All Chapters of My Husband is a Babymaker: Bound by Contract Torn by Heart: Chapter 11 - Chapter 15

Samantala, sa loob ng silid ng hotel, nanatiling tahimik ang gabi sa labas, ngunit kabaligtaran naman ang nangyayari sa loob ng kwartong kinaroroonan nina Vina at Ramil.Hindi pa tapos ang misyong kanilang sinimulan.Matapos maramdaman ni Ramil na bahagyang kumalma na ang babae, maingat niyang binago ang kanilang puwesto. Walang pagmamadali sa kanyang mga kilos. Para bang natatakot siyang masaktan ang babaeng nasa kanyang harapan.Marahan niyang pinaikot ang katawan ni Vina hanggang sa humarap ito nang padapa.Bahagyang napakilos si Vina nang maramdaman ang ginagawa ng lalaki.“Ramil...” mahina niyang tawag habang sinusubukang lingunin ito. “Ano na naman ang ginagawa mo?”May halong pagtataka at pag-aalinlangan ang kanyang tinig.Ngunit sa halip na agad sumagot, nanatiling kalmado si Ramil.Sa buong gabing iyon, para bang isang bagay lamang ang nasa isip niya—ang tiyaking magiging maayos ang lahat para sa kanyang amo.Napapikit si Vina nang maramdaman ang marahang haplos ng lalaki.Hi

Agad na napapikit si Vina sa matinding hiya nang marinig ang biro ni Ramil.Mabilis niyang pinaglapit ang kanyang mga hita at napairap sa lalaki. Namula ang kanyang mukha, at kahit gusto niyang magalit, may bahagi ng kanyang isip na gustong matawa sa pagiging direkta nito.“Mas mabuti pang tumahimik ka na lang,” reklamo niya habang umiiling. “Ikaw rin naman ang dahilan kung bakit ganito ang pakiramdam ko ngayon.”Napakamot si Ramil sa batok.“Pasensya na po, maam Vina,” sagot niya, bagaman halatang hindi niya mapigilang ngumiti.Napabuntong-hininga si Vina.Kung tutuusin, hindi niya maintindihan kung paano nagagawa ng lalaki na maging seryoso sa isang sandali at napakakulit sa susunod.May kakaiba kay Ramil.Hindi ito kasing pino magsalita ng mga taong nakasanayan niyang makasama.Wala rin itong mamahaling edukasyon o sosyal na pagkilos.Ngunit mayroon itong isang bagay na bihira niyang makita sa ibang tao—ang pagiging totoo.“Hindi ko rin alam kung bakit naging ganito kalaki ang pang

Malakas ang ulan nang gabing iyon.Parang nakikiayon ang langit sa bigat ng damdaming pasan ni Vina habang tahimik siyang nakaupo sa loob ng taksi. Sunod-sunod na tumatama ang mga patak ng ulan sa salamin ng sasakyan, lumilikha ng malabong tanawin sa labas. Ang mga ilaw ng siyudad ay nagmistulang mga guhit ng kulay na mabilis na dumaraan sa kanyang paningin.Ngunit kahit gaano pa siya katagal tumitig sa bintana, iisang eksena lamang ang paulit-ulit na bumabalik sa kanyang isip.Si Frank.At ang babaeng kasama nito.Mahigpit niyang ipinikit ang mga mata.Ngunit hindi sapat iyon para itaboy ang alaala.Sa halip, lalo lamang naging malinaw ang lahat.Ang paraan ng paglapit ng babae kay Frank.Ang pagiging komportable nila sa isa't isa.At ang sandaling nakita niya ang mga labi nilang magtagpo.Pakiramdam niya ay may humawak sa kanyang puso at dahan-dahang pinisil iyon hanggang sa halos hindi na siya makahinga.Hindi niya alam kung alin ang mas masakit.Ang mismong nakita niya.O ang kato