All Chapters of My Husband's Forbidden Deal: A Babymaker To Someone's Wife: Chapter 151 - Chapter 160

Samantala, napatanong muli si Marco. "Tatay, hindi ka na po ba babalik sa bahay nila Ma'am Scarlett?"“Hmm... oo, anak. Hindi na nagtatrabaho si Tatay roon,” agad na sagot ni Rodolfo.“Dahil ba mayaman na si Tatay? Ngayon kasi nakatira na tayo sa malaking bahay na ito. Natapos mo na po ba ang trabaho na ipinagawa sa iyo noon ni Ma'am Scarlett? Marami ka na po bang pera, Tatay?” sunod-sunod na tanong ni Marco.Napangiti at bahagyang natawa sina Romy at Edi na naroon din.“Hmm... ganoon na nga! Tapos na... tapos na ang trabaho ni Tatay. Kaya binilhan ko kayo ng bahay na ito. Hindi ba nangako ako na bibili ako ng malaking bahay para sa inyo Jessa, Marco, Mia at kay Nanay Celia?” sagot ni Rodolfo.Nagsisinungaling siya.“Ohhh... ibig sabihin, hindi na natin makikita si Ma'am Scarlett?” biglang nalungkot si Marco. “Sayang naman. Masaya na sana tayong nakatira sa bahay ni Ma'am Scarlett. Sigurado akong malulungkot din siya dahil wala nang makakasama sa paglalaro. Buntis pa naman si Ma'am S

Napakasakit para kay Rodolfo ang mga gabing mag-isa siya. Kapag may mga taong nakapaligid sa kanya, kahit paano ay nakakalimutan niya sandali si Scarlett. Ngunit kapag tahimik na ang buong paligid at siya na lamang ang naiwan sa kanyang silid, bumabalik ang lahat ng alaala.Sa bawat sulok nito ay tila nakikita niya ang mukha ni Scarlett. Para bang naroon lamang ang babae, nakangiti at hinihintay siyang lumapit.“Joshua... nasaan ka?”Napapikit si Rodolfo at napailing. Alam niyang imahinasyon lamang iyon, ngunit hindi niya mapigilan ang sarili.“Lintik... Scarlett!”Napabuntong-hininga siya at naupo sa gilid ng kama.Samantala, sa kabilang panig ng mundo, biglang nagising si Scarlett. Hindi niya maipaliwanag kung bakit tila narinig niya ang tinig ni Joshua.Agad siyang bumangon at tumingin sa paligid.“Joshua? Nasaan ka?”Tahimik ang buong silid. Wala siyang nakita kundi ang malamlam na ilaw, mga dingding at malamig na hanging pumapasok mula sa bahagyang nakabukas na bintana.Unti-unti

Napagtanto ni Sonya na napakalapit na pala niya kay Rodolfo kaya agad siyang lumayo at tumalikod. Pilit niyang itinago ang kaba habang nagsasalita.“P-Pasensya na po, Sir. Pumunta po ako rito dahil ipinatawag ninyo ako. Ano po ba ang kailangan ninyong ipagawa sa akin?”Bahagyang pinikit ni Rodolfo ang mga mata at ngumisi. Sa halip na sumagot agad, naglakad siya paikot kay Sonya habang tahimik na pinag-aaralan ang bawat kilos nito. Hindi niya maalis sa isip ang pagkakahawig ng mukha ng dalaga kay Amirah, ang kanyang yumaong asawa.Bagama't noong una silang nagkakilala ay wala siyang mga alaala dahil sa kanyang amnesia, naging napakahalaga pa rin sa kanya ni Amirah. Iginagalang niya ang babae bilang kanyang asawa at bilang isang taong matatag na pinanghawakan ang kanyang dignidad.Malaki rin ang agwat ng kanilang edad. Tatlumpu't tatlong taong gulang noon si Rodolfo, samantalang tatlumpu't walo naman si Amirah.Dalawang taon na ang lumipas mula nang mawala si Amirah matapos nitong isila

Hindi pa rin maunawaan ni Rodolfo kung ano ang nangyayari sa kanyang katawan. Ilang sandali lamang ang nakalipas ay maayos pa ang kanyang pakiramdam, ngunit bigla na lamang sumakit ang kanyang tiyan at nanigas ang kanyang baywang.“Hindi ko rin alam,” sagot niya habang pilit na tinitiis ang sakit.Agad na kumuha ng maiinom si Sonya. Samantala, patuloy na humihigpit ang sakit sa tiyan ni Rodolfo Para itong matinding pulikat na dumarating nang paulit-ulit. Bumaha ang pawis sa kanyang noo at maging ang kanyang mukha ay namula sa tindi ng sakit. Napadaing siya nang malakas.“Uminom muna kayo, Sir!”Inabot ni Sonya ang baso ng tubig, ngunit bigla itong itinaboy ni Rodolfo. Nahulog ang baso sa sahig at nabasag.“Ayoko! Aaargh! Sobrang sakit!”Halos hindi na niya kayang igalaw ang katawan.“Sir! Diyos ko, ano ang gagawin natin?”Sa sobrang pag-aalala, agad na tumakbo si Sonya upang humingi ng tulong Kay Ginang Ratna. Nagkataon namang naroon si Ratna at si Aling Celia sa sala at nag-uusap.Hu

Matapos malaman ang kinaroroonan ni Arnulfo, nagpasya si Rodolfo na siya mismo ang haharap sa lalaki. Kasama ang ilan sa kanyang mga tauhan at ang bago niyang personal assistant na si Sonya, lilipad siya patungong Paris.Para kay Rodolfo, sapat na ang lahat ng ginawa ni Arnulfo. Panahon na para singilin ito sa lahat ng kasalanan nito.“Sir, sigurado ba kayong kayo mismo ang papatay sa kanya?” tanong ni Romy bago sila umalis.“Bakit mo pa kailangang itanong iyon?” malamig na sagot ni Rodolfo. “Oo, sigurado ako. Wala nang natitirang pagkakataon para sa lalaking iyon. Tapos na ang panahon ng paglalaro niya kay Rodolfo Orlando.”Tahimik na naghanda si Rodolfo. Hindi na siya nag-aalinlangan sa kanyang desisyon.“Pero paano kung malaman ito ni Scarlett?” muling tanong ni Romy.Sandaling natigilan si Rodolfo.“Hindi niya malalaman.”Matigas ang kanyang tinig.“Hindi niya kailanman malalaman na si Rodolfo ay si Joshua. Mananatiling lihim ang pagkatao kong iyon.”Samantala, sa Paris, kasama na