All Chapters of คู่นอนฤารัก: Chapter 51 - Chapter 60

71 Chapters

โกรธ

ศิวดลมาหาพฤกษาถึงที่บ้าน แต่ไม่เห็นรถของเธอจอดอยู่ จึงเดินเข้าไปหาป้าน้อยกับลุงแสน“มิวไปไหนหรือครับ”“เห็นขับรถออกไปตั้งแต่เช้า ถามอะไรก็ไม่ตอบ รีบ ๆ เร่ง ๆ เราสองคนก็ยุ่ง เลยไม่ได้ถามต่อคำอะไรกันเลย มีอะไรหรือคะคุณคิง”“ผมโทรไปก็ไม่ติด เธอปิดเครื่อง เกิดอะไรขึ้นเนี่ย”“สงสัยจะโกรธคุณอยู่ไม่น้อยนะคะ สองสามวันมาเนี่ยไม่พูดไม่จา เหมือนจะโกรธเรื่องที่คุณเอารูปงานหมั้นนั่นไปปล่อยในเพจ ป้าได้ยินมิวบ่นน่ะค่ะ”“เรื่องแค่นั้นเอง จะเป็นอะไรไป”“ก็ไม่รู้สิ เห็นบ่นเป็นวรรคเป็นเวร หน้าตาเอาเรื่อง”“จริงเหรอครับ แต่ผมโทรหา มิวก็ไม่พูดเรื่องนี้เลย”“คงจะไม่อยากทะเลาะกับคุณมั้งคะ”“ป้าครับ ลุงครับ ที่ผมทำทุกอย่างเพราะความรัก ผมรักมิว ผมอยากประกาศให้คนทั้งโลกรู้ว่า ผมกับมิวได้หมั้นหมายกันแล้ว”ลุงแสนละจากงานในมือ “แต่บางเรื่อง เมื่อเป็นคู่กันแล้ว รักกันแล้ว ก็ต้องบอกกันทุกเรื่องนะ ต้องปรึกษากัน ถึงแม้จะเป็นเรื่องดี แต่ถ้าเราทำโดยไม่บอกอีกฝ่ายหนึ่ง เคืองและงอนกันแบบนี้ ยิ่งกับยายหนูมิวด้วย เธอเป็นคนแบบนั้นแหละครับ”“ลุง ป้า ถ้ามิวกลับมาแล้ว ช่วยโทรไปบอกผมด้วยนะครับ” ศิวดลยื่นถุงในมือส่งให้ คนแก่หน้าเ
Read more

หาหมอ

สุดหล้างอมจริง ๆ ดูไม่สดชื่นเหมือนเมื่อวานเลยเมื่อพยาบาลเข้ามาแล้ว“ไข้เลือดออก มักจะมีอาการแบบนี้แหละค่ะ คุณอย่าไปเกานะคะ”“มันคันจังเลยครับ”“ดิฉันจะแจ้งหมอให้นะคะ เผื่อให้หมอจัดยา” พยาบาลหยิบมือถือขึ้นมาถ่ายรูปผื่นที่บนแขนของเขาและตรงที่เห็นชัด ก่อนจะเดินออกไปสุดหล้ารู้สึกคิดถึงแม่เหลือเกิน อยากให้แม่มาดูแลอยู่ใกล้ ๆ สุดหล้าลงจากเตียง ขอไปล้างหน้าล้างตาก่อน ท้องก็หิว แต่อาการของตัวเองก็ยังไม่ดีขึ้นสุดหล้าเดินเข้าห้องน้ำ และไปเตะถังขยะ จึงได้นึกถึงคำพูดของพนักงานทำความสะอาดสองคนนั้น‘ลูกถูกทิ้ง และแม่รวย ยกอะไร อะไรกันนะ’ เขาคิดตามขณะที่แปรงฟันไปด้วยพยาบาลเดินกลับเข้ามาพร้อมกับยา“คุณอย่าแปรงฟันแรงนะคะ ไข้เลือดออก จะทำให้เลือดออกมาตามไรฟัน เดี๋ยวมันจะไหลไม่หยุด”สุดหล้าจึงได้บ้วนปาก เขาเดินกลับมาพร้อมกับเสาน้ำเกลือ “นี่เป็นยาแก้คันค่ะ ถ้ามีอะไรคนไข้กดออดที่ตรงนี้นะคะ แล้วนี่ยาหลังอาหาร หากเป็นไปได้ ถ้าง่วงอย่าฝืน คุณควรนอนพักผ่อนให้เยอะ ๆ”“ขอบคุณครับ”พยาบาลเดินออกไปแล้ว เขาจึงได้เปิดทีวี และนั่งกินข้าวอยู่ที่โซฟาข่าวเรื่องที่คุณนพสายเป็นแม่ที่แท้จริงของสุดหล้า ท่านขอร้องด้านห
Read more

ลูกแม่

ทุกคนตอนนี้กำลังคิดว่าสุดหล้าคงไม่รู้เรื่องที่กำลังเป็นข่าวโจ๋งครึ่มจากเพจนั้น และเพจฉาวก็ได้ปิดเพจไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ถ้าสุดหล้านอนซมด้วยพิษไข้ เขาก็จะไม่ทราบเรื่องนี้เลย“ครับ” ตอบออกมาด้วยเสียงแหบ ๆ สุดหล้ารู้สึกฝืดในคอจนแทบพูดไม่ออก“สงสัยข้างในคอจะมีผื่นอยู่นะ ลูกต้องนอนพักเยอะ ๆ แล้วก็กินน้ำอุ่น ๆ นี่พ่อแอบเอายาเขียวมาด้วย แกจะได้กิน”บัวตองหันมามองสามีตาเขียว “พี่จะให้ลูกกินอะไรสุ่มสี่สุ่มห้าได้ยังไง ตอนนี้ลูกก็อยู่กับหมอแล้วนะ เฮ้อ…”“นี่จะให้มาต้มยาเขียวเหมือนเมื่อก่อนไม่ได้หรอก”“อูย เดี๋ยวนี้ไม่ต้องต้ม นี่ดู… มันอัดมาเป็นเม็ดกินได้ทันที กินง่าย ๆ สะดวก ๆ” ว่าแล้วก็แกะออกมา เทลงไปในมือของสุดหล้า พ่อหันไปคว้าเอาน้ำเพื่อจะเปิดให้คุณนพสายรีบเดินเข้ามาทันที“พี่ธิตจะเป็นอันตรายกับลูกหรือเปล่าคะ อย่าให้ลูกกินเลยค่ะ” สีหน้าและแววตาของคุณนพสายช่างดูเป็นห่วงสุดหล้ามาก ๆ“เก็บเลย” แม่บัวตองชักตาใส่อีกครั้ง“เอ้า… ไม่กิน ก็ไม่กิน เอาคืนพ่อมา แหมโดนรุมดุเสียแล้ว” พ่อเก็บยาเขียวออกมาจากมือของสุดหล้า แล้วจับใส่ปากเสียเอง“พี่ธิตกินเข้าไปทำไม พี่ไม่ได้เป็นอะไรสักหน่อย”“ใครบอกไม่เป็น
Read more

อย่าเสียใจทีหลัง

สุดหล้าคิ้วขมวด ตกใจกับคำว่าเปลี่ยนตัวนางเอก เพราะมีค่าใช้จ่ายมากมาย ทำไมคุณนพสายถึงได้เลือกเปลี่ยนตัวพรทิราออก สุดหล้ามีคำถามเต็มหัว“ก้อยพรทิราสร้างปัญหาหรือครับ” เขาถามตรง ๆ เริ่มไม่ชอบมาพากล“ก็ติดต่อไม่ได้เลย ทำให้งานเราล่าช้า แต่เธอเชื่อใจฉันเถอะ ฉันจะเลือกคนที่เก่งกว่า และมีความรับผิดชอบมากกว่ามาให้แน่นอน ตอนนี้ก็มีคิมกับแต๊ว” สุดหล้าพยักหน้า“กลับก่อนนะคะพี่สาธิต พี่ตอง” คุณนพสายรีบไหว้“สุดหล้ารักษาสุขภาพก่อนนะ หายดีเมื่อไรค่อยกลับไปทำงาน”คุณนพสายมาจับมือของบัวตองและบีบแน่น บัวตองจึงได้เดินไปส่งท่านถึงด้านนอก ทั้งสองคุยกันแบบกระซิบอยู่หน้าประตู สุดหล้าก็เห็นอยู่ เขาไม่รู้ว่าแม่คุยอะไรกัน“แหมเจ้าสุดหล้าเป็นยังไงบ้างล่ะ นอนซมเลย ยุงตัวเล็กนิดเดียว แกกลับแพ้เสียได้นะ”“ก็ยุงตัวนั้นเป็นพาหะนำไข้เลือดออกนี่พ่อ พ่อชอบเข้าป่า พ่อก็ต้องระวังด้วยนะ ไหนจะโรคมาเลเซีย” สุดหล้าแกล้งพูดผิด“มาลาเรีย แหม... ทำมาเป็นเล่นมุก แบบนี้ใกล้หายแล้วสิ” สุดหล้าหัวเราะ พลางมองหน้าสาธิต สุดหล้าคิดมาตลอดว่าคือพ่อของเขาเขามองทั้งตา ทั้งโหนกแก้ม ปลายคาง เขามีส่วนคล้ายคุณสาธิตอยู่มากสุดหล้ากะว่าให้คุณน
Read more

ใจร้ายจัง

“ในตอนนั้น พวกท่านจึงตกลงใจให้คุณนพสายดร็อป เรียน เพื่อรอลูกคลอด แล้วค่อยให้คุณนพเธอกลับไปเรียนใหม่ ซึ่งพวกท่านก็ได้จัดการติดต่อโรงเรียนที่เมืองนอก และส่งเธอไปเรียนที่นั่น หลังจากที่คลอดสุดหล้า คุณนพได้ให้นมลูกจนครบหนึ่งเดือน แล้วแม่กับพ่อก็ได้ไปรับลูกมาอยู่ด้วย” น้ำเสียงของคุณบัวตองสะอื้น“แม่เห็นลูกครั้งแรกแม่ก็ตกหลุมรักเลย และที่เราสามารถเปลี่ยนใบสูติบัตร และใส่ชื่อแม่บัวตองกับพ่อสาธิตเป็นพ่อกับแม่แท้ ๆ ของลูก เรื่องนั้นพ่อกับแม่ตั้งใจมาก ๆ ลูกคือแก้วตาดวงใจของแม่นะ”“ของพ่อด้วย” คนเป็นพ่อก้มลงมาหอมที่กลางกระหม่อม น้ำตาของคนแก่ไหลลงมาอาบสองแก้ม“พวกเขาทำไมใจร้ายกับผมจัง เขาส่งเด็กชายตัวแดง ๆ ไปให้พ่อกับแม่ โดยที่พวกเขาไม่รู้สึกอะไรเลยหรือ”“ไม่ใช่อย่างนั้นนะลูก คุณนพร้องไห้จนเป็นลมอยู่หลายรอบ เรียกได้ว่าแทบขาดใจ”“ตอนที่เธอเรียนอยู่เมืองนอก เธอก็หางานทำ ทำงานพิเศษทุกอย่างเพื่อส่งเงินมาให้ลูก จริง ๆ นะลูก ถ้าแม่ไม่ได้คุณนพ แม่จะเลี้ยงลูกได้ดีขนาดนี้หรือ” แม่พยายามปลอบขวัญ“แม่กับพ่ออยู่กันมาตั้งห้าปี พยายามจะมีลูกแล้วแต่ก็ไม่มี จนได้รับการติดต่อจากคุณตาของคุณนพนั่นแหละ แม่ไม่ได้คิด
Read more

แม่ไม่ได้ทิ้ง

“แม่ไม่ได้ทิ้ง ไม่มีวันไหนที่แม่ไม่ปวดหัวใจ แม่คิดตลอดเวลาจะทำอย่างไรให้ลูกของแม่มีความสุข คิดตลอดเลย ไม่มีแม้สักวันที่จะลืม” พูดปนสะอื้น“ถ้าตอนนั้นแม่มีทางเลือกมากกว่านี้ และมีกำลังวังชาพอที่จะปีกกล้าขาแข็ง แม่ก็จะพาลูกหนี และไปตายเอาดาบหน้า แต่นั่นเท่ากับแม่เห็นแก่ตัว แม่อาจจะพาลูกไปตาย หรือตกต่ำ พี่บัวตองเป็นคนที่รักแม่มาก และช่วยชีวิตแม่มาหลาย ๆ ครั้ง จนแม่คิดว่า แม่จะฝากลูกของแม่เอาไว้ในมือของพี่บัวตองได้ และพี่บัวตองกับพี่สาธิตก็ไม่ได้ทำให้แม่ผิดหวัง ทั้งสองคนดูแลลูกน้อย ๆ ของแม่จนเติบโต”คุณนพสายจับมือของสุดหล้าอย่างสั่น ๆ แล้วบีบแน่น“แม่ยังจำอุ้งมืออุ้งเท้าน้อย ๆ สีแดงที่ตลอดหนึ่งเดือนที่ให้นม แม่จูบเป็นร้อย ๆ เป็นพัน ๆ ครั้งต่อวัน เพื่อที่จะให้ลูกจำแม่ได้ แม่...” สะอื้นฮัก ๆ แล้วก้มไปจูบกลางฝ่ามือของลูกชาย“ไม่ต้องมองแม่ให้เป็นคนดี ไม่ต้องรักแม่ แต่ขอแค่อย่าเกลียดจนไม่ให้เข้าใกล้ก็พอ”บัวตองเข้ามากอดคุณนพ พ่อสาธิตอ้อมเตียงมานั่งกับลูกชาย พร้อมกับจับบีบปลายคางที่ขึ้นเคราครึ้มแล้ว“ไม่ดีหรือสุดหล้า ต่อไปลูกจะมีแม่สองคนที่รักลูกมากพอ ๆ กัน”“ผมยังทำใจไม่ได้” สุดหล้าเสียงแข็ง“
Read more

ปากหวาน

“ทำไมพี่คิดเหมือนฉันเลย ฉันก็คิดแบบนั้นเหมือนกัน”“สงสัยจะลืมรักเก่าไม่ได้”“ผู้หญิงกับผู้ชายมันไม่เหมือนกันนะพี่ ผู้หญิงถ้าได้รักไปแล้ว ก็รักแบบโงหัวไม่ขึ้น และไม่มีวันลืมด้วย”“เหมือนที่น้อยรักแสนใช่ไหมจ๊ะ”“แหม… อย่ามาทำปากหวานเอาตอนนี้เลย ไปเหอะ จะต้องเอาของไม่ใช่หรือ ประเดี๋ยวก็เข้าบ้านช้า วันนี้ร้อนจะตาย ฝนก็ไม่ตกสักเม็ด”“พอฝนตกก็บ่น พอฝนไม่ตกก็บ่น คนอะไร”“ก็มันร้อนอบอ้าวนี่นา รีบไปเถอะ”“ไม่แน่นะคืนนี้อาจจะมีพายุเข้าก็ได้ ร้อนปานจะโกรธเกลียดกันท่านพระอาทิตย์”“ไป ๆ” ผัวไล่เมียขึ้นไปมอเตอร์ไซค์พ่วง ก่อนจะควบขี่แล้ววิ่งออกไปพฤกษารีบเข้าบ้านปิดล็อกประตูหน้าต่างอย่างเรียบร้อย ทำตัวเงียบเชียบเหมือนตัวเองไม่ได้อยู่ในบ้าน แต่ถ้าจะหนีศิวดลจริง ๆ ก็คงหนีไม่พ้นหรอก เพราะรถของเธอยังจอดอยู่ที่หน้าบ้านทั้งคัน‘น่าปวดหัวชะมัดเลย’ เธอคิดถึงศิวดล เขาคงไม่ยอมรามือ แล้วตอนนี้มันก็เลยเถิดไปจนถึงการหมั้นกันเรียบร้อยแล้ว เธอยังนึกถึงภาพที่ว่อนอยู่ในอินเทอร์เน็ต มันยังตามวนเวียนมาหลอกหลอนเธออยู่เลย พฤกษาหาคำตอบปฏิเสธพี่คิงอย่างไรดี คิดเท่าไรก็คิดยังไม่ออก‘ขอถอนหมั้นตรง ๆ ไปเลยดีไหม บอกพี่คิงว่าเ
Read more

น้องสาว

“ใช่พี่เอง ขึ้นรถไป ก้อยจะไปไหน พี่จะไปส่ง”“เอ่อ…” พรทิรายังยืนนิ่ง ถ้าไปกับเขา เธอคงจะต้องได้เจอกับคุณนพสาย เธอกำลังมีชนักติดหลังอยู่“ทำไมต้องหลบหน้าหลบตาทุกคน มีปัญหาอะไร ก็บอกกันได้”พรทิรายังคงก้มหน้าก้มตา สุดหล้าจึงดันหลังเธอให้ขึ้นไปในรถ ข้าวของที่พรทิราพามาด้วยค่อนข้างพะรุงพะรังพอสมควร และด้วยความไม่ระมัดระวัง ที่ตรวจครรภ์ที่เธอซื้อมาตรวจได้ร่วงหล่นลงไปที่ปลายเท้าเป็นจังหวะที่สุดหล้าเอื้อมมือมารัดเข็มขัดนิรภัยให้กับเธอ เขาลงก้มลงไปหยิบ พรทิราทำท่าตกใจมาก หญิงสาวรีบคว้ามาไว้ แต่ก็ไม่ทันสุดหล้า เขาแย่งไปได้ในที่สุด สุดหล้าเพ่งดู แค่เห็น ชายหนุ่มก็รู้แล้ว เพราะเขาเคยใช้ในฉากละครบ่อย ๆ“นี่ก้อยท้องเหรอ ก้อยท้องกับใคร” เขาถามเหมือนพี่ชายที่ห่วงใยน้องสาว สีหน้าของเขาตื่นตะลึงไม่ใช่เล่น“ที่ก้อยหนีจากกองละคร ก็เพราะเรื่องนี้ใช่ไหม” ใบหน้าของเธอซีดจางลง และน้ำตาก็ค่อย ๆ ไหลลงมากลบใบหน้าของเธอที่โซเซียวอย่างเห็นได้ชัด แค่หนึ่งอาทิตย์พรทิราที่เคยสวยงามถึงกับเปลี่ยนแปลงราวหน้ามือหลังมือ เปลี่ยนไปมากมายขนาดนี้“บอกพี่มาสิก้อย”“พี่สุดหล้าอย่าคาดคั้นอะไรก้อยเลยค่ะ คือก้อย…”เธออึกอัก พูด
Read more

ไม่มีอาการ

“ลองกินโจ๊กนี่สิ กลิ่นหอมดีนะ”“ขอบคุณค่ะ” ของกินอะไรไม่ได้ตกถึงท้องมาหลายวันแล้ว ทำให้พรทิรากินได้อย่างอร่อย และอีกความปรานีของสุดหล้าทำให้เธอโล่งใจ พลอยกินโจ๊กเกือบหมดชาม ก่อนจะหันไปหยิบส้ม“พี่ว่าจะคั้นให้ แต่พี่ก็ขี้เกียจ”“กินแบบนี้ก็ได้ค่ะ ได้ทั้งกินน้ำและก็เยื่อมันด้วย” เธอแกะส้มออกมากินเข้าปากอย่างเอร็ดอร่อย สุดหล้ายิ้มดีใจที่เห็นเธอเป็นคนละคนกับเมื่อตะกี้“ถ้าสะดวกใจเมื่อไหร่ ก็บอกพี่นะเรื่องของเรา ส่วนละคร ถ้าเธออยากจะเล่นเป็นนางเอกอยู่ พี่จะคุยกับคุณนพให้ ให้เธอได้กลับไปเป็นนางเอกเหมือนเดิม”“เอ่อ” ยังคิดไม่ตก“และพี่ช่วยถ่ายทำในฉากของเธอก่อน ที่ท้องจะโต”พรทิรายกมือไหว้ ปัญหาที่เธอก่อเอาไว้มันมากมายยิ่งกว่าที่ท้องนี่เสียอีก เรื่องของคุณนพสายที่จ้องเล่นงานเธอที่เอาคลิปไปปล่อย รู้เต็มหัวใจว่าเป็นผลงานของศิวดล แต่ว่าใครจะเชื่อเธอ เพราะหลักฐานมันฟ้องมาที่เธอเต็ม ๆพรทิราไม่เอ่ยเรื่องที่มีปัญหาเรื่องคลิปให้สุดหล้ารู้ด้วย ได้แต่เก็บไว้ลำพัง“อยากกินอะไรก็บอกสั่งแกร็บมาก็ได้ มีบริการส่งถึงที่นี่”“ตอนนี้ก้อยกำลังเก็บตัวนะคะ”“ทำไมเหรอ คนรักเก่าตามหาหรือไง”“ไม่หรอกค่ะ เขาไม่มีทาง
Read more

วังวนรัก

สุดหล้าขับจนไปถึงระหว่างทาง เขาจึงได้จอดแวะที่ปั๊มน้ำมันเพื่อเติมน้ำมัน พรทิราเดินไปเข้าห้องน้ำคุณนพสายโทรเข้ามาพอดี “อยู่ไหนล่ะลูก ตื่นแล้วหรือ ทำอะไรอยู่กินข้าวหรือยัง” น้ำเสียงของแม่เต็มไปด้วยความเป็นห่วง ความรู้สึกของนางคืออิ่มอุ่นที่ได้ลูกชายกลับมาอยู่ในอ้อมกอดอีกครั้ง“ผมออกมาข้างนอกครับแม่” แค่ได้ยินคำว่าแม่ น้ำตาของท่านก็ร่วง ก่อนจะนิ่งไป สุดหล้าได้ยินเสียงสะอื้นฮัก“แม่เป็นอะไรหรือครับ” ลูกเรียกแม่ว่าแม่เท่านั้น ท่านก็ปล่อยโฮ“อย่าร้องนะครับแม่ ผมออกมาข้างนอก แม่มาหาผมที่บ้านหรือครับ”“ก็ว่ากำลังจะออกไป จึงโทรมาเช็กเสียก่อน แล้วไปทำอะไรที่ไหนล่ะ มีธุระเหรอ ไม่สบายอยู่นะ อย่าขับรถไปไหนไกลๆ” ท่านถามเป็นชุด“ผมมาวิเชียรบุรีครับ”“อะไรนะ สุดหล้าไปทำอะไรที่นั่น”“มาทำธุระนิดหน่อยนะครับ”“ตัวเองก็เพิ่งหายป่วย มีแรงขับรถหรือเปล่า ขับช้า ๆ นะ ต้องแวะพักระหว่างทางด้วย”“ครับ ตอนนี้กำลังอยู่ที่ปั๊มน้ำมัน”“ร่างกายยังไม่แข็งแรงดีนะสุดหล้า ทำไมรีบจัง ไม่ไหวแล้วแบบนี้” แม่รีบบ่น เพราะรู้สึกเป็นห่วง สุดหล้ามาก“ผมไม่เป็นไรจริง ๆ ครับแม่ เย็นนี้ก็จะกลับแล้วครับ”“สุดหล้าขับรถไปกลับอีก มันไ
Read more
PREV
1
...
345678
SCAN CODE TO READ ON APP
DMCA.com Protection Status