Huli na ang Lahat, Mr. CEO의 모든 챕터: 챕터 71 - 챕터 80

Kinuyom ni Cristina ang kanyang mga labi. Matapos sumulyap sa direksyon ng banyo, kinuha niya ang cellphone.Ang unang bumungad sa kanya ay ang mensahe ni Alyanna.【Nandito na ako sa bahay nila Papa. Anong oras ka pupunta?】Biglang nag-blanko ang isip ni Cristina. Umabot na ba sa puntong ipakikilala na si Paolo sa pamilya ni Alyanna?Hindi.Hindi maaari! Nang marinig niya ang mga yabag sa labas ng pasilyo, dali-dali niyang ibinalik ang cellphone kung saan niya ito kinuha. Sa sumunod na segundo, bumukas ang pinto at pumasok si Paolo.Ngumiti siya nang bahagya habang nakatingin dito.“Paolo, pwede mo ba kaming ihatid ni CJ pauwi mamaya?”Kinuha ni Paolo ang cellphone at mabilis na sinilip ang screen. Samantala, hindi inaalis ni Cristina ang tingin sa kanya.Hindi nito nireplyan ang mensahe. Agad nitong ibinulsa muli ang cellphone.“May aasikasuhin pa ako mamaya. Ipahahatid ko na lang kayo sa driver.”Bahagyang namutla ang mukha ni Cristina. Hindi niya namalayang mahigpit na niyang nakuy

Sa pasilyo ng ospital.Sinadya ni Cristina na padalhan si Alyanna ng litrato ni Paolo habang inaalagaan nito ang kanyang anak. Kasabay nito ay nagpadala siya ng mensaheng puno ng panghahamon.【Doc Yanna, kasama ngayon ni Paolo ang anak namin. Hindi na siya pupunta riyan sa bahaay n’yo, kaya huwag ka nang maghintay nang parang isang tanga.】Walang naging tugon si Alyanna. Hindi na rin nag-abala si Cristina na tingnan pa ang cellphone. Ang mahalaga, nagtagumpay ang plano niya. Napigilan niyang makapunta si Paolo sa bahay nila Alyanna.Nang marinig ang pagbukas ng pinto ng silid, lumingon siya at nakita si Paolo. Agad niyang itinago ang cellphone at sinalubong ito nang may matamis na ngiti.“Paolo, tulog na ba si CJ?”Mahinahon itong tumango.“Samahan mo muna siya. May kailangan pa akong asikasuhin.”Biglang nanigas ang ngiti ni Cristina.Nang akmang aalis na si Paolo, mabilis niyang hinawakan ang braso nito.“Paolo!”Alam niya kung saan ito pupunta.At iyon ang dahilan kung bakit siya ki

Bago pa makapagsalita si Ate Rose, lumabas na ng bahay si Alyanna at tuluyang umalis. Kung noon ibinigay ni Paolo sa kanya ang sariling card nito, tiyak na matutuwa siya nang husto. Iisipin pa niyang tanda iyon na mahalaga siya rito.Pero ngayon…Hindi na siya ganoon katanga at ka-ignorante. Alam na niya kung ano siya sa puso ni Paolo at wala na siyang balak makipaglaban pa para sa kaunti nitong atensyon. Nakipagkita si Alyanna kay John sa isang music restaurant. Mukhang matagal na itong naghihintay sa kanilang mesa. “Sorry, Kuya. Nasiraan kasi ako sa daan.”“It’s okay, ano ka ba. Kanina ka ba nag-text para mag-update, hindi ba?” wika ni John. Dumako ang paningin nito sa paligid. “Pero in fairness, marunong kang pumili ng restaurant, Yanna. Medyo romantiko ang lugar.”Hinila ni Alyanna ang upuan at umupo.“Hindi ko kayang magbayad sa mamahaling restaurant. Kung masyado namang mura, baka hindi bumagay sa katayuan ninyo. Ikaw pa naman ang tagapagmana ng Pamilya Sanchez. Baka sabihin mo

“Bitawan mo ako.”Ramdam ni Paolo ang matinding pagtanggi ni Alyanna sa kanya. Mariing nagdikit ang manipis nitong mga labi habang naakatitig ssa kanya na animo’y bibitayin. Ayaw makita ni Paolo ang ekspresyon niya na iyon. Nagbibigay ito ng kakaibang discomfort sa kanya. Kaya inikot siya nito dahilan upang mapadapa si Alyanna sa ibabaw ng mini bar.Mas lalong kinabahan ang babae.“Paolo! Anong ginagawa mo?”“Shut up!”Isang mainit at nagliliyab na halik ang lumapat sa batok ni Alyanna. Nanginig ang buong katawan ng babae.Habang lalo itong nagiging mapilit, lalo rin siyang tumututol.Hinawakan ni Paolo ang kanyang baba at pilit siyang hinarap dito.“Why are you doing this?”Napangisi si Paolo. “Kay Sanchez, puwede pero pag ako, hindi?”Parang punyal na bumaon sa kanyang puso ang mga salitang iyon. Ganoon ba kababa ang tingin ni Paolo sa kanya?.Pak!Buong lakas siyang humampas ng sampal sa mukha nito. Napaling ang guwapong mukha ni Paolo sa lakas ng tama.Nanahimik ang paligid. Nam

Nang makarating si Ate Rose sa ospital, nagulat siya nang makita ang namumula at namamagang mga mata ni Alyanna.“Ma'am, ano pong nangyari sa inyo?”Bahagya nang naididilat ni Alyanna ang kanyang mga mata, ngunit may kaunting hapdi at matinding init pa rin siyang nararamdaman.“Binuhusan ako ng chili water sa mga mata. Magpapahinga lang ako nang ilang araw at magiging maayos din.”“Paano naman nangyari iyon?” Umupo si Ate Rose sa upuang katabi ng kama. “Alam na ba ito ni Sir? Tatawagan ko siya ngayon din—”“Huwag...”Kinapa ni Alyanna ang kamay nito at marahang pinigilan.“Abala siya sa trabaho. Ayoko na siyang gambalain. Ate Rose, kayo na lang ang mapagkakatiwalaan ko.”Nang marinig ni Ate Rose ang mga salitang iyon, hindi niya napigilang maantig. Sa huli, tumango siya bilang pagsang-ayon.Nanatili si Alyanna sa ospital nang dalawang araw.Pagsapit ng ikatlong araw, tuluyan na niyang naimulat ang kanyang mga mata, bagama't bahagya pa ring namamaga ang paligid nito.Araw-araw, dinadalh