Todos os capítulos de เมียต้องห้ามในสมรสลวงมาเฟีย (คนโหดในโหมดโคตรดุ): Capítulo 21 - Capítulo 30

เฌอลินน์ที่ถูกลอบวางยาขยับตัวบิดไปมาบนเบาะรถ ความกระสันซ่านที่ไม่ได้เกิดจากความรู้สึกของเธอจริง ๆ แต่เป็นการบังคับมันแสนขยะแขยงจนฟันขาว ๆ กัดเม้มกลีบปากเสียเลือดไหลซิบดวงตาคมเฉี่ยวดั่งจิ้งจอกเอ่อคลอเคลือบม่านน้ำบางจากความอดทนกลั้น หญิงสาวพยายามไม่ทำตัวกระโตกกระตากแล้วสอดสายตามองออกนอกตัวรถเพื่อจำจำเส้นทางสำหรับใช้หนีในเร็ว ๆ นี้ทว่าตอนที่ร่างบางกำลังบิดตัวไปมาอยู่บนเบาะอยู่นั้น หูกลับแว่วได้ยินเสียงห่ากระสุนสาดเข้าใส่ ใบหน้าสวยเอี้ยวตัวหันมองด้านหลัง พลันพบว่าสัญลักษณ์ของรถที่ตามมาเป็นของสามี พาให้ความเครียดเคร่งเกรงกลัวที่มีอยู่ในใจคล้ายจะมลายหายไปในบัดดล ก่อนความใจชื้นจะเข้ามาแทนที่ปัง! ปัง!! ปัง!!!เสียงกระสุนพุ่งเจาะล้อซ้ำ ๆ พาให้คนขับไม่อาจบังคับได้อีกต่อไป มันพุ่งชนสะพานเสียงดังสนั่นประหนึ่งรถเบรกแตก“แม่ง! ห่าเอ้ย”คนขับที่ทำตัวไร้ตัวตนมาตลอดสบถเสียงดัง แล้วหยิบปืนมายิงสวนตอบโต้กลับแววตาเครียดขรึม ตอนที่เห็นงานนี้บนเว็บมืดก็คิดว่ามันคงง่าย ๆ แค่ลักพาตัวผู้หญิงคนหนึ่งเท่านั้นมันจะแค่ไหนกันเชียว ครั้นมาเจอกับจังหวะไล่ตามมาสาดกระสุนใส่เหมือนจะเอาให้ตายกันไปข้าง ความคิดก็เริ่มเ

สามวันต่อมาเฌอลินน์เดินออกกำลังกายรอบ ๆ บ้านอย่างผ่อนคลาย เนื่องจากวันนี้เป็นวันหยุดของร้านเธอเลยไม่ต้องไปทำงาน หญิงสาวเดินมองนกมองไม้สูดอากาศบริสุทธิ์ในตัวบ้านเข้าปอดขณะแกว่งแขนไปมาเบา ๆ พอให้กล้ามเนื้อไม่ตึงเกินไปทว่าตอนที่เธอกำลังจะสาวเท้าผ่านจุดสำหรับซักล้างด้านหลังบ้านอยู่นั้น หูกลับแว่วได้ยินเสียงคนสองสามคนกระซิบกระซาบพูดคุยกันเข้าเสียก่อนและไม่รู้ว่าอะไรดลใจให้เธอทำตัวไร้มารยาทมาแอบยืนเอาหูแนบผนังฟังคนอื่นคุยกันเช่นนี้ ครั้นฟังนานเข้าหัวคิ้วสวยยิ่งขมวดมุ่นสลับคลายออก เมื่อจับใจความประโยคสนทนาเหล่านั้นได้ ‘ไม่อยากไปทำเลยอะแก’เสียงแม่บ้านคนหนึ่งพูดน้ำเสียงขยาด ๆ หวาดกลัว‘ฉันก็ด้วย’อีกคนเอ่ยเป็นทำนองเดียวกันแล้วว่าต่ออย่างขนหัวลุก‘ถ้าเผลอลืมว่าที่เดิมที่ของในห้องคือจุดไหน แล้ววางผิดคงตายมันวันนี้’‘เข้าใจละว่าทำไมพวกรุ่นพี่ถึงดูขยาด ๆ จะทำความสะอาดห้องนายท่าน’คนสุดท้ายถอนหายใจเป็นเชิญเข้าใจแล้วว่าทำไมพวกรุ่นพี่ถึงพากันเกี่ยงงานกันทันที เมื่อต้องไปทำความสะอาดห้องนายท่านของบ้าน สิ่งที่ได้ยินมามันเป็นเรื่องเกี่ยวกับสามีคนนั้นของเธอ ซึ่งพอเป็นเรื่องของคนพี่ทีไรมันก็ยากที่เธอจ

ใกล้รุ่งของวันต่อมาเฌอลินน์สะดุ้งตื่นขึ้นมาด้วยอาการมวนท้องอยากขย้อนของเก่าในท้องออกมาทางเดิม หญิงสาวรีบก้าวเร็ว ๆ ไปยังห้องน้ำในทันที แล้วโก่งคออาเจียนเอาน้ำย่อยข้างในลงชักโครกจนน้ำหูน้ำตาไหล“อะ… อ้วก! โอ้ก…”เสียงขย้อนอ้วกของหญิงสาวดังก้องห้องน้ำ เธออาเจียนออกมาเสียแทบจะหมดไส้หมดพุง ร่างเพรียวที่ถูกอาการที่แปลกพิสดารปลุกให้ตื่นแต่ฟ้ายังไม่ทันสว่างดี ทรุดตัวนั่งอย่างคนหมดแรงกับพื้นห้องน้ำ “มี้ลินน์? เป็นอะไรหรือเปล่าครับ”เด็กชายเดินถือตุ๊กตาเน่าชะโงกหน้าถามกับหญิงสาว ครั้นถูกเสียงโก่งคออ้วกของเธอปลุกให้ตื่น“ไม่เป็นไร ๆ ฉันคงเครียดลงกระเพาะ”เธอรีบล้างหน้าล้างตาตัวเองให้สะอาดสะอ้าน ก่อนจะพาเจ้าตัวเล็กกลับขึ้นไปนอนบนเตียง เนื่องจากเวลานี้ไม่ใช่เวลาตื่นของเด็กชายเธอไม่อยากให้เวลานอนเจ้าตัวรวน เลยต้องพาไปนอนต่อจนกว่าจะเช้าทว่าแม้หัวจะถึงหมอน ตัวจะถึงเตียงกระนั้นเฌอลินน์กลับไม่อาจสลัดอาการแปลกไปของตัวเองจากความคิดได้เลย เพราะมันเพิ่งเป็นและยังไม่ชัดเจนมากขนาดนั้น จึงไม่กล้าฟันธงว่ามันใช่อย่างที่คิดเอาไว้ไหมดังนั้นในหัวเธอมันเลยเต็มไปด้วยความการคาดเดาไปในทางต่าง ๆ ทำให้กว่าจะสามารถข

ช่วงดึกของคืนนั้นภายในห้องสะอาดตาเรือนร่างผอมเพรียวที่กำลังนอนอยู่บนเตียงจู่ ๆ ก็หยัดตัวลุกพรวด ก่อนจะรีบวิ่งด้วยสีหน้าพะอืดพะอมเร็ว ๆ ไปยังห้องน้ำ“อ้วกกก อ่อก”เฌอลินน์ขย้อนเอาของเก่าในกระเพาะกลับออกมาทางเดิมหน้าซีดเซียว เธออาเจียนออกมาจนไม่มีอะไรจะให้ออกแล้วด้วยซ้ำ แต่ช่องท้องกลับยังรู้สึกเหมือนอยากโก่งคออ้วกอยู่เลย หญิงสาวก้มหน้าปล่อยให้ของเก่าราดลงกับชักโครกอย่างเหนื่อยอ่อนล้า อาการแพ้ท้องเล่นงานเธอหนักจนแทบไม่มีแรงลุก“อย่าแกล้งแม่เลยแฝด นอนได้ก็นอนดึกแล้ว”มือเรียวลูบหน้าท้องแบนราบที่ยังเห็นไม่ค่อยชัดว่ามีครรภ์เบา ๆ พลางเอ่ยกับลูกแฝดที่ขยันแกล้งแม่มันเหลือเกินเสียงติดดุน้อย ๆ ทั้งที่ทำกันอยู่สองคนทว่าคนโดนแกล้งกลับเป็นเธอทุกที ไม่เห็นจะไปแกล้งคนพ่อบ้างเลย และอยู่ดี ๆ คนตัวบางพลันเกิดน้อยใจลูกขึ้นมาแบบงง ๆ เหมือนว่าพอถูกดุเด็กแฝดก็คล้ายจะสงบเสงี่ยมไม่แกล้งให้อ้วกหนัก ๆ เหมือนทีแรกแล้ว ทำเอาเฌอลินน์ทิ้งตัวนั่งเอนหลังพิงผนังห้องน้ำแบบเหนื่อย ๆ เพิ่งมารู้ว่าการตั้งท้องเด็กสองคนต้องแลกมากับการหมดแรงมากถึงเพียงนี้ ขนาดกำลังเป็นก้อนวุ้นถั่วจิ๋วยังฤทธิ์เยอะดื้อมากปานนี้ ไม่อยากคิดเล

เพล้ง! โครมมมเสียงเอะอะโวยวายและของตกแตกดังก้องเรียกให้เฌอลินน์ที่นั่งสอนการบ้านโนอาห์อยู่สวนหลังบ้านเดินไปดู ก่อนจะเห็นสามีตัวเองกำลังทำลายข้าวของรอบตัวอย่างโมโหร้าย ความโมโหร้ายทำลายสิ่งของของสามีที่เพิ่งจะได้เห็นกับตาจะ ๆ ครั้งแรกมันทำเอาหญิงสาวพลันชะงักฝีเท้าอยู่กับที่“พี่นิกซ์!”กระนั้นเมื่อเฌอลินน์เห็นว่าคนพี่ทั้งตัวมีแต่เลือดอาบย้อมพลันหน้าซีดเผือด ขาเรียวจึงก้าวไว ๆ เพื่อเข้าไปดูอาการเขา“นายหญิงอย่าครับ!”ดีแลนที่เห็นแผ่นหลังนายหญิงกำลังจะพุ่งเข้าหาผู้เป็นนายแบบไม่กลัวบาดเจ็บรีบมาขวางดักห้ามไว้“เกิดอะไรขึ้นคะ? ทำไมพี่นิกซ์ถึงได้อารมณ์ร้ายแบบนี้”หญิงสาวถามกับมือซ้ายของสามขณะมองคนพี่ระบายอารมณ์ลงกับสิ่งของใกล้ตัวด้วยสีหน้าห่วง ๆ พฤติกรรมอันแปลกไปของสามีที่ดูคุ้มคลั่งหนักกว่าปกติที่เคยเห็นมันทำให้เฌอลินน์ไม่สบายใจเลย“เรื่องนี้…”ดีแลนมีสีหน้าชั่งใจอย่างคนไม่รู้ว่าควรบอกความจริงของเรื่องราวที่เป็นต้นเหตุให้ผู้เป็นนายอารมณ์ร้ายให้หญิงสาวรับทราบหรือควรปฏิเสธดี“บอกความจริงเถอะค่ะดีแลน ฉันอยากรู้จริง ๆ ว่าเป็นเพราะอะไรทำให้พี่นิกซ์เป็นแบบนี้”หญิงสาวมองกดดันแกมขอร้องมือซ้ายสามี