บททั้งหมดของ Mahal na Kita, Señorito: บทที่ 31 - บทที่ 40

Chapter 30HatinggabiThird Person POVTahimik na ang buong resort.Maging ang masasayang tawanan ng mga turista sa White Beach ay unti-unti nang napalitan ng mahinang paghampas ng mga alon.Sa loob ng presidential suite...Abala sina Rhylle at Tina sa paghahanda sa pagtulog.Sa gitna ng napakalaking kama...May nakahilera ngang limang malalaking unan.Sobrang kapal.Sobrang taas.Napangiti si Tina habang pinagmamasdan iyon."Señorito...""Hmm?""Parang hindi na po ito border."Napatingin si Rhylle."Bakit?""Parang pader na."Napailing ang binata."Ikaw ang nagsabing lagyan ng maraming unan.""Opo.""Tapos ngayon...""...ang hirap pala makita kayo."Napahinto si Rhylle sa pag-aayos ng kumot.Saglit niya itong tiningnan."Matulog ka na.""Opo."

Chapter 32"Huwag Kang Lalayo sa Akin."Third Person POVHindi na naging katulad ng mga naunang araw ang huling umaga nila sa Boracay.Kung dati ay puno ng tawanan ang almusal...Ngayon ay tila nabalot ng katahimikan ang mesa ng pamilya Roxwell.Si Tina lamang ang paminsan-minsang nagsasalita.Ngunit halata kahit sa kaniya...Na may kakaiba.Paulit-ulit niyang sinusulyapan si Rhylle.Tahimik itong kumakain.Malamig ang ekspresyon.Ngunit mas seryoso kaysa dati."Señorito..."Mahina niyang tawag."Hmm.""Galit po ba kayo?""Hindi.""Eh bakit parang...""...ang tahimik niyo?"Saglit na tumigil si Rhylle sa pagkain.Pagkatapos ay tumingin sa kaniya."Hindi ako galit.""Nag-iisip lang.""Ah..."Tumango si Tina.Hindi na siya nagtanong pa.Pero sa l

Chapter 34Huwag Mo Akong Iwan, SeñoritoThird Person POVTahimik ang buong eskinita.Naroon pa rin ang ilang taong napahinto dahil sa nangyaring komosyon.May mga resort security nang dumating.Kasunod ang mga pulis na agad na inasikaso ang mga suspek na naabutan sa lugar.Ngunit walang ni isa sa mga iyon ang napansin ni Tina.Dahil ang buong atensyon niya...Ay nasa lalaking mahigpit niyang niyayakap."Señorito..."Mahina niyang hikbi."Natakot po talaga ako..."Hindi siya bumibitaw.Parang batang natatakot mawala ang tanging taong pinagkakatiwalaan.Samantalang si Rhylle...Nanigas pa rin sa kinatatayuan.Hindi siya sanay sa ganitong sitwasyon.Hindi siya sanay na may umaasa sa kaniya nang ganito.Ngunit...Nang maramdaman niyang nanginginig pa rin ang katawan ng dalaga...Marahan niyang ipinat

Chapter 36Ang Dalagang Hindi Marunong MagpahingaThird Person POVMakalipas ang ilang oras...Ligtas na nakarating sa Maynila ang pamilya Roxwell.Diretso silang sumakay sa convoy ng mga sasakyan palabas ng airport.Tahimik na nakaupo si Tina sa likurang bahagi ng kotse ni Rhylle.Ngunit hindi katulad ng inaasahan ng lahat...Bumalik na naman ang pagiging madaldal niya."Señorito.""Hmm.""Na-miss ko po ang mansion.""Hmm.""Na-miss ko rin po ang kusina.""Hmm.""Na-miss ko rin po ang higaan ko.""Hmm."Napanguso si Tina."Bakit 'hmm' lang kayo nang 'hmm'?"Hindi man lang lumingon si Rhylle."Nakikinig ako.""Eh di sana po may bonus words."Napailing ang binata."Focus.""Saan po?""Sa daan."Napatingin si Tina sa bintana."Eh wala naman po ak

Chapter 38Ang Babaeng Tinanggihan ni RhylleThird Person POVTahimik ang buong sala.Tanging ang mahinang tunog ng kutsaritang humahalo sa tasa ng kape ang maririnig.Si Veronica Del Rosario...Ay komportableng nakaupo sa sofa na para bang sarili niyang bahay ang mansion.Samantalang si Rhylle...Nakahilig lamang sa kinauupuan.Malamig ang mukha.Walang emosyon.At halatang gusto nang matapos ang pag-uusap."Rhylle."Mahina ngunit elegante ang boses ni Veronica."You're still the same.""Wala pa ring pagbabago."Hindi sumagot ang binata.Tahimik lamang siyang tumingin sa relo.Napansin iyon ni Veronica kaya bahagya siyang natawa."Hindi mo pa rin talaga ako gustong kausap.""I have work."Maikli nitong sagot."Work?"Napangiti ang babae."O...""...iniiwasan mo