All Chapters of CEO สายแซ่บ รวมเรื่องสั้นฟิน: Chapter 31 - Chapter 40

หญิงสาวพยายามกึ่งเดินกึ่งวิ่งตามจังหวะก้าวที่ยาวกว่าปกติของเขา เดรสกำมะหยี่รัดรูปกับรองเท้าส้นสูงทำให้เธอเกือบจะสะดุดล้มหลายครั้ง แต่กวินก็ยังจับมือเธอไว้แน่นไม่ยอมปล่อย“บอส... ช้าหน่อยค่ะ ฉันเจ็บเท้านะ”ข้าวหอมประท้วงเสียงอ่อย ฤทธิ์แชมเปญที่ดื่มเข้าไปตอนแรกเริ่มออกฤทธิ์ทำให้เธอรู้สึกมึน ๆ บวกรวมกับความโกรธที่เขาลากเธอออกมาดื้อ ๆ แบบนี้กวินหยุดชะงัก หันกลับมามองคนตัวเล็กที่กำลังยืนหอบแฮ่ก ๆ ชายหนุ่มถอนหายใจหนัก ๆ พยายามระงับอารมณ์หงุดหงิดที่ยังคงคุกรุ่น ก่อนจะตัดสินใจช้อนร่างบางขึ้นอุ้มในท่าเจ้าสาวอย่างหน้าตาเฉย !“ว้าย ! บอส ทำอะไรคะ วางฉันลงเดี๋ยวนี้นะ ลานจอดรถคนเยอะแยะ !” ข้าวหอมตีอกกว้างดังอั้ก ดิ้นขลุกขลักด้วยความตกใจ“อยู่นิ่ง ๆ ข้าวหอม ถ้าคุณดิ้นตกลงไป ผมไม่รับผิดชอบนะ”เสียงเข้มเอ่ยดุ ก่อนจะอุ้มเธอเดินตรงไปที่รถซูเปอร์คาร์สีดำคันหรูของเขา จัดการยัดร่างเล็กลงในเบาะฝั่งผู้โดยสาร คาดเข็มขัดนิรภัยให้เสร็จสรรพ แล้วอ้อมไปประจำที่คนขับรถสปอร์ตคันหรูพุ่งทะยานออกจากโรงแรมด้วยความเร็วที่บ่งบอกถึงอา

เขาก้มลงจูบที่ก้นกลมของเธอเบา ๆ มือลูบไล้ตามแนวหลังที่ยังคงสั่นเทิ้ม“ดี... เสร็จแรงขนาดนี้เลยเหรอ” เสียงทุ้มของเขานุ่มลงเล็กน้อย“หันมา... อมให้ผม”เขาจับสะโพกข้าวหอมพลิกตัวให้เธอหันหน้ามาหาเขา ข้าวหอมคุกเข่าอยู่บนขอบเตียง มองเอ็นตึงยาวที่แข็งตัวเต็มที่และมีน้ำหล่อลื่นไหลย้อยของเขากวินจับผมเธอรวบขึ้นเบา ๆ แล้วดึงให้ใกล้เข้าไป “อ้าปาก... ดูดเลย”ข้าวหอมอ้าปากกว้าง ใช้ลิ้นเลียหัวป้านก่อน แล้วค่อย ๆ ดูดเข้าไปในปาก ริมฝีปากที่บวมแดงยืดรอบลำยาว เธอดูดช้า ๆ ลึกขึ้นเรื่อย ๆ จนปลายหัวป้านชนคอหอย น้ำลายไหลย้อยจากมุมปากเปียกคาง“อืม... ดี... อมลึกกว่านี้สิ”กวินกระซิบเสียงทุ้ม มือยังคงจับผมเธอไว้แน่น เขาโยกสะโพกเบาๆ ดันท่อนแกร่งเข้าไปในปากเธอช้า ๆข้าวหอมมองตาเขา ขณะที่ดูดและเลีย ลิ้นวน ๆ เส้นเลือดที่ปูดโปน น้ำลายไหลเยิ้ม อกอวบของเธอเด้งตามจังหวะที่เธอขยับตัวกวินหอบหายใจหนักขึ้นเรื่อย ๆ เขาโยกสะโพกเร็วขึ้นเล็กน้อย แทงลึกจนข้าวหอมน้ำตาคลอ แต่เธอยังคงดูดไม่ยอมถอนปากออก&ldquo

ข้าวหอมมองลึกเข้าไปในดวงตาคมกริบที่เคยดุดัน แต่บัดนี้กลับมีเพียงเงาของเธอสะท้อนอยู่ในนั้น หญิงสาวกัดริมฝีปากกลั้นยิ้ม ก่อนจะตัดสินใจวางช่อดอกไม้ลงบนโต๊ะทำงาน แล้วล้วงมือเข้าไปในกระเป๋าสะพายใบเก่งของตัวเองเธอหยิบสิ่งของบางอย่างออกมา... มันคือ 'เนกไทผ้าไหมอาร์มานี่สีเข้ม' เส้นนั้น ! เส้นที่เป็นจุดเริ่มต้นของเรื่องวุ่นวายทั้งหมด !“ข้าวหอม... นี่มันเนกไทผมนี่” กวินเลิกคิ้วประหลาดใจ“ก็ใช่สิคะ ฉันซักรีดซะเรียบกริบ แล้วก็พกติดกระเป๋ามาตั้งนานแล้ว แต่ไม่มีโอกาสคืนให้บอสสักที”ข้าวหอมอมยิ้มเจ้าเล่ห์นิด ๆ แบบที่ติดเชื้อมาจากเขา หญิงสาวเขย่งปลายเท้าขึ้น คล้องเนกไทเส้นหรูรอบลำคอแกร่งของชายหนุ่มอย่างเบามือเธอจัดการผูกปมเนกไทให้เขาอย่างตั้งใจ ก่อนจะใช้มือทั้งสองข้างจับปลายเนกไทเอาไว้ แล้วออกแรงดึงเบา ๆ รั้งให้ใบหน้าหล่อเหลาโน้มลงมาหาจนปลายจมูกแทบจะชนกัน“เนกไทเส้นนี้... ถือว่าเป็นคำตอบของฉันก็แล้วกันนะคะ” ข้าวหอมกระซิบเสียงหวาน ดวงตาเป็นประกายระยิบระยับ “ฉันขอใช้เนกไทเส้นนี้... ผูกมัดบอสเอาไว้ ห้ามไปเจ้าชู้ ห้

แสงแฟลชจากกล้องนักข่าวนับสิบตัวสว่างวาบไปทั่วห้องแกรนด์บอลรูมของโรงแรมระดับห้าดาว วันนี้คืองานแถลงข่าวทิศทางธุรกิจไตรมาสสุดท้ายของปี ซึ่งบริษัทเทคโนโลยียักษ์ใหญ่สองแห่งที่ขับเคี่ยวกันมาตลอดกำลังตกเป็นเป้าสายตาบนเวทีประดับด้วยโลโก้ของทั้งสองบริษัท ร่างสูงสง่าของ 'คิรากร' หรือ 'คีย์' CEO หนุ่มเจ้าของฉายา 'ฉลามนักล่าแห่งวงการธุรกิจ' ยืนโดดเด่นอยู่ในชุดสูทอาร์มานี่สีเทาเข้ม ใบหน้าหล่อเหลาคมคายของเขาประดับด้วยรอยยิ้มเย่อหยิ่งและเปี่ยมไปด้วยความมั่นใจส่วนถัดไปไม่ไกลคือ 'อลิสา' หรือ 'อลิส' CEO สาวสวยไฟแรงที่กำลังถูกจับตามองมากที่สุด เธอสวมชุดสูทสีขาวเข้ารูปที่ดูทั้งสง่างามและเฉียบขาด ลิปสติกสีแดงสดบนริมฝีปากบางเหยียดยิ้มบาง ๆ อย่างนักการทูตที่เก็บซ่อนอารมณ์ได้อย่างแนบเนียน“สำหรับโปรเจกต์พัฒนาระบบ AI ตัวใหม่ ทางเรามั่นใจครับว่าจะเป็นผู้นำตลาด...”คิรากรตอบคำถามสื่อด้วยน้ำเสียงทุ้มก้องกังวาน ก่อนจะปรายตาหันมามองอลิสด้วยสายตาเย้ยหยันนิด ๆ“ถึงแม้บริษัทคู่แข่งอย่าง TechNext ของคุณอลิสา จะมีไอเดียที่... น่าเอ็นดูดี แต่ในแวดวงธุรกิจระดับโลก

อลิสากำลังนำเสนอรายละเอียดการตกลงร่วมเป็นพาร์ตเนอร์ในโปรเจกต์พัฒนาระบบคลาวด์ ทว่าทุกครั้งที่เธออธิบายจบข้อ คิรากรที่นั่งไขว่ห้างอยู่ฝั่งตรงข้ามก็จะยกมือขึ้นขัดจังหวะ พร้อมกับรอยยิ้มยียวนที่ทำเอาลูกน้องของอลิสแอบกำหมัด“ข้อเสนอนี้ดูจะเอาเปรียบฝั่งผมไปหน่อยนะครับ คุณอลิสา”คิรากรเคาะปลายปากกากับโต๊ะ นัยน์ตาคมกริบจ้องมองหญิงสาวในชุดสูทสีเบจอย่างท้าทาย“บริษัทผมเป็นคนออกทุนหลัก แต่คุณกลับขอสิทธิ์ในการบริหารข้อมูลถึงหกสิบเปอร์เซ็นต์... ไม่คิดว่าตัวเอง 'เรียกร้อง' มากเกินไปหน่อยเหรอครับ”อลิสาสูดลมหายใจเข้าลึก รักษารอยยิ้มการค้าระดับพรีเมียมเอาไว้บนใบหน้า“TechNext เป็นเจ้าของเทคโนโลยีหลักนะคะคุณคิรากร ถ้าไม่มีระบบของเรา ทุนของคุณก็เป็นแค่ก้อนเงินที่นอนนิ่ง ๆ อยู่ในธนาคาร การแบ่งสัดส่วนนี้ถือว่าสมน้ำสมเนื้อที่สุดแล้วค่ะ”“แต่ผมว่าเรายังปรับกันได้อีก...” คิรากรโน้มตัวมาข้างหน้า แสร้งทำเสียงทุ้มต่ำให้ดูมีอำนาจ “ถ้าคุณยอม 'อ่อน' ให้ผมสักนิด... ดีลนี้อาจจะจบง่ายขึ้นก็ได้นะครับ”คำพูดกำ