Semua Bab ข้าแค่ยอมให้ มิใช่เป็นคนโง่: Bab 151 - Bab 160

เดิมทีเหม่ยหนิงก็เป็นคนร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่ไหนแต่ไร นี่คือสิ่งที่กงฮูหยินและกงม่านอู๋เข้าใจเช่นนั้น พวกเขามักจะพูดกับเหม่ยหนานว่าเพราะน้องร่างกายอ่อนแอมาตั้งแต่ไหนแต่ไร ไม่รู้ว่าเพราะเวรกรรมหรือสิ่งศักดิ์สิทธิ์ได้ยินคำพูดของพวกเขามานับสิบปี เวลานี้ถึงได้ดลบันดาลให้คำพูดเหล่านั้นเป็นจริงขึ้นมาในที่

“เรื่องนี้คนก็รู้กันอยู่แล้วมิใช่หรือ” ชายขายเนื้ออดถามออกมาไม่ได้ว่านางจะเล่าไปเพื่ออันใด เรื่องนี้มีผู้ใดในเมืองบ้างที่ไม่รู้ แม้ตระกูลจางจะเป็นขุนนางตระกูลเล็ก ๆ แต่พ่วงกับชื่อเสียงตระกูลกงตระกูลเต๋อและตระกูลหม่า อย่างไรคนในเมืองก็ต้องรู้กันทั่วเมืองอยู่แล้ว“ฟังให้จบก่อนค่อยพูด เดี๋ยวข้าตีสักทีด

“รับคำสั่งพ่ะย่ะค่ะ!” เหล่าทหารเมื่อได้รับคำสั่งจากเจ้านายก็พร้อมใจกันตอบรับเสียงดังฟังชัด ยิ่งก่อนหน้านี้พวกเขาไม่พอใจในคำพูดของจางจงจื้อมากเท่าได้ พวกเขาก็ยิ่งกระตือรือร้นที่จะลงโทษจางจงจื้อมากเท่านั้นใบหน้าที่หยิ่งยโสมาตลอดถอดสีทันที ไม่ทันที่เขาจะได้เอ่ยปากสิ่งใด มือของทหารก็เอื้อมมาปิดปากเขาเอ

“ย่อมได้ วันนี้ที่ร้านผลไม้มีผลไม้เข้าใหม่พอดี ข้าจะให้คนไปเอามาแล้วทำให้เจ้ากินตอนนี้เลยดีหรือไม่” ในตอนนี้เสวียนอี้คุกเข่าลงเบื้องหน้าเก้าอี้เอนหลังของภรรยา มือหนึ่งช่วยเช็ดมุมปากและแก้มขาวอมชมพูให้สะอาด อีกมือก็จับท้องใหญ่โตที่ด้านในมีบุตรของเขาและนางนอนหลับอยู่เหม่ยหนานพยักหน้าอย่างอารมณ์ดี บาง

ทุกสิ่งที่เขาทำล้วนแล้วแต่เพื่อนางและลูก ขอเพียงนางเห็นความตั้งใจและความดีของเขา เพียงเท่านี้เขาก็หายเหนื่อยเป็นปลิดทิ้งแล้วล่ะ ลองคิดดูว่าหากนางได้จางจงจื้อเป็นสามี ป่านนี้นางน่าจะต้องอุ้มท้องออกไปหาเงินมาเลี้ยงคนแซ่จางทั้งตระกูลแล้ว อีกอย่าง...การใช้เล่ห์เหลี่ยมเชือดเฉือนกันของขุนนางก็ไม่ใช่เรื่อง