All Chapters of A Baby with the Dangerous Mafia Boss (SPG): Chapter 211 - Chapter 220

“Tubig...” garalgal niyang bulong, ang kaniyang boses ay napakalalim at tila pinipiga mula sa kaniyang lalamunan.Natigilan ako. “Oh wow! Pati 'yung vocal cord response mo sa anghang, na-program! Nagiging hoarse ang boses mo kapag irritated ang lalamunan! Pero wait lang, hu...huwag muna!” mabilis kong pigil sa kaniya, iniurong nang bahagya ang pitsel ng malamig na tubig palayo sa kaniya.“Gusto ko munang i-measure kung gaano kabilis mag-stabilize ang internal temperature mo without liquid assistance. Wait lang, kukunin ko ang tablet ko para mai-record ko ang biometrics mo!”Ngunit bago pa ako makatalikod, naramdaman ko ang isang mainit at mahigpit na pagkakahawak sa aking pulso.Napasinghap ako.Tumingin ako sa kamay na nakahawak sa akin, at pagkatapos ay umakyat ang paningin ko sa kaniyang mukha. Nakatayo na ngayon si Mr. Robot. Ang kaniyang matangkad at malapad na pigura ay nag-o-overshadow sa akin. Ang kaniyang mga mata ay hindi na blangko—nag-aapoy ang mga ito, puno ng matinding in

Alas-tres ng madaling araw.Kahit na nababalot ng napakakapal at napakalambot na goose-feather comforter ang buong katawan ko, unti-unti akong nagising dahil sa isang kakaibang pakiramdam. Ang lamig. Nawala ang matinding init na yumayakap sa akin mula pa kanina.Kinapa ng kanang kamay ko ang espasyo sa tabi ko.Wala. Bakante.Dahan-dahan kong iminulat ang aking mga mata, kinukusot ang mga ito habang nag-a-adjust sa dilim ng kwarto. Ang tanging liwanag na nagbibigay ng porma sa mga gamit ko ay ang manipis na sinag ng buwan na tumatagos mula sa siwang ng aking mabibigat na silk curtains.“Mr. Robot?” inaantok kong tawag. Ang boses ko ay paos at halos ibulong ko na lang.Walang sumagot.Bumangon ako at nagpalinga-linga. Wala siya sa ibabaw ng kama. Wala rin siya sa gilid ng sofa. Nawawala ang paborito kong companion robot! Nawawala ang nag-iisang body pillow ko!Kumunot ang noo ko. Ano kaya ang nangyari? Baka nag-low battery siya at awtomatikong naghanap ng charging port sa paligid ng man

Kinabukasan, maaga akong nagising na may isang napakagandang ideya.Hanggang ngayon, ang mga tanging nakikita lang ni Mr. Robot ay ang apat na sulok ng Selverino Mansion, ang mga hardin nito, ang aking walk-in closet, at ang pader ng aking banyo.Bilang isang highly advanced Companion Robot na dinisenyo upang gayahin ang totoong emosyon at pakikipagkapwa-tao, kailangan niyang ma-expose sa outside world!Kailangan niyang makita kung paano gumalaw ang mga totoong tao para mas lalong maging flawless ang kaniyang mga galaw! At higit sa lahat... gusto kong ipagmalaki sa buong mundo ang napakagwapong boyfriend ko na ako mismo ang nag-design.“Mr. Robot! Initiating Mall Date Protocol!” masigla kong sigaw pagpasok ko sa kwarto matapos maligo.Nakatayo siya sa gilid ng bintana, nakaharap sa labas, at nag-o-obserba ng perimeter. Paglingon niya sa akin, suot pa rin niya ang gray sweatpants, ngunit wala siyang pang-itaas na damit kaya malayang nakabuyangyang ang kaniyang 8-pack abs at matipunong

Nang matapos kaming mamili ng mga damit sa high-end men's boutique, nagpasya akong dalhin si Mr. Robot sa kabilang wing ng Luxury Boulevard. Ang braso ko ay mahigpit pa ring nakapulupot sa matigas at mainit niyang braso.Bawat hakbang namin, nararamdaman ko ang perpektong bigat ng kaniyang presensya. Ang kaniyang mga itim na aviators ay nananatiling nakasuot, at ang kaniyang panga ay kasing-tigas ng semento. Patuloy ang kaniyang ulo sa banayad na paggalaw—kaliwa, kanan, pabalik sa akin—isang walang-tigil na pag-scan ng paligid.“Gusto mo bang ibili kita ng relo?” masigla kong tanong habang nakaturo sa isang eksklusibong bilihan ng mga luxury watches na nagkakahalaga ng milyun-milyon. “Kahit may internal chronometer ka na sa system mo, gusto kong may nakasuot sa pulso mo para mas lalo kang magmukhang bilyonaryo!”“Negative,” malalim niyang sagot. Ang boses niya ay nanggagaling sa kailaliman ng kaniyang matipunong dibdib. “Accessories... are tactical liabilities. They can be grabbed dur

Suminghap sila. Namutla ang lalaking may hikaw.Nakatayo sa likod ko si Mr. Robot. Hindi siya gumagalaw, pero ang kaniyang presensya ay kasing-bigat ng isang bundok. Ang kaniyang mga mata sa likod ng dark glasses ay nakatutok sa mga lalaki, at ang kaniyang panga ay umigting.Inusog niya ang sarili niya nang bahagya para tuluyang takpan ang katawan ko mula sa mga tingin nila.“A-Ah... o-oo, miss. Tapos na kami. K-Kayo na,” utal-utal na sagot ng nagmamayabang kanina. Mabilis nilang ibinaba ang mga laruang baril at umatras palayo, hindi maalis ang takot sa mga mata habang tinitingnan si Mr. Robot.Napangisi ako sa tagumpay. “Good boys.”Humarap ako sa robot ko. “Okay, Mr. Robot! It’s your turn to shine. Dali, subukan mo!”Napakunot ang noo niya. Tiningnan niya ang malaking plastic na assault rifle na nakapatong sa console. Ang ekspresyon niya ay tila naguguluhan at medyo... naiinsulto?“My turn,” pabulong niyang sabi, ang boses niya ay sobrang lalim. “You want me... to engage combat? Wit