Alle Kapitel von ข้าแค่ยอมให้ มิใช่เป็นคนโง่: Kapitel 71 – Kapitel 80

ก็ยังไปมาหาสู่ครอบครัวอยู่ตลอด ช่างเป็นบุญของใต้เท้ากงและฮูหยินจริง ๆแต่ไม่มีใครรู้เลย ว่าใต้เท้ากงและฮูหยินที่ว่า ตอนนี้กำลังนั่งหน้าเครียดอยู่ในจวน ทันทีที่เหม่ยหนานมาถึงนางก็ให้คนไปตามมารดาที่อยู่ท้ายจวนมาทันที แม้จะพอเดาได้ว่าข่าวที่คนของนางรายงานมาน่าจะเป็นความจริง แต่นางก็อยากจะมาจับผิดพวกเขา

เหม่ยหนิงนั่งฟังบิดาเอ่ยด้วยรอยยิ้มยินดี ท่านพ่อเอ่ยเช่นนี้หมายความว่าไม่พอใจตระกูลจางเช่นเดียวกัน แต่ประโยคต่อมากลับทำให้นางถึงกับเก็บสีหน้าเอาไว้ไม่อยู่ มือขาวใต้แขนเสื้อสะกิดมารดาที่นั่งอยู่ข้าง ๆ กันระรัวเพื่อให้มารดาหยุดคำพูดของบิดา“หนิงเออร์ของข้าก็ไม่ใช่คนที่จะดูถูกกันได้ง่าย ๆ ใต้เท้าจางคิด

เหม่ยหนานที่กลับไปเล่าทุกสิ่งอย่างให้พระสวามีฟังได้แต่นั่งรอข่าวอย่างเงียบ ๆ ไม่ว่าบิดาจะเลือกเส้นทางไหน นางก็พร้อมที่จะหาวิธีรังแกคนใหม่ ๆ มาจัดการพวกเขาอยู่แล้ว เพราะอย่างนั้นไม่ว่าเหม่ยหนิงจะได้ออกจากตระกูลจางหรือไม่ สุดท้ายคนพวกนั้นก็จะไม่มีทางรอดไปจากเงื้อมมือของนางไปได้อย่างแน่นอนในระหว่างที่

เหม่ยหนานไม่ได้รับรู้ว่าน้องสาวของตนจะกำลังด่าทอหรือว่าสาปแช่งตน ตอนนี้นางกำลังนั่งมองเครื่องประดับที่พระสวามีของตนนำมาให้ เห็นบอกว่าตั้งใจสั่งทำเอาไว้ให้นางใส่ไปไหนมาไหน ตอนนี้นางต้องออกจากวังแทบทุกวัน วัน ๆ ต้องเจอกับชาวบ้านไม่นับร้อยก็นับพัน ซ้ำบางวันก็ต้องเจอคนจากตระกูลอื่นอีก อย่างไรก็ต้องใส่เส

ในตอนที่คนอื่น ๆ ยังกังวลว่าอาหารในจวนจะเพียงพอหรือไม่ เสวียนอ๋องและพระชายาก็จัดตั้งโรงทานในเมืองถึงสองเมืองในเวลาเดียวกัน แม้อาหารจะไม่ได้น่าตื่นตาตื่นใจ แต่ก็อิ่มท้องพอให้มีชีวิตรอดไปได้ในแต่ละวันเหม่ยหนานเดินหน้าช่วยเหลือคนในเมืองอย่างสุดกำลัง แม้จะมีหลายคนที่สงสัยว่านางไปเอาข้าวของมากมายมาจากไห