กลิ่นสมุนไพรขมลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ หลินอวี้หนิงรู้สึกเหมือนศีรษะหนักอึ้ง ร่างกายไร้เรี่ยวแรง ราวกับเพิ่งผ่านไข้หนักมา เสียงใครบางคนดังขึ้นใกล้ ๆ“คุณหนูใหญ่ยังไม่ฟื้นอีกหรือ”“ท่านหมอบอกว่าเพียงตกใจจนสลบไป เดี๋ยวก็คงตื่น…” เสียงพูดคุยเบา ๆ ทำให้หลินอวี้หนิงขมวดคิ้วคุณหนู คำเรียกนั้นฟังดูประหลาดเกินไป เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้กำลังเดินข้ามถนนหลังเลิกงาน ฝนตกหนัก ไฟถนนสะท้อนพื้นเปียกจนพร่ามัว แล้วก็มีแสงไฟรถพุ่งเข้ามา หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดสนิท หรือว่า หลินอวี้หนิงพยายามลืมตาภาพเพดานไม้แกะสลักโบราณค่อย ๆ ปรากฏขึ้นต่อหน้า ผ้าม่านไหมสีอ่อนพลิ้วไหวตามลม ราวกับฉากในละครย้อนยุค เธอกะพริบตาอีกครั้ง นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลทันใดนั้น ใบหน้าหญิงสาวในชุดสาวใช้ก็โผล่เข้ามาในสายตา“คุณหนูใหญ่! ท่านฟื้นแล้ว!”หญิงคนนั้นรีบตะโกนออกไปด้านนอก“เร็วเข้า! คุณหนูใหญ่ฟื้นแล้ว!”เสียงฝีเท้าวุ่นวายดังเข้ามาในห้อง หลายคนวิ่งเข้ามาล้อมเตียงทันที หลินอวี้หนิงมองภาพตรงหน้าอย่างมึนงง เสื้อผ้าโบราณ ทรงผมปักปิ่น ห้องไม้สไตล์จีนโบราณ หัวใจเธอเริ่มเต้นแรงขึ้น นี่มันเรื่องอะไรกัน“คุณหนูใหญ่ ท่านฟื้นสักที” สาวใช้ถามอย่างเป
Read more