บททั้งหมดของ ว่าไงคะคุณมาเฟีย: บทที่ 21 - บทที่ 30

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 19 ย้ำเตือนสถานะหญิงสาวหอบเรือนร่างไร้ชีวิตชีวาของตัวเองออกจากสถานการณ์อันแสนอึดอัดหนีมาพึ่งความเงียบสงบข้างสระน้ำซึ่งอยู่ไม่ไกลจากสนามกีฬามากนักต้นไม้ใหญ่รายล้อมรอบสระน้ำให้ทั้งร่มเงาทั้งสายลมอ่อน ๆ พัดพาความเย็นสบายพลอยให้เจ้าตัวรู้สึกสดชื่นอยู่ไม่น้อย หากแต่ใบหน้าสะสวยกลับฉายชัดถึงความวิตกกังวล ในหัวพยายามคิดทบทวนเรื่องราวที่ผ่านมาอย่างละเอียดถี่ถ้วนคำพูดของแอรินก่อนหน้านี้สะเทือนไปถึงหัวใจคนฟังพลอยให้เจ้าตัวคิดหนักอยู่ไม่น้อย ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดโทษใครเป็นเพราะเธอเองที่เผลอเอาใจลงไปเล่นในละครบทนี้ ทั้งที่รู้อยู่เต็มอกว่าในตอนจบตัวละครที่ต้องหายไปคงหนีไม่พ้นตัวเธอเองทันใดนั้นเสียงทุ้มแสนคุ้นหูก็ดังขึ้นจากด้านหลัง ก่อนร่างสูงของไคจะปรากฏตัวให้ได้เห็น“คิดอะไรอยู่ครับคนสวย”“ไค”“ก็ผมนะสิ พี่คิดว่าใครเหรอครับ” ร่างสูงทิ้งตัวนั่งลงโต๊ะไม้ยาวตัวเดียวกันกับน้ำตาลพลางเลิกคิ้วถามตามประสาหนุ่มทะเล้น “หรือว่าอยากให้เป็นพี่ชายผม”“ปะ...เปล่านะ”“พี่ชอบเฮียใหญ่เหรอครับ”คำถามตรงไปตรงมาสร้างความอึดอัดใจให้คนถูกถามอยู่ไม่น้อย ทั้งที่คิดว่าตัวเองกักเก็บอาการเอาไว้ได้เป็นอย่า

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 20 2/3 เด็กอะไรนมโตฉิบหาย NC“ฉันมีถุงยางไม่ต้องกลัวท้อง”ราวกับอีกฝ่ายรู้ทันสถานการณ์ล่วงหน้าถึงขนาดที่ว่าเตรียมความพร้อมมาแล้วเรียบร้อย ซองพลาสติกถูกล้วงออกมาจากกระเป๋ากางเกงแล้วชูขึ้นสูงให้คนบนตักได้เห็นชัด ๆ ขนาดเกินมาตรฐานชายไทยอีกทั้งยังเป็นผิวขรุขระเพื่อกระตุ้นสัมผัสขณะมีเพศสัมพันธ์ทำเอาคนมองถึงกับต้องกลืนน้ำลายหนืดลงคออย่างยากลำบาก“ไม่ต้องกลัวพลาดเพราะฉันเองก็ไม่ได้อยากมีลูกกับเธอ”“งั้นดีเลยค่ะ ตาลเองก็ไม่อยากท้องกับรุ่นพี่เหมือนกัน” ไม่ใช่การประชดประชันแต่อย่างใด เพียงแต่ตอนนี้เธอยังเป็นนักศึกษาควรตั้งใจเล่าเรียนเสียมากกว่าจะมาคิดเรื่องการมีครอบครัว เอาไว้หลังจากมีหน้าที่การงานมั่นคงถึงตอนนั้นคนที่อยู่เคียงข้างอาจจะไม่ใช่คนที่เธอแอบรักในตอนนี้ก็ไม่คิดเสียใจเลยแม้แต่น้อย“หรือจะเก็บไว้ท้องกับไอ้ไฟ?”“ก็บอกไปแล้วนี่คะ ตาลไม่ได้ชอบไฟ”“แล้วชอบใคร?”จู่ ๆ ความเงียบสงบก็เข้าปกคลุมบรรยากาศภายในห้องโดยสาร ทั้งคู่สบประสานตากันแน่นิ่งไม่มีใครคิดปริปากเอ่ยประโยคใดสักคำ กระทั่งกลายเป็นน้ำตาลเสียเองที่รู้สึกเสียอาการจนต้องเบือนใบหน้าหนีหลบซ่อนความรู้สึกบางอย่างซึ่งมีใน

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 21 ถ้าเฮียไม่เอางั้นผมขอหลังจากวันที่ทั้งคู่เผลอมีความสัมพันธ์อันลึกซึ้งต่อกัน ตั้งแต่วันนั้นจวบจนถึงวันนี้เวลาก็ล่วงเลยมาเกือบสัปดาห์เห็นจะได้ ระหว่างคนทั้งสองยังคงเป็นเช่นเดิมไม่มีอะไรพิเศษไปมากกว่าเมื่อก่อนต่างฝ่ายต่างยุ่งอยู่กับหน้าที่ของตนจนแทบไม่มีเวลาเจอะเจอกันมากนัก โดยเฉพาะคาร์เตอร์ที่ช่วงนี่ค่อนข้างยุ่งอยู่กับงานกองโต ซึ่งต้องรีบสะสางก่อนที่ครอบครัวจะบินกลับไทยในอีกไม่กี่วันนี้ ส่วนน้ำตาลเองก็อยู่ในช่วงเรียนหนัก ในช่วงกลางวันพวกเขาทั้งคู่ดูเหมือนจะห่างเหินกันมากกว่าปกติ หากแต่ตกดึกทีไรกลับกลายเป็นว่าร่างสูงมักเข้าไปหาคนตัวเล็กเพื่อค้างกับเธอที่ห้องอยู่แทบทุกคืนเช่นนั้นสถานะคนทั้งสองยังคงไม่ชัดเจน เป็นเพียงลูกหนี้และเจ้าหนี้ที่รอเวลาจากกันหลังใช้หนี้เสร็จสิ้นเพียงเท่านั้น“เฮียผมถามไรหน่อยดิ”“.....” เสียงของน้องชายตัวดีเรียกให้ใบหน้าคมคายจำต้องละความสนใจจากเอกสารเบื้องหน้า ก่อนจะเงยขึ้นมองไปยังร่างสูงที่นั่งไขว่ห้างบนโซฟาด้วยท่าทีสบาย ๆ “ถ้าไม่สำคัญไม่ต้องพูด”“จะถามเรื่องพี่น้ำตาล สำคัญพอยัง”“มีอะไร” ครั้งนี้สายตาจริงจังถูกส่งให้กับน้องชายเป็นการกดดัน ห

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 23 เธอเปลี่ยนไปหรือใครเปลี่ยนเธอหลังยืนรออีกฝ่ายมานานหลายนาทีจากที่กำลังอารมณ์ดี ทว่าบัดนี้ความหงุดหงิดเริ่มเข้าแทนที่จนเจ้าตัวแทบทนไม่ไหว อยากจะบุกเข้าไปดูว่าอีกฝ่ายแอบไปหลับในห้องน้ำหรืออย่างไร ถึงได้นานขนาดที่ว่าเขาหนีมาซื้อข้าวโพดคั่วเนยและน้ำอัดลมรอจนเสร็จสรรพ หากแต่คนตัวเล็กยังไม่มีทีท่าว่าจะออกมาจากห้องน้ำเสียทีและแล้วร่างของเด็กในปกครองก็ปรากฏในระยะสายตา อีกฝ่ายเดินกลับมาด้วยใบหน้าเหม่อลอยประกายความวิตกคล้ายกับว่ามีเรื่องราวบางอย่างกำลังรบกวนใจอยู่“เป็นอะไรอีก ถ้าไม่อยากดูก็กลับเดี๋ยวให้ไอ้ไคมารับ”“รุ่นพี่.....”“มีอะไรก็พูด” เห็นเธอเอาแต่อ้ำอึ้งจนเขาเองชักเริ่มหงุดหงิด นัยน์ตาดุดันมองจ้องอีกฝ่ายซึ่งยืนก้มหน้างุด ก่อนจะเชยคางมนให้เจ้าตัวเงยหน้าขึ้นมาเผชิญต่อกัน “เป็นอะไร”“รุ่นพี่ยังอยากดูหนังอยู่ไหมคะ”คำถามไร้ซึ่งคนตอบ หากแต่เรียวมือเล็กกลับถูกคว้าไปกอบกุมเอาไว้หลวม ๆ ก่อนคาร์เตอร์จะมุ่งหน้าไปยังโรงฉายภาพยนตร์ ซึ่งคนตัวเล็กก็ยอมเดินตามอย่างว่าง่ายถึงอย่างนั้นก็มิวายคอยลอบมองแผ่นหลังกว้างด้วยสายตาหลากหลายความรู้สึก เครื่องหมายคำถามวกวนอยู่ในหัวมากมายจนเธ

ว่าไงคะคุณมาเฟีย 25 เมื่ออดีตคนรักปรากฏตัวหญิงสาวร่างอรชรในชุดเดรสสั้นสีแดงเดินเคียงคู่มากับลูกสาวคนเล็กของตระกูลอัศวภิรวัฒน์ หลังจากเพิ่งลงเครื่องมาหมาด ๆ และได้รู้ข่าวว่าคาร์เตอร์มีแข่งขันนอกรอบ ทั้งคู่ก็รีบปรี่มายังสนาม AP ซึ่งใช้เวลาไม่นานก็สามารถมาถึงที่หมายได้สำเร็จกระทั่งเร่งรีบสับฝีเท้าเข้าประชิดตัวร่างสูงพลางหย่อนก้นนั่งข้าง ๆ กับนักแข่งหนุ่มหล่ออย่างถือวิสาสะ“ทำไมคาร์เตอร์ไม่ไปรับนาราล่ะคะ” นาราอดีตคนรักของคาร์เตอร์เอ่ยด้วยน้ำเสียงดัดจริตมาพร้อมเรียวมือเล็กที่ฉวยโอกาสยกขึ้นคล้องลำแขนแกร่งอย่างออดอ้อน“ก็เห็นอยู่ว่าไม่ว่าง” ว่าพลางสะบัดแขนหนีจากการเกาะกุมของเจ้าตัว ก่อนจะหันเอ่ยกับน้องสาวในสายเลือดเสียงเข้ม “กลับมาเหนื่อย ๆ ทำไมไม่พักอยู่บ้าน จะมาที่นี่ทำไมมาเบล”“ก็เบลคิดถึงเฮียใหญ่กับเฮียรองนี่นา เบลกลับมาทั้งทีไม่มีใครไปรับสักคน” มาเบล ลูกสาวคนเล็กของตระกูลอัศวภิรวัฒน์ เธอตัดพ้ออย่างน้อยเนื้อต่ำใจ ใบหน้าขาวสวยของหญิงสาวอายุสิบแปดปีดูบูดบึ้งอย่างเห็นได้ชัด นานทีจะมีโอกาสได้กลับมาเยี่ยมบ้านเกิดสักหน หากแต่พี่ชายทั้งสองกลับไม่คิดให้ความสนใจเลยแม้แต่น้อย“งอนเป็นเด็ก” เห็นท