جميع فصول : الفصل -الفصل 40

47 فصول

บทที่ 31

กายดันประตูเข้าบ้านตัวเองก่อนจะหาหลักฐานอะไรบางอย่างเขามั่นใจว่าพิมต้องเก็บมันไว้แน่และเก็บไว้ที่ไหนสักแห่งของบ้านหลังนี้ ตั้งแต่เขาถือวิสาสะเข้ามาอยู่ในบ้านหลังนี้บอกตรงๆเขาแทบจะไม่แตะต้องอะไรที่เป็นของพิมเลยทุกอย่างยังคงเหมือนเดิมถึงจะเคยค้นหาแล้วรอบหนึ่งแล้วก็เหอะแต่ไม่ได้รุกล้ำบางพื้นที่ของบ้านแต่วันนี้เขาขอเถอะขอค้นให้มันเต็มที่ถ้าไม่เจออะไรค่อยว่ากันอีกทีเด็กหนุ่มค้นหาตามซอกมุมต่างๆของบ้านรวมทั้งหนังสือที่เปิดมันทีละหน้าเผื่อจะเจอรูปหรือหลักฐานที่มัดตัวโตมรได้แต่ยิ่งหาก็ยิ่งไม่เจออะไร ท้อมากพี่สาวไม่ได้เก็บหลักฐานแม้แต่ความทรงจำที่มีต่อโตมรเลย กายนั่งถอดหายใจหัวพิงไปที่ตู้เสื้อผ้านั่งลงกับพื้นเอาศีรษะด้านหลังโคกกับตู้สองสามครั้งมีของบางอย่างหล่นตกลงมาที่พื้นตรงหน้าของเขาทันที“อะไรเนี่ย!”กายเก็บรูปที่กระจาดกระจายเต็มบ้านเป็นรูปที่ช่วงเวลาหนึ่งพิมถ่ายคู่กับโตมรเหมือนทั้งสองจะรักกันมากแต่บังเอิญไปเจอกับรูปหนึ่งมันโดนฉีกแยกออกจากกันฝั่งหนึ่งเป็นรูปของโตมรส่วนอีกฝั่งเป็นรูปของพิมจะว่าไปหลักฐานแค่นี้จะทำอะไรได้“เห้อ!”กายได้แต่นั่งถอดหายใจอยู่ในห้องเพราะคิดไม่ออกว่าใครกันเป็นคนทำกับ
اقرأ المزيد

บทที่ 32

แพรวพราววันนี้เธอไม่เข้ามาทำงานได้ยินชบาบอกว่าเธอแจ้งมาว่าไม่สบายขอลาพักหนึ่งวัน เสี่ยชูชัยที่หลังๆนานทีจะมาขอพบกับสาวสวยอย่างเธอแต่ก็ต้องมารอเก้อเพราะเธอไม่อยู่ร้าน เจ๊พิมลเลยออกมาพบกับเสี่ยชูชัยด้วยตัวเองพร้อมกับหาสาวสวยมาด้วยสองสามคน“เสี่ยขอน้องๆคนอื่นจะได้ไหมคะ”คนที่เดินมาพร้อมกับเจ๊พิมลก็จะมีชบาหญิงสาวคนสนิทของเจ๊ หมวยสาวหน้าเหมือนคนจีนแต่เธอสวยมากสุภาพอ่อนโยนรู้จักวางตัวและหยกสาวเปรี้ยวจี๊ดที่อยากเป็นคู่แข่งกับแพรวพราวตลอดเวลา คนรุ่นใหญ่กวาดสายมองไปที่สาวๆทั้งสามและยิ้มออกด้วยความพอใจเสี่ยชูชัยเลือกหยกเพื่อมาบริการต้อนรับตัวเอง จริตจะก้านของเธอทำเอาเสี่ยพอใจเป็นอย่างมากและเธอเองอยากชดเชยที่คราวก่อนทำเสี่ยไม่พอใจ คราวนี้เธอทำมันอย่างเต็มที่จะไม่ให้พลาดอย่างครั้งที่แล้วแน่นอน“ เสี่ยขอค้างกับเธอสักคืนจะได้ไหม”“ตามใจเสี่ยเลยค่ะ วันนี้เสี่ยเลือกหนูแล้วนิค่ะ”เธอพูดแบบไม่อายปากความทะเยอทะยานของเธอทำให้เธออยากขยับเป็นตัวเด่นของร้านนี้..แพรวพราวเธออ้างว่าไม่สบายแต่จริงๆแล้วเธอแอบขับรถไปอีกทางเธอทนคิดถึงอีกฝ่ายไม่ไหวถึงขั้นต้องไปหาที่บ้าน คอยชะเง้อดูว่าเจ้าของบ้านอยู่ไหมเมื่อเห็นอีกฝ
اقرأ المزيد

บทที่ 33

กายกับหมวยพากันไปที่บ้านของการันต์สืบเนื่องมาจากติดต่อเขาไม่ได้ทั้งสองยืนมองเข้าไปในบ้านซึ่งมีรั้วบ้านกั้นไว้ ชายหนุ่มผิวสีแทนเปิดประตูบ้านเดินออกมาสักพักมีหญิงสาวหน้าตาสะสวยเธอดูเป็นผู้หญิงเรียบร้อยเดินตามหลัง การันต์หันหน้าไปมองเธอแล้วก้มลงหอมไปที่แก้มของผู้หญิงคนนั้นต่อหน้าต่อตา ส่วนหมวยที่เหมือนจะดีใจตอนเห็นอีกฝ่ายแต่พอการกระทำของการันต์ที่ทำต่อผู้หญิงคนนั้นทำเอาหมวยถึงกับอึ้งพูดอะไรไม่ออกน้ำตาไหลออกมาแบบไม่รู้ตัว“พี่หมวยโอเคไหม”“ไม่โอเคเท่าไหร่”“เข้าไปถามเลยไหม”กายไม่พอใจกับสิ่งที่ผู้ชายคนนั้นทำกับคนที่เขานับถือเหมือนพี่สาวคนหนึ่งถ้าจำไม่ผิดเขาเป็นเพื่อนกับสารวัตรธาม“อย่าเลยกายกลับเถอะ”“พี่หมวยเราต้องรู้ความจริงนะว่าเรื่องมันเป็นยังไง”“อย่าเลยกายใครเขาจะมาจริงจังผู้หญิงที่ทำงานแบบนี้”“พี่หมวย!”กายเองไม่อยากขัดใจหญิงสาวที่จิตใจกำลังสับสนกับสิ่งที่เกิดขึ้นตรงหน้าเขาสตาร์ทมอเตอร์ไซต์พร้อมกับหมวยที่ซ้อนท้ายนขับออกไปหมวยไม่เข้าใจว่าทำไมถึงเป็นแบบนี้ความรักเหมือนจะดีเธอนั่งทบทวนเรื่องราวทั้งหมดอยู่ที่บ้านของกาย!! คืนนี้เธอไม่กลับบ้านค้างอยู่ที่บ้านกายหมวยไม่มีกระจิดกระจายทำอะไร
اقرأ المزيد

บทที่ 34

ทั้งกายและหมวยไม่ไปทำงานกันทั้งคู่และไม่ได้บอกใครในร้านไว้ด้วยพวกเขาหายไปไหนกัน กายทำหน้าที่ปลอบหมวยอยู่ใกล้ๆเขาไม่อยู่ห่างเธอกลัวจะทำอะไรไม่ดีกลัวจะทำร้ายตัวเอง เมื่อทุกอย่างอยู่ในความสงบหมวยที่ร้องไห้จนหมดแรงนอนหลับสนิทด้วยความเพลียแน่นอนว่าถ้าตื่นเธอคงร้องไห้อีกเป็นแน่ กายเอามือก่ายหน้าผากตัวเองคิดทบทวนแล้วทบทวนอีกเขายังไม่จบสิ้นกับโตมรยังคงสงสัยว่าต้องเป็นอีกฝ่ายที่เป็นคนทำร้ายพิมกายออกจากบ้านเช้าตรู่ทิ้งหมวยให้หลับอยู่ในห้องเพียงลำพังส่วนตัวเขาขับรถมุ่งหน้าไปบ้านโตมรเขายังคงแคลงใจกับโตมรไม่หายยังไงวันนี้ต้องรู้เรื่องให้ได้ เขาขอเป็นคนที่เสียมารยาทเดินเข้าไปในบ้านโดยที่ไม่ต้องขออนุญาตกายใช้มือเคาะประตูด้วยแรงเท่าที่มีจนคนในห้องออกมาเปิดประตูให้“อ้าว!มาทำไม”โตมรยังไม่ทันได้ถาม กายผลักอีกฝ่ายจนกระเด็นทำเอาชายที่สูงกว่าหัวเสียไม่ใช่น้อย“ทำพี่พิมทำไม”“พี่ไปทำอะไรพิม”“พี่สารภาพมาว่าพี่ทำพี่พิมทำไม”มือสองข้างจับคอเสื้ออีกฝ่ายไว้แน่“ปล่อยเป็นบ้าอะไร”“พี่ทำพี่พิม”“พูดอะไรไม่รู้เรื่อง”“กระดุมเสื้อของพี่หายไปหนึ่งเม็ดซึ่งตรงกับกระดุมที่ตกลงในบ้านของพี่พิม พี่ทำพี่พิมใช่ไหมบอกมา”ควา
اقرأ المزيد

บทที่ 35

หมวยออกไปเดินตลาดเพื่ออยากลืมอะไรบางอย่าง ออกไปข้างนอกอาจจะทำให้สภาพจิตใจของเธอดีขึ้นบ้าง แต่ไม่เลยกลับเจอชายหนุ่มผิวแทนเดินควงแขนกับหญิงสาวหน้าตาน่ารัก มันกลับทำให้หัวใจของเธอยิ่งบอบช้ำมากขึ้นหมวยต้องกลั้นน้ำตาและความรู้สึกแค่ไหนที่ต้องมาเจอคนที่ตัวเองรักเดินกะหนุงกะหนิงกับคนอื่น การันต์เผอิญเดินมาทางที่เธอยืนอยู่พอดีพร้อมกับส่งสายตายิ้มให้กับเธอทำราวกับว่าเขาไม่ได้ทำผิดอะไร“มาซื้อของเหรอครับ”“ค่ะ”เธอตอบคนตรงหน้าด้วยน้ำเสียงที่เรียบเฉย“รู้จักกันด้วยเหรอคะ”หญิงสาวหน้าตารักที่มากับเขาถามขึ้น เธอดูเป็นคนเรียบร้อยใสๆ แววตาดูจริงใจมาก“ครับ..เธอชื่อหมวย”อีกฝ่ายแนะนำเธอให้กับผู้หญิงคนนั้นหมวยอึดอัดใจมากที่ต้องมาเจออะไรแบบนี้ต่อหน้าต่อตาแถมผู้ชายยังทำเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นทั้งที่ไม่กี่วันยังควงเธอไปทานข้าวและมานอนกับเธอที่ห้องอยู่เลย“ขอตัวกลับก่อนนะคะ”เธอกล่าวลาแล้วเดินออกไปพร้อมน้ำตาไหลออกมาเรื่อยๆเธอไม่สามารถควบคุมมันได้พอกลับมาที่บ้านของตัวเองร่องรอยของเขากับเธอยังคงวนเวียนอยู่แต่ในห้อง“กินอะไรดีครับเดี๋ยวทำให้”ชายหนุ่มอ้อมมาด้านหลังแล้วกอดเธอไว้“แล้วแต่คุณเลยค่ะหมวยยังไงก็ได้”“
اقرأ المزيد

บทที่ 36

หลังๆโตมรไม่ค่อยได้มาที่ร้านของเจ๊พิมลแทบจะห่างหายไปด้วยซ้ำบางทีก็แอบนัดกับแพรวพราวไปหาความสุขกันที่อื่น สาวสวยอย่างเธอไม่แคร์คำพูดคนอื่นว่าจะโดนนิทายังไงคิดแต่ความสุขของตัวเอง มีครั้งหนึ่งสามีจับได้ว่าเธอมีคนอื่น แพรวพราวก็แค่แถไปว่าเธอเป็นคนสวยใครๆต่างอิจฉาเลยแกล้งเธอแล้วเอาเธอไปเล่าเสียๆหายๆ ไหนจะเรื่องที่ร้านเจ๊พิมลอีกมีคนเล่าให้ฮานฟังว่าร้านเจ๊พิมลไม่ใช่ร้านขายเหล้าธรรมดาแต่มีอย่างอื่นแอบแฝง“โธ่พี่!แพรวมีสามีแล้วนะคะใครเขาอยากเอาคนมีสามีไปทำงานแบบนั้น ทางร้านก็ต้องหาคนที่โสดซิงซิคะจะได้ไม่เป็นปัญหาทีหลัง”เธอนั่งอธิบายข้อกล่าวหาที่ฮานได้ฟังจากคนอื่นแล้วมาถามเธอ สีหน้าของฮานดูมีความเป็นกังวลเล็กน้อย“อย่าคิดมากนะคะ มาคะคืนนี้แพรวจะจัดให้แบบหนักๆเลย”เธอไม่เพียงแต่พูดแค่นั้นแต่ถอดชุดนอนสายเดี่ยวที่เซ็กซี่นั้นออกต่อหน้าต่อตาสามีตัวเองเหลือเพียงชิ้นเล็กชิ้นน้อยที่บดบังส่วนสำคัญเท่านั้น และอีกอย่างนี้ก็ไม่ใช่เวลากลางคืนมันคือเวลาเช้าและเป็นเวลาที่สามีต้องออกไปทำงานเธอไม่แคร์ว่ามันจะเวลาไหน สำหรับเธอเรื่องแบบนี้เวลาไหนก็ได้“พี่ต้องออกไปทำงาน”“แป๊บเดียวคะ”มือค่อยเลื้อยไปแตะตรงนั้นของสา
اقرأ المزيد

บทที่ 37

วันก่อนที่ไปหากู้ภัยคนนั้น ณ ตอนนั้นเขาไม่อยู่กายเลยร้อนใจเลยแอบไปคนเดียวโดยที่ไม่ได้บอกใคร ชายหนุ่มขับรถเข้าซอยหลังร้านเจ๊พิมลขับต่อไปอีกห้ากี่โลเมตรก็จะถึงบ้านกู้ภัยคนนั้น กายไปยืนหน้าบ้านของชายคนนั้นสักพักมีชายร่างสูงผอมมีหนวดเคราเดินออกมาจากร้านหลังบ้านกายกดกริ่งทันที“มาหาใครครับ”ประตูรั้วถูกเปิดออกมาพร้อมคำถามที่สงสัย“มาหาคุณครับ”“งั้นเข้าบ้านก่อน”อีกฝ่ายเดินนำชายหนุ่มเข้าไปในบ้าน หาน้ำมาให้ดื่มและนั่งลงตรงหน้าด้วยความสงสัย“มีธุระอะไรครับ”“ก่อนอื่นผมต้องขอโทษด้วยนะครับที่มารบกวน เข้าเรื่องเลยละกันคุณเป็นกู้ภัยที่ไปจัดการเรื่องทุกอย่างในบ้านหลังนั้น..เออหลังที่พี่ผู้หญิง..”“อ่อผมจำได้แล้วครับ พิมใช่ไหม”“ครับคุณรู้จักพี่พิมด้วยเหรอครับ”กายทำหน้าตื่นเมื่อคนตรงหน้าเอ่ยชื่อของหญิงสาวเหมือนรู้จักกับเธอมาก่อน“แค่รู้จักครับและเจอกันบ้างครับพิมเป็นน่ารักนะครับ”“ใช่ครับพี่พิมเป็นผู้หญิงน่ารักแถมใจดีด้วย”“น้องเป็นอะไรกับพิมครับ”“ผมเป็นญาติห่างๆกับพี่พิมครับตลอดเวลาผมได้รับความช่วยเหลือจากพี่พิม ผมได้บอกกับเธอว่าถ้าเรียนจบจะมาหาแต่ผมถึงทุกอย่างก็สายไปเสียแล้ว”“น้องชื่อกายใช่ไหมคร
اقرأ المزيد

บทที่ 38

แพรวพราวหลังจากที่ได้ห่างเหินกับโตมรเป็นระยะเธอเริ่มสานสัมพันธ์กับนิลที่ติดเธอจนไม่ไปไหน ตอนเย็นหลังเลิกงานชายหนุ่มมักจะแวะมาที่ร้านเจ๊พิมลบ่อยๆ แต่นิลมักจะเจอกับหยกที่ค่อยต้อนรับตลอดเวลาตัวของหญิงสาวเองก็ถูกใจนิลไม่ใช่น้อยมีเอาอกเอาใจถึงขั้นเอาตัวเข้าแลกเพื่อที่จะได้ใกล้ชิดกับนิลมากขึ้น ถึงแม้นิลจะไม่ได้คิวที่ต้องเจอแพรวพราวแต่เขามักจะรอจนเลิกงานแล้วอาสาไปส่งที่บ้าน“ขอบคุณนิลนะ”เธอจับมือของชายหนุ่มที่อาสามาส่งที่บ้านเกือบทุกวัน“ไม่เป็นไรครับ ผมชอบพี่แพรวนะครับ”“อย่าพูดแบบนั้น”“จริงๆนะครับพี่ไม่ชอบผมบ้างรึครับ”“ก็ไม่ใช่ไม่ชอบ..แต่”“เก็บคำแต่ไว้ก่อนนะครับผมดีใจนะครับที่พี่เองก็ชอบผม”ชายหนุ่มโมเมเอาคนเดียวและยิ่งได้ฟังแบบนี้เขายิ่งดีใจและอยากทำคะแนนให้มากขึ้น สายตาของผู้หญิงที่มองชายหนุ่มทำเอานิลเขินไม่ใช่น้อย“ขอจับมือได้ไหมครับ”เธอไม่ปฏิเสธแต่ยอมให้นิลจับมืออย่างง่ายดายแค่นั้นยังไม่พอชายหนุ่มถือวิสาสะจูบหลังมือเธออย่างนุ่มนวลเธอได้แต่ยิ้มและไม่พูดอะไร“พี่กลับบ้านก่อนนะ”หลังจากที่นิลปล่อยมือเธอ แพรวพราวทำเป็นเหมือนไม่มีอะไรเกิดขึ้นก่อนจะเลี้ยวรถกลับไปเส้นทางบ้านของตัวเองทำเอาคน
اقرأ المزيد

บทที่ 39

ขวดเหล้าถูกเรียงบนโต๊ะต่อหน้าของโตมร มีทั้งขวดเปล่าขวดที่มีเหล้าหลงเหลือเล็กน้อยกับแก้วหนึ่งใบที่วางอยู่ตรงนั้น อีกฝ่ายนั่งครุ่นคิดว่าจะทำอย่างไงต่อกับชีวิตดี นึกขึ้นได้เลยกดเบอร์โทรหาหญิงสาวทันที“ทำอะไรอยู่ครับ”โตมรเปล่งเสียงออกมาด้วยความนุ่มนวล“หายไปเลยนะคะ”แพรวพราวพูดเสียงงอนๆใส่ชายหนุ่ม“มีธุระครับคืนนี้ไปหานะ”“ค่ะ”เธอตอบตกลงอย่างไม่ลังเลวางมือถือลงแล้วเข้าห้องน้ำเพื่อเตรียมตัวมาทำงาน….ด้านกายมาขอพบเจ๊พิมลแต่ชบาห้ามไว้ เขายังดึงดันที่จะเข้าไปชบาอดไม่ไหวเลยเข้าไปหาคนในห้อง สักพักก็เดินออกมาแล้วให้เข้าไปหาได้ ที่ชบาไม่ยอมให้กายเข้าไปตอนแรกเธอกลัวชายหนุ่มเข้าไปรบกวนคนมีอายุ“มีอะไรกาย”ชายหนุ่มเดินไปใกล้หญิงวัยกลางคนด้วยความเกรงใจ เขาขยับตัวไปตรงหน้าของคนมีอายุที่มือกำลังถือแก้วน้ำแกว่งไปมา“เจ๊ได้เรื่องไหมครับ”“อ๋อ รอแป๊บนะ”เจ๊พิมลเธอเปิดลิ้นชักแล้วหยิบสิ่งนั้นออกมายื่นให้กับคนที่อยู่ตรงหน้า แววตาความดีใจของเขาประกายออกมาจนเห็นได้ชัดทำเอาเจ๊พิมลมองด้วยความเอ็นดู“ไปครับเจ๊”“ไปไหน?”ทำเอาเจ๊พิมลทำหน้าด้วยความงง“ก็ข้อตกลงที่คุยกันไว้ไงครับ”“แน่ใจนะ”ใจลึกๆของชายหนุ่มอาจจะหวั่นๆก
اقرأ المزيد

บทที่ 40

กายรีบเอาหลักฐานที่อยู่ในมือไปให้ธามโดยแยกเป็นสองชิ้นของกู้ภัยนนท์ชิ้นหนึ่ง และของที่เจ๊พิมลเอาให้อีกหนึ่งชิ้น ครานี้น่าจะรู้ผลเร็วกว่าคราวก่อนเพราะเห็นว่าสารวัตรธามจะเข้าไปส่งหลักฐานด้วยตัวเองเห็นว่าจะกลับบ้านมีธุระที่ต้องจัดการ ตัวของธามเป็นคนกรุงเทพเหมือนกันแต่ต้องมาประจำการที่นี้เนื่องจากมาสืบหาฆาตกรรายหนึ่งที่หลบหนีมา“ฝากหลักฐานด้วยนะคุณ”“อืม จะรักษามันอย่างดีเลยแล้วจะรีบกลับมาหานะอย่าเผลอไปมองคนอื่นละ หวง”คนร่างสูงบอกกับเขาพร้อมกับยื่นหน้าเข้าไปใกล้“รู้แล้วครับ”“ขอกอดหน่อย”ธามอ้าแขนแล้วรับชายหนุ่มที่ค่อยๆก้าวเท้าเดินไปในอ้อมกอดนั้น กลิ่นน้ำหอมที่คุ้นเคยทำเอาเขาไม่อยากออกไปจากอ้อมกอดอยากจะอยู่มันตรงนั้นแต่คงไม่ได้เพราะอีกฝ่ายต้องไปแล้ว“จะรอคำตอบนะครับ”“รอพี่ด้วยซิ”ถึงมันจะเป็นคำหยอดที่ธรรมดาแต่เมื่ออีกฝ่ายแทนตัวเองว่าพี่ทำเอาหัวใจของเขานั้นเต้นแรงผิดปกติ“รีบไปเลยเดี๋ยวถึงช้า ขับรถดีๆนะ”“ครับ ขอบคุณที่เป็นห่วงจะรีบไปรีบมาครับ”รถเก๋งคันสีดำถูกขับออกไปจากหน้าบ้านของกายเห็นเพียงลางๆแล้วสักพักก็จางหายไป ชายหนุ่มเดินกลับเข้าบ้านด้วยความรู้สึกที่ว้าเหว่ไม่ได้เจอกับคนร่างสูงตั้ง
اقرأ المزيد
السابق
12345
امسح الكود للقراءة على التطبيق
DMCA.com Protection Status