ANMELDEN“Mahal na ata kita, Señorito” Chelestine “tina” Batumbakal ay galing sa isang bahay ampunan, at nang tumungtong na siya sa legal na edad (18) ay kinakailangan niya ng maghanap ng permamenting trabaho upang masustentuhan ang kaniyang sarili. At isa sa trabahong nahanap niya ay ang pagiging maid sa mansion ng isang Ruthless at mayamang Bilyonaryo sa Maynila at yun ay si Rhylle Voine Roxwell, isang 29 years old na CEO ng Roxwell Corp. Unang pagkikita pa lang nila ay nabighani na si Roxwell sa kaniya, habang si Tina ay hindi gusto ang mala hayop na ugali nito. Magkakaisa kaya ang kanilang mga puso sa oras na makilala nila ng buo ang isa't isa?
Mehr anzeigen"Children without families are the most valuable people in the world"
Lagi kung tinatatak sa isip ko na kakaiba ako, na malakas ako dahil wala akong mga magulang. Pero habang tumatagal, habang tumatanda ay parang sinasampal na ako ng katutuhanang... ...ang gaya ko... ay walang karapatang mabuhay sa mundo. Nang lumabas ako ng bahay ampunan dahil nasa legal age na ako, dun ako mas namulat sa kahirapang mamuhay sa mundo. Saan man ako tumitingin, may nakikita akong magpapamilya. Mga batang babae at lalaki, kasama ang kanilang mga magulang. Habang ako heto, hila-hila ang aking malaking sakong bag kung saan nakalagay ang aking mga gamit galing pang ampunan. Andito ako ngayon sa syudad at naghahanap ng matutuluyan, tanging 1,000 pesos lamang ang binigay sa akin ni Sister na budget para sa bedspace, kaya kailangan ko talagang humanap ng trabaho. “Mommy look...ohhh... Kadiri yung babae” Sabi ng batang babae na nasa sampong taong gulang at naka pink pa na bistida. Diring diri talaga sa aking ang mga bata dahil sa dumi at baho ko na siguro. Nangangalay na rin ang kanang braso ko dahil yun ang may hawak ng dala kong malaking bag. “Don't mind her, may mga ganyang talagang tao baby.” rinig ko namang bulong ng ina nito. Para mas lalo ko pa silang mainis ay nangulangot ako sa harapan nila. Agad naman ang ngiwi nila sa ginawa ko. Nag kunwari pa akong bibigyan sila ng kulangot "Gusto niyo? Medyo maalat pa naman to...” asar ko. Para naman silang nasusuka na nakatingin sa akin. At todo tawa lang naman ako. Mga taong to, akala talaga nila wala silang kulangot na diring diri talagang nakatingin sa akin. "Let's go baby, I think she's crazy” sabi ng mommy ng bata at dali daling hinila ang anak niya. "Wow... Diring diri talaga!!!" Sabi ko at umirap. Napansin ko naman na napatingin din sa akin yung ibang tao na tumatambay sa plaza. "Ano? Hihinge kayo ng kulangot ko?" Sabi ko at inirapan sila. Hindi ko na pinansin ang mga tao na diring diri at yung iba nagbubulungan pa. “baliw ata” “kawawa naman” “maganda pa naman sana” “sayang nga eh” Hindi ko na sila pinakinggan pa, at habang naglalakad may nakita naman akong magjowang naghahalikan sa bandang gilid at madilim na parte ng plano. Dito pa talaga nila naisipang gawin. Kaya naman ang ginawa ko ay sinabunutan ko ang lalaki upang malayo ang labi nila sa isa't isa. Gulat naman ang babae na tumingin sa akin! Kaya naman may naisipan nanaman akong kalukuhan. “Aray!! Ba't ka nananabunot!?" Daing ng lalaki “Hayop ka!" Acting ko at tinaasan siya ng kilay "Kagabi lang dinala mo ako sa... Motel tapos ngayon mahuhuli kitang may kahalikan ka dito sa may plaza!” Acting ko. Bigla ko namang nakita ang gulat at galit na ekspresyon ng babae, nagpapatunay lamang ito na successful at makatutuhanan ang pag acting ko "Ano bang pinagsasabi mo?!" Singhal ng lalaki sa akin. At mas ginalingan ko nanaman ang acting ko na kunwari ay naiiyak na ako. May pa luha effect pa ako "Pagkatapos mo tong halikan!" Tinuro ko ang labi ko "Pagkatapos mo tong susuhan!" Tinuro ko naman ang dibdib ko "At pagkatapos mong maglabas...pasok... sa bukana ng aking pagkababae..." At tuluyan na ngang tumulo ang luha ko. Nag e-emprove na ang acting ko pwede na mag artista. Tiningnan ko na unti unti ng umiyak ang babae. Pinipiga piga ko naman ang dibdib ko na kunwari nasasaktan ako "Tapos makikita...kitang...nakikipag...halikan sa ibang babae..." Humikbi na ang babae "Hon, hindi totoo yun...maniwala ka naman, stop crying, damn!" Sabi ng lalaki at kinakalma ang babae Kaya naman hindi ko mapigilang tumawa ng malakas. "HAHAHAHHAHAHAHAHHA" nagulat ako ng huminto sa pag iyak ang babae at matalim na tumingin sa akin "It's a prank!" Masaya kong sabi. Pero parang mali ang timing ko sa mga prank ko ngayon dahil parang galit na tigre na ang mukha ng babaeng sarap na sarap pa sa halikan nila kanina. "HAYOP KAAAAA!" Sigaw nito at mas mabilis pa sa takbo ng kabayo ay agad niyang hinawakan ang buhok ko gamit ang dalawa niyang kamay. "Baliw ka na babae ka...anong karapatan mong paglaruan ang feelings ko?!" Patuloy lang siya sa pagsabunot sa akin habang ako ay gumaganti na rin! Hindi naman kasi siya mabiro! Grabi napaka sakit ng sabunot niya dahil parang matatanggal na ang buhok ko mula sa anit. "Woiii! Di ka...naman mabirooooo" sigaw ko habang ginagantihan ko rin siyang sabunutan. Hinihila at inaawat naman kami ng jowa niya pero Wala talagang nakapagpaawat sa amin. Napansin ko rin ang pagdami ng mga tao, pinapalibutan na kami ng mga tao! Ang OA naman kasi ni Anteh, parang di Gen Z di makarelate sa mga prank2. Kahit nga ako na galing sa ampunan ay alam ko yun tapos siya hindi siya makasabay. Mas advance ba ang nasa ampunan kaysa sa nasa syudad? May narinig na akong tunog ng pito pero hindi pa rin paawat itong si Anteh, patuloy pa rin sa pagsabot sa akin, kaya ganun din ako uyyy, di ako magpapatalo, sinabunutan niya ako, sasabunutan ko rin siya. Mas lumakas na ang pito at napansin ko na bumitaw na ang babae at huminto na siya sa pagsabunot sa akin! Pero ako hindi pa rin ako nagpaawat patuloy pa rin ako sa paghila sa buhok niya kahit nakabitaw na siya sa akin. Tumingin ako sa pulis sa harapan ko. Oo, tama! Pulis! "Bitawan mo na ang buhok niya!" Utos ng pulis sa akin at umiling ako "Diba yann yung baliw na nangulangot kanina?" Rinig kong bulong ng iba "Gagi, may inataki yung baliw, kawawa naman yung babae" "Mas dehado pa yung babae kaysa sa baliw oh, daming kalmot sa Mukha ng babae" "Mukhang amerikana pa naman ang baliw, sayang talaga” "Bitawan mo na siya!" Sigaw ng Pulis, tinaasan ko siya ng kilay "Ayoko nga, siya unang umataki sa akin!" Sagot ko at inirapan ang pulis. Nagulat ako ng biglang nilabas ng pulis ang baril, kinuha niya ito mula sa bulsa niya at tinutok sa akin... Y o u c a n p r o c e e d t o t h e n e x t c h a p t e r. T h e f o l l o w i n g a r e t h e s m a l l I n f o r m a t i o n r e g a r d i n g s a b o o k. A n d I t i s n o t r e a l l y r e q u i r e d t o r e a d i t. L a l o n a k u n g m a b i l i s k a l a n g m a i n I p. *** Disclaimer This is a work of fiction. Names, characters, businesses, places, events, and incidents are either the products of the author’s imagination or used in a fictitious manner. Any resemblance to actual persons, living or dead, or actual events is purely coincidental. Content Warning This story contains mature themes that may not be suitable for all readers. Main Character Profiles 1. Chelestine “tina” Batumbakal Age: 18 years old Role: The Protagonist Brief Description: Si Tina ay medyo mahilig magbiro, at dahil galing siya sa ampunan, minsan ang biro niya ay iba ang interpretation sa iba. Pero sa dami-dami ng taong hindi matimpla-timpla kung anong meron sa personality ni Tina ay isa lamang ang tanging nakakuha ng tamang sangkap nito. Ang kaniyang Bilyonaryong amo. Pagdating naman sa physical appearance hindi mo talaga aakalain na medyo bata pa talaga mag isip si Tina dahil sa ganda at perpektong pagkakahubog ng kaniyang katawan. Plus, kulay brown din ang kaniyang buhok at kilay na mapagkakamalan mo talagang may lagging foreigner. Matatangos at mala mestiza din ang kaniyang kutis na mabilis mamula. May katangkaran din ito kaya aakalain mong hindi na 18 ang edad. 2. Rhylle Voine Roxwell Age: 29 Role: The Male Protagonist Brief Description: CEO of Roxwell Corporation si Rhylle, at the age of 21 ay nagsimula na siyang umupo sa kompanya ng pamilya. Masunuring nag iisang anak at apo si Rhylle, wala siyang pinsan sa father side kasi nga ang pamilyang Roxwell ay Hindi masyadong madami ang bread. Ang ama niya rin ay ang nag iisang anak ng kaniyang Lolo at lola. Kaya siya lang din ang nag iisang apo. Hindi rin nila lubos maiintindihan kung bakit mahihina ang kanilang genes pagdating sa pagpaparami. Miracle na nga lang daw si Rhylle ng mga magulang dahil bago siya nabuo ay nakailang subok din ang kaniyang mga magulang. Kaya naman wala talaga siyang naging choice kundi ang sumunod sa kaniyang mga magulang dahil wala itong ibang maasahan kung hindi siya. Kayang ibigay lahat ni Rhylle sa kaniyang mga magulang, pero may isang bagay ang hindi niya magawa, yun ay ang pag aasawa. Kahit sino-sinong fiancee na ang ipinakilala sa kaniya ng mga magulang ngunit ni isa ay Wala siyang magustuhan / matipuhan. Kaya ang nangyari, hanggang sa 29 years old na ito ay babad pa rin sa trabaho.Chapter 7Ang Biglaang PagbisitaThird Person POVMaliwanag pa lamang ang sikat ng araw nang marahan na huminto ang isang mahabang itim na luxury sedan sa harap ng Roxwell Mansion.Kasunod nito ang isa pang sasakyan.Tahimik.Elegante.Ngunit sapat ang presensya ng mga ito upang ipaalam na may mga importanteng bisitang dumating.Unang bumukas ang pinto ng sasakyan.Dahan-dahang bumaba si Donya Esperanza Roxwell.Kasunod sina Magnus at Celestine.Hindi na sila nagpasabi.Walang tawag.Walang text.Isang tunay na surprise visit."Sigurado ba tayong hindi siya nasa opisina?" tanong ni Celestine habang inaayos ang kaniyang salaming pang-araw."Nasa mansion ang kotse niya."Sagot ni Magnus."Nakita ko bago tayo bumaba."Tumango si Donya Esperanza."Kung ganoon, narito siya."Naglakad silang tatlo patungo sa napakalaking pintuan ng mansion.Pinindot ni Magnus ang doorbell.Ding...Tahimik.Walang sumasagot.Makalipas ang ilang segundo ay muli niya itong pinindot.Ding...Ding...Sa loob ng
Chapter 6Ang Hinala ni LolaThird Person POVTahimik ang loob ng ancestral mansion ng pamilya Roxwell.Sa ikalawang palapag, magkatabing nakatayo sa harap ng malaking bintana sina Magnus at Celestine Roxwell—ang mga magulang ni Rhylle. Pareho silang nakatanaw sa hardin habang sari-saring posibilidad ang tumatakbo sa kanilang isipan."Sigurado ka bang may babae?" mahinang tanong ni Magnus habang hinihigop ang kaniyang mainit na kape.Hindi agad sumagot si Celestine.Ngunit hindi rin nawala ang makahulugang ngiti sa kaniyang mga labi."Hindi ako sigurado..." aniya. "Pero bilang ina niya... may kutob ako.""Kutob?"Tumango ito."Dalawampu't siyam na taon ko nang kilala ang anak natin. Hindi siya uuwi sa mansion nang halos gabi-gabi kung walang dahilan."Napabuntong-hininga si Magnus."Pero bakit hindi niya sinabi sa atin?""Dahil kilala mo rin ang anak mo."Napatawa nang bahagya ang lalaki."Tama ka."Hindi palasalita si Rhylle.Hindi rin iyon mahilig magbahagi ng personal na buhay.Sa
Chapter 5Ang Babaeng DahilanTahimik ang buong opisina ng Roxwell Corporation.Alas-nuwebe na ng gabi.Isa-isa nang nagsiuwian ang mga empleyado, ngunit may isang babae ang nanatiling nakaupo sa kaniyang mesa.Si Mia.Ang executive secretary ni Rhylle Voine Roxwell.Mahigit limang taon na siyang nagtatrabaho para rito.At sa loob ng limang taong iyon...Kabisa na niya ang iskedyul ng kaniyang boss.Kung saan ito kumakain.Kung anong oras ito natutulog.Kung saang condominium ito umuuwi.Kung ilang beses itong nagpapa-reschedule ng meeting.At higit sa lahat...Alam niyang hindi mahilig umuwi si Rhylle sa mansion.Sa katunayan, halos buwan ang lumilipas bago ito magpakita roon.Mas gusto nitong manatili sa condominium malapit sa opisina upang hindi na mag-aksaya ng oras sa biyahe.Ngunit nitong mga nakalipas na linggo...May nagbago.Halos gabi-gabi na itong dumidiretso sa mansion.Walang meeting.Walang family gathering.Walang okasyon.At lalong walang paliwanag.Napabuntong-hininga
Chapter 4Bakit Ka Na Laging Umuuwi?Tina's POVTatlong linggo.Tatlong linggo na akong nakatira sa mansion.At sa loob ng tatlong linggong iyon...Tatlong beses pa lang ako muntik masibak.Para sa akin achievement na iyon.Talaga."Tina!"Napalingon ako.Nasa kusina ako at kasalukuyang nakikipag-usap sa microwave."Hindi ko kasalanan."Sabi ko rito.Tumunog ang microwave.Parang sumagot."Kita mo? Naiintindihan niya ako.""Tina!"Mas malakas na sigaw.Napalingon ako sa may pintuan.At nakita ko si Rhylle.Nakatayo.Nakasimangot.At mukhang nawawalan na naman ng pasensya."Ano na naman ginawa mo?"Tanong niya.Tinaasan ko siya ng kilay."Wala.""Talaga?""Opo."Tumuro siya sa likod ko.Paglingon ko ay nakita ko ang toaster.May usok.Maraming usok.Napakamot ako sa ulo."Nagulat din ako diyan.""Tina.""Hindi ko talaga alam paano nangyari.""Tina.""Siguro kusang nasunog.""Tina.""Okay na, ako na may kasalanan."Napapikit siya.Muli.Napansin kong halos araw-araw na siyang napapapiki


















Maligayang pagdating sa aming mundo ng katha - Goodnovel. Kung gusto mo ang nobelang ito o ikaw ay isang idealista,nais tuklasin ang isang perpektong mundo, at gusto mo ring maging isang manunulat ng nobela online upang kumita, maaari kang sumali sa aming pamilya upang magbasa o lumikha ng iba't ibang uri ng mga libro, tulad ng romance novel, epic reading, werewolf novel, fantasy novel, history novel at iba pa. Kung ikaw ay isang mambabasa, ang mga magandang nobela ay maaaring mapili dito. Kung ikaw ay isang may-akda, maaari kang makakuha ng higit na inspirasyon mula sa iba para makalikha ng mas makikinang na mga gawa, at higit pa, ang iyong mga gawa sa aming platform ay mas maraming pansin at makakakuha ng higit na paghanga mula sa mga mambabasa.