Semua Bab INNOCENT MAID FOR MR. ARROGANT BOSS: Bab 61 - Bab 70

Peachee Gabi na nang makabalik kami ng hotel room galing sa pag-a-island hopping, humingi rin naman siya ng tawad sa pagpisil niya sa kamay ko na talaga namang masakit. Kinausap niya rin ako patungkol sa kaibigan niyang iyon na kapag makasalubong ko man, wag ko raw kakausapin. "Kahit magtanong?" "Yes, kahit magtanong." Wala na lang akong naging imik pa at si Sir. Stefan na itong kausap ko na unti-unti na rin akong nasasanay na tawaging sa pangalan lang. Sa kabila ng kaganapan kanina, naging masaya naman ang buong araw ko, sobra akong nag-enjoy. Ang dami naming activity na ginawa. Sumakay kami sa malaking yate niya, nag-snorkling, nag-dive kasama ang mga isda na talaga namang bumuo ng araw ko. Napakasayang karanasan, marami rin siyang kinuhang litrato ko na tuwang-tuwa at nang ipinakita sa akin kitang-kita ko ang saya sa sarili ko na ni minsan... hindi ko pa noon nakita. Kaya bilang bawi, kailangan ko siyang paligayahin ngayong gabi, oo... ako nang magkukusa, palagi naman siya

Peachee "F*ck Peachee..." halos nanghihina niyang usal nang umibabaw ko sa kanya at ako na mismo ang naghubad ng suot niyang boxer. Kaya tumambad sa akin ang galit at matigas niyang kahabaan. Napakagat labi ako nang bumaba ako para pumantay dito kaya kita ko... ang naglalabasang ugat. "Sorry... inabala kita. Hindi kasi ako... makatulog..." At unti-unti inilapit ko ang bibig ko sa ulo nito at ipinasok nang dahan-dahan kaya sa kauna-unahang beses narinig ko siyang humalinghing at umungol at napamura pa. Gulat na gulat siya dahil ito nga naman ang unang beses ginawa ko ito sa kanya at ako pa talaga ang nagkusa kaya nangibabaw ang pagkawindang sa mukha niya. Hindi malaman ang sasabihin, nagbukas sara lang ang bibig niya kaya napanganga na lang siya habang pinapanuod niya ako sa ibaba niya buhat ng mga matang namimilog pa sa akin at unti-unti pumupungay habang ramdam niya ang init ng bibig ko. Halo-halong reaksyon ang nakikita ko sa mukha niya at emosyon naman sa mga mata niya, pero n

Peachee "My father wants to meet you." Natigilan ako nang nasa biyahe na kami pabalik ng Maynila at patungong airport na at gulat ako napabaling sa kanya mula sa pagkakatingin ko sa labas ng bintana ng sasakyan. "P-Papa mo?" "Hindi, Papa mo," pamimilosopo niya pero seryoso ang mukha ganoon din ang boses niya kaya napakurap ako. Natahimik naman ako. Gusto ko sana siya biruin ngunit parang wala kami sa tamang timpla pareho at kapansin-pansin din ang pag-iiba ng mood niya noong nakaraang araw pa. Wala akong ideya kung bakit dahil hindi naman niya sinasabi sa akin. Kahit ako tahimik lang din dahil sa lalaking iyon... Gusto ko sanang sabihin sa kanya ang mga sinabi ni Raul pero magdadalawang isip ako dahil alam kong gulo lang. Noong pagbalik ko rin sa hotel, balisa ako at nadatnan ko si Stefan na nakatanaw lang sa labas ng door window ng balkonahe, tahimik na nakapamulsa at nakatalikod sa pintuan pagpasok ko. Nakatuon lang sa magandang tanawin ang tingin niya at kapansin-pansin ang

Third Person's POV "So what happened?" bungad na tanong ni Don Octavio sa anak habang nakatayo siya sa harapan nito hawak ang tungkod ng dalawang kamay na magkapatong. Nakaupo si Stefan sa isa sa mga benches ng hospital sa labas ng pribadong silid na siyang kinaroroonan ni Peachee wala pa ring malay at kailangan i-sustain ng hangin kaya meron nakakabit sa ilong nito nang mawalan ito ng sapat na oxygen sa baga dahil sa ginawa niya... dahil sa matinding selos. Ngayon lang siya nakaramdam ng ganoong klase ng galit sa isang babae... at ang nasa isip niya noong mga oras na iyon habang blangko siya... Kung may ibang makikihati at makikinabang sa babaeng mahal niya mabuti pang tapusin na niya. Nahimasmasan din siya sa ginagawa, pero huli na. Hindi na ito humihinga kaya kaagad siyang sinalakay ng matinding kaba, hustong nahintakutan at parang nakakita nang multo nang makita niya nangitim na ang mukha at labi ni Peachee, at lambot na, ni wala nang kamalay-malay. He immediately checked her

Third Person's POV "It's been days why she's still not gaining her consciousness??" Stefan asked the Doctor frustratedly, hindi na niya nagugustuhan. Mag-iisang linggo na but Peachee remains unresponsive, her breathing is stable but she still has to use breath through oxygen just to maintain it. But unfortunately, she's still laying there, not even moving her eyelids, kaya nagsisimula na siyang mangamba. "Just wait patiently, Sir. When a person almost dies from a lack of oxygen in their body and it reaches their brain, it will take time to recover, and mostly in these kinds of cases ay meron pa ngang umaabot ng ilang linggo." Napatiim bagang siya at nahilot ang gitnang ilong habang nakapamaywang at mariin na lang na napapikit habang nakapamaywang. "But don't worry, Sir. Her condition is stable makakaasa kayo she just needs time. Mahina lang ang endurance ng pasyente, even her respiratory, let's say she's weak. but I can make sure she will wake up soon." And the Doctor exc