บททั้งหมดของ คู่นอนฤารัก: บทที่ 41 - บทที่ 50

สายตาฟาดฟันมองมาจ้องพรทิราเหมือนจะแผดเผาให้มอดไหม้ไปจากตรงนั้น“แล้วแต่คุณนพสายจะตัดสินใจค่ะ แต่คุณก็รู้ว่าพี่สุด¬หล้าเป็นคนนิสัยอย่างไร ถ้าเขารู้ว่าคุณเป็นแม่ที่นิสัยแบบไหน ทอดทิ้งลูกได้ตั้งแต่ตัวแดง ๆ แถมยังมาเสวยสุขกับสามีใหม่ คนอย่างพี่สุดหล้าจะต้องทิ้งทุกอย่าง รวมถึงคุณนพสายด้วยค่ะ เขาจะจากคุณไปอย่างไร้หัวใจ และจะไปจากคุณให้ไกลที่สุด คุณนพสายอยากจะทำลายจิตใจของลูกหรือคะ”“หนูก้อย ฉันน่าจะถามหนูมากกว่านะว่า ทำไมหนูถึงคิดจะจ้องทำร้ายฉัน และก็สุดหล้ามากถึงเพียงนี้ คิดดีแล้วสินะ”“นี่เป็นข้อเสนอของก้อยค่ะ” เธอยังยืนกระต่ายขาเดียว“ก้อยต้องการเพียงเท่านี้เท่านั้น แล้วก็คิดว่ามันไม่เหลือบ่ากว่าแรงของคุณนพสายค่ะ อีกอย่างหนึ่ง ก้อยก็เชื่อว่าก้อยคู่ควรกับพี่สุดหล้า”“เหรอ เธอเอาสมองส่วนไหนมาคิดกันพรทิรา” ท่านเรียกนางแบบเต็มยศ“ฉันจะเอาประเด็นนี้เรื่องที่เธอเอาคลิปมาข่มขู่ฉันไปแจ้งความกับตำรวจ ว่าเธอแบล็กเมลฉัน บอกให้จำใส่กะโหลกเอาไว้นะ ฉันไม่แคร์ด้วย เพราะตอนนี้ทุกอย่างก็อยู่ในมือของลูกชายของฉันแล้ว ถึงเขาจะโกรธฉันเกลียดฉัน แต่ผลสุดท้ายฉันคือแม่ผู้ให้กำเนิดของเขาอยู่ดี” ท่านตบโต๊ะขึ้นดัง

“โอ้...” เขาคำรามส่งท้าย เลือดในกายกำยำเดือดพล่านไป สะโพกสอบหนักหน่วงแรงแทบทุกดอกเขาก้มลงไปกระซิบที่ข้างใบหู “พี่เสกลูกเข้าท้องก้อยดีกว่านะ แล้วให้ไอ้สุดหล้ามันรับเป็นพ่อ”ตับ ตับ ตับ...พรทิราได้แต่หลับตาลง เจ็บปวดไปทั้งหัวใจเสียงสอดประสานของสองอวัยวะกระทบกันดังไปทั้งห้อง ร่างของเธอถูกพลิกตัวให้ลงไปนอนหงายอีกครั้ง สองขาพาดกับลำตัวของเขา พรทิราหายใจหอบเหนื่อย ความรู้สึกเหมือนแทบคลั่ง“แรงอีก อึก... จะเสร็จแล้ว” นี่คือคำพูดของผู้หญิงที่บอกว่าไม่อยากนอนกับเขาศิวดลกระดกสะโพกตอกโยกแรง ๆ ส่งแกนแกร่งเข้าไปในช่องทางน้อย ๆ อีกครั้งและอีกครั้ง สายตาของเขาประสานสบแน่น รู้สึกชอบใจที่พรทิรากำลังร่านเต็มกำลังชายหนุ่มก้มใบหน้าลงจูบ ริมฝีปากสีอ่อนที่กำลังหายใจโกยเอาอากาศเข้าปอด และร้องร่ำ พร้อมกระหน่ำแทงอย่างไม่ยั้ง พรทิรายกสองแขนขึ้นกอดรัดร่างกายของศิวดล พร้อมกับหวีดเสียวเสียงดังร่างเล็ก ๆ กระตุกเกร็ง พร้อมกับที่ศิวดลฉีดพ่นความสุขของเขาเข้าไปในตัวของเธอ ช่องทางน้อยตอดขมิบบีบรัดท่อนเนื้อของเขาอยู่หลายครั้ง รีดพิษรักของชายหนุ่มให้ฉีดพ่นเข้าไปจนหมดทุกหยด“มาร่วมมือกัน” เขากระซิบข้างหูด้วยความหอบเ

วันต่อมา พฤกษานั่งหน้าเครียด จนป้าน้อยต้องบอกให้ทำหน้าดี ๆ หญิงสาวก็ยังงง ๆ ว่าทุกอย่างมันเป็นอย่างนี้ได้อย่างไรพิธีการหมั้นเล็ก ๆ ของเธอกับศิวดลทำกันอย่างอบอุ่นที่บ้านหลังน้อยของเธอ ท่ามกลางคนงานที่มาช่วยป้ากับลุงเก็บผลผลิตทางการเกษตรเมื่อวานนี้บรรยากาศที่ลานหน้าบ้านเต็มไปด้วยความสนุกสนาน ทุกคนกินดื่มกันอย่างสำราญ คนที่หน้าบานไม่หุบก็คือ ศิวดล ป้าน้อย และก็ลุงพฤกษายืนอยู่ที่ระเบียงบ้าน ลมโชยพัดเอาความเย็นเข้ามาปะทะกาย ฝนไม่ตกมาสองวันแล้ว ทำให้อากาศไม่ชื้นเท่าไร แต่ก็เย็นสบายสวบ... อ้อมแขนของศิวดลกอดเข้ามาที่ด้านหลังของเธอ“พี่เหมือนฝันไป” เขากระซิบลงใกล้ แล้วจรดปลายจมูกอุ่น ๆ ลงมาที่ข้างแก้มนวล พฤกษารีบเบี่ยงตัวหลบ แต่เขาก็กระชับอ้อมกอดแรงเขา“มิวยังไม่พร้อม” เธอบอกเขาเสียงอ้อมแอ้ม ไม่ใช่เพียงไม่พร้อม แต่ไม่มีใจให้ศิวดลต่างหาก“พี่ก็ไม่ได้เร่งเร้าอะไรมิว” เขาเงยหน้ามองไปยังวิวทิวทัศน์แถว ๆ นั้น“เราสองคนจะอยู่กันจนแก่จนเฒ่า” พฤกษาแพ้ทางคนที่พูดจาอย่างนี้ หัวใจที่แห้งเหี่ยวรู้สึกอบอุ่นขึ้นมาทันที“ดูสิ ลุงกับป้าร้องรำทำเพลงกันใหญ่เลย”พฤกษามองตามเห็นลุงกับป้าเกี้ยวกัน รำวงตามเสียง

ศรีสุตานั่งหน้าเครียดอยู่ต่อหน้าคุณนพสาย“เธอยังติดต่อยายก้อยนั่นไม่ได้หรือ”“ยังเลยค่ะ ไม่รู้ว่าแกหายไปไหน ติดต่อไม่ได้จริง ๆ ศรีพยายามมาตั้งแต่เช้าแล้วค่ะ”“แล้วให้คนไปดูที่คอนโดหรือยัง”“ไปมาแล้วค่ะ ปิดเงียบ เคาะยังไงก็ไม่ยอมเปิด แต่ก็ได้ถามกับฝ่ายนิติกรและฝ่ายประชาสัมพันธ์ด้านหน้าของคอนโดแล้ว เห็นบอกว่ายายก้อยไม่เข้ามาที่คอนโดได้หลายวันแล้วค่ะ”“แล้วหายไปไหนกัน สร้างเรื่องสร้างราวเสียขนาดนี้แล้ว คิดจะหนีเอาตัวรอดเหรอ งานละครเรื่องที่แสดงอยู่ก็ยังไม่จบนี่ ยังเหลืออีกหลายตอนเลย”“กองติดฝน มันถ่ายไม่ได้น่ะค่ะ และละครดองเทป น่าจะรอคำสั่งของผู้กำกับ และอีกอย่างคุณสุดหล้าอยู่ที่โรงพยาบาล” แก้ต่างให้พรทิราเป็นชุด“แต่ว่า คุณนพคะ ยายก้อยไปก่อเรื่องอะไรอีกหรือคะ ศรีงงไปหมดแล้วค่ะ”“ไม่ต้องงงหรอกศรี ข่าวที่อยู่ในเพจเจ๊มอยร้อยเรื่องแฉนั้นยังไงล่ะ”“เอ่อ… ข่าวมีตั้งเยอะแยะ ศรีไม่รู้ข่าวไหนเป็นข่าวไหนล่ะคะ” แก้ตัวไป เพราะไม่ได้อ่านข่าวนี้จริง ๆ“เรื่องที่บอกว่าสุดหล้าเป็นลูกชายของฉัน”“หา! นั่นเรื่องจริงหรือคะ แต่ศรีก็ยังไม่เห็นข่าวนั้นเลย”“แม่ศรี เธอเป็นผู้จัดการดารานะ คนอย่างเธอจะตกข่าวไปได

ที่โรงพยาบาล คุณหมอและพยาบาลเข้ามาตรวจดูอาการของสุดหล้า“ผลเลือดออกมาแล้วนะคะ คุณเป็นไข้เลือดออก”“ไข้เลือดออกหรือครับ”“ใช่ค่ะตอนนี้ ต้องเช็กเกล็ดเลือดบ่อย ๆ ต้องนอนโรงพยาบาลอีกสักสามสี่วันนะคะ รอดูพวกเกล็ดเลือด และก็อาการอื่น ๆ ก่อน ตอนนี้เม็ดเลือดขาวยังเยอะอยู่ค่ะ”“คุณต้องแจ้งไปกับที่ทำงานนะคะ ให้เขามาฉีดฆ่ายุงลาย เพราะว่าอาจจะนำเชื้อเป็นพาหะไปสู่คนอื่นได้”“ครับผมจะแจ้งที่ทำงาน”หมอและพยาบาลออกไปแล้ว หลังจากที่กินข้าวและกินยาหลังอาหาร พยาบาลเข้ามาฉีดยาเข้ากับสายน้ำเกลือ สุดหล้าง่วงมาก เขาจึงหลับไปอย่างรวดเร็วการได้นอนโรงพยาบาลก็เหมือนกับได้พักผ่อน สุดหล้าส่งข้อความไปบอกแม่เรื่อง ที่เขาเป็นไข้เลือดออก เขาบอกว่าจะปิดมือถือ ไม่อยากจะให้ใครโทรเข้ามารบกวน เพราะเขาเพลีย ๆ ไหน ๆ ก็ได้พักแล้ว ก็อยากฟื้นตัวเร็ว อีกอย่างทุกคนคงจะทราบอยู่แล้วว่าเขาไม่สบายสุดหล้าจึงไม่ได้ทราบข่าวเกี่ยวกับเรื่องของตัวเองในเพจเจ๊มอยร้อยเรื่องแฉ ว่าเขาเป็นลูกชายแท้ ๆ ของคุณนพสายส่วนแม่กับพ่อที่เชียงใหม่ถึงกับเต้นเร่า ๆ อยู่ไม่ติด“ทำยังไงดีล่ะพี่ ทำไมมันถึงเขียนข่าวออกมาแบบนี้”“แล้วคุณนพเธอว่าอย่างไรล่ะ”“ค