All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 171 - Chapter 180

Agad na yumuko si Rodolfo at nagpanggap na natatakot, kahit sa loob-loob niya ay ipinagmamalaki niya ang mga markang naiwan niya.“Pasensya na po, Ma'am. Hindi ko po sinasadyang tumingin. Nag-aalala lang ako sa anak ninyo. Baka magulat na naman siya kapag narinig ang boses ng kanyang ina na parang kulog!” sagot ni Rodolfo.Lalong nainis si Scarlett. Gusto niyang pagalitan ang lalaki, ngunit kailangan niyang magtimpi dahil pinapasuso niya ang kanyang anak.“Nakakainis!” reklamo niya.“Bawasan ninyo po ang galit, Ma'am. Baka maapektuhan ang pagpapasuso ninyo. Kailangan pa po ng mga anak ninyo ang gatas ng kanilang ina,” sagot ni Rodolfo habang nakayuko pa rin.Napabuntong-hininga si Scarlett. Nakakainis man ang waiter, may punto naman ito.“Okay. Ngayon, sagutin mo ang tanong ko. At gusto kong maging tapat ka. Huwag mo na akong pasiglahin ang galit!”“Anong tanong po, Ma'am? Sinabi ko na po ang totoo!”“Hindi maaari. Hindi ako naniniwala!”Patuloy na ipinagtatanggol ni Rodolfo ang kanya

Biglang kinabahan si Nancy. Muntik na niyang mabanggit ang isang napakasensitibong bagay. Paano kung mabunyag ang sikreto tungkol sa waiter na nagngangalang Bastian—na ang lalaking iyon pala ay ang taong pinakakinasusuklaman ni Scarlett, na siya ring si Joshua, ang lalaking minamahal ng babae? Tiyak na magagalit nang husto si Scarlett.Samantala, nanlaki rin ang mga mata ni Rodolfo nang marinig ang sinabi ng kanyang inutusang baby sitter.“Emm… ang ibig kong sabihin, komportable si baby Nathan na parang nasa bisig mismo ng kanyang ama. Pasensya na kung mali ang pagkakasabi ko. Pero kung maaari akong magbigay ng opinyon, bagay na bagay si Bastian na maging bodyguard ng mga anak ninyo. Madalas ninyo silang naiiwan kapag may inaasikaso kayong negosyo, kaya mas ligtas kung siya ang magbabantay sa kanila. At ipinakita na mismo ni baby Nathan na gusto niya si Bastian. Hindi nagsisinungaling ang mga sanggol, Ma'am. Wala pa silang kamuwang-muwang sa mundo kaya alam nila kung sino ang mabubuti

“Okay lang!”Marahang tinapik ni Rodolfo ang likod ni Sonya. Hindi siya galit. Sa halip, mahinahon niyang pinakitunguhan ang dalaga. Alam niyang kailangan lamang ni Sonya ng kaunting atensyon at ayaw niyang makaramdam ito ng pressure dahil nagtatrabaho ito para sa kanya.“Mauna na ako. Baka mamayang gabi pa ako makauwi. Alam mo na ang mga kailangan mong gawin, hindi ba? Kung gusto mong mamili, maaari kang sumama sa driver. Pero mag-ingat ka. Nasa ibang bansa tayo. Kahit ikaw ang personal kong assistant, responsibilidad kong tiyaking ligtas ka, lalo na’t isa kang dalaga.”Marahang tinapik ni Rodolfo ang pisngi ni Sonya bago siya tuluyang umalis. Naiwan si Sonya na nakatingin sa papalayong lalaki. Hindi niya maipaliwanag kung paghanga lamang ba ang nararamdaman niya o unti-unti na itong nagiging pag-ibig. “Sir Rodolfo… hindi naman niya ako kailanman mapapansin. Sonya, tama na ang pangangarap mo nang sobra. Hindi ka niya kailanman titingnan nang may pagmamahal. Tigilan mo na ang pag-asa

“Joshua? Sino siya, Ma'am?” tanong ni Rodolfo, sabay kunwaring inosenteng-inosente.Pilit niyang itinago ang kanyang pagkagulat. Sa mukha niya ay tila ngayon lamang niya narinig ang pangalang iyon. Agad namang lumayo si Scarlett sa kanya. Bahagyang nahiya ang babae sa sarili niyang sinabi.“Wala lang siya. Dati ko lang siyang kasambahay. Hindi ko rin alam kung bakit pakiramdam ko ay pareho kayo ng mga mata. Kapag tinitingnan kita, parang nandito lang si Joshua. Pero imposible iyon. Hindi ikaw si Joshua!” paliwanag ni Scarlett habang umiling.“Siguro napakabuti niyang kasambahay para hanggang ngayon ay naiisip pa rin siya ni Ma'am. Naiinggit tuloy ako,” biro ni Rodolfo, na kunwari ay nakikiramay sa pangungulila ni Scarlett.Napabuntong-hininga si Scarlett. Hindi niya maikakaila na hanggang ngayon ay may espesyal na lugar pa rin si Joshua sa puso niya. Sa kabila ng mahabang panahon na lumipas, wala pa ring ibang lalaking nakapantay sa kanya.“Oo. Napakabuti niyang lalaki. Simple, magala

Napakapit si Rodolfo at agad na binawi ang sinabi niya.“Ohhh… hehehe. Ang ibig kong sabihin, napakasarap at komportable ng masahe ko, Ma'am. Puwede kayong makatulog dahil sa sobrang relaks!”Napakunot-noo si Scarlett.Bakit tila pareho rin ng kakayahan ni Bastian ang dating niyang kasambahay na si Joshua? Pareho silang mahusay magmasahe. Nagkataon lang ba iyon, o may ibang dahilan?“Kaya mo talagang magmasahe?” seryosong tanong ni Scarlett.“Opo, Ginang. Baka matulungan ko kayong maibalik sa ayos ang kalamnan na naipit o napilayan.”Saglit na nag-isip si Scarlett.Wala naman sigurong masama kung tutulungan siya nito. Masakit pa rin ang kanyang paa, at kailangan niyang makagalaw nang maayos.“Sige. Masahehin mo ang paa ko. Pero mag-ingat ka. Huwag mong susubukang samantalahin ang pagkakataon!”Umiling si Rodolfo habang nakayuko.“Hindi ko po gagawin iyon, Ma'am. Ang gusto ko lang ay matulungan kayo. Malay ninyo, gumaling agad ang paa ninyo at hindi na kailangan ng mas mabigat na gamut