Todos los capítulos de A Baby with the Dangerous Mafia Boss!: Capítulo 221 - Capítulo 230

Halos kaladkarin ko na ang mabigat na katawan ni Mr. Robot paakyat ng grand staircase. Bawat hakbang niya ay mabigat. Ang init ng katawan niya ay tumatagos mula sa basang damit niya patungo sa balat ko.“Kaya mo pa ba, baby bot?” malambing kong tanong habang naka-angkla ang braso niya sa balikat ko.“Stop... calling me that,” ungol niya. Narinig ko ang mahina at magkakasunod na pag-ingit ng mga ngipin niya. Nanginginig talaga siya nang matindi.Pagkapasok namin sa kwarto, agad ko siyang iginiya patungo sa malambot kong king-sized bed. Bumagsak siya roon, halos mag-collapse ang buong system niya.Pumikit siya, ang kaniyang dibdib ay patuloy sa mabilis at mabigat na pag-angat-baba.Agad akong kumuha ng dry towels na iniwan ng maid-bot sa gilid.“Okay, Emergency mode!” anunsyo ko. “Kailangan nating tanggalin 'yang basang damit mo bago tuluyang pasukin ng tubig yang katawan mo!”Hinawakan ko ang laylayan ng basang-basa niyang turtleneck sweater at hinila ito paitaas. Dahil sobrang hapit n

Nagising ako sa kasunod na umaga na ramdam ang kakaibang katahimikan sa paligid.Dahan-dahan kong iminulat ang mga mata ko. Ang balikat ni Mr. Robot na ginawa kong unan buong gabi ay hindi na kasing-init ng kahapon. Ang kaniyang lagnat—o ang sinasabi kong matinding system overheating—ay tuluyan nang humupa. Normal na ulit ang internal temperature ng balat niya!Nakatayo na siya ngayon sa tabi ng malaking bintana ng kwarto ko. Nakasuot ng maluwag na kulay abong shirt at sweatpants na ipinasuot ko sa kaniya kagabi. Ang kaniyang mga kamay ay nakatagong bahagya sa kaniyang mga bulsa habang ang kaniyang madilim na mga mata ay nakatitig sa labas, kung saan unti-unting humuhupa ang bagyo.“Good morning, Mr. Robot...” paos kong bati habang nauupo sa kama at nag-uunat ng mga braso. “Kamusta ang pakiramdam mo? Bumaba na ba ang lagnat mo?”Lumingon siya sa akin. Ang kaniyang mukha ay bumalik sa dating malamig, matipuno, at walang bakas ng kahit anong emosyon. Pero sa lalim ng mga mata niya, nand

THIRD PERSON’S POVNang makasiguro si Snyder na tuluyan nang nakatulo si Lara at humihinga na ito nang payapa sa ibabaw ng sofa, dahan-dahan siyang humarap.Tinitigan niya ang dalaga. Ang magandang mukha nito na may bakas pa ng natuyong luha at ang namumulang mga labi nito mula sa kanilang halik.Ipinikit ni Snyder ang kaniyang mga mata at huminga nang napakalalim. Ang kaniyang mga daliri ay nanginginig pa rin.Muntik na. Muntik na niyang masira ang buong undercover mission dahil lang sa isang halik.Dahan-dahan siyang naglakad patungo sa banyo ng kwarto. Isinara niya ang pinto at inilock ito. Humarap siya sa salamin at tiningnan ang sariling repleksyon. Basang-basa siya ng pawis, at ang kaniyang mga mata ay nag-aapoy pa rin sa matinding emosyon.Inabot niya ang kaniyang tainga at pinindot ang isang napakaliit at nakagagagong earpiece na nakatago sa loob ng kaniyang ear canal.BZZZT.Isang malamig at encrypted na static sound ang umalingawngaw sa kaniyang earpiece, kasunod ng isang bo

“Yes, Master Lara.”“Bakit parang bored na bored 'yung system mo? Gusto mo bang maglaro tayo? Or maybe we can do some physical activities para ma-exercise 'yung hydraulic joints mo?” nakangiti kong suggestion.Ang panga niya ay umigting. “Physical activities... are not required.”“Hindi! I insist!” mabilis akong tumayo at hinila ang braso niya. “Tara sa gym! Magwo-workout tayo. Tutal kailangan mo akong sundan kahit saan, di ba? Edi ikaw magiging spotter ko!”Wala siyang nagawa kundi ang magpakaladkad sa akin papunta sa indoor gym ng mansyon.Pagpasok namin, pinaupo ko siya sa isang bench habang nagsimula akong mag-stretching. Suot ko ang isang hapit na hapit na yoga pants at sports bra. Habang ginagawa ko ang mga bending routines ko, sinadya kong sawayin ang tingin niya.Gusto kong makita kung gaano kabilis mag-react ang optical sensors niya sa isang babaeng nag-i-stretching sa mismong harapan niya.At hindi ako nabigo.Kahit pilit siyang nakatingin sa mga ventilation shafts at securi

“Minsan kasi, nakakalimutan ni Daddy na hindi lang siya ang Selverino sa bahay na 'to.”Natigilan si Mr. Robot.Naramdaman ko ang literal na paghinto ng hangin sa paligid namin. Ang kaniyang mga mata ay biglang nanlaki, nakatutok nang direkta sa akin.“What do you mean, Master Lara?” mababa, garalgal, at tila nanginginig niyang tanong.Humarap ako sa kaniya at kumindat. “Nung bata kasi ako, palagi akong naiiwan sa itaas. Curious ako kung ano bang ginagawa niya sa baba. Kaya nung nagkaroon ako ng chance na ma-access ang main terminal natin sa kwarto ko... I kind of tweaked the logic parameters ng scanner na 'to.”Itinaas ko ang kanang hinlalaki ko at iwinagayway sa mismong harapan ng mukha niya.“DNA-level biometric sequence ang kailangan niya, tama? Well, last time I checked, I share fifty percent of Diego Selverino’s exact biological DNA. Kasi anak niya ako. Naglagay ako ng bypass code. Kapag idinikit ko 'yung thumbprint ko, babasahin ng scanner 'yung biological match ko kay Daddy, a