All Chapters of ว่าไงครับพี่คนสวย: Chapter 51 - Chapter 57

พี่คนสวย 45 1/2 โหยหา NCการประคบเย็นข้อเท้าในครั้งนี้ดูเหมือนว่าจะใช้เวลามากนานกว่าปกติไปมากโข สาเหตุคงหนีไม่พ้นชายหนุ่มที่จ้องจะหาเศษหาเลยกับร่างเล็ก ทั้งลูบไล้ทั้งกดจูบเรียวขาสวยไม่หยุดหย่อนทำราวกับคนโรคจิตที่ห่างหายเรื่องอย่างมานานแสนนานท้ายที่สุดการปฐมพยาบาลก็สามารถผ่านพ้นไปได้ด้วยดี“ขอบใจนายมากนะ” รอยยิ้มจาง ๆ ถูกส่งให้กับชายหนุ่มที่นั่งคุกเข่าอยู่เบื้องหน้า“.....” นัยน์ตาคมกริบทำเพียงมองจ้องอีกฝ่ายแน่นิ่ง ก่อนจะขยับกายขึ้นมานั่งบนโซฟาข้าง ๆ กับหญิงสาว พลันเอ่ยประโยคต่อมาด้วยเสียงเจ้าเล่ห์ “ขอบคุณง่าย ๆ งี้เลยดิ”“แล้วอยากได้อะไรอีกล่ะ” เธอเองก็พอจะเดาออกว่าชายหนุ่มนั้นต้องการสิ่งใด เช่นนั้นจึงจงใจยิงคำถามด้วยน้ำเสียงยั่วยวนชวนใจคนฟังเต้นไม่เป็นส่ำ“จูบผมหน่อยครับ”“แค่จูบอย่างเดียวเหรอ?”“ครับแค่จูบ” เสียงทุ้มขาดหายไปเพียงครู่ เป็นจังหวะเดียวกับเครื่องหน้าคมคายเคลื่อนเข้าหาก่อนจะกระซิบด้วยเสียงแหบเสน่ห์ “พี่แค่จูบผมก็พอ ที่เหลือผมจัดการเองครับ”“อื้อ~”ไม่ทันจะได้เอ่ยประโยคใด ๆ ออกไปกลับถูกจู่โจมด้วยปากหยักซึ่งประกบจูบในเวลาต่อมามือกระด้างประคองท้ายทอยของหญิงสาวให้เอนเอียงเ

พี่คนสวย 46 ครอบครัว‘ถ้าจับไอ้นั่นยัดเข้าปากสวย ๆ นี่จะเสียวแค่ไหนกันนะ’และดูเหมือนเขาจะเผลอจินตนาการไปถึงท่วงท่าในอดีตเกินควรเสียจนลืมให้ความสนใจกับหญิงสาวซึ่งจู่ ๆ ก็ตะคอกเสียงดังด้วยความหงุดหงิด“นี่ ยังฟังที่ฉันพูดอยู่ไหมฮะ!”“ฟังครับฟัง ไหนคนสวยมีเรื่องอะไรลองเล่าให้พี่สุดหล่อคนนี้ฟังหน่อยสิจ๊ะ”“ไอ้เด็กนี่มันจะไม่หยุดจริง ๆ ใช่ไหมฮะ!” ครั้งนี้เสียงแหลมมาพร้อมกับร่างเล็กที่เตรียมจะหยัดกายลุกหนีจากสถานการณ์ชวนอารมณ์เสีย ทว่ากลับไม่ได้ทำอย่างใจหวังเมื่อถูกวงแขนกำยำกอดรัดเหนียวแน่นยิ่งกว่ากาวทาท่อ“อ่า ๆ โอเคยอมแล้วครับ ยอมแล้ว ๆ”“....” หญิงสาวสูดลมหายใจเข้าลึก ก่อนท้ายที่สุดจะตัดสินใจเอ่ยถามถึงความสงสัยที่มีมาอย่างยาวนาน “นายเคยคิดจะบอกฉันเรื่องที่รู้จักกันกับไฟบ้างหรือเปล่า?”“.....” ไคเงียบไปชั่วครู่จู่ ๆ ก็รู้สึกได้ถึงรังสีอำมหิตแผ่กระจายมาจากดวงตากลมโตที่เอาแต่จับจ้องเขาอยู่ในตอนนี้จนเริ่มขนลุกไปทั่วทั้งตัวเสียแล้วและแน่นอนว่าคนเจ้าเล่ห์เช่นเขาก็สามารถหาทางหนีทีไล่ให้กับตนเองได้เสมอ“ก็ต้องบอกอยู่แล้วสิ ผมตั้งใจจะบอกพี่อยู่แท้ ๆ แต่ดันมาเกิดเรื่องซะก่อน” แค่พูดคงไม่พอเขายัง

ตอนพิเศษ 1 แรกเริ่มชีวิตคู่สิบเดือนต่อมาหลังกลับมาใช้ชีวิตที่ประเทศไทยได้ไม่นานทั้งไคและน้ำเหนือก็ตกลงปลงใจเข้าพิธีหมั้นหมาย เป็นพิธีที่ถูกจัดขึ้นอย่างเรียบง่ายมิได้ใหญ่โตโอ่อ่ามากนัก แขกเหรื่อที่มาร่วมงานล้วนแล้วแต่เป็นญาติมิตรสนิทเป็นที่รู้จักมักจี่กันดีอยู่แล้วคราแรกทั้งไคและคุณหญิงฉัตรฉายต่างก็ไม่เห็นด้วย เหตุเพราะเป็นงานหมั้นหมายของลูกชายทั้งที จึงอยากจัดให้เหมาะสมกับฐานะของตระกูลมาเฟียที่สุด อีกเหตุผลนั่นก็คืออยากให้เกียรติฝ่ายหญิงเองด้วยทว่าน้ำเหนือกลับยืนกรานในคำพูดอย่างหนักแน่นว่าอยากจัดแบบเรียบง่ายไม่ซับซ้อน เช่นนั้นทุกคนจึงจำยอมทำตามความต้องการของเธอแต่โดยดีหลังเข้าสู่พิธีหมั้นหมายตามขนบธรรมเนียมประเพณีไทยจนแล้วเสร็จ ทั้งคู่ก็ใช้ชีวิตร่วมกันที่บ้านหรูในตระกูลอัศวภิรวัฒน์ มีบ้างบางคนที่รู้ถึงความสัมพันธ์ฉันสามีภรรยาของพวกเขา บ้างก็ยังไม่รู้เพราะทั้งคู่มิได้เปิดเผยอย่างโจ่งแจ้งแต่ก็ไม่ถึงกับปิดบังไปเสียทีเดียวแน่นอนว่าทั้งหมดทั้งมวลล้วนแล้วแต่ไม่ใช่ความต้องการของไคเลยสักนิดไคเองอยากป่าวประกาศให้ผู้คนบนโลกได้รับรู้จนแทบขาดใจว่านักข่าวสาวชื่อดังเช่นคุณชามานั้นเป็นภรรยาถู

ตอนพิเศษ 3 เจ้าตัวเล็ก“ป๊า~” เสียงออดอ้อนมาพร้อมกับเจ้าหนูน้อยที่ตั้งหน้าวิ่งมาแต่ไกล ก่อนจะกระโจนเข้ากอดขาของผู้เป็นพ่อซึ่งกำลังยืนคุยโทรศัพท์อยู่จึงมิได้สนใจลูกชายมากนัก เด็กชายที่เห็นเช่นนั้นจึงส่งเสียงร้องเรียกความสนใจอีกครา “ปะป๊า~”“งานที่สั่งให้ไปจัดการเรียบร้อยดีหรือเปล่า” ยังคงสนทนากับคนปลายสายอยู่ดังเดิม ขณะนั้นเองก็ใช้มือลูบหัวเจ้าตัวเล็กที่กอดขาเขาอยู่ในตอนนี้“ป๊า!”“อืมก็ดี งั้นแค่นี้ก่อนลูกกูงอแงแล้ว” ว่าจบก็ชิงตัดสายทิ้ง ก่อนจะหันมาให้ความสนใจกับลูกชายตัวเล็กที่เริ่มจะงอแงเข้าไปทุกที “ว่าไงครับลูก จะเอาอะไรไหนบอกป๊าหน่อยซิ”“คิดถึง”“คิดถึงป๊าเหรอครับ มา ๆ ป๊าอุ้ม” วงแขนแกร่งช้อนร่างเล็กของเจ้าหนูณนนท์ขึ้นอุ้มไว้แนบอก ก่อนจะกดจมูกลงฟัดแก้มจิ้มลิ้มสลับซ้ายขวาด้วยความมันเขี้ยว หากแต่ประโยคต่อมาที่ได้ยินกลับทำเอาเจ้าตัวหมดอารมณ์ไปเสียดื้อ ๆ“คิดถึงลุงไฟ”“......”“ลุงไฟไม่มาหาเลย”“ป๊าก็อยู่ตรงนี้ ณนนท์คิดถึงคนอื่นได้ยังไงกัน” เสียงทุ้มเอ่ยขึ้นด้วยความน้อยเนื้อต่ำใจ เหตุใดลูกชายถึงได้มองข้ามผู้เป็นพ่อเช่นเขาแล้วดันไปถูกอกถูกใจไอ้คนเจ้าเล่ห์พรรค์นั้นก็ไม่รู้ยิ่งคิดก็ยิ่ง