ศิวดลมาหาพฤกษาถึงที่บ้าน แต่ไม่เห็นรถของเธอจอดอยู่ จึงเดินเข้าไปหาป้าน้อยกับลุงแสน“มิวไปไหนหรือครับ”“เห็นขับรถออกไปตั้งแต่เช้า ถามอะไรก็ไม่ตอบ รีบ ๆ เร่ง ๆ เราสองคนก็ยุ่ง เลยไม่ได้ถามต่อคำอะไรกันเลย มีอะไรหรือคะคุณคิง”“ผมโทรไปก็ไม่ติด เธอปิดเครื่อง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”“สงสัยจะโกรธคุณอยู่ไม่น้อยนะคะ สองสามวันมาเนี่ยไม่พูดไม่จา เหมือนจะโกรธเรื่องที่คุณเอารูปงานหมั้นนั่นไปปล่อยในเพจ ป้าได้ยินมิวบ่นน่ะค่ะ”“เรื่องแค่นั้นเอง จะเป็นอะไรไป”“ก็ไม่รู้สิ เห็นบ่นเป็นวรรคเป็นเวร หน้าตาเอาเรื่อง”“จริงเหรอครับ แต่ผมโทรหา มิวก็ไม่พูดเรื่องนี้เลย”“คงจะไม่อยากทะเลาะกับคุณมั้งคะ”“ป้าครับ ลุงครับ ที่ผมทำทุกอย่างเพราะความรัก ผมรักมิว ผมอยากประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่า ผมกับมิวได้หมั้นหมายกันแล้ว”ลุงแสนละจากงานในมือ “แต่บางเรื่อง เมื่อเป็นคู่กันแล้ว รักกันแล้ว ก็ต้องบอกกันทุกเรื่องนะ ต้องปรึกษากัน ถึงแม้จะเป็นเรื่องดี แต่ถ้าเราทำโดยไม่บอกอีกฝ่ายหนึ่ง เคืองและงอนกันแบบนี้ ยิ่งกับยายหนูมิวด้วย เธอเป็นคนแบบนั้นแหละครับ”“ลุง ป้า ถ้ามิวกลับมาแล้ว ช่วยโทรไปบอกผมด้วยนะครับ” ศิวดลยื่นถุงในมือส่งให้ คนแก่หน้าเ
Read more