All Chapters of ว่าไงครับพี่คนสวย: Chapter 21 - Chapter 30

พี่คนสวย 17 หึงฉันงั้นเหรอไม่นานบุคคลทั้งสามก็ย่างกรายมาถึงห้องรับรองซึ่งมีแก้วกาแฟถือเอาไว้อยู่ในมือคนละแก้ว ก่อนท้ายที่สุดธันวาจะเป็นฝ่ายเปิดประเด็น“ก่อนหน้านี้ได้ยินประธานครินทร์บอกว่าจะรอน้ำเหนือที่บริษัท ไม่ทราบว่ามีเรื่องอะไรกันเหรอครับ” เอ่ยถามพลางยกแก้วกาแฟขึ้นจิบกลบเกลื่อนความอยากรู้อยากเห็นเอาไว้ได้อย่างแนบเนียน“อ่าที่แท้ก็เป็นเพราะเรื่องนี้นี่เอง” ความสงสัยเมื่อครู่เป็นอันคลี่คลายลง ถึงว่าเหตุใดอีกฝ่ายจึงได้เอ่ยปากชวนเจ้าตัวเข้ามาดื่มกาแฟด้วยกัน ทั้งที่ก่อนหน้านั้นไม่แม้แต่จะปริปากทักทายเสียด้วยซ้ำร่างสูงเอนกายพิงพนักโซฟาหรูพร้อมกับยกขาขึ้นไขว่ห้างด้วยท่าทีสบาย ๆ ก่อนจะใช้นิ้วขยับสะพานแว่นอย่างที่มักทำจนติดเป็นนิสัย“พอดีผมเพิ่งจะมีโอกาสได้คุยกับคุณชามาเมื่อคืนนี้” เสียงทุ้มขาดหายไปเพียงครู่ พลันเครื่องหน้าคมคายจำยอมละความสนใจจากแก้วในมือ ก่อนสายตาเรียบนิ่งจะมองสบไปยังหญิงสาวฝั่งตรงข้าม “ถ้าให้เดาคุณชามาคงจะแจ้งทางทีมงานวันนี้ใช่ไหมครับ”“ใช่ค่ะ วันนี้เหนือตั้งใจจะแจ้งพี่พรเรื่องการร่วมงานกับประธานครินทร์ค่ะ ใช้เวลาสักสามวันก็น่าจะโอเคนะคะ”สรรพนามที่เจ้าหล่อนใช้แทนตัวเ

พี่คนสวย 19 เด็กเจ้าเล่ห์Kai: ผมเงี่ยนพี่อยากดูค....ผมไหมเนื่องจากเป็นครั้งแรกที่ไคส่งข้อความหาหญิงสาว อีกทั้งยังเป็นประโยคที่ค่อนไปทางลามกเสียจนไม่น่าเปิดอ่าน เขาเองก็แอบหวั่นใจเช่นกันว่าอาจจะโดนเจ้าตัวกดบล็อกเอาได้หากแต่อีกใจก็มั่นอกมั่นใจในใบหน้าอันหล่อเหลาของโพรไฟล์เสียเหลือเกินว่าอย่างไรแล้วน้ำเหนือต้องตอบกลับมาอย่างแน่นอนChamar: โรคจิตKai: แล้วจะดูไหมChamar: ส่งมาสิ“หึ พอ ๆ กันแหละว้า” มุมปากหยักแสยะยิ้มร้ายกาจพลันความคิดเจ้าเล่ห์ก็ผุดเข้ามาในหัวเรียกให้นิ้วกระด้างรีบพิมพ์ตัวอักษรตอบกลับไปKai: ผมส่งให้ดูได้แต่รับปากก่อนสิว่าจะไม่ส่งต่อChamar: ก็อยู่ที่ว่าสินค้าของนายจะน่าเก็บไว้ดูคนเดียวหรือเปล่าKai: งั้นเอาสินค้าของพี่มาแลกกับของผมไหมล่ะครับKai: สัญญาด้วยเกียรติของลูกผู้ชายว่าจะเก็บไว้ชักว่าวคนเดียวนัยน์ตาคมกริบเพ่งเล็งไปยังหน้าจอสมาร์ตโฟนอย่างใจจดจ่อ เห็นอีกฝ่ายอ่านแล้วเงียบหายไม่ยอมตอบกลับมาอย่างที่ควรจะเป็น เขาจึงส่งข้อความไปอีกหนทว่าสิ่งที่ไม่คาดคิดก็เกิดขึ้นKai: โอเคไหมครับไม่สามารถส่งข้อความได้“ฮะ ล้อเล่นแค่นี้ถึงกับบล็อกกูเลยเหรอวะ” ปากหยักสบถออกมาอย่างหั

พี่คนสวย 21 กลับไปหาเมียนายเถอะสถานการณ์ฉุกละหุกสร้างความตกใจให้แก่น้ำเหนืออยู่ไม่น้อย หากแต่ความขุ่นเคืองในใจกลับมีมากกว่า พานให้หญิงสาวพลั้งเผลอตะคอกเสียงดังใส่อีกฝ่ายอย่างลืมตัว“ทำอะไรของนายเนี่ย!”“เมื่อไหร่จะปลดบล็อก” น้ำเสียงเรียบนิ่งมาพร้อมกับนัยน์ตาคมกริบไล่มองคนเบื้องหน้าตั้งแต่หัวจดปลายเท้าวันนี้เธออยู่ในชุดสบายตา ไม่น่าเชื่อว่าเสื้อผ้าธรรมดาเช่นนี้กลับสร้างความพึงพอใจให้แก่คนมองอยู่มากโข ส่งผลไปถึงส่วนกลางกายที่เพียงแค่ได้เห็นความขาวเนียนของเรียวขาสวยก็พลอยให้มันเริ่มขยายพองโตขึ้นอย่างห้ามไม่อยู่ลำบากเจ้าของต้องพยายามระงับความคิดบางอย่างที่พร้อมจะผุดเข้ามาในหัวทุกเมื่อตั้งแต่อยู่ในร้านก๋วยเตี๋ยวแล้วด้วยซ้ำ“ไม่ทักกันเลยนะครับ”“อะไรของนาย”“ที่ร้านก๋วยเตี๋ยว”ประโยคเพียงสั้น ๆ ทว่ามันกลับทำให้น้ำเหนือเข้าใจได้เป็นอย่างดีว่าก่อนหน้านี้ที่ร้านก๋วยเตี๋ยวอีกฝ่ายนั้นเห็นเธอแล้วแท้ ๆ หากแต่ต้องทำเมินเพียงเพราะเขามากับคนรักนั่นเอง“.....” เธอเลือกนิ่งเงียบไม่คิดปริปากเอ่ยคำพูดใด ๆ ออกมา“รู้ว่าผมจะมาหาเหรอ ทำไมถึงแต่งตัวยั่วกันขนาดนี้” ยังมิวายใช้ความทะเล้นเข้าหยอกเย้าหญิงสาวต

พี่คนสวย 23 เป้าอื่นก็ยิงเก่งเหมือนกันประตูชั้นดาดฟ้าถูกเปิดออกกว้างเผยให้เห็นร่างสูงของผู้บริหารย่างกรายเข้าไปหาคนตัวเล็กซึ่งนั่งอยู่ใต้ร่มไม้ในระยะสายตาชายหนุ่มทิ้งตัวนั่งเก้าอี้ไม้ตัวเดียวกับหญิงสาวที่ขมวดคิ้วงุนงงกับการปรากฏตัวของเขาเต็มประดา ถึงอย่างนั้นก็ไม่คิดปริปากถามแต่อย่างใด กลับกันดันนั่งนิ่งพลางทอดสายตามองไปยังทัศนวิสัยไกลโพ้นสุดลูกหูลูกตาเบื้องหน้าแทนสุดท้ายเป็นไคเสียเองที่ทนไม่ไหวจึงจำยอมลดทิฐิลงแล้วเปล่งเสียงพูดในรอบหลายนาที“ขึ้นมาทำอะไรคนเดียว”“ฉันว่าจะถอนตัว”คำบอกเล่าจากน้ำเหนือสร้างความแปลกใจให้แก่ไคจนต้องเบือนหน้าหันเข้าหาพลางเลิกคิ้วขึ้นสูง “ถอนตัว?”“ใช่ นายไม่ต้องกังวลว่าชื่อเสียงจะเสียหายหรอกนะ เดี๋ยวฉันจะคุยกับพี่พรจะรับผิดชอบทุกอย่างเอง”ดวงตากลมโตประกายแน่วแน่บ่งบอกว่าเธอจริงจังกับสิ่งที่กล่าวมา หลายครั้งหลายหนการร่วมงานระหว่างเธอและเขาไม่สามารถบรรลุสำเร็จไปได้ด้วยดีกระทั่งวันนี้ที่หนีออกมาสงบสติอารมณ์เพียงลำพังจึงคิดไปว่าคงเป็นเพราะอีกฝ่ายไม่อยากร่วมงานด้วย เขาถึงได้กลั่นแกล้งให้เธอพบเจอแต่อุปสรรคอยู่เรื่อยมา“คิดว่าตัวเองจะรับผิดชอบไหวหรือไง”“ไหวสิ

พี่คนสวย 25 พี่เมียปะทะน้องเขยหลายวันต่อมาที่ห้างสรรพสินค้าชื่อดัง“กรี๊ด~”“แกนั่นประธานครินทร์ไม่ใช่เหรอ”“หล่อมาก”“ตัวจริงโคตรหล่อเลยอะ”“ฮือไม่คิดว่าจะได้เจอ แต้มบุญที่สะสมมาคงใช้หมดวันนี้นี่แหละ”ทันทีที่ร่างสูงของประธานครินทร์ปรากฏสู่สายตาสาธารณชนก็เรียกเสียงกรี๊ดกร๊าดจากกลุ่มหญิงสาวดังกระหึ่มไปทั่วทั้งชั้นของตัวห้างสรรพสินค้าแม้ว่าเจ้าตัวจะไม่ได้ชอบพบปะผู้คนมากนัก หากแต่ก็ไม่คิดทำตัวเย่อหยิ่ง รอยยิ้มหล่อกระชากใจถูกส่งให้กับสาว ๆ ตามแบบฉบับเสือร้ายในคราบนักธุรกิจอย่างที่มักทำอยู่บ่อย ๆแน่นอนว่าการกระทำเป็นกันเองเหล่านั้นสามารถเรียกเสียงฮือฮาจากผู้คนรอบกายได้เป็นอย่างดี“ขอถ่ายรูปด้วยได้ไหมคะประธานครินทร์”“เฮียรอง....” เพราะคีย์รู้ดีว่าผู้เป็นนายค่อนข้างหวงความเป็นส่วนตัวจึงเลือกที่จะหันมาขอความเห็นเสียก่อน“ไม่เป็นไร แค่ไม่กี่คน” มือหนายกขึ้นเป็นเชิงห้ามลูกน้องที่เตรียมจะเข้าไปกันผู้คนให้ออกห่างจากตัวเขาในเมื่อเป็นฝ่ายเลือกเองว่าจะมาถ่ายงานที่ห้างสรรพสินค้าแห่งนี้ เช่นนั้นย่อมเตรียมใจเอาไว้แล้วว่าจะต้องพบเจอกับการเหตุการณ์ดังกล่าว“ทิ้งคนไว้กับกูส่วนหนึ่ง ส่วนมึงพาคุณชามาเ