Todos os capítulos de หมอชอบแมวหรือชอบหนู: Capítulo 21 - Capítulo 29

เช้าวันต่อมา“อูยยย ปวดหัวจัง”ริมฝีปากบางบ่นขมุบขมิบจากอาการมึนหัวดวงตาพร่าเบลอ ค่อยๆ รู้สึกตัวลืมตาตื่นขึ้นรับรู้ได้ว่ามีบางสิ่งอยู่เบื้องหน้าให้ตนก่ายเกยแนบสนิทอยู่ไหล่กว้างร่างหนากล้ามเนื้อแน่นคือสิ่งที่รับรู้ได้ในเวลาต่อมาเพราะท่อนแขนขาพาดเกยกอดรัดร่างนั้นแน่น กลิ่นหอมคุ้นชินติดอยู่ปลายจมูกโด่งที่ห่างกันไม่ถึงเซ็นติเมตรตึกๆๆๆๆเสียงหัวใจตัวเองเต้นแรงขึ้นให้ได้ยินเมื่อนึกขึ้นได้ว่าเมื่อคืนเมาแค่ไหนแล้วเผลอวิ่งหอบลูกส้มมาที่ที่คุ้นเคยชนิดที่หลับตาเดินยังมาถูกคลีนิกรักษาสัตว์ของหมออาคมภาพกิจกรรมเมื่อคืนไหลเขามาในมโนสำนึกไม่หยุดหย่อน สองร่างนอนตะแคงกอดกันแนบแน่นเปลือยเปล่า เป็นร่างใหญ่ที่นอนเป็นหมอนข้างให้คนตัวเล็กกว่าเบียดสีก่ายเกยร่วมเรียงเคียงข้างอุณหภูมิสูงขึ้นจากร่างเปลือยเปล่าทำเอาคนผมทองประมวลผลภาพเบื้องหน้าอย่างหนัก“ม หมอ”เอ่ยเรียกร่างตรงหน้าเบาหวิวราวกระซิบ ปฏิกริยาตอบโต้คือการขยับของร่างหนาพร้อมกับเสียงทุ้มครางในลำคอ“อืมมม”เสียงทุ้มครางตอบรับในลำคอ ทำคนข้างหลังสะดุ้งโหยง ลุกพรวดแทบหัวทิ่มตกเตียง“ยังไม่ตาย!” เสียงแหบห้าวยามตื่นนอนโพล่งขึ้นคลำหัวใจตัวเองพลางถอนหายใจ

ไม่กี่นาทีต่อมา รถฝูงหนึ่งกับฝรั่งตัวโตหลายสิบคันขับเข้ามาจอดเต็มลานค่ายมวยท่ามกลางฝนตกฟ้าร้อง ร่างคุ้นเคยของเจฟรี่เดินคอตั้งเชิดสูงตรงเข้ามาภายในค่ายวยกว้างขวางพร้อมกันนั้นก็มีชาวฝรั่งร่างท้วมผมขาวตาฟ้าท่าทางมีอายุเดินเข้ามากลางยิมมวยกลายเป็นภาพน่ากลัวท่ามกลางบรรยากาศอึมครึมฝนฟ้าคะนอง คนสองกลุ่มยืนเรียงแถวประจันหน้ากันไม่มีใครทักทายก่อนไม่มีคำสุภาพ ไม่มีการเชิญนั่งหาน้ำหาท่าทั้งหมดยืนคุยกันราวกับนักเลงรุ่นใหญ่ “หลานคุณต้องแต่งงานย้ายไปอยู่กับเจฟรี่เลิกชกชิงแชมป์แค่แต่งชุดกีฬามาเป็นพรีเซนเตอร์ให้บริษัทเราก็พอ” ชายร่างท้วมเปิดฉากออกคำสั่งเผด็จการทันทีโดยไม่รอให้ใครเอ่ยถาม “ลุงเป็นใครมีสิทธิ์อะไรมาสั่ง ขนาดพ่อแม่ลุงป้าน้าอายังไม่มีใครบังคับผมมาก่อนคิดว่าตัวเองเป็นใคร!” นุ่มสวนกลับไปด้วยความไม่พอใจกับข้อตกลงสุดแสนเผด็จการ อารมณ์ยิ่งไม่คงที่การเจรจายิ่งไร้การไตร่ตรอง “แด๊ดของฉันท่านรู้ทุกอย่างเกี่ยวกับฉันและนี่ไม่ใช่ข้อเสนอนี่คือสิ่งที่นายต้องทำ วันก่อนที่ฉันพูดคือนายควรจะตอบคำถามฉันตอนนั้นด้วยซ้ำ พอมาส่งนายก็หายไป ถ้านายไม่กลับมาฉันยื่นเรื่องฟ้องค่ายมวยลุงนายไปแล้วแต่นายก็กลับมา

“เมื่อเดือนก่อนนุ่มมันชกป้องกันแชมป์แล้วไปเล่นตุกติกเจอตอเข้าพวกนั้นเข้ามาแบลคเมลมัน บังคับให้มันเป็นแฟนเพื่อผลประโยชน์ทางการค้า ที่พักนี้มันเครียดจัดเพราะฝั่งนั้นจะให้มันแต่งงานแล้วเอาไปเป็นโลโก้บริษัทตัวเอง”สี่ร่ายยาวยืนพิงขอบเวทีไม่ยืนจ้องว่าที่หลานเขยเช่นเดิมทั้งสองดูเป็นผู้หญ่กว่าใครคุยถูกคอกันเป็อย่างดี“พวกไหนเหรอครับ?”“นายจะรู้จักเหรอค่ายมวยใกล้ๆ นายยังไม่รู้เลย”“บอกมาเถอะครับเผื่อผมทำอะไรได้บ้าง”“คิง สปอร์ต กรุ๊ปแบรนด์อุปกรกีฬาชื่อดังที่สุดในตอนนี้ไง”“อ้อ ครับ..”“นายดูใจเย็นนะคุณหมอ.. ไม่ใช่คนใจเย็นแต่ดูเย็นชาหรือเรียกอีกอย่างว่าเลือดเย็นมาก..มากเสียจนเหมือนโหดเหี้ยม ไม่เหมือนสัตวแพทย์ธรรมดา มีรอยสักรอบตัวกับรอยแผลเป็น..”“หึหึ~ ตาไวสมเป็นนักมวยจริงๆ นะครับ ผม...ไม่ชอบความรุนแรง...แต่ปฏิเสธไม่ได้ว่าตื่นเต้นที่รู้ว่านุ่มทำอะไร หัวใจผมเต้นแรงมากพอรู้ว่าหมอนี่เป็นนักมวย..”“หมอปากหวานจังพ่อไมโคเวฟของนุ่ม”ฝรั่งมุดหัวลงกับท่อนแขนแกร่งมุมมองของนุ่มที่มองหมอเห็นแค่ความอบอุ่นอ่อนโยนใจดี..แต่กับคนนอกที่เห็นมันไม่ใช่แบบนั้นเลย“อือ จะเป็นอะไรก็เป็นไปเถอะชอบไปแล้วนี่”ฝ่ามือหนายก

ต้นตระกูลเป็นมาเฟียในปักกิ่งตั้งแต่ลืมตาตื่นขึ้นมาดูโลกจนกระทั่งเริ่มหัดพูดบ้านหลังนี้ไม่เคยเปลี่ยนไปมีแค่สร้างใหม่แต่แบบบ้านเดิมๆ คนที่เดินขวั่กไขว่ตั้งแต่หน้าบ้านคือพวกลูกน้องจอมโหด ธุรกิจเงินกู้ บ่อน ประเวณีชั้นสูง ส่วนหนึ่งตระกูลนี้กินส่วนแบ่งไปครึ่งตลาดนั่นทำให้ป๊าถูกเพ่งเล็งจนโดนเก็บแม่ถึงได้หอบลูกหนีไปที่ประเทศไทยถึงกระนั้นก็ยังถูกตามสืบจนช่วงหนึ่งก็ร้ายจัดจนไปสักลายต่อยตีไว้ป้องกันตัวเอง ซึ่งปู่ก็รู้และคอยช่วยเหลือตลอดแม้เราจะไม่ได้นัดเจอกันเป็นกิจลักษณะแต่รู้ว่ายังมีกันอยู่กระทั่งแม่เสียและขอไว้ก่อนตายว่าให้ใช้ชีวิตปกติธรรมดาจึงเลือกย้ายที่อยู่ เรียนเกี่ยวกับสัตวแพทย์และอยู่กับสัตว์เรื่อยมาจนกลายเป็นคนที่ดูใจดีอบอุ่นอย่างที่ฝรั่งมันตกหลุมพรางจนเข้ามาจีบไม่ไปไหนคนนึงใช้ความอ่อนโยนปิดบังตัวตน อีกคนเป็นคนอ่อนโยนที่มีบุคลิกภายนอกแข็งกระด้าง และแมวอีกตัวที่เข้ามาทำให้เราได้รู้จักกัน..แต่บางครั้งความอ่อนโยนก็แก้ไขปัญหาบางเรื่องไม่ได้ค่ายมวยกลางเมืองปักกิ่ง“สังกัดนี้เหรอที่แฟนแกมาอยู่ด้วย?”“ข่าวว่าแบบนั้นครับ”“ค่ายมวยกว้างขวางใหญ่โตครบครันแต่ก็เป็นแค่ค่ายมวยใหม่ เท่าที่หาข้อ

นักมวยฝ่ายน้ำเงินถึงกับสบถขึ้นทันทีที่มีการเปลี่ยนตัวนักชกได้กระชั้นชิดกว่าตนที่พึ่งเปลี่ยนตัวกับนักมวยไปเมื่อวานร่างหนาใหญ่ไซส์แทบไม่ต่างกันเดินมาประชันหน้าที่กลางเวทีมวยด้วยรอยยิ้มภายใต้หนวดเคราครึ้มและเอ่ยทักทายราวกับรู้จักกันเป็นอย่างดี"นายเองสินะที่อัดแฟนฉันซะน่วมคราวก่อน"แยก ชกก!!"เอาไปฟ้องผัวใหม่เหรอ หึ่ สมเป็นคนกากจริงๆ "ตุ้บตุ้บ ผั่วะ!!"ฟ้องเหรอ นายนี่ไม่สมควรได้เป็นแม้แต่คนคุยของฝรั่งจริงๆ ไม่รู้เหรอว่าหมอนั่นไม่ขี้ฟ้อง ไม่บ่นเจ็บ ไม่พูดว่าปวดหรือยอมแพ้สักครั้ง"ผั่วะ!! ๆๆๆๆๆ ตุ้บบบบ ผลั่กกกก!!"ไม่เป็นมวยแล้วจะมาต่อยทำไมให้ขายหน้านั่งไขว้ห้างดูเมียฟัดกับแฟนเก่าไม่ดีกว่าเหรอ?"ตุ้บตั้บๆๆๆๆ ตึงงงงง !!“พอดีเป็นคนหวงของว่ะไม่ชอบให้ใครมาแตะต้องโดยเฉพาะกับแฟนเก่า”ตุ้บๆๆๆๆ ผั่วะ ผลั่กกกกทั้งคู่เข้าแลกหมัดออกอาวุธท่ามกลางการสนทนาหน้านิ่งยั่วยุให้อีกฝ่ายไม่มีสมาธิอัดเสยกระแทกร่างหนาใส่กันหมัดต่อหมัดหินกระแทกหินไม่ต่างจากมววยปล้ำแก๊งหมดยกที่หนึ่ง"เป็นไง? นึกยังไงไปเปลี่ยนตัวกับเมีย มันไม่งอนเอาเร๊อะ"ชายชราอุ้มแมวส้มอ้วนในอ้อมกอดยิ้มกริ่มอยู่ข้างเวทีมวยฝั่งนักชกฝ่ายแดงคำพ