Semua Bab Chasing My Son's Hot Mama: Bab 11 - Bab 19

"Huwag ka nang umasa sa isang bagay na kailanman ay hindi mangyayari, dahil sa araw na makuha ko ang kumpanya, ang unang kasunduan na pipirmahan ko ay ang diborsyo nating dalawa," ulit ng malamig na boses ni Rafael na tila lason na sumasaksak sa aking sistema habang maaga siyang naglalakad pababa ng hagdanan. "Nakahanda na ang kape mo, pati ang mga papeles na pinapakuha mo mula sa study room ay inilagay ko na sa portfolio mo," sabi ko habang pilit na itinutuwid ang aking tayo sa tabi ng hapag, kahit na ang buong paligid ko ay dahan-dahang umiikot. "Iwan mo 'yan diyan at huwag mo akong lalapitan dahil masakit pa rin sa mata ang makita ang mukha mo matapos ang kahihiyang ginawa mo kagabi," bulyaw niya sabay hablot ng kanyang coat na nakasabit sa upuan, bago mabilis na lumabas patungo sa kanyang sasakyan nang hindi man lamang ako tinitingnan. Binitawan ko ang hawak kong sandok sa lamesa, agad kong itinuod ang aking dalawang palad sa ibabaw ng marmol na counter dahil sa biglang pagt

"Siguraduhin mo lang na kasama mo si Loraine, Rafael, dahil kung hindi ay alam mo ang mangyayari sa posisyon mo sa kumpanya," boses ni Don Gustavo ang narinig kong umawit mula sa speaker ng telepono ni Rafael habang dahan-dahan kong iminumulat ang aking mga mata sa ibabaw ng kama."Nandito na po ako sa kwarto niya, Lolo, gumagawa lang siya ng konting drama pero isasama ko siya kahit hilahin ko pa ang buhok niya," ang sagot ni Rafael na biglang pumasok sa silid, bitbit ang kanyang portfolio at may hawak na baso ng tubig."Hindi ko na talaga kayang tumayo, Rafael... parang puputok ang ulo ko sa tindi ng sakit at hilab ng tyan ko," bulong ko habang isinusubsob ang aking mukha sa basa kong unan na puno ng sarili kong luha.Inihagis niya ang baso ng tubig sa sahig malapit sa aking paanan, dahilan upang mabasag ito at tumalsik ang malamig na likido sa aking exposed na binti. Lumapit siya nang mabilis, hinawakan niya ang aking magkabilang balikat nang napakahigpit at marahas akong binuhat pa

"Paano kung sabihin kong huli na ang lahat para sa mga banta mo dahil may buhay na rito sa loob ko?" ang huling sigaw ko na nagpahinto sa kanyang bawat hakbang sa unang baytang."Huwag mo akong masubukan... subukan sa mga ganyang klaseng biro, Loraine, dahil hindi nakakatawa ang gumamit ng ganyang kuwento para lang hindi kita iwan," malamig na tugon ni Rafael habang dahan-dahang humaharap sa akin, ang kanyang mga kamay ay mahigpit na nakabaon sa loob ng bulsa ng kanyang pantalon."Hindi ito biro, Rafael... galing ako sa ospital kanina at positibo ang lumabas sa mga laboratory tests ko," pilit kong inilalabas ang papel mula sa aking bag, ngunit bago ko pa ito maiangat ay mabilis siyang bumaba at marahas na hinablot ang aking buong braso."Manahimik ka! Kung sa tingin mo ay mapapaikot mo ako gamit ang kasinungalingang 'yan tulad ng pagpaikot mo kay Lolo Gustavo, nagkakamali ka," asik niya habang itinutulak ang mukha ko palayo, dahilan upang mabitawan ko ang aking bag at magkalat ang mga

"Nabalitaan kong kasal kayo ni Rafael ngayon, Loraine... ngunit tandaan mo na pansamantala lang ang lahat ng mayroon ka dahil pabalik na ako sa buhay niya," ang nakasulat sa text message na nagmula sa isang numerong walang pangalan ngunit alam kong kay Sophia Delgado."Sino ang nagpadala niyan, Ma'am Loraine, bakit bigla kayong namutla riyan?" tanong ni Aling Maria habang ibinababa ang hawak niyang tray sa aking tabi."Wala ito, Aling Maria... may nag-wrong number lang po na kung anu-anong pananakot ang sinasabi," sagot ko sabay mabilis na pagpindot ng delete button upang burahin ang mensahe bago pa man ito makita ng iba.Ipinatong ko ang aking palad sa aking tiyan, pilit na pinapakalma ang mabilis na tibok ng aking puso para sa kaligtasan ng aking apat na linggong dinadalantao. Hindi ako papayag na masira ang pagkakataong ito dahil lang sa multo ng nakaraan na pilit nanggugulo sa amin. Ang bulag kong pagmamahal kay Rafael ang nagbigay sa akin ng kakaibang lakas na talunin ang takot..

"Manahimik ka, Loraine! Wala kang karapatang sigawan si Sophia sa harap ko, dahil ang bahay na ito ay kailanman ay hindi naging para sa iyo!" ang bulyaw ni Rafael habang marahas niyang itinatapon ang braso ni Loraine palayo sa akin."Raffy, please... huwag mo na siyang saktan dahil baka sabihin niya na naman ay pinagtutulungan natin siya rito sa sarili mong mansyon," malambing kong hirit habang mas lalo kong idinidikit ang aking dibdib sa kanyang matigas na braso."Kita mo na, Rafael? Kahit sa harap ng legal na asawa mo, nagagawa niyang umasta na parang siya ang reyna ng pamamahay na ito!" ang sigaw ni Loraine, habang ang kanyang nanginginig na daliri ay nakaturo sa mukha ko, punong-puno ng mantsa ng luha ang kanyang pisngi."Umalis ka sa harap namin, Loraine, bago ko pa malimutan na babae ka at tuluyan kitang makaladkad palabas ng gate na ito," malamig na banta ni Rafael, ang kanyang mga panga ay nagngangalit habang pilit niyang itinutulak si Loraine patungo sa direksyon ng hagdanan.