ฮ่องเต้หันมามอง“เจ้าจะถามอะไร”จ้าวอวี้เฉินพูดช้า ๆ“เฉินหย่งเป็นรองแม่ทัพในกองทัพของหลี่จิ้งเหยียน”เขาหันไปมองหลินอวี้หนิง“ถ้าเขาคิดทรยศจริง เหตุใดท่านแม่ทัพถึงไม่รู้ และคุณหนูรู้ได้อย่างไรว่าเขาพูดจริง” คำถามนั้นทำให้ท้องพระโรงเงียบลงทันที ขุนนางหลายคนเริ่มมองหลินอวี้หนิงด้วยสายตาเปลี่ยนไป จ้าวอวี้เฉินยิ้มบาง“หรือว่า…” เขาหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดประโยคสำคัญ“คุณหนูหลินเกี่ยวข้องกับแผนนี้ตั้งแต่แรก”เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที ฟางหยวนโกรธจัด“เหลวไหล!”แต่ฮ่องเต้ยกพระหัตถ์ขึ้น ทั้งท้องพระโรงเงียบลง พระองค์มองหลินอวี้หนิง“เจ้าจะอธิบายอย่างไร”สายตาทุกคู่หันมาที่หญิงสาวคนเดียว หลินอวี้หนิงยังคงคุกเข่า แต่สีหน้าสงบนิ่ง ราวกับเตรียมคำตอบไว้แล้วนางเงยหน้าขึ้น“ฝ่าบาท” เสียงของนางชัดเจน“หม่อมฉันรู้เรื่องนี้ก่อน เพราะมีคนพยายามฆ่าหม่อมฉัน หม่อมฉันจึงให้คนไปสืบ” นางพูดต่อทั้งท้องพระโรงตกใจ จ้าวอวี้เฉินหรี่ตา“เจ้าหมายความว่าอย่างไร”หลินอวี้หนิงพูดช้า ๆ“เมื่อคืนก่อน มีมือสังหารบุกจวนหลิน”นางหันไปมองหลี่จิ้งเหยียน“แม่ทัพหลี่เป็นผู้ช่วยชีวิตหม่อมฉัน”ฮ่องเต้ขมวดพระขนง“มือสังหาร?”หลินอวี้หนิ
Read more