Lahat ng Kabanata ng Chasing My Son's Hot Mama: Kabanata 11 - Kabanata 20

"Tumayo ka riyan, Loraine, huwag mo akong idadaan sa mga ganyang drama mo!" sigaw ko habang nakatitig sa katawan niyang nakasalampak sa sahig ng malawak na sala. "Hindi ko na talaga kaya, Rafael... umiikot ang buong paligid ko," mahina niyang bulong, ang kanyang mga kamay ay nanginginig habang pilit na humahawak sa dulo ng mamahaling sofa. "Umakyat ka sa kwarto mo kung gusto mong mag-inarte dahil wala akong oras para sa mga pekeng sakit mo," sabi ko sabay talikod, ni hindi ko hinayaang hawakan niya ang aking kamay habang naglalakad ako patungo sa aking study room. Ibinagsak ko ang pinto ng aking silid at marahas na hinubad ang aking navy blue suit jacket, inihagis ko ito sa ibabaw ng leather chair. Naririnig ko pa rin ang mahihinang hikbi ni Loraine mula sa labas, isang tunog na limang taon ko nang naririnig ngunit kailanman ay hindi nagdulot ng kahit kaunting habag sa aking dibdib. Lumapit ako sa malaking bintana na nakatitig sa madilim na hardin, hawak ang isang baso ng scotch

"Umalis ka na habang wala pa si Sir Rafael mo, dahil kapag naabutan ka niyang gumagala sa labas, panibagong gulo na naman ito," bulong ni Aling Maria habang isinasara ang pinto ng backseat ng lumang taxi na tinawagan namin sa likod ng subdivision."Salamat, Aling Maria... babalik din ako agad bago magtanghali para hindi niya mahalata na wala ako sa mansyon," sagot ko habang nakakapit sa aking sumasakit na sikmura, iniinda ang bawat tagtag ng sasakyan sa semento."Manong, sa St. Jude Medical Hospital po tayo, sa main entrance niyo po kami ibaba," utos ko sa driver nang hindi na tinitingnan ang gate ng mansyon na unt-unting lumiliit sa aking paningin.Nakahawak ako sa aking bagong bitbit na panyo, pinapawi ang malamig na pawis na lumalabas sa aking leeg habang ang sasakyan ay bumabaybay sa kahabaan ng EDSA. Ang aking buong katawan ay tila ba hinahatulan ng matinding panghihina, isang uri ng pagod na hindi nawala kahit tinapos ko ang natitirang tsaa kagabi. Sa kabila ng banta ni Rafael n

"Siguraduhin mo lang na paninindigan mo ang mga sinabi mo ngayon, Loraine, dahil isang pagkakamali mo lang ay tapos na ang palabas na ito," bulong ni Rafael sa aking tainga nang lumayo nang bahagya ang mga bisita patungo sa dining table."Ginagawa ko naman ang lahat, Rafael... huwag mo naman akong hiyain sa harap ng mga kliyente mo," pakiusap ko habang pinipilit kong panatilihin ang ngiti sa aking mga labi habang inaabot ang baso ng juice."Asikasuhin mo sila at huwag kang ganiyang mukhang kawawa... nakakairita ang ganyang drama," mariin niyang sagot sabay tabig sa aking siko na naging dahilan upang may kaunting likido ang tumalsik sa aking suot na blusa.Pinanood ko siyang maglakad patungo sa mga banyagang negosyante, ang kanyang tawa ay umawit sa buong silid habang ako ay naiwang may mantsa sa aking dibdib at may matinding kirot sa aking puso. Pagkatapos ng mahabang gabi ng pagpapanggap at pag-alipusta, tuluyan nang umalis ang mga bisita at mabilis na nagtungo si Rafael sa kanyang s

"Nakaayos na ang lahat sa clinic kung saan ka nagpapasuri, Loraine... siguraduhin mo lang na handa kang harapin ang katotohanan kapag nakuha ko ang file mo bukas," ang huling text na nanginginig kong binasa kagabi habang yakap ko ang aking sarili sa malamig na sahig."Ma'am Loraine, naitabi ko na po ang mga natirang gamit sa sasakyan, pwede na tayong umalis habang tulog pa ang mga tauhan ni Sir Rafael," mahinang tawag ni Aling Maria mula sa pinto ng aking silid."Salamat, Aling Maria... kailangan kong makuha ang mga papeles ko ngayon bago pa magising ang impiyerno sa bahay na ito," sagot ko habang pinapahiran ko ang natuyong dugo sa aking mga daliri gamit ang basang tissue.Ipinasok ko ang aking itim na leather notebook sa loob ng aking bag, sinisiguradong natatakpan ito ng aking panyo upang hindi makita ng sinuman. Ang bawat hakbang ko pababa ng hagdanan ay tila ba paglalakad sa ibabaw ng mga pako dahil sa tindi ng kirot sa aking twisted ankle na lalong lumala matapos ang marahas na

"Sabihin mo sa kanya na ihanda na niya ang kanyang sarili sa pagbaba sa pwesto dahil ang totoong nagmamay-ari ng korona ay narito na sa lungsod," ang huling malupit kong wika na nag-iwan ng matinding katahimikan sa loob ng silid."Ma'am Sophia, sigurado ba kayo rito sa balak ninyong palabasin na baog o baog baog ang naging pagsasama nina Sir Rafael at ng asawa niya para tuluyang mabasura ang bata?" tanong ng aking private investigator habang inilalapag ang isang bagong folder sa mesa."Huwag mo akong tatanungin ng mga bagay na halata naman ang sagot, dahil masisira lang ang mood ko sa katangahan mo," asik ko sa kanya sabay kuha ng aking baso ng wine."Naisip ko lang naman po, baka kapag nalaman ni Lolo Gustavo ang tungkol sa sanggol ay magkaroon ng malaking gulo sa hatian ng ari-arian," bulong niya habang mabilis na iniaatras ang kanyang upuan palayo sa akin."Iyon nga ang dahilan kung bakit kailangang mamatay ang katotohanan bago pa man ito makarating sa matandang i