All Chapters of The Arranged Bride of the Cold Heir: Chapter 41 - Chapter 50

An Ordinary FeverAvianna's POVMakalipas ang ilang araw matapos dumating ang picture ay isang naging ordinaryong araw ang mga nangyari.Nagising ako dahil sa sikat ng araw. Hindi ko maintindihan pagkamulat ng mga mata ko ay napakabigat ng aking pakiramdam. Masakit ang ulo ko at mabigat ang ang katawan ko. Dahil lang siguro ito sa mga gawaing bahay na buong araw kong ginawa kahapon. Mawawala rin to pagkabangon ko.Ilang minuto muna akong nanatiling nakahiga at pinakiramdaman ito bago bumangon. Akala ko mawawala rin ito pagnakabangon ako ngunit nagkamali ako. Kahit nahihilo ako ay pinilit ko pa ring bumangonTinignan ko ang orasan, ala-syets y medya na pala ng umaga. Siguro nakaalis na si Kyrex. Sinilip ko ang bintana upang tignan ang sasakyan niya sa garahe ngunit andoon pa rin iyon kaya ibig sabihin ay hindi pa siya umaalis pero siguro malapit na. Mamaya nalang ako baba sa unang palapag pagkaalis niya. Ayokong malaman niya na masama ang pakiramdam ko.Halos sampung minuto rin ang pag

Choosing Her Over Maureen Kyrex's POV Tatlong araw na rin ang lumipas pagkatapos magkasakit ni Avianna. Bumalik na naman ako sa dating gawi na maagang pumasok ng opisina. Tahimik ang buong opisina ng Lincoln Group habang nakatingin ako sa mga dokumentong nakalatag sa ibabaw ng mesa. Halos kalahating oras na akong nakaupo rito matapos ang meeting kasama ang board of directors. May ilang kontratang kailangan kong pirmahan, ilang proposal na kailangang basahin, at sunod-sunod na reports na naghihintay ng approval. Ngunit kahit ganoon, hindi ko mapigilang mapatingin paminsan-minsan sa relo ko at napansin iyon ni Marcus. "Sir?" Hindi ko siya nilingon. "Hm?" "May kailangan pa po ba kayo?" Tanong nito. "Meron." Sagot ko. Tumango lang siya at naghintay kung ano man yun. "Inaayos ko lang ang mga natitirang papeles." Wika ko. "Yes, sir." Tugon nito. Ilang segundo ang lumipas bago muli siyang nagsalita. "Sir..." Muli niyang tawag sa akin kaya napatingin ako sa kaniya. "May bisita

Marco ReturnsAvianna's POVDalawang araw na ang lumipas mula nang magkaroon kami ni Kyrex ng movie night sa gitna ng brownout.Maaga akong nagising ngayong umaga. Habang nagluluto ako ng almusal sa kusina ay paikot-ikot naman si Mochi sa paanan ko. Paminsan-minsan ay kinakalabit niya ang binti ko gamit ang ilong niya na para bang nagpapaalala na oras na rin ng pagkain niya."Sandali lang, Mochi." Natatawa kong sabi. "Ikaw talaga, mas excited ka pa kaysa sa'kin."Mahina itong tumahol at mas lalo pang kumawag ang buntot.Napailing na lang ako habang inilalagay ang nilutong omelet sa plato. Hindi ko namalayang nakangiti na pala ako. Habang inilalapag ko ang huling plato sa mesa ay biglang tumunog ang cellphone ko.Napatingin ako sa screen. Unknown Number. Bahagya akong napakunot-noo."Sino kaya 'to?" Tanong ko sa sarili ko.Pinindot ko ang answer button at inilapit ang cellphone sa tainga ko."Hello?"Saglit na katahimikan ang sumunod.Pagkatapos ay isang pamilyar na boses ang narinig

Something UnfamiliarKyrex's POVMaaga akong nakarating sa opisina ngayon. Usually, gusto ko ang ganitong oras. Tahimik pa ang buong office at wala pang masyadong istorbo. Mas madali akong nakakafocus sa trabaho.Pero ngayong umaga, parang hindi gumagana ang utak ko. Nakatitig ako sa document na nasa harapan ko habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang narinig ko kahapon.“Na-miss kita.”Napabuntong-hininga ako. Bakit ko pa ba iniisip iyon? Ano naman kung namiss niya si Avianna? Magkaibigan sila. Siguro natural lang na ma-miss niya ang kaibigan niyang matagal ding nawala. Ilang taon silang hindi nagkita kaya normal lang na sabihin iyon ni Matt kay Avianna.Wala namang kakaiba roon at wala rin namang dapat isipin. Kinuha ko ulit ang ballpen at ipinagpatuloy ang pagbabasa.Ilang minuto lang ang lumipas nang kumatok si Marcus.“Sir?” Tawag nito.“Come in.” Sagot ko.Pumasok siya dala ang ilang folders at inilapag iyon sa mesa ko.“Mga documents po for approval.” Wika niya.Tumango

A Familiar StrangerAvianna's POVIlang araw na rin mula nang muling bumalik si Marco sa bansa. Simula noon, ilang beses na rin kaming nagkita para mag-kape at magkuwentuhan. Hindi naman naging mahirap para sa amin na bumalik sa dating pakikitungo sa isa't isa. Kahit ilang taon kaming hindi nagkita, parang hindi naman ganoon katagal ang lumipas kapag magkasama kami.That afternoon, nagkita ulit kami sa isang maliit na café malapit sa bahay.Tahimik ang lugar at hindi ganoon karami ang tao, kaya mas madali kaming nakapagkuwentuhan.Pagkaupo pa lang namin ay napatingin na agad si Marco sa hawak kong hot chocolate."Same drink," saad niya habang nakatingin sa paper cup ko. "Hindi ka pa rin nagbabago."Napangiti ako habang bahagyang itinataas ang cup."Ikaw naman. Hindi mo pa rin nakakalimutan.""Of course," wika niya habang nakasandal sa upuan. "Alam mo naman, hindi madaling makalimot ng mga bagay tungkol sa'yo."Napailing ako habang natatawa."Drama mo talaga.""Nagpapakatotoo lang ako,"