Todos os capítulos de The Arranged Bride of the Cold Heir: Capítulo 81 - Capítulo 90

WHAT AVIanna SAWAvianna’s POVHindi ko alam kung bakit ako napunta roon. Siguro dahil sinabi ni Kyrex na may kailangan siyang ayusin tungkol sa nakaraan niya, at kahit sinabi niyang wala akong kailangang ipag-alala, gusto ko pa ring makita siya. Hindi dahil wala akong tiwala sa kanya, kundi dahil gusto ko lang siyang makasama pagkatapos ng mahabang araw.Pero pagdating ko sa café, hindi si Kyrex ang unang nakita ko.Si Maureen.Nakatayo siya sa tabi ng table kung saan sila nakaupo, at ilang segundo akong hindi nakagalaw nang makita ko ang nangyayari sa harapan ko.Hinalikan niya si Kyrex. Nanlamig ang mga kamay ko parang biglang nawala ang lahat ng ingay sa paligid. Naroon pa rin ang mga taong nag-uusap, ang tunog ng mga baso at kubyertos, pati ang mahinang tugtog mula sa speakers, pero wala akong marinig nang maayos. Iisa lang ang nakikita ko.Sila.At kahit ilang segundo lang iyon, sapat na para bumalik ang isang takot na akala ko ay tuluyan ko nang nailagay sa nakaraan.Hindi ko n

LETTING GO Maureen’s POV Hindi ko alam kung gaano katagal akong nakaupo sa loob ng sasakyan matapos akong umalis sa café. Hindi ko agad pinaandar ang makina. Nanatili lang akong nakatitig sa harapan habang paulit-ulit na bumabalik sa isip ko ang huling pag-uusap namin ni Kyrex. Masakit pa rin. Siguro, masakit talaga kapag narinig mo nang direkta mula sa taong pinakamamahal mo ang bagay na matagal mo nang kinatatakutan. Wala na. Hindi dahil naging walang halaga ang lahat ng nangyari sa pagitan namin. Hindi dahil bigla na lang nabura ang mga taon na pinagsaluhan namin, at lalong hindi dahil nagsinungaling siya tungkol sa naging pagmamahalan namin. Natapos lang talaga iyon. At sa pagkakataong ito, wala na akong ibang dahilan para isipin na baka may hinihintay pa siya sa akin. Ilang minuto pa akong nanatili roon bago ko tuluyang pinaandar ang sasakyan. Habang nagmamaneho pauwi, pilit kong hindi iniisip ang nangyari sa café, ngunit lalo lamang bumibigat ang pakiramdam ko sa bawat se

WHAT WE CHOOSEKyrex’s POVTahimik ang buong bahay nang makauwi kami. Hindi naman ito kakaiba. Madalas tahimik ang bahay kapag gabi, lalo na kapag pareho kaming pagod ni Avianna. Pero ngayong gabi, may kakaiba sa katahimikang iyon. Parang may nawala, o baka may tuluyang nabitawan.Pagkapasok namin sa living room, ibinaba ko ang susi sa maliit na mesa malapit sa pinto habang si Avianna naman ay tahimik na nagtanggal ng heels. Maingat niyang inilagay ang mga iyon sa gilid bago siya naupo sa sofa at ilang segundo ring nanatiling nakatingin sa kawalan. Hindi ko siya agad tinanong. Alam kong marami siyang iniisip.Pagkatapos ng pag-uusap namin sa magkabilang pamilya, hindi madaling bumalik sa normal na parang walang nagbago. Sa loob ng ilang taon, ang engagement namin ang naging desisyon ng ibang tao para sa amin. Ngayon lang sinabi nang direkta na puwede na kaming umatras.Wala nang obligasyon. Wala nang kasunduang kailangang tuparin. Wala nang mga magulang na magsasabi kung ano ang dapat

CHAPTER 88 — THE MOTHER WHO FINALLY UNDERSTOOD Mrs. Lincoln’s POV Ilang araw na ang lumipas mula nang pag-usapan namin ang engagement nina Kyrex at Avianna, pero hindi pa rin mawala sa isip ko ang nangyari noong araw na iyon. Sa unang pagkakataon, sinabi namin sa kanila na malaya silang magdesisyon. Walang arrangement na kailangang sundin. Walang obligasyong kailangang tuparin. Walang magulang na magsasabi kung ano ang dapat nilang gawin. At kahit ako mismo ang nagsabi noon na kailangan kong respetuhin ang magiging desisyon ng anak ko, aminado akong hindi ganoon kadaling baguhin ang nakasanayan ko. Sa loob ng maraming taon, akala ko ang pagiging ina ay nangangahulugang alam ko kung ano ang pinakamabuti para kay Kyrex. Kaya kong hulaan kung ano ang kailangan niya. Alam ko kung ano ang ayaw niya. Alam ko kung gaano siya kaseryoso sa trabaho at kung gaano niya pinapahalagahan ang pamilya namin. Pero habang tumatagal, napagtanto kong may isang bagay na hindi ko maaaring malaman pa

THE PROPOSAL WE NEVER HADAvianna's POVNasa living room ako, nakaupo sa sofa habang binabasa ang ilang documents para sa project na sinimulan ko nitong mga nakaraang araw. Mas naging abala ako rito kaysa sa inaasahan ko, pero hindi ako nagrereklamo. For once, may ginagawa akong dahil gusto ko.Napatingin ako sa orasan nang marinig ko ang pagbukas ng front door. Pumasok si Kyrex makalipas ang ilang segundo. Suot pa rin niya ang damit na ginamit niya sa pagpunta sa bahay ng mga magulang niya. Inilapag niya ang coat niya sa sandalan ng upuan bago lumapit sa akin.“You're home,” bati ko.“Yeah.”Umupo siya sa tabi ko.“Kumusta?”“Okay naman.”Pero hindi siya mukhang parang tapos na ang araw niya. Tahimik lang siyang nakatingin sa akin na para bang may gustong sabihin.“Bakit?” tanong ko.“May sasabihin ako sa'yo.”Napatingin ako sa kanya. “Tungkol saan?”“Mom.”Biglang naging seryoso ang ekspresyon ko.“Ano'ng nangyari?”“Wala namang masama,” mabilis niyang sagot. “Gusto ko lang sabihin