บททั้งหมดของ Huli na ang Lahat, Mr. CEO: บทที่ 151 - บทที่ 160

Kung hindi binanggit ni Cristina ang mga bagay na iyon ay ayos lang sana, ngunit nang banggitin niya ang mga ito, biglang naging madilim ang mukha ni Alyanna.Lalo na sa harap ng mapagkunwari nitong pag-uugali.Malamig siyang nagsalita, “Cristina, talagang iniisip mong wala kang kasalanan?”Hindi maintindihang tumingin sa kanya si Cristina.Nagpatuloy siya, “Hindi ka kailanman nakita ng mga magulang ko. Sinasabi mong pinuntahan ka nila para pilitin kang umalis. Pero sabihin mo sa akin, paano ka nila nahanap? Paano nila nakuha ang contact information mo? Nasa café ka kasama ang anak mo, tapos nagkataon namang nahanap ka agad ng mga magulang ko?”“Ako… hindi ko alam…” Awtomatikong nakaramdam ng pagkakasala si Cristina at umiwas ng tingin.Binuksan ni Alyanna ang photo album sa kanyang telepono at inilapag sa harap nito ang larawang kinunan niya ng impormasyon.“Malinaw na kayo ang nag-imbita sa mga magulang ko na lumabas. Sinadya mong awayin ka nila, saka mo itinulak ang sarili mong anak

Inayos ni Paolo ang strap ng kanyang relo. Maya-maya, bigla siyang natawa.“Ang taong nasa likod ng pag-uutos sa iyo ay si Madam Cruz, tama?”Hindi nangahas na magtago ng anuman si Alejandro at tumango.Hindi siya kailanman direktang nakipag-ugnayan kay Alejandro sa pamamagitan ng telepono. Sa halip, nagpadala si Madam Cruz ng ibang tao sa presinto upang hanapin ito. Dahil hindi siya mismo ang nagpakita, walang maghihinala sa kanya.Nawala ang ngiti sa mukha ni Paolo. Malamig niyang sinabi kay Mario, “Mukhang tatakbo ulit si Director Yan para sa panibagong termino, hindi ba?”Tumango si Mario. “Opo.”“Just find another director for the Bureau of Internal Revenue.”Iniwan ni Paolo ang mga salitang iyon bago tumalikod at umalis.…Pagsapit ng gabi, kumikislap ang mga ilaw sa labas ng bintana.Pagkatapos maligo ni Alyanna, biglang umilaw ang screen ng teleponong nakapatong sa mesa.Lumapit siya at kinuha iyon.Mensahe iyon mula kay Paolo.【Nasa labas ako ng bahay ninyo.】Kumunot ang noo n

Lumapit si Dr. John kay Cristina at bumulong sa tabi ng kanyang tainga, “Kung ikukumpara sa kanya, sa tingin ko ay ayaw mo ring malaman ni Paolo na napakalandi mo kapag nasa kama ko, hindi ba?”Nanigas ang ekspresyon ni Cristina at wala na siyang naisagot.“Miss Cristina, basta sundin mo ang sasabihin ko, titiyakin kong makukuha mo ang gusto mo.”Tumalikod si Dr. John at lumabas ng silid.Nakatayo lamang si Cristina sa kinatatayuan niya, at lalong pumangit ang kanyang ekspresyon.Noong una niyang kausapin si Dr. John tungkol sa pakikipagtulungan, hindi niya kailanman naisip na hahantong sila sa ganito.Kung hindi lamang siya nalasing nang gabing iyon at nadala sa sandali kasama si Dr. John, paano niya hahayaang magkaroon ito ng ganoong hawak sa kanya?Pero ayos lang.Bago niya tuluyang maging asawa ni Paolo, kailangan pa rin niya si Dr. John.Maaaring hindi kasing-yaman at kasing-lakas ng pamilya Dela Vega ang pamilya Sanchez, pero kahit papaano, kayang bigyan siya ni Dr. John ng kasiy

Binawi ni Alyanna ang kanyang tingin at nagkunwaring hindi siya nakita. Dumaan siya sa tabi nito.Bahagyang pinisil ni Paolo ang kanyang manipis na labi. Iniunat niya ang kamay at hinawakan ang pulso ni Alyanna. Hinila niya ito pabalik sa lakas ng kanyang kamay. Mabuti na lamang at nakabawi siya ng balanse kaya hindi siya napasubsob sa mga bisig nito.“Now, are you not even going to greet me when we’re at home?”Ilang segundo siyang natigilan bago mariing kumunot ang kanyang noo.“President Paolo, surely you’re not like that when you have nothing to do…”Noong araw, sa tuwing nakikita niya si Paolo, hindi ba’t gustong-gusto niyang makalapit dito at makipag-usap nang mas matagal?Pinapansin ba siya nito noon?Talagang kakaiba ang lalaking ito.Noong dati, halos wala itong pakialam sa kanya. Ngayong ayaw na niyang lumapit, siya naman ang naghahanap ng mapag-uusapan?“Lumabas na ang resulta ng imbestigasyon ng mga kinauukulan.”Naglakbay ang tingin ni Paolo sa malamig at walang ekspresyon

“Alyanna, sino iyon?” sigaw ni Eloisa mula sa kusina.Natatakot si Alyanna na makita ng kanyang ina si Paolo. Tutal, hindi pa rin lubusang nakakalimutan ni Eloisa ang nangyari sa ama ni Alyanna.Kung makita niya ngayon si Paolo, siguradong masisira ang kanyang mood. Baka malungkot na naman ito. .“Courier po, Ma. Lalabas lang muna ako sandali.”Nakaisip ng dahilan si Alyanna para makalusot at hinila palabas si Paolo.Sa buong panahon, hinayaan lamang siya ni Paolo na hilahin siya.Pagdating sa labas ng bakuran, binitiwan na siya ni Alyanna.“Paolo, ano ba talaga ang kailangan mo?”“Gaano ka na katagal hindi umuuwi?”Ang tinutukoy niya ay ang apartment sa Diamond Residences.Huminga nang malalim si Alyanna.“Gusto kong samahan ang nanay ko. May problema ba do’n?”Inayos ni Paolo ang kanyang kurbata.“Kung talagang hindi ka mapalagay na maiiwan siya, puwede mo rin siyang papuntahin sa villa at tumira kasama natin.”Kasama natin.Ginamit niya ang salitang “natin.”Noon, hindi niya kailanm