جميع فصول : الفصل -الفصل 80

Peachee Hindi ko rin gusto ang kapootan ang lalaking nagbigay sa akin ng bagong buhay, pag-asa, at higit ng halaga. Pero masisisi ba ako na hindi ko pa siya kayang patawarin? Ang kala ko ligtas ako kapag kasama ko siya. Na walang tao pwede manakit sa akin dahil siya ang parati pumo-protekta mula sa mga gusto akong saktan, kagaya ng ipinakita at ipinangako niya. Pero sa kanya naman pala ako hindi ligtas. Kaya bago ako ilabas sa hospital. Tinapat ko siya. "Hindi ako sasama sa bahay," saad ko kahit masakit din sa kalooban ko dahil sanay ako na parati na siyang kasama. Sa lumipas na maraming buwan naming naging magkarelasyon, naging masaya ako sa piling niya, pero sa isang iglap binago niya ang pananaw ko. At alam niya kung gaano ako nagpapasalamat sa lahat ng naitulong niya sa akin, pero sa palagay ko bayad na rin ako. Hindi siya kumibo, nagpatuloy lang siya ayusin ang mga gamit ko dahil ngayong araw din ang labas ko. Kaya bumangon ang iritasyon sa akin. "Ang sabi ko... hind

Third Person's POV "I thought you loved that woman?" Don Octovio asked Stefan when he visited his house to check his son after going back to Manila. "I do," he answered timidly while holding a glass of hard liquor on his hand, at ang mga bisig nakatuon sa magkabilang hita habang nakaupo sa mahabang sofa ng living room. Katapat ang kanyang ama na inoobserbahan lang siya buhat ng nagtatanong na tingin. "Oh, so why did you let her leave, then? Will you just easily let her?" Don Octavio followed up a question with eyebrows furrowed in confusion. Napangisi naman si Stefan na may kasamang mahinang pagsinghal. "Of course not." And he straightly drank, inubos ang laman ng baso at inilapag sa lamesa. "I'm just giving her space," he explained. Hindi nagsalita ang Don, nanatiling nakatingin lang sa kanya buhat ng naniningkit nitong mga mata. "Sa bahay mo na lang sana siya pinatuloy, hindi mo na kailangan gumastos ako nang bahala sana sa kanya—" "Oh come on." Stefan laughed which made

Peachee "Anong kailangan niyo?" Sinikap kong maging magalang at mahinahon ang boses sa harap ng babae. Ayaw ko man itong pakiharapan, pero mas mainam nang malaman ko kung ano bang pakay niya. Nakangiti sa harapan ko si Rivaly buhat ng magandang pamomostura hindi lamang ng tindig, pati na rin pananamit suot ng isang pambababaeng corporate attire na wari kong galing pa siya sa trabaho at dito dumiretso. Nilibot niya muna ng tingin ang kabuuan ng shop saka siya nagsalita. "I just want to know what you're doing now with your life after you and Stefan broke up." Nahigit ko ang pag-hinga ko nang banggitin niya ang pangalan ng binata kaya lalo hindi umaliwas ang mukha ko sa paraan pa ng pagkakasabi niya. "And I must say, you're doing great. I didn't expect that you a have talent in managing businesses, huh? Kahit hindi ka... nakatapos." May himig ng panunuya sa tono niya. Huminga ako muli ng malalim, kumalma at sinikap na wag magpadala sa emosyong gusto niyang maramdaman ko. "Lahat na

Peachee Kagat-kagat ko ang hinlalaki ko habang nakatitig sa hawak kong phone, pinagiisipan ko mabuti kung tatawagan ko ba siya o hindi. Kanina pa ako nagpapabalik-balik ng lakad sa katamtaman laki ng opisina pangalawang palapag nitong bake shop. Hindi na nga ako nakatulog magdamag, tapos kinaumagahan meron na namang nanggulo bukod pa kahapon. Hindi ko alam kung ano pa bang gusto nila samantalang nananahimik na ako, matagal na akong walang koneksyon kay Stefan. Pero pilit pa rin nila ako inuugnay sa kanya, minamata at sinusumbatan na para bang kanila galing lahat ng naipundar ko. Iyung nagbigay nga, walang sinabi. Sila, pupuntahan ako para pamukhaan? Hindi ko naman sila ginugulo, nang malaman ko na ikakasal si Stefan kay Rivaly, tumutol ba ako? Hindi naman... Sa halip, tinanggap ko. Kahit sobrang sakit sa akin. Wala naman ako magagawa. Ako ang una nagtaboy sa kanya. Kagustuhan ko mamuhay ng hindi siya kasama, kaya kalabisan na pigilan sila at bumalik sa kanya gayong nalama

PeacheeNagulat na lang hawakan niya ang pang-upo ko sabay binuhat ako paharap kaya nagtama ang aming maseselang parte sabay tinakpan ang bibig ko nang sisigaw na sana ako kaya pinanlakihan ko siya ng mata buhat ng hingal kong paghinga sa tensyon."Your staff can't do anything even if you scream so if I were you... let me do what I want." Iniakyat niya ako sa hagdanan at pumasok ng opisina ko.Mabilis niya akong naisandal sa likod ng pintuan pagkasara niya sabay lock at idiniin ako sa pagitan nito at ng katawan niya, hindi na ako nakapalag pa nang salakayin niya ang mga labi ko at mapusok na inangkin hawak niya ang batok ko.Namilog ang mga mata ko halos lumuwa sa ginagawa niya.Madiin ang halik niya... sobrang init.Sobra din niyang pusok at agresibo.Hindi halatang sobrang nananabik.Kaya ang katawan ko parang may sariling buhay, ayaw na rin paawat. Kaya sa huli'y napahawak na lang ako sa batok niya at tumugon sa bawat halik ng labi niya.Ramdam ko ang pag-ngiti niya sa ginawa kong