All Chapters of Huli na ang Lahat, Mr. CEO: Chapter 91 - Chapter 100

Sa sandaling sinagot ni Alyanna ang tawag, ang bumungad sa kanya ay ang nakapupunit na iyak ng kanyang ina."Si Vince…may nangyari sa kanya!"Natigilan siya.Biglang nablangko ang kanyang isip.Tanging malakas na ugong sa kanyang tainga ang kanyang narinig.Agad na nagtungo si Alyanna sa emergency operating room ng Central Hospital.Si Eloisa ay nakaupo sa labas ng operating room, humahagulgol sa pag-iyak.Sa tabi nito ay ang amang si Ruel may mabigat na ekspresyon.Ilang araw pa lamang silang hindi nagkikita ng ama.Ngunit ang dating maitim na buhok sa magkabilang gilid ng ulo ni Ruel ay biglang pumuti.Para bang tumanda siya nang sampung taon sa loob lamang ng ilang araw.Mabilis na hinarang ni Alyanna ang isang nars."Ano ang nangyari sa pasyenteng nasa operating room?""Nabugbog siya at nagkaroon ng matinding pagdurugo sa loob ng bungo, kaya nawalan ng malay. Kasalukuyan siyang inooperahan ni Dr. Lee."Nabugbog...Nabugbog siya habang nasa presinto?Paano nangyari iyon?Unti-unting

Napatigil ang kamay ni Alyanna sa hawakan ng pinto.Nanigas siyang nakatayo sa labas ng ICU, hindi makapaniwala sa mga salitang narinig niya mula sa kanyang ama.Pinulot...Sino ang pinulot?Siya ba?"Ako pa talaga ang sinisisi mo ngayon?"Matagal nang kinikimkim ni Eloisa ang lahat ng kanyang mga hinanakit. Ngunit sa pagkakataong ito, tuluyan na iyong sumabog."Bakit hindi mo pag-usapan ang sarili mong anak? Ang anak nating babae na ipinagbili ng nanay mo habang sanggol pa lamang siya! Dahil ba minamaliit ng pamilya Merced ang mga babae, ipinagbili nila ang sarili kong anak ng ganoon na lang?"Nanlaki ang mata ni Alyanna sa narinig. Naitakip din niya ang kamay sa bibig habang patuloy na nakikinig."Nang mawalan ako ng anak at dumaan sa pinakamasakit na yugto ng buhay ko, saka ko natagpuan si Alyanna. Alam mo ba kung gaano kasakit iyon? Wala kang alam! Ang mahalaga lang sa'yo ay kung lalaki o babae ang magiging anak natin. Kahit ako na sarili mong asawa, itinuring mo lang na kasangkapa

Sumama si Alyanna kay Paolo pabalik sa villa. Kapag nakapagpasya na ito, wala nang saysay ang kahit ano pang pagtutol niya.Ipinasok ni Paolo ang password upang i-unlock ang pinto at naunang pumasok. Sumunod naman si Alyanna.Pagkasindi ng ilaw sa foyer, hinubad ng lalaki ang kanyang amerikana at tinanggal ang relong nakasuot sa pulso. Sa makipot at mabigat na kapaligirang iyon, bawat kilos nito ay tila puno ng mapang-angking awtoridad, dahilan upang hindi niya mapigilang makaramdam ng panganib.“Sa guest room ako matutulog.”Malinaw na ipinahayag ni Alyanna ang kanyang saloobin bago nilampasan ang lalaki at nagtungo sa silid na pang-bisita.Tahimik lamang siyang pinanood ni Paolo habang papalayo. Wala itong sinabi.Pagkapasok ni Alyanna sa kuwarto, ang una niyang ginawa ay ikandado ang pinto.Natatakot siya.Takot siyang mawalan ng kontrol. Ayaw na niyang maulit ang nangyari sa party ni Lola Rosalia. Higit sa lahat, natatakot siyang muling matinag ang kanyang puso kapag muling maglap

Naglaho ang ngiti sa mukha ni Alyanna habang nakatingin kay Araceli.“Kung may dapat humingi ng tawad, siya yun at hindi ako. Siya ang unang nagkasala sa akin.”Napangisi rin si Araceli, puno ng pangungutya ang mukha. “Tigilan mo nga ang pagpapanggap. Alam na alam mo kung bakit ka nakipagrelasyon sa kuya ko. Para kanino pa iyang inosente mong pagpapanggap? Hindi uubra sa akin ‘yang pa-victim mindset mo.”Ipinagpatuloy ni Araceli ang pang-iinsulto sa kinamumuhiang asawa ng pinsan. “Alyanna, ikaw mismo ang kusang nagpakababa noon tanda mo. Wala namang pumilit sa'yo. Tapos ngayon, nagpapaka inosente ka? Ay, hindi. Inilabas mo lang pala ang totoo mong ugali. Ugaling plastik! Hindi ka lang mahal ng kuya ko, tapos naghanap ka na ng ibang lalaki? Nakakatawa ka talaga! Para kang babae sa club.”“Kung gusto mong makipaglandian sa ibang lalaki, siguraduhin mo munang hiwalay na kayo ng kuya ko. Nakakahiya naman sa bayarang lalaking kasama mo. Kung sinu-sinong lalaki na lang kasi ang kinakama mo.

Sinenyasan ni Paolo si Chief Agustin na sumakay sa sasakyan upang doon sila mag-usap.Umikot si Chief Agustin sa kabilang panig, binuksan ang pinto, at umupo sa loob, gaya ng request ni Paolo.“Ang naka-duty noong araw na iyon ay kamag-anak ng Commissionaire Yan,” paliwanag niya. “Kahit anong tanong ko sa kanya, iisa lang ang sinasabi niya; nakatulog daw siya habang naka-duty at walang sinumang nagsabi sa kanya tungkol sa nangyayaring bugbugan.”“Dagdag pa roon, may rekord na isinailalim sa maintenance ang CCTV sa loob ng detention area noong araw na iyon. Inakala ng mga tao sa monitoring room na normal lamang ang pag-aayos ng mga camera. At dahil iisang selda lang ang pinagkulungan sa kanila, inisip nilang wala namang malaking mangyayari kaya…”Habang nagsasalita si Chief Agustin, lalo siyang nahihirapang ipagpatuloy ang paliwanag. Dahil sa kapabayaan ng presinto, isang suspek ang nagtamo ng napakalubhang pinsala.Kapag nalaman ito ng nakatataas, hindi lamang siya mapapagalitan; malam