جميع فصول : الفصل -الفصل 180

Kalmadong tinitigan siya ni Paolo. May bahagyang kumplikadong emosyon sa kanyang mga mata.Napagtanto ni Cristina na naging padalos-dalos siya. Agad niyang binitiwan ang kamay nito.“Hindi iyon ang ibig kong sabihin, Paolo. Nag-aalala lang ako…”“Sa pamilya Dela Vega, ano ang ipinag-aalala mo?” tanong niya habang kumukunot ang noo.Hindi nakasagot si Cristina at hindi na nangahas na salubungin ang kanyang mga mata.Sumulyap si Manang Linda kay Cristina na para bang nababasa niya ang lahat ng nasa isip nito.“Miss Cristina, sapat nang pumayag ang pamilya Dela Vega na pansamantalang makituloy dito ang anak mo. Iniisip mo pa bang alagaan siya nina Madam at Sir para sa iyo?”“Tutal, hindi naman Dela Vega ang apelyido ng batang ito.”Sa isang pangungusap lamang, tuluyang napatahimik ni Manang Linda si Cristina. Agad namutla ang kanyang mukha.Hinawakan ni Manang Linda ang kamay ni CJ. Bahagyang natakot ang bata at sinubukang bawiin ang kamay niya. Ngunit nang ilapat ni Paolo ang kanyang pal

Susunduin siya?Nagtaka si Alyanna. Ano bang nakain ni Paolo ngayon?Matagal siyang hindi sumagot, kaya bahagyang bumaba ang tono ng lalaki.“Ayaw mo?”Bahala na. Wala namang dahilan para makipagtalo pa siya rito.“Nasa kanto ako ng Magsaysay Road.”“Hm.”Sumagot si Paolo bago ibinaba ang tawag.Nakatayo si Alyanna sa tabi ng bus stop sa kanto ng Magsaysay Road. Hindi nagtagal, dahan-dahang huminto sa gilid ng kalsada, malapit sa mga halaman sa tabi ng daan, ang pamilyar na sasakyan.Sumakay siya sa loob at tahimik na ikinabit ang seat belt.Samantala, matagal na nakatitig sa kanya ang lalaking nasa tabi niya. Malalim at hindi mabasa ang kanyang mga mata.“May nararamdaman ka bang hindi maganda?”Natigil sandali si Alyanna sa kanyang ginagawa. Wala ni katiting na pagbabago sa kanyang ekspresyon.“Okay lang ako. Nakainom na ako ng gamot.”Kumunot ang noo ni Paolo, ngunit hindi siya nagsalita.Biglang naalala ni Alyanna ang mahalagang bagay at tumingin sa kanya.“Kailangan ko bang magpal

Anim na taon namalagi sa ibang bansa si Cristina, kaya hindi na nakapagtatakang mahusay siya sa Ingles. Kahit pinupuri siya ng mga tao sa paligid, hindi man lamang siya nagpakumbaba.Sumulyap siya kay Alyanna sa gitna ng mga tao at bahagyang itinaas ang kanyang baba, na para bang ipinapaalam kay Alyanna na kahit karaniwan lamang ang kanyang pinagmulan, mas maipagmamalaki naman niya ang mahusay niyang educational background bilang isang overseas graduate.Bukod pa roon, Amerikano si Professor Ander. Kumbinsido siyang mas bibigyan siya nito ng halaga kaysa sa sinumang naroroon.Walang kaalam-alam si Araceli tungkol sa neurosurgery, ngunit nang marinig niyang sunod-sunod ang papuri ng mga tao kay Cristina, lalo siyang humanga rito.“Kuya, hindi ba sinabi ko sa iyo na napakahusay ni Ate Cristina?”Habang sinasabi iyon, mapanghamak siyang sumulyap kay Alyanna.“Hindi tulad ng ibang tao, nakaupo lang sa puwesto pero walang ambag.”Hindi siya pinansin ni Alyanna.Nang makita iyon ni Cristina,

“Mr. Rojas, mabuti ang intensiyon ng anak ko nang ihatid ka niya sa silid-pahingahan. Paano mo nagawang… pagsamantalahan siya?!”Si Andrea ang unang nagsalita, sinamantala ang pagkakataon upang sa harap ng lahat ay mapaniwala silang talagang sinamantala ni William si Araceli.Noon pa man ay may balak na si David Dela Vega na pag-isahin sa kasal ang dalawang pamilya. Ngayon, naging mas madali na ang lahat. Hindi na niya kailangang magpaliwanag nang mahabang panahon para maisulong ang kasal.Kumunot ang noo ni Alyanna. “Ang isang taong walang malay, paano masasabing may kakayahang manggahasa o mang-abuso sa iba?”“Alyanna, ano ang ibig mong sabihin?” Hindi natuwa si Andrea. “Ibig mong sabihin, ibinababa ng anak ko ang sarili niya kay Mr. Rojas?”“Ang sinasabi ko lang ay batay sa medisina at sa aktuwal na kalagayan. Ang isang taong hindi malinaw ang kamalayan ay paano magkakaroon ng physical erection? Para itong isang lantang gulay—hindi talaga niya kayang makipagtalik sa ganoong kondisyo

Pumunta si Alyanna sa lumang tahanan ng pamilya Dela Vega nang hapong iyon.Naghihintay sa labas ng bakuran si Manang Linda kasama ang ilang kasambahay. Nakangiti silang tumango sa kanya.“Miss Alyanna, nasa sala po sina Madam Carolina at Donya Rosalia.”Tumango si Alyanna at sumunod sa kanila papunta sa sala.Abala si Doña Rosalia sa pag-aayos ng mga naputol na sanga ng mga bulaklak, isa-isa niyang inilalagay ang mga ito sa plorera bilang dekorasyon. Sa kanyang tabi, sinusundan siya ng tingin ni Madam Carolina. Nang mapunta ang tingin nito sa tiyan ni Alyanna, dahan-dahan siyang nagsalita.“Napakalaking bagay ng pagbubuntis mo. Bakit hindi mo sinabi sa amin?”“Ma, Grandma, ang totoo, hindi ako…”Hindi pa niya natatapos ang sasabihin nang biglang pumasok ang isang batang lalaki. Halos hindi siya napigilan ng mga kasambahay na nasa labas ng pinto.Nang makita ni Alyanna si CJ, walang gaanong pagbabago sa kanyang mukha. Matagal na niyang alam na naroon ang bata sa lumang tahanan ng pamil