บททั้งหมดของ นางร้ายเช่นข้า ขอคืนวาสนาให้นางเอก : บทที่ 21 - บทที่ 23

บทที่ 19 จากนางร้ายสู่พระชายาตัวร้าย!วันต่อมา ต่อมาอีก และวันต่อ ๆ มาอีก เว่ยจิ่งหนานก็ขยันโผล่หน้ามาช่วยหยิบจับนั่นนี่จนกลายเป็นภาพชินตาของพวกบ่าวไพร่ช่วงแรกพวกเขาต่างพากันกลัวหัวหด แต่พอผ่านไปนานวันเข้า กลับกลายเป็นว่าทุกคนดันเข้ากันได้ดีกับเว่ยจิ่งหนานเสียอย่างนั้นและแน่นอนว่าผลกระทบหลังจากนั้นมันช่างน่าหงุดหงิดซะเหลือเกิน!ตอนนี้พวกบ่าวไพร่แทบจะมองไม่เห็นหัวนางอยู่ในสายตาแล้วด้วยซ้ำ! พอจะเริ่มงานทีก็มีแต่คำว่า ‘ท่านอ๋อง’ ติดปาก จะไปซ่อมประตูตรงนู้นก็ต้องวิ่งไปถามความเห็นท่านอ๋อง จะไปซ่อมหลังคาตรงนี้ก็ต้องรบกวนท่านอ๋องช่วยตัดสินใจ จนโอวหยางฉางอันเริ่มจะแยกไม่ออกแล้วว่า ใครกันแน่ที่เป็นเจ้านายของพวกเขา!แต่เอาเถิด...ถ้าไม่ได้เขามาช่วยแบ่งเบาภาระ มีหวังโรงเตี๊ยมคงไม่ได้เปิดในเร็ววันแน่“ยิ้มน้อยยิ้มใหญ่อันใดกัน”ครั้นได้ยินเสียงเอ่ยทักจากทางด้านหลัง โอวหยางฉางอันก็เตรียมจะหันหน้าไปหาเขา แต่ทว่าจังหวะนั้นนางก็สัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่เข้ามาโอบกายนางเอาไว้ เมื่อก้มหน้ามองลงไปจึงเห็นว่าเป็นเสื้อคลุมของเว่ยจิ่งหนาน เขาถอดของตัวเองออกมาคลุมให้ พร้อมกับบอกว่า “ระวังเป็นหวัด”“ท่าน...” ด