บททั้งหมดของ Huli na ang Lahat, Mr. CEO: บทที่ 141 - บทที่ 150

Matapos makuntento ang mga kapitbahay sa kanilang nasaksihan, unti-unti na silang nagsialisan. Muling bumalik sa tahimik at malamig na paligid ang compound.Kumawala si Alyanna sa pagkakahawak ni Paolo at lumapit sa kanyang ina.“Umalis na silang lahat. Hindi mo na kailangang magpanggap pa. Paolo, hindi ka welcome dito.”Yumuko si Paolo at tinitigan ang mga daliring may natitira pang init mula sa kanyang paghawak kay Alyanna. Dumilim ang kanyang mga mata.Makalipas ang ilang sandali, sinabi niya, ““I can leave, but he has to leave too.”Bahagyang ngumiti lamang si Dr. John at hindi sumagot.“Panauhin ng pamilya Merced si Kuya John. Wala kang karapatang pakialaman kung aalis siya o mananatili.”“Alyanna.”Bahagyang itinaas ni Paolo ang kanyang mga mata at tumitig nang diretso sa kanya. Matalim ang kanyang tingin habang tinatawag lamang niya ang pangalan nito, ngunit wala na siyang idinugtong pa.“President Paolo, ako ang nag-imbita kay John.”Humarang si Eloisa sa harap ni Alyanna. Malu

“Kung ganoon, mapipilitan akong magsampa ng kaso.”“On what grounds?”Nakatayo si Paolo sa harap niya. Yumuko ito at mula sa mataas na posisyon ay tumingin sa kanya.“Alyanna, what grounds will you use to file for an annulment? Is it because you believe I’m cheating on you, or because of the so-called ‘illegitimate child’?”Diretsahang hinarap ni Alyanna ang mukha nitong napakalapit sa kanya. Pambihira ang kanyang katahimikan. Wala nang kahit katiting na emosyon sa kanyang mukha.“Ang isang pagsasamang wala nang pagmamahal, bakit kailangan pang ipagpatuloy? Ano pa ang silbi ng pananatili rito?”Hindi nagsalita si Paolo.Sa gilid ng kanyang paningin, napansin ni Alyanna ang isang aninong mabilis na dumaan sa labas ng pinto.Iniunat niya ang kamay at inayos ang kurbata ni Paolo.“Hindi kaya ayaw talagang makipaghiwalay ni President Paolo sa akin?”Bahagya niyang itinaas ang kilay. Malinaw na nakangiti siya, ngunit walang kahit anong saya sa kanyang mga mata.“Hindi naman siguro? O baka n

Hindi pa man nakakasagot si Director Martin, mapanuyang tumingin si Cristina kay Alyanna.“Tama po si Deputy Commissioner Chan. Director, ang asawa ni Deputy Commissioner Chan ay may brain tumor na meningioma. Kahit ang mga neurosurgeon na may malawak na karanasan ay hindi nangangahas na garantiyahan na kakayanin nila ang ganitong operasyon. Tatlong taon pa lamang si Dra. Alyanna sa larangang ito. Kahit gaano pa siya ka-experienced, mas marami ba talaga siyang karanasan kaysa kay Dr. Agustin, na sampung taon nang nagsasagawa ng operasyon?”Pagkasabi nito, agad na dumilim ang mukha ni Gilbert Chan. Tumingin siya kay Director Martin.“Kung kayang gawin ng mga ospital sa Villa Cresencia ang ganitong operasyon, hindi na sana ako nagpunta rito sa Maynila. Pinagkakatiwalaan ko ang mga ospital dito sa Maynila, pero sa dami ng mga doktor na may malawak na karanasan, isang batang babae pa ang ipinapakilala mo sa akin? Hindi ba parang ipinapapusta mo sa akin ang buhay ng asawa ko?”“Deputy Commi

Nakita ni Paolo ang pagkagulat sa mukha ng sekretarya. Kung ibang tao ang nagsabi ng ganoong bagay, hindi siya maniniwala.Pero si Paolo ang taong nagsabi nito. Sa buong Kamaynilaan, itinuturing na awtoridad ang bawat salitang lumalabas sa bibig niya. Kung kaya niyang tiyakin na may ganoong kakayahan ang taong iyon, nangangahulugan lamang na talagang mayroon ito.Habang nakikipagkuwentuhan ang sekretarya kay Paolo, tahimik lamang si Cristina sa tabi nila at wala ring pagkakataong makasingit sa usapan.Paulit-ulit na umalingawngaw sa isipan niya ang kumpiyansang sinabi ni Paolo tungkol kay Alyanna.Labis niya itong kinaiinggitan at kinamumuhian.Hindi ba't ganoon na lamang ang tiwala nito na magiging matagumpay ang operasyon ni Alyanna?Kung ganoon, siya mismo ang titiyak na mabibigo si Alyanna!…Pagbalik ni Alyanna sa opisina, ipinatawag niya si Dr. Agustin, ang mga assistant doctor, at lahat ng tauhan ng surgical department para sa isang pagpupulong.Pagdating sa plano para sa operas

Sa bawat gamot na ginagamit sa operasyon, may tala ang pharmacy. Ang dami ng gamot ay maaari lamang mabawasan at hindi kailanman dapat madagdagan, upang maiwasan ang labis na paggamit ng gamot.Mas alam iyon ng anesthesiologist kaysa kanino man. Alam na alam niya kung ano ang ibig sabihin ng pagkakaroon ng sobrang gamot, kaya agad niyang naunawaan ang nangyari at galit na hinarap ang bagong assistant.“Ano ba itong gamot na ibinigay mo sa akin?!”“Kasi… Ano…”Nanginginig nang husto ang bagong assistant.“Unang beses pa lamang niyang sumali sa operasyon at hindi pa siya pamilyar sa lahat, kaya nagkamali siya. Mabuti na lamang at hindi pa nagdulot ng malaking problema, kaya maaari pa natin itong palampasin.”Tinulungan ni Alyanna na makaiwas sa mas malaking problema ang bagong assistant. Ibinigay niya sa anesthesiologist ang hawak niyang gamot, saka tumingin sa bagong assistant.“Pero hindi ka angkop para sa trabahong ito.”Pagkasabi niya noon, dahil sa sobrang bigat ng pressure na narar