All Chapters of ทะลุมิติมาเป็นภรรยาสายแกร่งพร้อมระบบสุดเจ๋งในยุค70: Chapter 1 - Chapter 10

เฉินอี้ไม่อยากจะเชื่อคำพูดของหลินชิงแม้เพียงครึ่งคำ เพราะผู้หญิงที่เห็นแก่ตัวจนเข้ากระดูกดำอย่างหล่อนทำให้เขาเจ็บช้ำน้ำใจมานับครั้งไม่ถ้วน หลินชิงรักความสบายจนเคยตัว หล่อนจะยอมมาลำบากตรากตรำเพื่อครอบครัวของเขาได้อย่างไร?หลินชิงมีหรือจะมองไม่ออกว่าเฉินอี้กำลังคิดสิ่งใดอยู่ แต่เธอไม่รีบร้อนที่จะทำให้เขายอมรับตัวเธอในตอนนี้ ร่างเดิมทำไม่ดีมามากอย่างไรก็ย่อมต้องใช้เวลาสักหน่อยเมื่อเห็นว่าหลินชิงไม่เอ่ยวาจาถกเถียงหรือลงไม้ลงมือกับเขาเหมือนเช่นแต่ก่อน เฉินอี้ก็รู้สึกแปลกใจไม่น้อยเลย หลินชิงแสร้งทำเป็นมองไม่เห็นสายตาสงสัยใคร่รู้ของเฉินอี้ จากนั้นก็เดินเข้าไปในห้องครัวเพื่อจะหาอะไรมาทำให้สองพ่อลูกกิน แต่เมื่อได้เห็นเสบียงที่เหลืออยู่เพียงน้อยนิดหลินชิงก็ถึงกับถอนหายใจออกมาด้วยความเวทนา สิ่งที่เธอพบมีเพียงแป้งข้าวโพดหยาบกระด้างที่กลืนลงคอได้ยากกับผักเหี่ยวเฉาเพียงไม่กี่ต้นที่วางแช่น้ำเอาไว้อยู่ในอ่างใบเก่าๆ‘ระบบ ข้าวของในบ้านมีแค่เพียงหยิบมือฉันทำอาหารไม่ได้หรอก ถ้าเป็นแบบนี้แล้วฉันจะรับรางวัลภารกิจได้อย่างไร?’เธอเอ่ยถามเจ้าระบบปริศนาในใจอย่างร้อนรน เมื่อเห็นสภาพความอดอยากตรงหน้าแล้วเธอก็แ

เช้าตรู่วันต่อมาในขณะที่ด้านนอกยังถูกโอบล้อมด้วยม่านหมอกและความสลัวราง แสงอาทิตย์แรกยังคงไม่ทันโผล่พ้นขอบฟ้า หลินชิงก็รีบลุกขึ้นจากเตียงไม้ทันที ก่อนจะเดินมายังแปลงผักหลังบ้าน เมื่อมาถึงเธอก็ต้องหยุดหายใจไปชั่วขณะเมื่อได้มองเห็นภาพเบื้องหน้า ตอนนี้ผักกาดขาวที่เธอลงมือปลูกเอาไว้เมื่อคืนมันเติบโตอย่างรวดเร็ว ใบสีเขียวเข้มห่อตัวกันแน่นขนัด ขอบใบพราวระยับไปด้วยหยดน้ำค้างใสราวกับอัญมณี ดูสวยงามและน่าลิ้มลองเป็นอย่างมาก ติ๊ด ผักกาดขาวพันธุ์พิเศษพร้อมเก็บเกี่ยว คุณสมบัติ: คงความกรอบหวานได้นาน 7 วันและมีสารอาหารเข้มข้นช่วยฟื้นฟูร่างกาย หลินชิงร้องว้าวในใจจากนั้นหญิงสาวก็จัดการเก็บเกี่ยวผักกาดขาวเกรดพรีเมียมไปจัดวางเรียงลงในตะกร้าสานใบใหญ่อย่างเบามือ เธอใช้ผ้าฝ้ายเก่าๆ คลุมไว้อย่างมิดชิดเพื่อไม่ให้ผักกาดช้ำ เธอตั้งใจจะมุ่งหน้าไปในตัวเมืองซึ่งเป็นที่ตั้งของตลาดมื แหล่งขายสินค้าลับๆ ที่หล่อเลี้ยงชีวิตผู้คนในยุคข้าวยากหมากแพงเช่นนี้ เธออยากจะเอาผักของเธอไปขายที่นั่น เมื่อทำอาหารเช้าเอาไว้ให้สองพ่อลูกเสร็จเรียบร้อยแล้ว เธอก็นำผักมาวางในกระบุงเก่าๆก่อนจะสะพายขึ้นบ่าเตรียมมุ่งหน้าไปยังตลาดมืดทันที

หลังจากเรื่องราวต่างๆได้ผ่านพ้นไปแล้ว ท้องฟ้าเหนือบ้านตระกูลเฉินดูเหมือนจะสดใสขึ้นอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน บรรยากาศภายในบ้านที่เคยเต็มไปด้วยกลิ่นอายแห่งความหวาดระแวงและร่องรอยของการดุด่า บัดนี้กลับถูกแทนที่ด้วยเสียงหัวเราะสดใสของเด็กน้อยและความเกื้อกูลที่เริ่มถักทอเป็นสายใยตั้งแต่เกิดเรื่องเสี่ยวเป่าก็เอาแต่ตามติดหลินชิงอย่างไม่ลดละ เด็กน้อยที่เคยขี้ขลาดและเอาแต่หลบซ่อนอยู่หลังประตูในวันนั้น ตอนนี้เขาได้กลายเป็นผู้ช่วยตัวน้อยที่ขยันขันแข็งที่สุด ไม่ว่าหลินชิงจะก้าวเท้าเดินไปทางไหนก็จะมีเสี่ยวเป่าที่คอยหิ้วตะกร้าเดินตามหลังไม่หยุด แววตาที่เคยมัวหมองกลับส่องประกายแห่งความหวังร่างกายก็ดูอ้วนท้วนสมบูรณ์ขึ้นกว่าแต่ก่อน ทุกครั้งที่หลินชิงยื่นมือไปลูบศีรษะของเสี่ยวเป่า เขาจะยิ้มจนตาหยีและเรียกเธอว่าแม่ออกมาด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความสุขส่วนเฉินอี้แม้เขาจะไม่ใช่ชายหนุ่มที่ชอบเอ่ยคำพูดอ่อนหวาน แต่การกระทำของเขากลับส่งเสียงดังกว่าคำพูดทุกประโยค เขาเริ่มจะวางใจในตัวของหลินชิงมากขึ้นอีกทั้งยังไม่เอาแต่เอ่ยวาจาประชดประชันเธอเหมือนแต่ก่อน ทำให้หลินชิงรู้สึกคลายความอึดอัดในใจลงไปได้มากเช้าวันต่

ท่ามกลางความเงียบสงัดของยามราตรีที่มืดมิด มีเพียงเสียงจิ้งหรีดเรไรที่ขับขานอยู่ตามกอหญ้าและดวงจันทร์ที่ส่องสว่างอยู่บนท้องฟ้า ตอนนี้หลินชิงกำลังนั่งอยู่บนเตียงไม้เก่าๆภายในห้อง ดวงตาของเธอจดจ้องมองไปที่ระบบมิติโปร่งแสงที่กำลังส่องสว่างแจ้งเตือนสถานะความปลอดภัยอยู่เป็นระยะ เฉินอี้และเสี่ยวเป่านั้นนอนหลับสนิทไปตั้งนานแล้ว ใบหน้าคมเข้มของเขาดูอ่อนโยนลงตอนหลับใหล แต่หลินชิงกลับสังเกตเห็นถึงร่องรอยความเหนื่อยล้าจากการตรากตรำทำงานของเขาได้อย่างชัดเจนเมื่อเห็นว่าพวกเขาหลับสนิทแล้วหลินชิงก็ลุกขึ้นจากเตียงก่อนจะไปหยิบเสื้อคลุมสีเข้มมาสวมใส่เตรียมพร้อมสำหรับภารกิจสำคัญในคืนนี้‘ระบบ ถ้าฉันปล่อยให้พวกนั้นฉีดพ่นยาฆ่าแมลงลงไป ดินที่ฉันสูญเสียแต้มปรับสภาพไปอย่างมหาศาลคงพินาศแน่ คุณมีวิธีจัดการกับคนพวกนี้แบบเจ็บแสบที่สุดไหม?’หลินชิงเอ่ยถามเจ้าระบบมิติด้วยความร้อนใจ ไม่นานก็มีเสียงหนึ่งเอ่ยตอบโต้กลับมา ติ๊ดตรวจพบเจตนาร้ายแรงระดับสูง แนะนำไอเทมพิเศษ: สเปรย์สะท้อนกลับมหาอุดราคา 20 แต้ม คุณสมบัติ: เมื่อของเหลวพิษถูกพ่นเข้าสู่เขตฟาร์ม ระบบจะสร้างม่านลมหมุนวนสะท้อนของเหลวนั้นกลับไปหาผู้พ่น 100% โดยไม่

บ้านหลังน้อยที่เคยสงบร่มรื่นบัดนี้กลับคลาคล่ำไปด้วยผู้คนมากหน้าหลายตา นางซ่งผู้เป็นป้าสะใภ้จอมงกของหลินชิงเมื่อเห็นว่าหลานสาวกลับมาแล้วก็ลุกขึ้นยืนเท้าสะเอวจ้องมองหลานสาวอย่างเอาเรื่อง โดยมีเพื่อนบ้านคอยยืนดูอยู่ห่างๆ พลางกระซิบกระซาบถึงความไร้ยางอายของคนตระกูลหลินบ้านเดิม"นังหลินชิง! แกกลับมาได้เสียทีนะ! ฉันได้ยินว่าแกมีเงินซื้อหมูสามชั้นมากิน มีเงินเข้าเมืองไปเสวยสุข แต่ไม่เคยส่งเงินกลับไปให้พวกเราเลย ตอนนี้ลุงของแกตกงาน ส่วนย่าของแกก็ล้มป่วยออดๆแอดๆ พวกเราเลี้ยงแกมาอย่างยากลำบากแทนพ่อแม่แกที่ตายไป แต่แกกลับไม่เคยสำนึกบุญคุณปล่อยให้พวกเราอดอยากแบบนี้! ตอนแกจะอดตาย ใครกันที่กระเสือกกระสนหาสามีดีดีอย่างเฉินอี้ให้กับแก! พอได้ดีมีกินแล้วลืมกำพืดรึไงนังหลานอกตัญญู!"นางซ่งด่าทอหลานสาวพร้อมกับส่งเสียงร้องไห้ออกมาไม่หยุด หลินชิงก้าวเดินเข้ามาหานางซ่งด้วยใบหน้าเรียบเฉย ดวงตาคู่สวยเย็นเยียบดุจน้ำแข็ง"ป้าสะใภ้ ก่อนหน้านี้ฉันจำได้ว่าตอนที่ป้าบังคับให้ฉันแต่งงานกับเฉินอี้เพื่อแลกสินสอดเพียงไม่กี่หยวน ป้าบอกเองไม่ใช่เหรอว่าถ้าฉันแต่งออกไปแล้วก็เหมือนน้ำที่สาดออกไป ห้ามกลับไปขอส่วนบุญที่บ้านเดิ