ร่างใหญ่นั่งบนเก้าอี้ทำงานลูบหัวไปมาเพราะลุกเร็วแรงกระแทกใต้โต๊ะจนคล้ายหัวจะปูดโนโดยมีลูกส้มแมวอ้วนบนตักแหงนมองใบหน้าคุณหมอตาใสแจ๋วปึ้งงกล่องยาสี่เหลี่ยมเล็กกระแทกบนโต๊ะทำงานเสียงดัง“มานุ่มทำแผลให้”“ไม่ต้องมือนายหนักอย่างกับกรรมกร..เดี๋ยวทำเอง”“ไม่เป็นไรหรอกน่าหมอ~เดี๋ยวเราก็เป็นแฟนกันแล้วหัดให้ชินไว้นะจ๊ะ วันนี้นุ่มซื้ออาหารมาใหม่แล้วเดี๋ยวทำแผลเสร็จมากินผัดกระเพรากันเถอะ~”“ไม่ๆๆๆๆ ไม่ต้องคิดจะกินมันวางไว้ตรงนั้นแหละเดี๋ยวไปปรุงให้ใหม่!”“อุ้ย~จะทำอาหารให้นุ่มกินด้วยคิดอะไรกับเขาแล้วใช่ม๊า”“ไม่ได้คิดอะไรทั้งนั้นแหละแล้วก็เลิกกินอะไรที่ไม่รู้จักสักทีไม่คยถามชาวบ้านชาวช่องเลยหรือไงว่ามันเผ็ด ตัวเองกินเผ็ดไม่ได้จะซื้อมาทำไม!”“ไม่เห็นเป็นไรเลยเผ็ดก็กินน้ำ.. อยากโดนลากเข้าห้องน้ำไปกินน้ำ... มันดี~ ดีมากอร่อย~” ใบหน้ากรุ้มกริ่มมองร่างหนาของคุณหมอเหมือนแมวเห็นปลาทูทำเอาขนลุกซู่ขึ้นมาดื้อๆ จนต้องดุแก้เขิน “ทะลึ่ง!”“อะไรอ้ะก็นุ่มเป็นคนจริงใจพูดตรงๆ ชอบก็บอกชอบอยากก็บอกอยากระวังเถอะคลั่งมากๆ จะจับปล้ำเข้าสักวัน”“นายนี่มัน!..”“น่ารักมะ?”“เห้อ.. เลิกทำตัวห่ามระริกระรี้สักที”“ก็นุ่
Terakhir Diperbarui : 2026-06-11 Baca selengkapnya