บททั้งหมดของ Mahal na Kita, Señorito: บทที่ 11 - บทที่ 20

C h a p t e r 1 0A n g B a b a e n g H i n d i M a r u n o n g M a g k u n w a r iT h i r d P e r s o n P o i n t o f v i e wMahinang umiihip ang hangin sa hardin ng Roxwell Mansion.Sa ilalim ng puting gazebo ay magkatapat na nakaupo sina Celestine at Tina.Samantala, sa loob ng mansion ay naiwan sina Rhylle, Magnus, at Donya Esperanza.Tahimik ang paligid.Ngunit magkaibang kaba ang nararamdaman ng dalawang tao.Isa...Si Rhylle.At ang isa...Si Tina.Hindi alam ni Tina kung bakit siya kinakabahan.Hindi naman siya ang gumawa ng krimen.Hindi rin siya nahuling nagsusunog ng toaster.Hindi rin siya nakabasag ng plato ngayong araw....Wala naman siyang ginawang mali.Sa tingin niya."Iha."Napatingin siya kay Celestine."Opo?""Relax."Ngumiti ang ginang."Hindi kita iinterv

Chapter 12SeñoritoThird Person POVMaagang-maaga pa lamang ay tila naging abala na ang buong Roxwell Mansion.May mga maletang nakahilera sa sala.May mga empleyadong naglalabas ng mga gamit.May mga tawag na pumapasok tungkol sa hotel reservation, private yacht transfer, at security arrangements.Sa unang pagkakataon matapos ang maraming taon...Mukhang seryosong matutuloy ang family vacation ng pamilya Roxwell.At ang pinakamasaya sa lahat...Ay si Tina."Hala..."Mahinang bulong niya habang nakaupo sa gitna ng kama sa kaniyang silid.Napapalibutan siya ng mga damit.May hawak siyang isang lumang backpack na galing pa sa bahay-ampunan.May malaking sako pa rin sa isang sulok ng kuwarto—ang sakong unang dinala niya noong dumating siya sa mansion.Binuksan niya ang aparador.Tatlo lang ang damit niyang talagang matatawag na bago.

Chapter 14Ang Unang BiyaheThird Person POVMarahang umandar ang convoy ng pamilya Roxwell palabas ng malaking gate ng mansion.Nangunguna ang sasakyan ng security team.Kasunod ang itim na sedan ni Rhylle.Habang nasa likuran naman ang luxury van na sinasakyan nina Donya Esperanza, Magnus, Celestine, mga kasambahay, at iba pang staff.Sa loob ng sedan...Tahimik.Tahimik na tahimik.Isang bagay na kabaligtaran ng babaeng nasa passenger seat.Nakadikit ang mukha ni Tina sa bintana.Parang batang unang beses na inilabas ng magulang."Señorito!"Hindi inalis ni Rhylle ang tingin sa kalsada."Hmm.""Ang ganda ng umaga.""...""Señorito.""Ano?""Ang daming puno.""...""Señorito.""Ano na naman?""May kalabaw!"Napapikit si Rhylle."Congratulations."

Chapter 16 A n g U n a n g Y a p a k s a B o r a c a y Third Person POV Makalipas ang halos isang oras na paglipad... Unti-unting bumaba ang eroplanong sinasakyan ng pamilya Roxwell. Napasandal si Tina sa bintana. Nanlaki ang kaniyang mga mata nang makita ang napakalawak na asul na dagat. "Señorito..." Mahina niyang bulong. "Hmm?" "Tubig ba talaga 'yan?" Napalingon si Rhylle. "Oo." "Ang linaw..." Hindi niya maalis ang tingin sa bintana. Pakiramdam niya ay nananaginip lamang siya. Noong nasa bahay-ampunan pa siya... Pinakamalayo na niyang napuntahan ang maliit na ilog sa kabilang baryo. At ngayon... Narito siya. Pupunta sa isa sa pinakamagandang isla sa Pilipinas. Hindi niya

Chapter 18Hawak-KamayThird Person POVMatapos ang family picture ay nagtungo ang buong pamilya Roxwell sa isang eksklusibong beachfront restaurant.Napapalibutan iyon ng mga punong niyog.May tanawin ng mala-kristal na dagat.At kasabay ng banayad na ihip ng hangin ang tunog ng mga alon na marahang humahalik sa pampang.Tahimik na inilabas ng waiter ang mga putahe.Fresh seafood.Grilled meat.Pasta.Mga prutas.At iba't ibang dessert.Samantala...Tahimik lamang na nakatingin si Tina sa mesa.Hindi siya agad humawak ng kutsara.Napansin iyon ni Celestine."Iha?"Napatingin si Tina."Bakit hindi ka kumakain?"Napakagat siya sa ibabang labi."Pwede po bang..."Saglit siyang tumigil."...tingnan lang muna?"Napangiti si Magnus."Bakit?""Ang ganda po ka