เล่ห์รักใต้บัลลังก์มังกร의 모든 챕터: 챕터 1 - 챕터 10

31 챕터

1

กลิ่นสมุนไพรขมลอยคลุ้งอยู่ในอากาศ หลินอวี้หนิงรู้สึกเหมือนศีรษะหนักอึ้ง ร่างกายไร้เรี่ยวแรง ราวกับเพิ่งผ่านไข้หนักมา เสียงใครบางคนดังขึ้นใกล้ ๆ“คุณหนูใหญ่ยังไม่ฟื้นอีกหรือ”“ท่านหมอบอกว่าเพียงตกใจจนสลบไป เดี๋ยวก็คงตื่น…” เสียงพูดคุยเบา ๆ ทำให้หลินอวี้หนิงขมวดคิ้วคุณหนู คำเรียกนั้นฟังดูประหลาดเกินไป เธอจำได้ว่าก่อนหน้านี้กำลังเดินข้ามถนนหลังเลิกงาน ฝนตกหนัก ไฟถนนสะท้อนพื้นเปียกจนพร่ามัว แล้วก็มีแสงไฟรถพุ่งเข้ามา หลังจากนั้นทุกอย่างก็มืดสนิท หรือว่า หลินอวี้หนิงพยายามลืมตาภาพเพดานไม้แกะสลักโบราณค่อย ๆ ปรากฏขึ้นต่อหน้า ผ้าม่านไหมสีอ่อนพลิ้วไหวตามลม ราวกับฉากในละครย้อนยุค เธอกะพริบตาอีกครั้ง นี่ไม่ใช่โรงพยาบาลทันใดนั้น ใบหน้าหญิงสาวในชุดสาวใช้ก็โผล่เข้ามาในสายตา“คุณหนูใหญ่! ท่านฟื้นแล้ว!”หญิงคนนั้นรีบตะโกนออกไปด้านนอก“เร็วเข้า! คุณหนูใหญ่ฟื้นแล้ว!”เสียงฝีเท้าวุ่นวายดังเข้ามาในห้อง หลายคนวิ่งเข้ามาล้อมเตียงทันที หลินอวี้หนิงมองภาพตรงหน้าอย่างมึนงง เสื้อผ้าโบราณ ทรงผมปักปิ่น ห้องไม้สไตล์จีนโบราณ หัวใจเธอเริ่มเต้นแรงขึ้น นี่มันเรื่องอะไรกัน“คุณหนูใหญ่ ท่านฟื้นสักที” สาวใช้ถามอย่างเป
더 보기

2

“ท่านพี่!” เสียงหวานนั้นเต็มไปด้วยความดีใจ นางคือหลินหว่านอิง น้องสาวต่างมารดาของหลินอวี้หนิงหญิงสาวผู้อ่อนโยน งดงาม และเป็นที่ชื่นชอบของทุกคนในเมืองหลวง อย่างน้อยก็ในสายตาคนอื่น หลินหว่านอิงเดินเข้ามาจับมือพี่สาวอย่างสนิทสนม“ท่านพี่ ในที่สุดท่านก็มา วันนี้พวกเรากำลังพูดถึงเรื่องงานแต่งของท่านอยู่พอดี”หลินอวี้หนิงมองนางเงียบ ๆ ในนิยายหลินหว่านอิงคือคนที่อยู่เบื้องหลังหลายเรื่อง แต่เพราะนางแสดงออกว่าอ่อนโยนเสมอ จึงไม่มีใครสงสัย หลินอวี้หนิงยิ้มเล็กน้อย“เช่นนั้นหรือ”หลินหว่านอิงดึงนางไปนั่งที่โต๊ะ“ท่านพี่ลองชิมชานี่ดูสิ ข้าให้คนเตรียมมาเป็นพิเศษ”ถ้วยชาถูกเลื่อนมาตรงหน้า หลินอวี้หนิงก้มมองมัน ภาพหนึ่งจากนิยายผุดขึ้นในหัวทันที ในเนื้อเรื่องเดิม หลังจากดื่มชานี้ไม่นาน หลินอวี้หนิงตัวร้ายจะเกิดอาการวิงเวียน จากนั้นจะเผลอผลักคุณหนูอีกคนตกน้ำ เรื่องนั้นกลายเป็นข่าวใหญ่ และชื่อเสียงของนางก็พังตั้งแต่นั้นหลินอวี้หนิงยกสายตาขึ้นมองหลินหว่านอิงน้องสาวยิ้มหวานเหมือนเดิม แต่ในดวงตานั้น มีบางอย่างซ่อนอยู่ หลินอวี้หนิงยกถ้วยชาขึ้นช้า ๆ สายตาของคนรอบโต๊ะจับจ้องมาที่นาง หลินหว่านอิงเองก็เฝ้ามอง
더 보기

3

“เมื่อครู่ข้าเห็นทุกอย่างแล้ว” คำพูดนั้นทำให้หลินหว่านอิงตัวแข็ง หลินอวี้หนิงยังคงยืนนิ่ง แม่ทัพหนุ่มกวาดสายตามองถ้วยชาที่หายไปจากโต๊ะ ก่อนมองกลับมาที่นาง“คุณหนูหลินระวังตัวดี” คำพูดนั้นฟังดูเรียบง่าย แต่สำหรับคนในศาลา มันเหมือนคำชม และการได้รับคำชมจากแม่ทัพหลี่ ไม่ใช่เรื่องธรรมดา หลินหว่านอิงกำชายแขนเสื้อแน่น นางฝืนยิ้มแล้วพูดขึ้น“แม่ทัพหลี่ ท่านคงเข้าใจผิดแล้วเจ้าค่ะ พวกเราก็แค่กำลังดื่มชากัน” หลี่จิ้งเหยียนมองนางเพียงแวบเดียว สายตาเย็นเฉียบ จนหลินหว่านอิงเงียบลงทันที เขาหันกลับไปมองหลินอวี้หนิงอีกครั้ง“ข้ามาที่จวนหลินเพราะมีธุระ” เสียงของเขาทุ้มต่ำ“แต่ดูเหมือนข้าจะมาถูกเวลา”หลินอวี้หนิงรู้สึกว่าคำพูดนั้นมีความหมายบางอย่าง แต่ก่อนที่นางจะทันได้คิดต่อ สาวใช้คนหนึ่งรีบวิ่งเข้ามาในสวน“คุณหนูใหญ่! นายท่านเรียกท่านไปที่ห้องโถงใหญ่เจ้าค่ะ”หลินอวี้หนิงหันไปมอง“มีเรื่องอะไรหรือ”สาวใช้รีบตอบ“มีราชสารมาจากวังหลวงเจ้าค่ะ”คำว่า วังหลวง ทำให้ทุกคนในศาลาตกใจ หลินอวี้หนิงรู้สึกหัวใจเต้นแรงขึ้น ในนิยาย ราชโองการสมรสถูกประกาศครั้งหนึ่ง แต่หลังจากนั้นไม่นาน จะมีราชสารอีกฉบับหนึ่งส่งมา ซึ่ง
더 보기

4

แสงยามเช้าส่องผ่านสวนของจวนหลิน ตั้งแต่เช้าตรู่ ทั้งจวนก็เต็มไปด้วยความวุ่นวายสาวใช้วิ่งเข้าออก ช่างตัดเสื้อกำลังวัดตัว คนงานขนหีบสินสอดเข้าออกไม่หยุด เพราะงานแต่งของคุณหนูใหญ่หลินอวี้หนิง กำลังจะเกิดขึ้นในอีกสิบห้าวัน ภายในเรือนของนาง เสี่ยวชิงกำลังถือผ้าไหมสีแดงสดขึ้นมาดู“คุณหนูเจ้าคะ ชุดแต่งงานชุดนี้งดงามมากเลย”หลินอวี้หนิงนั่งอยู่ข้างหน้าต่าง มองออกไปที่สวนอย่างเงียบ ๆ ในหัวของเธอกำลังคิดถึงเนื้อเรื่องในนิยายถ้าเธอจำไม่ผิด ก่อนงานแต่ง จะเกิดเหตุหนึ่งขึ้น“อุบัติเหตุ” ที่ทำให้หลินอวี้หนิงตัวร้ายเกือบเสียชีวิต หลินอวี้หนิงหรี่ตาเล็กน้อย ในนิยาย เหตุการณ์นั้นถูกอธิบายว่าเป็นเรื่องบังเอิญ แต่นางไม่เชื่อ ในจวนหลินแห่งนี้ ไม่มีอะไรเป็นเรื่องบังเอิญทันใดนั้น เสียงสาวใช้คนหนึ่งดังมาจากด้านนอก“คุณหนูใหญ่เจ้าคะ ฮูหยินเฉินเชิญท่านไปที่ศาลาริมสระเจ้าค่ะ”หลินอวี้หนิงหันกลับมา“แม่เลี้ยงเรียกข้าหรือ”“เจ้าค่ะ”เสี่ยวชิงขมวดคิ้วเล็กน้อย“คุณหนู ช่วงนี้ฮูหยินเฉินดูแปลก ๆ ข้าว่าท่านระวังตัวไว้ดีกว่า”หลินอวี้หนิงยิ้มบาง“ข้ารู้อยู่แล้ว”เธอลุกขึ้นช้า ๆ ในนิยาย เหตุการณ์ “อุบัติเหตุ” เกิดขึ้น
더 보기

5

ในนิยาย หลังเหตุการณ์สระน้ำ จะมีเหตุการณ์อีกอย่างเกิดขึ้น เหตุการณ์ที่อันตรายกว่ามาก หลินอวี้หนิงกำมือแน่นเล็กน้อย ถ้าเธอจำไม่ผิด มันจะเกิดขึ้น ในคืนพรุ่งนี้กลางคืนปกคลุมจวนหลินอย่างเงียบงัน แสงจันทร์สาดลงบนหลังคากระเบื้องสีดำ ลมเย็นพัดผ่านสวนไผ่ เกิดเสียงใบไม้เสียดสีกันเบา ๆ ภายในเรือนของคุณหนูใหญ่ หลินอวี้หนิงยังไม่เข้านอนนางนั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้เล็ก ๆ มือกำลังเปิดตำราบางอย่าง แต่สายตาไม่ได้อยู่ที่ตัวหนังสือ อยู่ที่หน้าต่าง เสี่ยวชิงเดินเข้ามาพร้อมถาดชา“คุณหนูเจ้าคะ ดึกแล้ว ท่านควรพักผ่อนได้แล้ว”หลินอวี้หนิงยิ้มเล็กน้อย“เสี่ยวชิง เจ้าจำได้ไหมว่าคืนนี้เป็นคืนที่เท่าไร”เสี่ยวชิงงงเล็กน้อย“คืนที่…ห้าก่อนงานแต่งเจ้าค่ะ”หลินอวี้หนิงพยักหน้า ในนิยาย คืนนี้เอง คือคืนที่มือสังหารจะเข้ามาในจวน เป้าหมายคือนาง หลินอวี้หนิงปิดตำราลง เสียงเบา แต่ชัด“เสี่ยวชิง เจ้าไปพักเถอะ”เสี่ยวชิงลังเล“แต่คุณหนู”“ข้าอยากอ่านหนังสือต่ออีกนิด”สุดท้ายเสี่ยวชิงก็พยักหน้า“เช่นนั้นข้าจะไปนอนที่ห้องข้าง ๆ ถ้ามีอะไรเรียกข้าได้ทันทีนะเจ้าคะ”หลินอวี้หนิงพยักหน้า เมื่อประตูปิดลง ห้องก็เงียบสนิท ลมกลางคืนพัดม
더 보기

6

ยามเช้าในจวนหลินเต็มไปด้วยความวุ่นวาย ข่าวเรื่องมือสังหารเมื่อคืนแพร่ไปทั่วทั้งจวนอย่างรวดเร็ว สาวใช้หลายคนกระซิบคุยกันไม่หยุด“ได้ยินหรือไม่ เมื่อคืนมีมือสังหารบุกเข้ามา”“จริงหรือ?”“จริงสิ แต่แม่ทัพหลี่มาทันเวลา”เสียงเหล่านั้นลอยเข้ามาในเรือนของคุณหนูใหญ่ หลินอวี้หนิง กำลังนั่งดื่มชาอยู่ข้างหน้าต่าง เสี่ยวชิงยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้ายังไม่หายตกใจ“คุณหนูเจ้าคะ โชคดีจริง ๆ ที่แม่ทัพหลี่มาช่วยทัน”หลินอวี้หนิงยิ้มบาง“ใช่ โชคดีจริง ๆ”แต่ในใจของนางรู้ดี เรื่องเมื่อคืนไม่ใช่เรื่องบังเอิญ มันเป็นเพียงการเริ่มต้น ทันใดนั้น เสียงประกาศดังขึ้นจากลานด้านหน้า“ราชทูตจากวังหลวงมาถึง!”หลินอวี้หนิงวางถ้วยชาลงช้า ๆ มาเร็วกว่าที่คิดห้องโถงใหญ่ของจวนหลินหลินเจิ้งหยวนยืนอยู่ด้านหน้า พร้อมสมาชิกตระกูลหลิน ชายในชุดราชสำนักกำลังถือม้วนราชสารสีทอง เมื่อเห็นหลินอวี้หนิงเดินเข้ามา เขาก็พยักหน้าเล็กน้อย“คุณหนูใหญ่หลินอวี้หนิง”หลินอวี้หนิงทำความเคารพ“เจ้าค่ะ”ราชทูตคลี่ม้วนสารออก“ตามพระราชประสงค์ของฮองเฮา เนื่องจากแม่ทัพใหญ่หลี่จิ้งเหยียนกำลังจะเข้าพิธีสมรส จึงมีรับสั่งให้คุณหนูหลินอวี้หนิงเข้าวังในวันพ
더 보기

7

นางหันไปมองพื้น“ลองดูรอยน้ำชาบนโต๊ะ”ทุกคนหันไปมอง บนโต๊ะมีคราบน้ำชาหก และรอยมือ หลินอวี้หนิงพูดช้า ๆ“รอยมืออยู่ฝั่งของคุณหนูซู นั่นหมายความว่า…”นางหยุดเล็กน้อย ก่อนพูดประโยคสุดท้าย“ท่านเป็นคนทำแจกันล้มเอง”ตำหนักเงียบสนิท ซูเหยียนหลัวหน้าซีด ในจังหวะนั้นเอง เสียงทหารประกาศดังขึ้นจากหน้าตำหนัก“แม่ทัพใหญ่ หลี่จิ้งเหยียน เข้าเฝ้า!”ทุกคนหันไปทันที ชายในชุดแม่ทัพเดินเข้ามา ดวงตาคมเย็นกวาดมองตำหนัก ก่อนหยุดที่หลินอวี้หนิงแล้วพูดประโยคหนึ่ง ที่ทำให้ทั้งตำหนักตกตะลึง“เกิดเรื่องอะไรกับว่าที่ฮูหยินของข้า”ซูเหยียนหลัวตัวแข็งทันที ส่วนหลินอวี้หนิง เพียงยกมุมปากขึ้นเล็กน้อย เกมนี้กำลังเริ่มสนุกขึ้นแล้วรถม้าของจวนหลินเคลื่อนออกจากประตูวังหลวง เสียงล้อไม้บดกับพื้นหินดังเป็นจังหวะสม่ำเสมอภายในรถม้า หลินอวี้หนิงนั่งเงียบอยู่ฝั่งหนึ่ง ตรงข้ามคือชายในชุดแม่ทัพสีเข้ม หลี่จิ้งเหยียน บรรยากาศในรถม้าเงียบสนิท หลังเหตุการณ์ในตำหนักฮองเฮา ไม่มีใครพูดอะไรอยู่ครู่หนึ่ง จนในที่สุดหลี่จิ้งเหยียนก็เอ่ยขึ้น“คุณหนูหลิน” เสียงของเขาทุ้มต่ำหลินอวี้หนิงเงยหน้าขึ้น“ท่านแม่ทัพ”หลี่จิ้งเหยียนมองนางนิ่ง สายต
더 보기

8

ฮูหยินรองชะงักงัน สีหน้าซีดเผือด“นี่…นี่มัน…” แต่ในขณะที่ทุกคนยังไม่ทันตั้งสติ เสียงฝีเท้าเบา ๆ ก็ดังขึ้นจากด้านหลังหลินอวี้หนิงเดินเข้ามาอย่างสง่างาม มือยังถือถาดน้ำซุปอยู่“ท่านพ่อ ท่านแม่ทัพ ข้าไปเคี่ยวน้ำซุปมาให้ทั้งสองท่าน เกิดอะไรขึ้นหรือ” นางมองเข้าไปในห้อง ก่อนจะชะงักราวกับตกใจ“น้องหญิง! เหตุใดเจ้าถึงอยู่ในสภาพเช่นนี้” สีหน้าของนางดูตื่นตกใจ แต่ดวงตากลับนิ่งสงบ นางก้าวเข้าไปช้า ๆ“นี่มันเรื่องอะไรกัน ใครพาชายผู้นี้เข้ามา”ชายขอทานที่ถูกขู่ไว้ก่อนหน้าเริ่มตัวสั่น หลินอวี้หนิงหันไปถามอย่างจริงจัง“เจ้ามาอยู่ที่นี่ได้อย่างไร” ชายขอทานรีบคุกเข่าลง“คุณหนูรอง…คุณหนูรองให้ข้ามา!” เสียงฮือฮาดังขึ้นทันที น้องสาวของหลินอวี้หนิงหน้าซีดเผือด“ไม่! ข้าไม่ได้” ชายขอทานรีบพูดต่อด้วยความหวาดกลัว“คุณหนูรองบอกว่าจะมีการวางยาคุณหนูใหญ่ ให้ข้ามานอนกับนาง แต่ข้าไม่รู้ว่าเหตุใดจึงกลายเป็นเช่นนี้!”ท่านพ่อของหลินอวี้หนิงโกรธจัด ใบหน้าแดงก่ำ“เจ้ากล้าทำเรื่องต่ำช้าเช่นนี้กับพี่สาวของตนหรือ!” เขาตบโต๊ะเสียงดัง“อัปยศยิ่งนัก!”ทันใดนั้น ชายขอทานก็รีบก้มกราบ“ท่านขอรับ ข้าไม่ได้คิดทำเอง ฮูหยินรองเ
더 보기

9

“ท่านแม่ทัพ ถ้าหม่อมฉันบอกว่า…”นางหยุดเล็กน้อย แล้วพูดประโยคหนึ่ง ที่ทำให้หลี่จิ้งเหยียนตัวแข็งเล็กน้อย“ศัตรูของท่าน ไม่ได้อยู่แค่ในวังหลวง”สายตาของทั้งสองสบกัน ลึกและหนักแน่น หลินอวี้หนิงพูดต่อ“แต่ยังอยู่ใกล้ตัวท่านมาก”เงียบ... เงียบจนได้ยินเสียงลม หลี่จิ้งเหยียนหรี่ตาเพราะคำพูดนั้น ตรงกับสิ่งที่เขากำลังสงสัยอยู่พอดี แม่ทัพหนุ่มลุกขึ้นช้า ๆ เดินไปที่หน้าต่าง ก่อนพูดเบา ๆ“ดูเหมือน…” เขาหันกลับมามองนาง“…ข้าจะเลือกภรรยาได้ไม่เลว”หลินอวี้หนิงยิ้มบาง แต่ในใจของนางรู้ดี เกมนี้เพิ่งเริ่มต้นเท่านั้น เพราะในนิยาย เหตุการณ์ใหญ่จริง ๆ กำลังจะมาถึงในไม่ช้ายามค่ำคืนปกคลุมจวนแม่ทัพ ลมหนาวพัดผ่านทางเดินหิน ตะเกียงแขวนแกว่งเบา ๆ ตามแรงลมภายในเรือนรับรองของจวนหลินอวี้หนิง นั่งอยู่ข้างโต๊ะไม้ ตรงหน้าคือน้ำชาที่เย็นลงแล้ว เสี่ยวชิงยืนอยู่ข้าง ๆ สีหน้ากังวล“คุณหนูเจ้าคะ ตั้งแต่มาจวนแม่ทัพ ข้ารู้สึกว่าที่นี่เงียบแปลก ๆ”หลินอวี้หนิงยิ้มบาง“ที่นี่เป็นจวนทหาร ความเงียบคือเรื่องปกติ”แต่ในใจของนางรู้ดี คืนนี้อาจมีบางอย่างเกิดขึ้น หลินอวี้หนิงนึกถึงเนื้อเรื่องในนิยาย ในช่วงนี้จะมีเหตุการณ์หนึ่งเก
더 보기

10

“สิ่งสำคัญคือ…” นางหันไปมองหลี่จิ้งเหยียน“…แผนของเจ้าไม่สำเร็จ”เฉินหย่งเงียบลง“นำไปคุมขังเอาไว้ก่อน สอบสวนให้หนัก”“ข้ารู้ว่าจะทำให้เขาพูดได้อย่างไร” นางกระซิบกับแม่ทัพหนุ่ม ครอบครัวของเขาคือตัวประกันชั้นยอดหลี่จิ้งเหยียนพยักหน้าเห็นด้วย ก่อนนำตัวไปเค้นสอบและก็จริงดังคาด แค่เอ่ยถึงครอบครัวมันก็ยอมคายความลับออกมาทั้งหมด ยกเว้นผู้บงการในจังหวะนั้นเอง เสียงทหารวิ่งเข้ามาด้านนอก“ท่านแม่ทัพ!” ทหารคนหนึ่งรีบเข้ามาคุกเข่า“มีราชสารด่วนจากวังหลวง!”ทุกคนหันไปมอง หลี่จิ้งเหยียนรับม้วนสารมา เมื่อเปิดอ่าน ดวงตาของเขาหรี่ลงทันที ฟางหยวนถาม“เกิดอะไรขึ้น”หลี่จิ้งเหยียนพูดช้า ๆ“ฮ่องเต้มีรับสั่ง”เขาเงยหน้าขึ้น“ให้ข้าเข้าเฝ้าพรุ่งนี้เช้า”ห้องเงียบสนิท ทุกคนรู้ดี การเรียกเข้าเฝ้าแบบกะทันหันเช่นนี้ มักไม่ใช่เรื่องดี เฉินหย่งยิ้มเย็น“ดูเหมือนข่าวจะไปถึงวังแล้ว”หลินอวี้หนิงกำมือแน่นเล็กน้อย ในนิยายนี่คือจุดที่สถานการณ์เริ่มอันตรายจริง ๆ เพราะคนที่อยู่เบื้องหลังกำลังจะปรากฏตัว นางเงยหน้ามองหลี่จิ้งเหยียน“ท่านแม่ทัพ”เขาหันมามอง หลินอวี้หนิงพูดเบา ๆ“พรุ่งนี้ในวัง อย่าเชื่อใครง่าย ๆ”หลี่จิ้ง
더 보기
이전
1234
앱에서 읽으려면 QR 코드를 스캔하세요.
DMCA.com Protection Status