VIVIENNE ANASTASIA At iyon pa lang ay sapat na para mas lalo akong mainis sa sarili ko. Dahil kung tutuusin, dapat ay pagod na pagod na ako. Dapat ay stress ang nararamdaman ko. Dapat ay nalilito ako. Pero sa kabila ng lahat ng nangyari ngayong araw... May maliit na bahagi ng puso ko na hindi ko maitatangging masaya. Masaya dahil nakita kong muli si Leandro. Masaya dahil nakilala ko si Isaac. Masaya dahil sa unang pagkakataon matapos ang napakaraming taon, nakaramdam ako ng bagay na matagal nang nawala sa buhay ko. At marahil iyon mismo ang dahilan kung bakit pilit kong iniiwasan ang usapan. Dahil natatakot akong aminin iyon. Hindi lang kay Celestine… Kundi maging sa sarili ko. Kaya agad kong binago ang direksyon ng usapan. “Isaac is also a seven-year-old kid.” Agad na nawala ang pang-aasar sa mukha ni Celestine at napansin niya ang pagbabago ng tono ko. “Matalino siya.” Napatingin ako sa basong hawak ko at hindi ko namalayang napapangiti na naman pala ako. Sa totoo
Last Updated : 2026-06-14 Read more