Sa sobrang kakulitan ni Araceli, sumakit na ang magkabilang tainga ni Tristan. Talagang gusto na niyang itapon palabas ang dalaga.Marahil ay natatakot siyang maistorbo si Madam Rojas, kaya sa wakas ay lumabas na rin si William mula sa loob ng silid. Isinara niya ang pinto at malamig na nagsalita, “Tapos ka na bang manggulo?”Napakagat si Araceli sa labi, halatang naagrabyado. “Nangako ka sa mama ko na pupunta ka sa bahay para kumain!”“Oo, nangako ako.” Napangiti si William. “Pero sinabi ko bang siguradong pupunta ako?”Natigilan siya. “Sinadya mong lokohin kami?”“Kayo ang unang nagplano laban sa akin. Kaya niloko ko rin kayo. Gantihan lang.” Sa sandaling iyon, ni anino ng isang maginoong binata ay wala sa kilos ni William.Ang lalaking nasa harapan niya ay malinaw na tuso at napakalalim mag-isip.Lumapit si Araceli at hinawakan siya. “Hindi ganoon… Mama ko ang gumawa noon, hindi ako… At saka, wala naman talagang nangyari sa atin, hindi ba? William, gusto ko lang naman na pakasalan m
Baca selengkapnya