“พี่ปูลมลงมาเถอะครับเดี๋ยวผมเก็บให้” รณกรบอกพี่สะใภ้ที่ยืนอยู่บนกิ่งมะม่วงสูงประมานสองเมตร“เอ่อ,ก็ได้ค่ะ” เทียนหอมมองสามีหน้าตาบูดบึ้งก็ยอมลงมาจากต้นมะม่วงอย่างระมัดระวังกลัวจะตกลงไปแต่ตอนขึ้นไม่ยักกะกลัว“น้องแยมมาเก็บมะม่วงเร็วครับ เดี่ยวพี่จะขึ้นต้นนี้เอง” อิทธิพลบอกน้องสาวของรุ่นพี่แล้วเดินไปปีนต้นมะม่วงอีกต้น“โตแล้วนะปูลมทำอะไรไม่คิดเกิดตกลงมาแข้งขาหักจะทำยังไง ทำไมไม่วานลุงสมเก็บให้” ธามไทดุภรรยาแทนที่จะวานคนสวนเก็บให้กลับมาปีนขึ้นไปเก็บเองถ้าตกลงมาจะทำยังไง“ปูเคยปีนบ่อยๆไม่ตกหรอกค่ะ ปูระวังตัวเป็นอย่างดีเลยค่ะ” เทียนหอมพูดเสียงอ่อยส่วนลูกชายก็เอาตัวรอดโดยไปช่วยลุงลุคส์เก็บมะม่วงที่รณกรเด็ดแล้วโยนลงมาให้ปล่อยให้ม่ามี้กับแด๊ดดี้เคลียร์กันเอง“นั่นมันเมื่อก่อนตอนนี้ปูลมมีลูกแล้วนะ พากันซนเหมือนเด็กๆแล้วอีกไม่กี่วันก็จะถึงวันงานหากปูลมเป็นอะไรไปพี่จะทำยังไง” ธามไทมองภรรยาที่หน้าง้ำไม่มองหน้าเขา“ปูรู้ว่าทำอะไรอยู่และปูก็ระวังตัว ปูแค่ปีนเก็บมะม่วงแค่นี้ปูผิดมากเลยใช่มั้ยคะ” เทียนหอมเถียงเสียงสั่นน้ำตาคลอ“ยังไม่รู้ตัวอีกหรือไงว่าตัวเองผิดที่พาลูกมาปีนต้นไม้เป็นลิงเป็นค่างแล้วเทรย
Read more
LOGIN
