. “Anong good morning ha!? Kakagising mo lang ba!? Nako bata ka!” sermon niya. Hindi ko alam kung maiinis ba ako sa kaniyang pambubunganga dahil ang aga ga niya akong binubungangaan. “Can-“Ano patatahimikin mo ako?! Anong ginawa mo kay Desiree ha! Bakit siya nag resign sa trabaho niya bilang body guard mo!” Bumilis ang tibok ng aking puso dahil sa narinig.Resign? How? Nagbibiro lang si mommy. Pag-aalo ko sa aking sarili dahil hindi ako naniniwala na iiwan ako ni Desire

Habang nakaupo ako ay naalala ko ang conversation namin ni Damon kagabi, baka alam ng kaibigan niya kung nasaan si Desiree. Agad kong binuhay muli ang aking cellphone at agad na hinanap ang numero ni Damon, ng makita ko ay agad ko siyang tinawagan. Bawat ring ng cellphone ay katumbas nito ang bawat pagtibok ng aking puso. Sagutin mo, Damon. Please.Isa. Dalawa. Tatlong ring.Muntik ko nang ibaba ang tawag, akala ko'y hindi na ito sasagutin, nang biglang may nagsalita sa kabilang linya."Kendiel?" Ang boses ni Damon ay may bahid ng gulat, marahil sa oras ng aking pagtawag. "Anong meron?"Napalunok ako, hindi alam kung paano ko sisimulan.“Damon” Wika ko sa kaniyang pangalan. “Pwede mo ba akong tulungan na hanapin si Desiree?” tanong ko, nanikip ang aking puso dahil sa aking sinabi. "Hanapin? Bakit?" takang tanong nito.Napahawak ako sa aking noo, hinahanap ang tamang paraan para ipaliwanag ang lahat nang hindi ko kailangang buksan ang buo kong kalagayan sa telepono lamang."Kasi,"

Simula nang umalis si Damon ay naging tahimik ang bahay — walang nang-iingay, walang nang-aasar sa akin.Nakaupo ako sa sofa at nanonood ng movie nang biglang tumunog ang aking cellphone. Kinuha ko ito at tinignan — it was a message from Damon.Damon: Hey, how are you?Me: Doing fine, I'm craving something. Sabi ni Aling Berta wala daw'ng binibenta dito. 😢Damon: Ano ba 'yon?Me: Durian kaso walang mabahong amoy. Can you buy me something like that, Damon?Damon: Durian na walang amoy? Imposible naman yata ang gusto mo.Agad na nangilid ang aking mata nang mabasa ko 'yon.Damon: I know you're crying right now. Fine. I will look for something like that, okay? Calm down.My mood shift real quick when I read his reply.Me: Okay!Napangiti ako sa sarili ko, pinunasan ang natitirang luha sa gilid ng aking mata. Hindi ko na alam kung tatawa ba ako o iiyak sa sobrang bilis ng pagbabago ng aking emosyon — kaninang umaga lang, kumpiyansa akong sinasabing kaya kong mag-isa, ngayon, isang simple