Masukสัปดาห์ต่อมา
ด้านประกายดาว หลังจากที่ฉันเดินผ่านหน้าตึกคณะแพทย์หลายวันกับไม่เจอพี่หมอภีม
หรือเขาจะไปฝึกงานที่โรงพยาบาลกันน๊า อยากเจอ ภาวนาให้ฉันเจอเขาทีเถอะ ร่างบางครุ่นคิด ทว่าขณะที่เดินไปโรงอาหาร หาอะไรทานก่อนขึ้นเรียนนั้น สายตากับสะดุดเข้ากับร่างสูงอันคุ้นตาที่เดินผ่านหน้าไป ตรงหน้าฉันนั้น
ปลายฝันที่ไม่คิดว่าจะได้มีโอกาสเจอแล้วนั้น ใบหน้าสวยระบายยิ้มขึ้นมาด้วยท่าทีตื่นเต้น และดีใจสุดๆ อยากเจอก็ได้เจอ หือ...เนื้อคู่ชัดๆ
“พี่...หมอภีม” ของฉัน ว้าววันนั้นเจอตอนเย็นว่าหล่อมากแล้ว เจอกลางวันแสกๆ แบบนี้
“โห้...นี้คนหรือเทวดา หล่อมาก ออร่าพุ่งมาแต่ไกล” ประกายดาวไม่สามารถละสายตาออกจากร่างสูงที่เดินมือล่วงกระเป๋ากางเกง ผ่านหน้าไปนั้น
“อ่า...” ฉันอุตส่าห์ โบกมือ แต่ถูกเมิน นี้เขาไม่เห็นงั้นเหรอ เศร้าจัง แต่นั้นใช่ว่าคนอยากเจอจะละความพยายาม
“พี่หมอภีม พี่จำฉันได้ไหมคะ” ประกายดาวไม่พูดเปล่า แต่ร่างบางในชุดนักศึกษาผมยาวม้วนเป็นจุกขึ้นกลางหัว นั้นวิ่งมากางแขนดักหน้าภีมภพหน้าตึกนวัตกรรมที่ติดกับคณะแพทย์
“ไม่...” เขาเอ่ยเสียงเข้ม อย่างไม่ใส่ใจอะไร แต่นั้นใช่ว่าคนถูกปฏิเสธจะสนใจ ประกายดาววิ่งตามภีมภพมา จนกระทั่งถึงโรงอาหาร
“คนนั้นไงคะ คนที่พี่ช่วยชีวิตฉันไว้เมื่อหลายวันก่อน พี่จำไม่ได้เหรอ” ประกายดาวไม่ทันได้สังเกตโต๊ะนี้ไม่ได้มีเพียงแค่เขา แต่มีอีกสามหนุ่มหล่อที่นั่งทานข้าวก่อนหน้า
“อ้าว น้องผมจุกคนสวยนี่เอง พี่ก็คิดว่าใคร” เสียงไทม์ที่เอ่ยมาจากด้านหลังของภีมภพ เมื่ออีกคนจำได้ ใบหน้าสวยระบายยิ้มด้วยสีหน้าดีอกดีใจ
“ใช่ไหมคะ พี่สุดหล่อ พี่คนนี้ยังจำฉันได้เลย แล้วทำไมพี่หมอภีมจำฉันไม่ได้ละ” ประกายดาวไม่พูดป่าว เมื่อเขาจำเธอไม่ได้นั้น ร่างบางใบหน้าสวยหวานเรียวปากจิ้มลิ้ม มือดึงยางรัดผมยาวสลวย โปรยเสน่ห์ พร้อมกับมองเขาตาพริบๆอ่อยเขา ปากนิดจมูกปลายเชิดหน่อยๆ ใบหน้าขาวใสราวกับไข่ปลอกรับกับผมสีน้ำตาลของเธอ ระบายรอยยิ้มสดใสสาดเข้านัยน์ตาคมคู่ดุของนักศึกษาแพทย์ชั้นปีที่ 4 เข้าอย่างจังๆ ภีมภพถึงกับหลุดเสียอาการเล็กน้อย ใบหน้าอันหล่อเหลาชะงัก สายตาล่อกแล่กที่เธอมองเขา
“ทีนี้พี่จำฉันได้ยัง...เอ่ย” ประกายดาวกระพริบตาถี่ๆ แต่นั้นความน่ารักสดใส ขี้เล่นของเธอกับสาดเสน่ห์เข้ากับหนุ่มรุ่นพี่ทั้ง 3 เข้าอย่างจังๆ เสียงใสๆ ของประกายดาวทำให้ภีมภพนั้นได้สติ
“เพื่อนเล่นเธอเหรอ...” เสียงนิ่งปนดุตวาดดังลั่น ทำเอาประกายดาวนั้นสะดุ้ง ใบหน้าสวยซีดเผือกลงจนอีกคนสังเกตได้
“ไป...ก็ได้”
ประกายดาวที่รู้ตัว เธอสร้างความรำคาญให้รุ่นพี่อย่างภีมภพไม่รู้ตัว ร่างบางเดินหน้าหงอยคอตกไปยังโต๊ะที่มีกลุ่มเพื่อนๆ เธอนั่ง
“ไอ้หมอ มึงก็นะ น้องมันก็แค่ทัก ทำเป็นเข้มไปได้...” ไทม์ว่าให้กับเพื่อนสนิท
“ใครหว่า น้องออกจะน่ารัก เธอรู้จักพวกมึง” ฟรอสต์ถาม
“เขารู้จักกู แต่ชัดเจนครับ น้องเขาสนใจไอ้หมอมันโว้ย ไอ้ฟรอสต์ มึงอย่า” ถึงไทม์จะต่อว่าเช่นนั้น แต่ใช่ว่าภีมภพจะสนใจ แค่บังเอิญเท่านั้น แล้วยัยนั้นเธอจะวิ่งตามผมเพื่อ
ประกายดาวหลังจากที่ถูกภีมภพ ร่างบางเดินคอตก กลับมาที่โต๊ะ และตอนนี้ฉันก็โดนเพื่อนๆ ซักใหญ่
“ยัยดาว แกรู้จัก ผู้ชายกลุ่มนั้นได้ยังไง แกรู้ไหม คนที่แกวิ่งตามเขาน่ะ ใคร” ยัยมายด์นางกล้าถามฉันแบบนี้ได้ไง
“พี่หมอภีม ภีมภพ นักศึกษาแพทยศาสตร์ชั้นปีที่ 4 จบมัธยมจากโรงเรียน xxxx ที่บ้านทำธุรกิจอุตสาหกรรม และมีโรงพยาบาลเอกชน”
สองสาวที่ฟังประกายดาว ถึงกับตาเบิกกว้าง อย่างไม่เชื่อหู
“ยัยดาว ข้อมูลแกเป๊ะ แน่นมาก” สองสาวถึงกับยอมความไวของเพื่อนสนิท ประกายดาวคนนิ่ง นางจะแอ้มพี่ของดี Bxmax เสียแล้ว เออ เอาสิเพื่อนฉันเล่นไปอ่อยรุ่นพี่ถึงโต๊ะ
“ยังไม่พอนะ ส่วนคนนั้นพี่ไทม์ ทายาทรุ่นที่ 3 มหาลัย ที่แก แก และก็ฉันเรียนอยู่ ที่นี่ยังไงละ”
“ ส่วนคนนั้นละ พี่ฟรอสต์ ที่บ้านทำธุระกิจ...”
“โห้...บอกเลย ยัยดาว ข้อมูลแกแน่นขนาดนี้ ไม่แน่ใจว่า แกสนใจพวกพี่ๆ เขาคนไหนเหรอคะ ทำไมแกถึงได้ใจกล้าเข้าไปทักพี่เขาก่อน ทั้งที่ผู้ชายกลุ่มนั้น หยิ่งจะตาย หรือแกจะเอาข้อมูลคนดังเหล่านี้ไปทำอะไรป่าว” ด้านมายด์บอกเลยยัยดาวเพื่อนฉัน พอนางอยากรู้ สนใจ นางสุดมาก สืบเก่งข้อมูลแน่นยิ่งกว่า โคนันก็ประกายดาวอะ โคนันยังเรียกนางพี่อะ
“นี้อย่าบอกนะ นี้ข้อมูลที่แกหามาเมื่อหลายวันก่อน”
“แน่นอน” ประกายดาวเอ่ยด้วยท่าทีสีหน้าเชิดๆ
“แล้วที่แกลงทุนวิ่งตามนี้ แกสนใจใคร” มายด์ถาม อย่างไม่เชื่อหู
“พี่หมอภีมภพ...” ปิ๊กเอ่ย เมื่อเพื่อนเดาถูก ประกายดาวฉีกยิ้มหวานตาเป็นประกาย สีหน้าดูมีความหวังขึ้นมาทันที
“ฉลาดมาก สมแล้วที่แกเป็นเพื่อนฉัน” ใบหน้าสวยยิ้มกริ่มเบาๆ
“พี่หมอภีม นี้แกเล่นของสูงเลยนะ รู้ตัวป่าว นอกจากจะเป็นหมอแล้ว เขายังเป็นเซเลปนายแบบด้วยนะ แกบอกเลย พี่หมอภีมภพ คนนี้ประวัติไม่ธรรมดา” ปิ๊กเอ่ยด้วยท่าทีไม่เชื่อ ยัยดาวนี้นะนางจะจีบพี่หมอภีมภพ เพื่อนฉันนางไม่ดูสารรูปตัวเองเลย
“บอกเลยค่ะ ยัยดาวแก พวกพี่ๆ เขาแต่ละคนประวัติไม่ธรรมดาเลยนะ อีกอย่าง คู่แข่งแก แค่สาวมอเราก็นับพันคนแล้ว ไหนจะเซเลป นางแบบ ดารา อินฟลู พริตตี้อีก กรุณาต่อคิวค่ะ คิวแก 99,957,689,875 และฉันก็เป็นหนึ่งในนั้น ของดีได้แค่มอง มือห้ามแตะค่ะ ยูโน โอเคนะมึง”
“จะคิวที่หมื่นล้าน ฉันก็ไม่สนเพราะฉันนี้แหละ จะเป็นคิวที่ 1 พวกแกคอยดู” ประกายดาวเอ่ยสีหน้าแววตาอย่างเอาจริง ยัยนี่น่ากล้าดียังไงมาดับฝันว่าที่สามีในอนาคตฉัน
“นี้แก ผู้ชายกลุ่มนั้น พี่หมอภีมเป็นของดีของหายาก หนุ่มฮอต มอเราเลยนะโว้ย นี้แกเล่นของสูงเลยนะโว้ย” มายด์ได้แต่เตือนสติ ดูเหมือนว่าเพื่อนเธอตอนนี้จะเพ้อเจ้อ ฝันไปไกลถึงดาวอังคาร พุธ พฤหัส ศุกร์แล้ว พระเจ้ายัยดาวนางเป็นเอามาก
“จะสูงแค่ไหน ฉันจะปีนกำแพงขึ้นไปหาพี่หมอภีมของฉันเอง” ประกายดาวเอ่ยติดตลก
“ขนาดระดับลูกหว้า ดาวนิเทศ ลูกสาวรัฐมนตรี พี่แกยังนก หางแถวเป็นแค่ตัวสำรองกองเชียร์ รีดเดอร์ตัวจริงยังไม่ได้เป็นอย่างแก จะเอาอะไรไปมัดใจพี่หมอภีมภพ เดือนคณะแพทย์ได้ว่ะ ดาว” ปวดหัวกับยัยดาว ถึงว่าเมื่อหลายวันมานี้ นางจะไปกินแต่ก๋วยเตี๋ยวซอยรูหนู ที่ไหนได้นางจะเดินผ่านตึกคณะแพทย์นี้อีก ปกติคนกลัวผีอย่างยัยดาว นางไปเดินตึกนั้นที่ไหน พอจะมีผัวเป็นหมอก็เลิกกลัวผีขึ้นสมองแล้วนะ เพื่อนฉัน ปิ๊กได้แต่ส่ายหัวให้เพื่อน
“นี่ไง ที่ฉันจะเอาไปสู้เขา” ประกายดาวยื่นหน้าสวยๆ ให้ทั้งสองสาวอย่างมั่นอกมั่นใจ
“อะไรของแก”
“อย่าว่าแต่พี่หมอภีมเลย ฉันเป็นผู้ชาย อย่างแกดาวขอผ่าน”
“หน็อย...พวกเพื่อนบ้านิ แกล้งชมสักนิดให้มีกำลังใจหน่อยก็ไม่ได้”
“อยู่กับความเป็นจริงค่ะ เพื่อนสาว ถ้าฝันอยู่ แกก็ตื่นนะยัยดาว”
“ชิ... สายตาพวกแกแค่เข้าไม่ถึงความสวยของฉันต่างหาก ไงละ”
แกไปรู้จักจักแก๊งค์คนดังหล่อรวยฮอตอย่างพวกพี่ไทม์ พี่หมอภีมได้ไงอะ จากนั้นประกายดาวก็เล่าเหตุการณ์ในคืนวันนั้น
“พอแกลืมตาขึ้นมา แกก็พบเจ้าชาย เทวดา ใส่เสื้อกาวน์ มาช่วยแก”
“แน่นอน”
“บอกเลยค่ะ หมอภีมเทพบุตรของแก ที่แกกำลังฝันถึงอยู่นั้นมันแค่ความฝันค่ะ ชีวิตจริงคือ ใช้ผู้หญิงได้เปลืองมาก ยิ่งกว่าทิชชู่เปียกที่พวกแกเช็ดมือตอนนี้อีก สาวๆสวยๆ คณะไหน ตัวเด็ดๆ พี่หมอแกก็ฟันมาหมดแล้ว”
“แกก็โดนแล้ว งั้นเหรอ”
“เพี้ยะ ยัยดาว”
“อ้าว ก็เห็นแกเล่ามาอะนะ เป็นไง จุกปะ”
“ยัยดาว ไม่ใช่นะ แค่ได้ยินรุ่นพี่เขาเล่าต่อๆ กันมา”
“ไอ้เราก็นึกว่าโดนแล้ว เห็นแกเล่าได้เป็นฉากๆ นั้นน่ะดิ”
“ไง หรือแกไม่เชื่อ...”
“ฉันไม่เชื่อหรอก จนกว่าจะได้ลอง” พอดีฉันได้เป็นคนไม่อินกับสิ่งที่คนอื่นๆ เล่าต่อๆกันมานะ
“จะลอง...”
“ยากอะ แค่พูดเล่น”
“สาวสวยบริสุทธิ์ ขาวสะอาดอย่างฉันรับไม่ได้” มายด์เอ่ย
“จะกิน ของหมอเหรอคะ เว้นบ้างค่ะเพื่อนขา นั้นของสูง คนธรรมดาอย่างเราเอื้อมไม่ถึงหรอกแก”
“หล่อแบบพี่หมอภีม เว้นได้ที่ไหน นั้นน่ะหน้าพ่อของลูกฉันเลยละ อยากโดนหมอ ฉีดยา ว่าแต่พี่หมอภีมคนนี้จะใช้เข็มไหนฉีดน่า อยากรู้จัง” ยิ้มกริ่มเบาๆ
“ว้าย...แรดมาก” ปิ๊กจีบปากจีบคอ รับไม่ได้
“อยากได้ลูกหน้าหล่อๆ เหมือนหน้าพี่หมอภีมต้องทำยังไง รุก...สิคะ”
“ฉันจะเป็นลมกับยัยดาว ใครก็ได้พานางไปรับยาคลั่งรักที่ช่องฟิต ที หัวจะปวด” ด้านปิ๊ก ถึงยัยดาว นางจะพูดมากหน่อย แต่นี้ละค่ะ นิสัยจริงของเพื่อนฉัน ประกายดาวคนจริง รักก็บอกว่ารัก ชอบก็บอกว่าชอบ ไม่ตอแหล ยัยดาวคนจริง
“เย้ เย้”“สีเขียว และสีแดง เข้าเส้นชัยไปพร้อมกัน เสมอ” เสียงพิธีกร ประกาศ ทำเอาผู้แข่งขันและกองเชียร์ถึงกับเหนื่อยหอบไปตามๆ กัน ภีมภพและไทม์วิ่งแข่งไปสองรอบ คุณพ่อลูกสองถึงกับวิ่งหมดแรงหอบไปตามๆ กัน“เสมอ นะคะหนุ่มๆ” ปลายฝันหันไปเอ่ยกับสามีของเธอ“พี่หมอภีม ไม่ชนะไม่เป็นไรค่ะ แต่ชนะใจดาวและเจ้าสองแสบก็พอค่ะ” ประกายดาวเอ่ยพร้อมกับระบายยิ้มหวานให้สามี“พี่ทำดี ที่สุดแล้วที่รัก ไอ้ไทม์มันขายาววิ่งเร็วมาก”“มึงก็เหมือนกัน แค่ออมแรงให้กูสักนิดมันจะตายไหมว่ะ”“เหอะๆ กูบอกแล้ว ไม่เคยแพ้ใคร”“ไม่แพ้แต่เสมอนะคะ พ่อพ่อขา” ประกายดาวเอ่ยกับสองหนุ่มใหญ่ เมื่อการแข่งขันครั้งนี้เสมอ กลับกลายเป็นว่าฉันและปลายฝัน ทำหน้าที่เลี้ยงพี่หมอภีมพี่ไทม์และเด็กๆ เอง“ไปค่ะ เด็กๆ อยากทานอะไร วันนี้หม่ามี้กับ ป้าปลายฝันเลี้ยงเองลูก” ฉันเอ่ยกับเด็กๆ และสองหนุ่ม“พิซซ่า สปาเก็ตตี้ ไอศครีม เคเอฟซี”“จัดไปสิคะ เด็กๆ ไปกันเลย” เมื่องานกิจกรรมที่โรงเรียนจบลง เราทั้งสองครอบครัวก็พาเด็กๆ ไปทานของ อร่อยๆ เอาใจพวกเขา ซึ่งครอบครัวของฉัน และปลายฝัน รวมถึงครอบครัวพี่มาคัส พี่ฟรอสต์เราก็จะรวมตัวกันเช่นนี้ บ่อยๆ พาเด็กๆ มาเจอก
~ 3 ปีต่อมา ~ ประกายดาวร่างบางในชุดกางเกงสีขาว สวมด้วยเสื้อกีฬาสีแดงเหมือนกับน้องตะวันและน้องติณณ์ติณณ์ซึ่งวันนี้ พิเศษหน่อย เนื่องจากเป็นงานกีฬาสีของเด็กๆ ซึ่งกิจกรรมวันนี้ ไม่ได้มีเพียงสองหนุ่มน้อยของฉันที่ได้ร่วมกิจกรรมของทางโรงเรียน แต่มีผู้ปกครองไปร่วมกิจกรรมในครั้งนี้ด้วย ร่างบางใบหน้าสวยคุณแม่ลูกสองอย่างประกายดาว ยืนติดขอบสนามนอกจากวันนี้เป็นกองเชียร์ลูกๆ แล้ว แต่ตอนนี้ฉันยังมาเป็นกองเชียร์ ส่งกำลังใจให้กับสามีสุดหล่อ อย่างคุณหมอภีมภพ ที่วันนี้หนีงานที่โรงพยาบาลมาทำหน้าที่ป๊ะป๋าของลูกๆ ร่วมกิจกรรมกับลูกชายที่โรงเรียน ร่างสูงในชุดกีฬาสีแดง สีทีมของลูกๆ แล้วนั้นภีมภพ วันนี้ผมยังทำหน้าที่วิ่งผลัดแข่งกับทีมสีเขียว ซึ่งคู่แข่งผมในวันนี้ก็ไม่ใช่ใครที่ไหน แต่เป็นลูกพี่ไทม์ของผมนั้นเอง วันนี้ไอ้ไทม์มันมาทำหน้าที่เป็นผู้ปกครองให้กับเด็กๆ อย่างน้องทับทิมลูกสาวคนสวย และน้องแทนไท ลูกชายสุดที่รักของไทม์ โดยทีมฝั่งนั้นก็ไม่น้อยหน้ามีน้องปลายฝันมาเกาะติดขอบสนามส่งกำลังใจเชียร์สามีของเธอเช่นกับภรรยาของผมประกายดาว คุณแม่คนสวยมาให้กำลังใจน้องตะวันที่ทำหน้าที่วิ่งแข่งเสร็จแล้วนั้น จะเหลือก็แต่
@โตเกียว ประเทศญี่ปุ่นด้านประกายดาว สองวันต่อมาหลังจากที่ฉลองวันเกิดกับครอบครัวที่ไทยเสร็จเรียบร้อยแล้วนั้น พี่หมอภีมก็พาฉันและลูกๆ ทั้งสองบินลัดฟ้ามาเที่ยวไกลถึงโตเกียว ประเทศญี่ปุ่น เป็นทริปเที่ยวต่างประเทศ ครั้งแรกของครอบครัวเรา เพราะเด็กๆเริ่มโต ฉันและพี่หมอภีมอยากเปิดโลกกว้างให้กับสองหนุ่มน้อย ป๊ะป๋าภีมภพ ที่อยากสร้างความทรงจำในวัยเด็กให้ลูกๆ ได้เรียนรู้ประสบการณ์ที่เขาต้องเจอในอนาคตร่างบางในชุดเสื้อยืดดิสนีย์สีขาวแดง ซึ่งวันนี้ถือเป็นวันครอบครัว และครอบครัวของเรามาในธีมดิสนีย์ เพื่อให้เข้ากับสถานที่ และตอนนี้ฉันว่าคนที่ตื่นเต้นสุดๆ ไม่ใช่เด็กๆแล้วละ ดูเหมือนจะเป็นป๊ะป๋าภีมสุดหล่อของลูกๆ มากกว่า“ดูสิครับลูกชุดสวยไหม เอ่ย” ภีมภพถามลูกชายตัวน้อย ขณะที่เข็นรถเด็กให้กับลูกชายคนเล็ก“หล่อ ครับ ป๊ะป๋า” เสียงน้องตะวันเอ่ยกับป๊ะป๋าภีม“เหมือนๆ ”“เหมือนป๊ะป๋า ใช่ไหมลูก”“ครับ หม่ามี้”ด้านประกายดาว ทว่าขณะที่คนตัวเล็กเดินจูงมือน้องตะวัน ภีมภพเข็นรถเข็นลูกชาย เดินเข้าดิสนีย์แลนด์ ซึ่งเป็นภาพที่ฉันไม่เคยคิดไม่เคยฝันมาก่อน ไม่คิดว่าตัวฉันเองจะมีครอบครัวที่น่ารักและอบอุ่นถึงเพียงนี้ ภีมภพพ
1 ชั่วโมงต่อมาบนรถของภีมภพที่เต็มไปด้วยสมาชิกในครอบครัว เบาะหลังมีเด็กชายตะวัน ส่วนเบาะหน้าเป็นของหม่ามี้คนสวย และเด็กชายติณณ์ที่นั่งตักคุณแม่ ซึ่งก่อนที่ผมจะไปทำงาน ทุกเช้าต้องมาส่งลูกชายที่โรงเรียน จากนั้นก็ไปส่งประกายดาวที่บริษัทของคุณย่าพอมาถึงโรงเรียนของตะวัน ภีมภพก็จูงมือลูกชายเดินไปส่งถึงมือคุณครู ซึ่งเป็นความตั้งใจของผมและดาว ที่เราสองคนจะมาส่ง มารับตะวันที่โรงเรียนพร้อมหน้าพร้อมตากัน พอหลังเลิกเรียนก็จะมารับ จากนั้นเราก็พาลูกๆ และภรรยา กินข้าวนอกบ้าน เดินจูงมือกันเล่น ออกกำลังกายที่สวนสาธารณะ ถ้าวันไหนไม่ออกจากบ้าน คุณพ่ออย่างผมก็ทำหน้าที่สอนการบ้าน เข้าครัวทำกับข้าวให้เด็กๆ เป็นอีกช่วงหนึ่งชีวิตที่ผมมีความสุขมาก ไม่ต่างจากสมัยวัยเรียนหลายเดือนต่อมาด้านภีมภพและวันนี้เป็นอีกวันสำคัญของครอบครัวผม นั้นคือวันคล้ายวันเกิดของประกายดาว โดยที่คนที่ถือเค้กปอนด์โต เซอร์ไพรส์วันเกิดหม่ามี้คือ เจ้าสองแสบ ที่เป็นคนเลือกเค้กให้หม่ามี้คนสวยเองกับมือด้านประกายที่วุ่นวายกับการจัดเตรียมกระเป๋า ของลูกๆ และภีมภพ ภายในห้อง เนื่องจากพรุ่งนี้เป็นวันหยุดครอบครัวเราจะเดินทางไปเที่ยว หน้าที่เตรีย
~ 3 เดือนต่อมา ~ @ร้านอาหารมาเซลส์ ประกายดาวและวันนี้ก็เป็นอีกหนึ่งวันสำคัญที่ฉันรู้สึกตื่นเต้นมาก ตื่นเต้นกว่าเมื่อครั้งก่อน ร่างบางในชุดเจ้าสวยสีขาว ใบหน้าสวยถูกแต่งแต้มเครื่องสำอาง โดยช่างแต่งหน้าชื่อดังของเมืองไทย ประกายดาวจากที่สวยหวานเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว พอถูกแต่งแต้มเครื่องสำอาจ ใบหน้าเจ้าสาว พวงตำแหน่งว่าที่คุณแม่ลูกสอง เปล่งปลั่งมีออร่า ราวกับเจ้าหญิงแสนสวย วันนี้เป็นงานมงคลสมรสของเธอและภีมภพ งานถูกจัดขึ้นที่ร้านอาหารแห่งหนึ่ง บรรยากาศที่เต็มไปด้วย ดอกไม้สีสันสดใส ล้อมรอบไปด้วยต้นไม้สีเขียว สบายดี แขกที่มาในงานวันนี้ มีเพียงครอบครัว ญาติ และคนสนิทของทั้งสองฝ่าย ทามกลางบรรยากาศอบอุ่น และเต็มไปด้วยรอยยิ้ม ส่วนลูกชายตัวน้อยของฉันก็มาในชุดสูทสีดำ มีดอกไม้ช่อเล็กๆ ปักที่บริเวรหน้าอก ชุดเดียวกับเจ้าบ่าวของฉันในวันนี้“รอบบนี้ เป็นรอบสุดท้ายแล้วนะลูกชาย” เสียงพ่ออรัณ คุณพ่อสุดที่รักของหมอภีมเอ่ยกับลูกชาย ทว่าหันมายิ้มให้กับลูกสะใภ้“คนนี้คนสุดท้าย แล้วคับ คุณพ่อ ไม่มีรอบสาม แน่นอน” ภีมภพในชุดสูทสีเข้มเดินจูงมมือลูกชายตัวน้อย พยานรักของผมและประกายดาวในงานแต่งครั้งนี้“สัญญานะคับ พี่
วันต่อมาด้านภีมภพเช้าวันหยุดอันแสนสดใส เมื่อคืนกว่าจะพาเมียพาลูกหลับได้ ล่อไปตี 3 นับเป็นสัญญาณที่ดีคับ ที่เมียยอมให้นอนด้วย จากบ้านที่ตึ่งเครียดมานานนับครึ่งปี ทว่าเช้านี้กับสดใสขึ้นทันทีทันใดภีมภพร่างสูงในชุดเสื้อยืดกางเกงขาสั้น ที่ป้อนข้าวลูกชายหัวแก้วหัวแหวนเองกับมือนั้น“วันนี้ป๊ะป๋าป้อนเอง เลยนะไอ้แสบ ทานเยอะๆนะคับลูกชาย” ภีมภพเอ่ยกับลูกชายสุดที่รัก นานๆ ทีเขาจะได้มีเวลาป้อนข้าวลูก ไม่คิดว่าตัวเองจะมาถึงจุดมีลูกมีเมีย ขณะที่อายุไม่ถึง 30 สายตาคมเข้มเหลือบมองภรรยาตัวน้อย ประกายดาวที่นั่งให้กำลังใจลูกทานข้าวข้างๆ ผม ใบหน้าสวยเต็มไปด้วยรอยยิ้มแห่งความสุข“แบบนี้สิค่อยเหมือนเป็นครอบครัวหน่อย” ภีมภพเอ่ยกับประกายดาว“อ้ำ อ้ำ อีกคำนะคับคนเก่ง” พอตะวันอ้าปากรับ ประกายดาวก็ปรบมือชื่นชมลูก!! แป๊ะ แป๊ะ !!“เก่งมากคับ ตัวแสบของหม่ามี้”ด้านภีมภพวันหยุดของผม พอป้อนข้าวลูกชาย พาตะวันอาบน้ำเสร็จ จากที่ตั้งใจจะพาตะวันไปเปลี่ยนนามสกุล จากนามสกุลประกายดาวมาเป็นนามสกุลผม แต่ลืมไปว่าวันนี้เป็นวันหยุด“ดาว วันนี้อยากพาลูกไปไหนไหมคับ” ภีมภพถามขณะที่ ประกายดาว พาลูกมานั่งเล่นในบ้าน“ดาว ไม่อยากไปไห
‘เท่าไหร่’ เสียงทุ่มดังกึกก้องภายในหูของฉัน ประกายดาวชาวับไปทั้งตัว ซีดเผือกลงอย่างเห็นได้ชัด สายตาคมเข้มเหลือบมองหน้าอกของเธออย่างจงใจ ยิ่งเธอขยับตัวหนี นั้นยิ่งทำให้ร่างกายเธอเสียดสีเข้ากับหน้าอกอันเปลือยเปล่าของเขามือหนาทั้งสองข้างกดข้อมือเล็กลงบนโซฟาภายในห้อง Vvvip“ว่าไง ฉันถาม เท่าไหร่” สมอง
สัปดาห์ต่อมา @S2c Club ประกายดาวร่างบางในชุดเดรสสีดำ ใบหน้าเรียวได้รูปถูกแต่งแต้มเครื่องสำอางลุคสาวธรรมดา เปลี่ยนเป็นลุคคุณหนู ผมยาวม้วนเป็นจุกขึ้นกลางหัว ถูกปล่อยสยายลงกลางหลัง รับกับใบหน้าสวยดูน่าค้นหาประกายดาวที่ฉันมาหยุดหน้าผับหรูย่านเอกมัย ซึ่งเป็นสถานบันเทิงที่คนกระเป๋าตังหนักมักจะมาผ่อนค
3 วันต่อมาด้านประกายดาวถึงแม้วันนั้นพี่หมอภีมภพจะจำฉันไม่ได้ ใช่ว่าฉันจะทิ้งความพยายามเข้าหาเขาหรอกนะ สามวันที่ผ่านมาฉันเดินลัดเลาะมายังตึกคณะแพทย์ แต่กับไร้เงาของคนที่ฉันอยากเจอมากๆ“เห้ย...” เศร้าชะมัด ไม่ได้หวังให้เขามาชอบฉันหรอกนะ ไม่เห็นหน้าเห็นตึกเรียนก็ยังดี แต่นั้นก็ไม่มีวี่แววจะเจอพี่หมอภ
มาถึงห้องชมรมประกายดาวเปิดประตูเข้าไป สายตาสะดุดกับกระเป๋าตัวเองวางอยู่บนโต๊ะ ใบหน้าสวยฉีกยิ้มหวาน“นึกว่าจะไม่เจอแล้ว” คนตัวเล็กเอ่ยทว่าขณะที่ประกายดาวเดินลงจากตึก ด้วยแสงไฟที่เปิดเพียงไม่กี่หลอดนั้น ร่างบางที่ไม่ทันระวังขาก้าวพลาดนั้น!! อร้าย...!! ดวงตาเรียวเบิกกว้างด้วยสีหน้าตกใจ!! ตุบ !! ร่า





![หนี้สวาทพ่อเลี้ยงทมิฬ [ Drama,Comedy 18+]](https://www.goodnovel.com/pcdist/src/assets/images/book/43949cad-default_cover.png)

