บททั้งหมดของ OUR FATHER THE STRANGER : บทที่ 31 - บทที่ 40

Sa kabila ng pagkatalo sa harap ng mga boards members at obang shareholders na kung saan kailangan niyang magpahangin para mapagkatiwalaan sya hindi na niya iyon magawa dahil sa galing ni Xander humanap ng paraan ., hindi pa rin susuko si Jaime hahanap sya ng paraan para mapabagsak niya si Xander .. Inutusan niya ang kanyang mga tauhan na balikan ang bawat detalye ng mga CCTV na ipinakita lalo na ang kuha sa hotel. Gusto niyang hanapin ang anumang butas, maliit man o malaki, na magagamit niya para pabagsakin si Xander.Ilang araw silang nagsiyasat sa mga rekord ng hotel. Hanggang sa nakita nila ang pangalan na nakarehistro noong gabing iyon hindi Damien, kundi Xander. Dali daling itinawag ng mga tauhan ni Jaime ang tungkol sa kanilang natuklasan . “Kaya naman pala!” sigaw niya habang hawak ang cellphone kausap na ni Jaime ang tauhan niya na nasa loob ng record ng hotel."kaya pala now I know ginagamit lang ni Xander si Damien para makuha ng buo ang kompanya. This is mt time...dali

Dahan-dahang humiwalay si Xander sa pagyakap ngunit hindi niya binitawan ang kamay ni Selena. Hinawakan niya ito nang mahigpit, tila takot na kung bibitaw siya ay mawawala na ito nang tuluyan. Tinitigan niya ito nang diretso sa mga mata , walang pagtatago, at punong-puno ng damdaming matagal na niyang kinikimkim sa loob ng kanyang puso.“Selena… hindi ko na kayang itago pa ito,” nagsimula siya, at ang kanyang boses ay mahina ngunit puno ng katapatan, nanginginig sa damdaming matagal na niyang pinipigil. “Sa bawat araw na lumilipas, sa bawat sandaling kasama ko kayo, lalo ko lang nararamdaman na hindi na lang pag-aalaga o pagiging mabuting kaibigan ang nararamdaman ko. Higit pa roon. Higit pa sa kaya kong ipaliwanag.”Huminga siya nang malalim, tila nag-iipon ng lakas ng loob na ibuhos ang lahat ng matagal nang nakatago.“Nang makita kita sa unang pagkakataon pa lang, parang may nabago na sa akin. Akala ko noon ay awa lang o paggalang ngunit habang tumatagal, habang nakikita ko kung p

Lumipas ang mga buwan, at lalong tumibay ang paniniwala ni Damien naniniwala na na siya talaga ang tunay na anak nina Temyong at Gloria. Sa bawat pagtawag nila sa kanya ng ,,anak. sa bawat pag-aalaga at pagmamahal na ibinibigay nila, at sa mga kwento nila tungkol sa kanyang paglaki mga kwentong tinanggap niya nang buong puso wala siyang dahilan para magduda. Ngunit sa kabila ng lahat ng iyon, may bahagi sa kanyang isipan na hindi niya lubos na maunawaan isang malabong pakiramdam na parang may hindi tugma, mayroong hindi sinasabi ngunit nararamdaman ng kanyang puso. Madalas itong dumarating nang walang babala. Minsan habang nagtatrabaho siya sa bukid, biglang may dadaan na imahe sa kanyang paningin mga gusaling matatayog, maiingay na parte ng isang gusali at mga taong nakasuot ng magagarang damit ngunit nawawala agad ito bago pa niya matukoy kung ano iyon. Minsan naman, kapag hinahaplos ni Gloria ang kanyang buhok o tinatawag siyang “anak,” biglang may sasagi sa isipan na ibang boses,

Dumating na rin si Michael galing sa isang seminar sa Canada. Pagbaba pa lang niya ng sasakyan ay agad niyang napansin ang bigat na bumabalot sa buong bahay walang nakasanayang tawanan ng kambal, at tila tahimik at malalim ang iniisip ng bawat isa. Pagpasok niya sa sala ay sinalubong siya ni Xander na naghihintay na kanina pa, may seryosong ekspresyon sa mukha at tila kanina pa naghihintay ng pagkakataong makapag-usap sila nang masinsinan. “Mabuti at nakarating ka na Michael,” bati ni Xander, ngunit walang sigla ang kanyang tinig. Pwede naman sya gumawa ng paraan para hindi makauwi ng pilipinas si Selena ngunit ayaw niyang magkamali at baka iyon pa ang dahilan para magduda sa kanya si Selena . “mukha atang ang lalim ng iniisip mo Alex may problema ba?".”agad na tanong ni Michael sa kanya . Umupo sila sa sala ,,wala ngayon si Selena dahil nagtungo ito sa bayan at doon ibinahagi ni Xander ang lahat nang desisyon ni Selena na umuwi na ng Pilipinas at doon na patirahin at palakihin ang

Nag-isip nang malalim si Selena. Tama ang sinabi ni Michael. Ang mga iyon ay hindi lamang gusali at lupa ito ang kinabukasan ng kanyang mga anak. Kung aalis siya nang walang sigurong mag-aalaga, maaaring mawala ang lahat. Nagtaka siya nang kaunti bakit ngayon lang nabanggit ni Michael ang pagpunta sa Canada? Bakit parang inayos ang lahat upang magkasabay ang kanilang pag-alis? Ngunit sa huli, pinili niyang huwag nang magtanong pa. Baka nga talagang nagkasabay lang ang mga pangyayari. At higit sa lahat, alam niyang hindi magsisinungaling sa kanya ang taong naging tapat na kaibigan sa lahat ng oras. Tumango siya nang dahan-dahan, may lungkot sa kanyang mga mata ngunit may pagtanggap sa katotohanan. “Tama ka… hindi ko pwedeng pabayaan ang mga iyon. Maraming pagod ang nailaan natin bago nating makamit ang mga iyon. Hindi ko maaaring hayaang masayang lang dahil sa pagmamadali kong umuwi ...bakit ngaba kasi nakalimutan ko ang mga bagay na ito .. mukhang kailangan pa nating makita ang