《Chasing My Son's Hot Mama》全部章節：第 21 章 - 第 30 章

"Bitiwan mo ang boarding pass na yan, Loraine... huwag mong subukang takasan ang kahihiyang sinimulan mo sa pamilyang ito," ang malamig at pamilyar na boses ni Rafael ang bumasag sa maingay na ingay ng departure gate, bago pa man tuluyang maiabot ng aking tiyuhin ang aking mga papeles. "Anong ginagawa mo rito, Rafael... akala ko ba ay umalis ka na patungong Singapore kasama ang babaeng binalikan mo?" tanong ko habang dahan-dahan kong nararamdaman ang mabilis na panginginig ng aking tuhod, pilit kong itinago ang aking bag sa likod ng aking baywang. "Huwag mo akong madaan sa mga ganyang klaseng tanong... bumalik ka sa mansyon ngayon din dahil may kailangan tayong tapusin na hindi mo basta-basta matatakasan sa pamamagitan ng paglipad sa ibang bansa," asik niya sabay hila sa aking siko nang marahas, walang pakialam kung ang aking twisted ankle ay muling nakaramdam ng matinding kirot. "Nasasaktan ako, Rafael... pakiusap, bitawan mo ako dahil kailangan ko nang umalis para sa sarili kong

"Ibibigay ko sa iyo ang lahat ng gusto mo, Sophia... basta pirmahan lang niya ang huling papel na yan para tuluyan na siyang mawala sa buhay natin," ang narinig kong malamig na boses ni Rafael na umalingawngaw sa buong sala, bawat salita ay parang bilyong karayom na direktang bumaon sa aking dibdib."Rafael, hindi mo man lang ba tatanungin kung kumusta ang naging araw ko bago mo ilapag ang mga papel na iyan sa harap ko?" tanong ko habang pinipilit kong itayo ang aking sarili mula sa pagkakaluhod, ang aking kanang kamay ay nakahawak pa rin sa panulat na tila ba doon nakasalalay ang natitira kong hininga."Wala akong pakialam kung anong ginawa mo magdamag, dahil ang tanging mahalaga lang sa akin ngayon ay ang pirma mo," sagot niya sabay lakad patungo sa glass table, ang kanyang mukha ay walang kahit anong bakas ng pag-aalinlangan habang dahan-dahang iniaatras ang mga pre-prepared divorce papers patungo sa aking tapat."Sobrang sakit naman nito, Rafael... limang taon akong naging anino r

"Loraine... Bumalik ka rito, hindi pa tayo tapos mag-usap tungkol sa mga natitirang ari-arian na kailangan mong iwanan!" ang boses ni Rafael ang bumasag sa ugong ng ulan, humahangos siya pababa ng balkonahe habang ang kanyang mukha ay basang-basa na."Bakit mo pa siya pinapabalik, Raffy, pirumado na ang diborsyo kaya hayaan mo na siyang mawala sa buhay natin!" sigaw naman ni Sophia na nakatayo sa may pintuan ng mansyon, mahigpit ang yakap sa kanyang sariling braso."Manahimik ka muna sa loob, Sophia, dahil may kailangan lang akong bawiin sa babaeng ito bago siya tuluyang umalis sa subdivision," sagot ni Rafael sabay hawak nang marahas sa aking kaliwang pulso, pinipilit niya akong iharap sa kanyang nagliliyab na mga mata."Wala na akong itatagong ari-arian, Rafael... nakuha mo na ang pirma ko, nakuha mo na rin ang kalayaang matagal mo nang hinihiling para sa inyo ni Sophia," bulong ko habang ang aking buong katawan ay nanginginig sa lamig, ang ulan ay patuloy na dumadaloy sa aking mukh

"Hinding-hindi ninyo makukuha ang anak ko mula sa aking piling, kahit anong yaman pa ang gamitin mo, Rafael," ang pamilyar na tinig ni Loraine ay umalingawngaw sa aking alaala habang nakatitig ako sa iniwan niyang kasunduan sa ibabaw ng lamesa."Sir Rafael, narito na po ang huling ulat ng flight natin patungong Singapore, hihintayin na lamang po ba natin si Ma'am Sophia sa sasakyan?" untag sa akin ni Mark, ang aking personal assistant na kasalukuyang nakatayo sa may pintuan ng aking pribadong opisina."Ihanda mo ang sasakyan, susunod ako pagkatapos kong pirmahan ang mga huling transaksyon na iniwan ni Lolo Gustavo sa akin," sagot ko habang dahan-dahan kong ibinababa ang aking mamahaling fountain pen sa gilid ng basong may malamig na tsaa."Raffy... bakit ba hawak-hawak mo pa rin ang lumang panulat na iyan na bigay ng pamilya ng babaeng iyon bago tayo umalis?" ang mabilis na pagsingit ni Sophia habang humahakbang siya papasok sa aking kwarto, suot ang kanyang bagong biling mamahaling d

"Aling Maria... ano ang hinahanap mo dyan sa sulok ng cabinet ko, gusto mo bang itapon ko rin ang buong buhay mo sa basurahan ngayon din?" ang nanginginig na pasigaw na tanong ni Ma'am Sophia na bumasag sa nakakangilong katahimikan ng kwarto."Pasensya na po, Ma'am... tinitingnan ko lang po kung may naiwan pang maruming basahan sa ilalim para tuluyan nang malinis ang buong walk-in closet katulad ng utos ninyo," ang panginginig kong sagot habang dahan-dahan kong ibinababa ang aking tingin sa semento, pilit kong itinatago ang aking mga kamay sa likod ng aking lumang apron."Umalis ka na sa harap ko bago ko pa masampal ang mukha mo, at siguraduhin mong wala akong makikitang kahit isang dumi pagbalik ko rito galing sa kusina!" ang mapang-alipustang bulyaw sa akin ng babae habang marahas niyang ihinagis ang isang tumpok ng mga damit ni Ma'am Loraine sa sahig."Sophia, dinala na ni Mark ang sasakyan sa harap... bumaba ka na rito kung ayaw mong iwanan kita sa mansyon mag-isa," ang malamig na