All Chapters of Mahal na Kita, Señorito: Chapter 21 - Chapter 30

Chapter 20SunsetThird Person POVPagsapit ng alas-sais ng gabi...Unti-unti nang lumubog ang araw.Nagmistulang gintong salamin ang dagat habang ang kalangitan ay napuno ng kulay kahel, rosas, at lila.Isa-isa nang nagsipwesto ang mga turista sa White Beach upang panoorin ang pinakasikat na tanawin ng Boracay.Samantala...Tahimik na naglalakad sina Tina at Rhylle sa dalampasigan.Ilang metro ang layo sa kanila ay naroon sina Magnus, Celestine, Donya Esperanza, at ang mga bodyguard, na sadyang hinayaan ang dalawa na mauna."Hayaan mo sila."Mahinang bulong ni Donya Esperanza."Huwag nating guluhin."Napangiti si Celestine."Mama...""Parang sinasadya ninyo.""Siyempre."Sagot ng matanda."Kailan pa matututong manligaw ang apo ko kung lagi natin siyang babantayan?"Napailing na lamang si Magnus habang natatawa.

Chapter 22"Huwag Kang Lalayo."Third Person POVMaliwanag na ang buong White Beach.Nagsimula na ang live acoustic performance sa mga beachfront restaurant habang unti-unti namang dumadami ang mga taong namamasyal sa tabing-dagat.May mga batang tumatakbo.May mga turistang kumukuha ng litrato.May mga magkasintahang magkahawak-kamay habang naglalakad sa malamig na buhangin.Samantala...Patuloy lamang sa paglalakad sina Rhylle at Tina.May hawak pa rin ang dalaga na halos kalahati na lamang na cotton candy."Señorito.""Hmm.""Kapag ba naubos ko 'to...""...pwede pa akong bumili?""No."Napanguso siya."Kuripot.""Hindi.""Masisira tiyan mo."Napangiti si Tina.Hindi niya alam kung bakit...Pero mas gusto niyang marinig ang mga simpleng pagsita ni Rhylle kaysa ang katahimikan nito.

Chapter 24Ang Dalawang SilidThird Person POVAlas-sais pa lamang ng umaga.Unti-unti nang sumisilip ang araw sa silangan habang ang malamig na simoy ng hangin ay pumapasok sa bawat balkonahe ng resort.Tahimik ang buong villa.Karamihan sa mga bisita ay mahimbing pa ang tulog.Ngunit hindi si Tina.Nakaupo siya sa kaniyang kama habang yakap-yakap ang maliit na plush turtle na napanalunan niya kagabi.Katabi nito ang shell bracelet na regalo ni Rhylle.At ang maliit na kabibe na hugis puso.Isa-isa niya iyong tinitingnan.Pagkatapos ay napangiti siya."Ang saya..."Mahina niyang bulong.Hindi niya matandaan kung kailan siya huling naging ganito kasaya.Noong nasa bahay-ampunan pa siya...Kailangan niyang matutong maging matapang.Masayahin.At palabiro.Dahil kapag hindi...Mas lalo niyang marara

Chapter 26Sa Likod ng Salaming TubigThird Person POVNanatiling magkahawak sina Rhylle at Tina sa mababaw na bahagi ng dagat.Ang malinaw na tubig ay umaabot lamang hanggang baywang ni Rhylle, ngunit halos dibdib na ni Tina dahil sa pagkakaiba ng kanilang tangkad.Hindi pa rin bumibitaw ang dalaga.Pareho niyang hawak ang magkabilang braso ng binata."Señorito..."Mahina niyang tawag."Hmm.""Huwag po kayong gagalaw.""Bakit?""Baka lumubog ako."Tahimik siyang tiningnan ni Rhylle."Hindi ka lulubog.""May life vest ka.""Oo nga po...""...pero mas nagtitiwala ako sa inyo."Saglit na natigilan ang binata.Hindi niya inaasahang maririnig ang mga salitang iyon.At lalong hindi niya inaasahang...May kakaibang init na kumalat sa kaniyang dibdib.---"Sir!"Tawag ng guide.

Chapter 28Ang Prinsesa at ang SeñoritoThird Person POVMatapos ang parasailing...Nagpasya ang pamilya Roxwell na magpahinga muna sa resort.Mainit na ang sikat ng araw.Kaya karamihan sa mga turista ay nagsipunta muna sa mga restaurant at café.Habang naglalakad pabalik...Panay pa rin ang kuwento ni Tina."Señorito!""Hmm.""Alam niyo po...""Akala ko talaga kanina mamamatay na tayo.""Hindi.""Tapos noong nasa taas na tayo...""...parang gusto ko na ulit sumakay."Napailing si Rhylle."Ang bilis mong magbago."Napangiti ang dalaga."Kasi kasama ko kayo."Natigilan ang binata.Muli na naman.Sa bawat pagkakataon...Parang napakadali para kay Tina na sabihin ang mga salitang iyon.Samantalang siya...Ni isang simpleng papuri ay hirap na hirap ilabas.