All Chapters of I Hired My Mommy to be My Dad's Fiancée : Chapter 1 - Chapter 10

VIVIENNE ANASTASIA“Ate?” Mahina kong tawag kay Ate Victoria nang unti unting magmulat ang mga mata ko. Pakiramdam ko ay napakabigat ng buong katawan ko. Para bang may malaking bato na nakadagan sa bawat bahagi ng katawan ko habang pilit akong bumabalik sa realidad. Nanlalabo pa ang paningin ko at parang may ugong sa loob ng mga tainga ko, pero may isang bagay agad na sumagi sa isip ko. Ang anak ko. Bigla akong napabangon nang bahagya. “N-nasaan ang anak ko?” Hindi ko alam kung bakit, pero sa mismong sandaling lumabas ang tanong na iyon sa bibig ko, ay parang may malamig na kamay na humawak sa puso ko. Biglang kumalabog nang malakas ang dibdib ko. Parang may kung anong masamang pakiramdam na unti unting gumagapang sa buong sistema ko. Napatingin ako kay Ate Victoria. At doon tuluyang nanlamig ang buong katawan ko. Maputla ang mukha niya.Namumugto ang mga mata.At tila ilang oras nang umiiyak.Parang may malakas na puwersang dumagan sa dibdib ko. “Ate?” Mas kinakabahan kong

VIVIENNE ANASTASIA“Hindi pa rin nagbabago ang order mo.” Natatawang puna niya habang pinagmamasdan ang pagkain sa harap ko.Napatingin ako sa inorder kong pasta at bahagyang natawa. “Neither does yours.”Agad siyang napatingin sa steak na nasa harapan niya at nagkibit-balikat. “Well, some habits are worth keeping.”I shook my head in amusement.“So, what are your plans?”Naputol ang magaan na usapan namin nang marinig ko ang tanong niya.Bahagya akong natigilan.“Find a job and a place to stay.” Simple lang ang sagot ko. Pero alam kong hindi magiging simple ang proseso.Natahimik si Celestine habang nakatingin sa akin.Pagkatapos ay umiling siya. “You can stay at my condo.”Agad akong napatingin sa kaniya. Matagal na niya akong gustong makasama sa iisang bahay. Kahit noon pa.Noong pareho pa kaming nagtatrabaho sa kompanya ni Leandro. Noong pareho pa kaming mga overworked secretaries na halos doon na nakatira sa opisina.Hindi ko na mabilang iang beses na niya akong inalok noon.At

NICOLAS LEANDRO“Mabuti at hindi ka na pineperwisyo ni Claudia sa marriage niyo.” Agad na sumersyoso ang aura sa loob ng opisina ko.“That woman.” Mabigat ang boses ko. Parang kahit pangalan pa lang niya ay may bigat na agad. “Wala akong balak pakasalan siya.” Napatingin sa akin si Thadeus. “Pagagalitan ka ng magulang mo, Nicolas.” Seryoso ang tono niya ngayon. “Dumating dito ‘yan na may anak na. Ni hindi mo nga alam kung kailan kayo nagkita.” My jaw tightened as I clenched it hard. Dahil alam kong tama siya.But that did not mean everything being forced on me was right as well. Knowing the truth and accepting it were two completely different things. And no matter how valid her reasons were, I could not simply ignore the fact that I was being pushed toward a decision I had never truly chosen for myself. “Alam mong pagpapakasal lang ang paraan para tuluyang isalin sa’yo ni Tito ang Villamor Estate.” Tahimik akong napatingin sa mga papeles sa mesa ko. “May anak ka na. Lalaki p

NICOLAS LEANDRO“How are you, Iha?” Malambing na tanong ni Mom. Parang matagal na niyang hinihintay ang pagkakataong makausap itong muli. Bahagyang natigilan si Anastasia bago ngumiti nang magalang. “I’m okay po, Madam.” At iyon na naman. Ang pormal na tono niya.Maingat ang pagsasalita at tila ba takot na makagawa siya ng mali.Parang hindi pa rin siya sigurado kung welcome ba talaga siya rito. “Oh, silly...” Natatawang sambit ni Dad. Napalingon kaming lahat sa kaniya. “You don’t need to be shy.” Bahagyang namula si Anastasia. “I’m not shy po.” “Really?” Natatawang tanong ni Dad. “Yes po.” “Then why are you sitting like you're attending a board meeting?” Napatingin agad si Anastasia sa sarili niyang upo. Diretso ang likod at talagang magkadikit ang kanoiyang dalawang tuhod habang nakapatong nang maayos ang kaniyang kamay sa kaniyang kandungan.Eksaktong parang isang estudyanteng tinawag sa principal's office. Natawa si Mom. “Your father is right.” “Mom...” mahinang r

NICOLAS LEANDRO“Hop in.” Marahan kong sambit habang binubuksan ang pinto ng passenger seat para sa kaniya. Bahagya siyang natigilan bago tumingin sa akin. “Thank you.” “Anytime.” Tahimik siyang sumakay sa loob ng sasakyan. At sa kung anong dahilan, bigla akong kinabahan. Napairap ako sa sarili ko. Fucking ridiculous.I’ve negotiated billion-peso deals.I’ve faced board meetings filled with ruthless executives.I’ve handled problems that could destroy companies.Pero ngayong gabi?Isang babae lang ang pilit na nakakapag pakaba sa akin.A mowan who I’ve known for years.A woman I’ve spent seven years looking for.A woman I never truly forgot.Pakasara niya ng pinto ay umikot na ako papunta sa driver’s seat.Tahimik akong umupo at pinaandar ang makina ng aking sasakyan,.Katahimikan ang bumalot sa amin.Nakakabinging katahimikan.Parang pareho kaming maraming gustong sabihin ngunit walang gustong maunang mag salita.Paminsan minsan ay nahuhuli ko siyang nakatingin sa labas