Inicio / Romance / A Baby with the Dangerous Mafia Boss! / Capítulo 231 - Capítulo 240

Todos los capítulos de A Baby with the Dangerous Mafia Boss!: Capítulo 231 - Capítulo 240

280 Capítulos

Snyder, Mr. Robot 35:

LARA'S POVPagkapasok na pagkapasok namin sa kwarto ko, agad na isinara ni Mr. Robot ang pinto at mabilis na ni-lock ito. Narinig ko ang magkakasunod na click ng deadbolt at ng electronic keypad.Hindi pa siya nakuntento; nakita kong kumilos ang mga mata niya, muling nag-i-scan sa bawat sulok ng silid, sa mga bintana, at maging sa ventilation sa itaas, bago siya tuluyang humarap sa akin.Ang higpit pa rin ng hawak niya sa kamay ko. Ramdam na ramdam ko ang init ng kaniyang palad na halos magpasa na sa balat ko."Okay na, baby bot. Safe na tayo sa lungga ko," natatawa kong sabi sabay dahan-dahang binawi ang kamay ko.Bumuntong-hininga siya nang napakalalim—isang marahas na paglabas ng hangin na para bang nagpigil siya ng hininga nang napakatagal. Ang kaniyang malapad na dibdib ay mabilis na umaangat-baba sa loob ng kaniyang puting V-neck shirt.Naglakad ako papunta sa gitna ng kwarto at humarap sa kaniya, nakapamewang at may pilyang ngiti sa mga labi."Pero aminin mo nga sa akin, Mr. Ro

Snyder, Mr. Robot 36:

"Hubarin mo 'yung shirt mo. I need to do maintenance," seryoso kong utos.Nanlaki ang mga mata niya. "Maintenance is not required. My auto-repair nanobots are functional.""Mr. Robot, as your owner, I have the right to inspect your hardware," pamimilit ko, nakataas ang isang kilay. "Huhubarin mo, o ako ang maghuhubad niyan para sa'yo?"Umigting muli ang panga niya. Sa isang mabilis at tila naiinis na galaw, hinawakan niya ang laylayan ng kaniyang shirt at hinubad ito paitaas. Lumantad na naman ang kaniyang perpekto at matipunong dibdib, ang mga hiwa at scars na 'design' ng mga engineers, at ang kaniyang nakamamanghang eight-pack abs.Napalunok ako. Kahit ilang beses ko na itong nakita, hindi pa rin ako nasasanay.Inalis ko ang atensyon ko sa abs niya at itinuon ang paningin sa kaliwang balikat niya. May bahagyang gasgas nga roon at parang may namumuong pasa.Paano siya magkakaroon ng pasa? Ang galing talaga ng reaction ng bio-fluids niya!Dahan-dahan kong inilapat ang mga daliri ko sa

Snyder, Mr. Robot 37:

Inilapit ko ang mukha ko sa kaniya, sobrang lapit na halos maghalo na ang aming mga hininga. Dinig na dinig ko ang malakas na pagkabog mula sa loob ng kaniyang dibdib.Lub-dub. Lub-dub. Lub-dub.Napakaperpekto ng pagkaka-calibrate ko sa acoustic generator ng core niya.Nakakabaliw isipin na ang isang makina ay kayang gumawa ng ganito kaperpektong tunog. Para itong totoong puso ng isang tao na nagwawala sa kaba.Kung hindi ko lang alam na gawa siya sa mga wires, titanium mesh, at synthetic tissue, iisipin kong may totoong dugo na dumadaloy sa mga ugat niya.Sa isang mapusok at kalkuladong galaw, bahagya kong ibinaba ang aking balakang, idinidiin ang sarili ko sa kaniya.Isang simpleng shift lang ng timbang ko, ngunit naramdaman ko ang agarang reaksyon ng kaniyang buong sistema.Nanigas ang kaniyang mga hita.Ang mga braso niyang nakapalupot sa aking baywang ay biglang humigpit, ang kaniyang malalaking daliri ay tila bumaon sa aking laman upang pigilan ako sa tuluyang pagdikit sa kaniya

Snyder, Mr. Robot 38:

"Pero minsan," patuloy ko, tumulo na ang isang luha mula sa aking mata at mabilis na gumuhit sa aking pisngi, "kapag tinititigan mo ako ng ganon... kapag nahahawakan mo ako nang napakahigpit na parang takot kang mawala ako... nalilito ako. Nababaliw na yata ako. Dahil hindi ko na alam kung na-a-attract ba ako sa'yo dahil ikaw ang ideal fantasy ko, o kung desperada lang talaga akong makaramdam ng totoong pagmamahal kaya nag-iilusyon akong totoo ka."Mabilis kong pinunasan ang pisngi ko gamit ang likod ng aking kamay, humihikbi nang mahina."It’s pathetic, right?" mapait akong tumawa, kahit na patuloy sa pagbagsak ang mga luha ko."Isang bilyonarya, umiiyak sa harap ng isang robot dahil nag-a-assume siyang may totoong emosyon na nabubuo diyan sa loob ng synthetic core mo. Na baka... baka kahit papaano, hindi lang ito basta code. Na baka, nakakaramdam ka rin kahit paano. Kahit konti lang."Binalot kami ng nakakabinging katahimikan. Walang nagsasalita. Wala siyang ginagawang galaw para pa

Snyder, Mr. Robot 39:

Hindi na ako nag-aksaya ng oras. Itinaas ko ang aking mga kamay at ipinulupot iyon sa kaniyang matigas na batok.Ipinikit ko ang aking mga mata, inalis ang lahat ng pag-aalinlangan sa isip ko, at dahan-dahang inilapat ang aking mga labi sa kaniya.Sa unang segundo, nanatili siyang estatwa.Ang labi ko ay nakadikit sa labi niya, naghihintay ng reaksyon. Inasahan ko na magiging malamig siya, na maghihintay siya ng command bago tumugon.Banayad ko siyang hinalikan, isang mabagal at mapanuksong imbitasyon. Ikiniskis ko nang marahan ang aking ibabang labi sa kaniya, sinusubukan kung hanggang saan ang kayang tiisin ng kaniyang artificial restraint.At pagkatapos... sumabog ang lahat.Isang mababa at nakakakilabot na ungol ang kumawala mula sa kaniya.Hindi na siya naghintay ng isa pang sensor input. Hindi na siya nagpigil. Ang kaniyang malalaking kamay ay mabilis na gumapang sa aking likuran, hinila ako nang napakalakas at napakahigpit hanggang sa tuluyan akong bumangga sa kaniyang matipun

Snyder, Mr. Robot 40:

"I think my programming was too perfect. Nakagawa pala ako ng robot na kaya kong mahalin... at kayang magmahal sa akin."Isang nakakabinging katahimikan ang bumalot sa buong kwarto pagkatapos kong bitawan ang mga salitang iyon.Hinihintay ko ang kaniyang tugon. Hinihintay ko ang pamilyar na robotic hum ng kaniyang system, o ang pormal na boses na magsasabing 'Command registered, Master Lara.'Ngunit walang nangyari.Sa halip na yakapin ako pabalik, naramdaman ko ang marahas na pagtigil ng kaniyang paghinga. Ang mga kamay niyang nakapulupot sa aking baywang, na kanina ay napakahigpit at tila ayaw akong pakawalan, ay dahan-dahang lumuwag.Inangat ko ang aking ulo mula sa kaniyang balikat.Tinitigan ko ang mukha niya. Wala na roon ang agresibong pagnanasa na sumakop sa akin kanina.Ang nakikita ko ngayon ay isang napakadilim, kumplikado, at tila naguguluhang ekspresyon na hindi ko kailanman inilagay sa anumang blueprint.Ang kaniyang panga ay nakakuyom nang napakahigpit.Dahan-dahan, iti

Snyder, Mr. Robot 41:

“I kissed you because I wanted to. Because every damn fiber of my being pulled me towards you.”Nabigla ako sa siabi niya, pakiramdam ko nababaliw na talaga ako! Halo -halong emosyon ang nararamdaman ko."I wanted to understand," umiiyak kong pag-amin, nakayuko dahil hindi ko na kayang salubungin ang matalim niyang paningin. "Kasi natatakot ako... Natatakot ako na baka bukas, paggising ko, mag-reset ang system mo at makalimutan mo 'yung nararamdaman mo ngayon. Natatakot ako na baka ilusyon ko lang ang lahat."Naramdaman ko ang pag-angat ng kaniyang kamay. Ang kaniyang magaspang na hinlalaki ay maingat na pinunasan ang mga luha sa aking pisngi."I will not reset," pabulong ngunit matatag niyang pangako. "What I feel for you... it cannot be erased, Lara. Not by any command. Not by anyone."Napakagat ako sa aking ibabang labi, sinusubukang pigilan ang sarili kong paghikbi. Tumingala ako at sinalubong ang kaniyang paningin.Pumikit ako nang mariin at huminga nang malalim. Kung ito na ang

Snyder, Mr Robot 42:

(Snyder's Point of View)Ang tunog ng mahinang paghinga ni Lara ang tanging nag-echo sa loob ng napakalawak na kwarto.Nakatayo ako sa gilid ng kaniyang kama, nakapako ang paningin sa maamo at payapa niyang mukha. Ang mga bakas ng luha ay tuyo na sa kaniyang pisngi, at ang kaniyang mga labi ay bahagyang nakaawang.Isang mapait na ngiti ang sumilay sa aking mga labi.Itinaas ko ang aking kanang kamay at tiningnan ito. Ang mga kamay na ito ay pumatay ng napakaraming tao. Ang mga kamay na ito ay sanay humawak ng baril, pumutol ng buhay, at sumunod sa mga madudugong utos ng Diamante Syndicate.Ngunit kanina... ang mga kamay na ito ay nanginginig habang hinahawakan ang mukha ng anak ng target ko.What the hell did I just do?Tumalikod ako mula sa kama at tahimik na naglakad patungo sa madilim na bahagi ng walk-in closet. Pagkapasok ko, isinara ko ang pinto at tiningnan ang sarili ko sa malaking salamin.I am not a fucking robot for God’s sake!And I fucking crossed the line. Isang linya na

Snyder, Mr. Robot 43:

LARA'S POVKinabukasan, nagising ako na may kakaibang sigla na nag-uumapaw sa buong sistema ko.Para akong nakalutang sa alapaap.Ang bigat ng mga nangyari kagabi, ang matinding emosyon, at ang nakakabaliw na rebelasyon sa pagitan namin ni Mr. Robot ay tila naging isang matamis na panaginip na ayaw ko nang takasan.Nang imulat ko ang aking mga mata, ang unang bumungad sa akin ay ang perpektong bulto ng lalaking idinisenyo ko. Nakatayo siya sa gilid ng kama ko, tuwid na tuwid, nakasuot pa rin ng kaniyang paboritong puting V-neck shirt at gray sweatpants.Ang kaniyang mga braso ay naka-krus sa kaniyang matipunong dibdib. Ang kaniyang mga mata ay madilim at seryoso, nag-i-scan sa paligid ng kwarto na parang may nagtatagong kalaban sa ilalim ng mga unan ko."Good morning, baby bot!" masigla kong bati, sabay inunat ang aking mga braso paitaas.Mabilis na dumapo ang kaniyang paningin sa akin. Sa isang iglap, nakita ko ang paglambot ng kaniyang ekspresyon, bagaman pilit niya itong tinatago s

Snyder, Mr. Robot 44:

LARA'S POVAng underground laboratory ni Daddy ay kasing laki ng isang buong basketball court.Puro puting ilaw, stainless steel tables, at mga naglalakihang server racks ang makikita sa paligid. May mga nakasabit na robotic arms mula sa kisame, mga nakahilerang chassis ng mga lumang robot prototypes, at mga higanteng monitor na nagpapakita ng mga kumplikadong algorithm na hindi ko na maintindihan.Naglakad kami papasok. Ang bawat yabag ng boots ko ay nag-e-echo sa malawak na espasyo.Nang lingunin ko si Mr. Robot, nakita kong nagbago ang buong demeanor niya. Ang kaniyang mga mata, na karaniwang nakatutok lang sa akin o sa mga entrance points, ay mabilis at kalkuladong nag-i-scan sa bawat sulok ng kwarto.Para siyang isang predator na pumasok sa isang bagong teritoryo. Tinitingnan niya ang bawat makina, bawat terminal, bawat nakasarang vault sa gilid ng lab."Wow," mahina kong bulong. "Halos walang nagbago. Huling baba ko rito, ten years old pa lang ako. Dito ako naglalaro ng tagu-tag

ANTERIOR

...

...

SIGUIENTE

ESCANEA EL CÓDIGO PARA LEER EN LA APP

DMCA.com Protection Status