Alle Kapitel von เคสลับหมอปีศาจ: Kapitel 11 – Kapitel 15

15 Kapitel

บทที่ 11

หากเขาตอบตกลง...บางที... ฉันอาจจะยอมให้โอกาสเขา และให้โอกาสตัวเองอีกสักครั้งจริง ๆ ก็ได้เจียงเช่อฟังคำพูดของฉันจบก็อึ้งไปเขาจ้องมองฉัน สายตาคู่นั้นเต็มไปด้วยแววตาค้นหาและความไม่เข้าใจเนิ่นนานผ่านไป... นานเสียจนฉันคิดว่าเขาจะสะบัดหน้าเดินหนีจากไปทว่า เขากลับค่อย ๆ พยักหน้ารับช้า ๆ"ตกลงครับ ผมรับปากคุณ"ฉันไม่คาดคิดเลยว่า เขาจะยอมตอบตกลงจริง ๆและยิ่งไม่คาดคิดไปกว่านั้นคือ การรักษาที่เขาเรียกว่า "ไม่แตะต้องตัว" จะเป็นไปในรูปแบบนี้เขาให้ฉันนั่งลงบนเตียง หลับตาลง จากนั้น... เขาก็เริ่มใช้ถ้อยคำ ถักทอเรื่องราวและเนรมิตฉากอันเต็มไปด้วยไฟตัณหาขึ้นมาในสมองของฉันทีละฉาก... ทีละฉาก...เขาใช้เสียงทุ้มต่ำทรงเสน่ห์และแหบพร่าคู่นั้น บรรยายอยู่ข้างหูของฉันบรรยายถึงฝ่ามือของเขา ยามที่ลากครูดผ่านผิวเนื้อของฉันไปบรรยายถึงริมฝีปากของเขา ยามที่พรมจูบไปทั่วทั้งเรือนร่างของฉันบรรยายถึงยามที่พวกเราโอบกอดพัวพัน และดิ่งลึกลงไปด้วยกัน...คำบรรยายของเขา ละเอียดลึกซึ้งไปถึงทุก ๆ รายละเอียด ทุก ๆ ท่วงท่า และทุก ๆ ห้วงลมหายใจมันช่างโจ่งแจ้งและกระตุ้นให้หัวใจเต้นระทึก ยิ่งกว่าตอนที่เขาลงมือทำด
Mehr lesen

บทที่ 12

กระบวนการนี้ สำหรับฉัน และสำหรับเขา... ต่างก็เป็นการทรมานใจขั้นสุดยอดทุก ๆ ครั้งที่ "การรักษา" สิ้นสุดลง พวกเราทั้งสองคนต่างก็มีสภาพไม่ต่างจากคนหมดเรี่ยวแรง ทั่วทั้งร่างชโลมไปด้วยหยาดเหงื่อมีอยู่หลายครั้ง ที่ฉันเห็นใบหน้าของเขาแดงก่ำจากการสะกดกลั้นอารมณ์ เส้นเลือดปูดโป่งตามแนวขมับ ถึงขั้นต้องพุ่งตัวเข้าไปในห้องน้ำ แล้วใช้น้ำเย็นจัดราดรดเพื่อสงบสติอารมณ์ของตัวเองฉันเคยเอ่ยปากถามเขา ว่าทำไมถึงไม่ยอมแตะต้องตัวฉัน ทั้งที่ถ้าทำแบบนั้น... มันจะช่วยให้เขาผ่อนคลายและสบายขึ้นตั้งเยอะเขาทำเพียงยิ้มขื่นแล้วเอ่ยว่า "ถ้าผมแตะต้องคุณ ทุกสิ่งทุกอย่างที่พวกเราพากันทำมามันก็สูญเปล่าสิครับ ผมไม่อยากให้คุณรู้สึกว่า คุณกำลังพึ่งพาผม แต่ผมอยากให้คุณพึ่งพาตัวเอง""เฉินเนี่ยน... คุณสามารถเอาชนะมันได้ ผมเชื่อใจคุณนะ"ภายใต้ความช่วยเหลือของเขา อาการกำเริบของฉันก็เริ่มลดน้อยลงเรื่อย ๆ และระยะเวลาการเว้นช่วงก็ยิ่งนานขึ้นฉันเริ่มที่จะสามารถควบคุมความทะยานอยากที่จู่โจมเข้ามาอย่างกะทันหันนั้นได้ทีละเล็กทีละน้อยแม้ว่าบางครั้งมันจะยังแอบโผล่หัวออกมาบ้าง แต่ฉันก็สามารถทำตามวิธีที่เขาเคยสั่งสอน ด้วยการสูด
Mehr lesen

บทที่ 13

"เปล่างั้นเหรอ?" เธอหัวเราะในลำคออย่างเย็นชา ทันใดนั้นก็โน้มตัวเข้ามาใกล้ใบหูของฉัน เอ่ยด้วยน้ำเสียงที่มีเพียงพวกเราสองคนเท่านั้นที่จะได้ยิน "อย่าคิดว่าฉันไม่รู้เรื่องคาว ๆ ระหว่างพวกเธอนะ นังผู้หญิงชั้นต่ำที่คิดจะใช้เต้าไต่เตะถ่วงผู้ชายเพื่อความก้าวหน้า มีสิทธิ์อะไรมาแย่งกับฉัน?"ใบหน้าของฉันขาวซีดเธอรู้เรื่องนี้ได้ยังไง?"เธอคิดว่าตัวเองทำลงไปอย่างแนบเนียนไม่มีรอยต่อแล้วงั้นเหรอ?" เธอมองดูท่าทางตื่นตระหนกของฉันด้วยความลำพองใจ "วันนั้นในลิฟต์... ฉันเห็นหมดแล้ว เจียงเช่อโอบกอดเธอไว้ ส่วนกระโปรงของเธอน่ะ... หึ ๆ ช่างน่าตื่นตาตื่นใจสิ้นดี"ที่แท้... คนที่อยู่หน้าลิฟต์ในวันนั้น ก็คือเธอ"เฉินเนี่ยน ฉันจะบอกอะไรให้นะ" เธอเอ่ยด้วยน้ำเสียงดุดันและอาฆาตมาดร้าย "เจียงเช่อเป็นของฉัน ใครก็อย่าหวังจะแย่งเขาไป ถ้าเธอฉลาดพอก็จงไสหัวออกไปจากโรงพยาบาลแห่งนี้ซะ ไม่อย่างนั้น... ฉันมีสารพัดวิธีที่จะทำให้เธอไม่มีที่ยืนจนชื่อเสียงป่นปี้!"พูดจบ เธอก็กระแทกไหล่ชนฉันอย่างแรง ก่อนจะหมุนตัวเดินจากไปด้วยท่าทางหยิ่งทะนงฉันยืนนิ่งอยู่กับที่ ทั่วทั้งร่างเย็นยะเยือกราวกับตกลงไปในบ่อน้ำแข็งที่แท้ ความลับ
Mehr lesen

บทที่ 14

เขาหมุนตัว ก้าวเดินอย่างโซซัดโซเซจากไปจนพ้นประตูห้องพักของฉันมองดูแผ่นหลังอันอ้างว้างและโดดเดี่ยวของเขา หยาดน้ำตาของฉันก็ไม่อาจสะกดกลั้นได้อีกต่อไป มันพังทลายทะลักร่วงรินลงมาดั่งทำนบแตกฉันขอโทษนะ... เจียงเช่อฉันรักคุณค่ะและเพราะว่ารักคุณ... ฉันถึงยิ่งไม่สามารถทำลายอนาคตของคุณได้ฉันคิดว่า เรื่องราวทุกอย่างจะจบลงเพียงเท่านี้ฉันยื่นจดหมายลาออกเรียบร้อยแล้ว และเตรียมตัวที่จะย้ายออกไปจากสถานที่อันแสนบอบช้ำแห่งนี้ทว่าฉันกลับไม่คาดคิดเลยว่า หลินเวยอันจะไม่ยอมปล่อยฉันไปง่าย ๆ แบบนี้ก่อนถึงกำหนดวันลาออกของฉันเพียงหนึ่งวัน ในเว็บบอร์ดภายในของโรงพยาบาล ก็มีกระทู้หนึ่งถูกโพสต์แฉขึ้นมาอย่างกะทันหันหัวข้อกระทู้ : [ช็อก! พยาบาลฝึกหัดหวังใช้เต้าไต่ ร่ายมนตร์เสน่ห์ยั่วยวนหมออย่างไร้ยางอาย!]เนื้อหาในกระทู้ บรรยายถึง "เรื่องคาว ๆ" ระหว่างฉันกับเจียงเช่อไว้อย่างละเอียดยิบ แม้จะมีการปกปิดชื่อจริงเอาไว้ แต่รายละเอียดทั้งหมดกลับชี้นำมาที่พวกเราอย่างชัดเจนมิหนำซ้ำ ยังมีการแนบรูปภาพที่ค่อนข้างเบลอมาด้วยรูปหนึ่งมันคือรูปภาพของฉันกับเจียงเช่อในลิฟต์วันนั้นนั่นเองถึงแม้จะมองเห็นหน้าตาไม่
Mehr lesen

บทที่ 15

ผู้ชายงี่เง่าคนนี้เพื่อที่จะปกป้องฉันแล้ว เขากลับยอมแลกแม้กระทั่งชื่อเสียงและอนาคตของตัวเองโดยไม่นึกเสียดายเลยสักนิด"เจียงเช่อ! คุณรู้ไหมว่าตัวเองกำลังพูดเรื่องอะไรอยู่!" ผู้อำนวยการโกรธจัดจนตบโต๊ะลุกขึ้นพรวด "เพื่อผู้หญิงพรรค์นี้คนเดียว มันคุ้มค่าแล้วงั้นเหรอ?""คุ้มค่าครับ" เจียงเช่อตอบกลับโดยไม่ยอมเสียเวลาคิดแม้แต่วินาทีเดียว เขาหมุนตัวกลับมา คว้ามือของฉันไปกุมไว้แน่นพลางสอดประสานนิ้วมือทั้งสิบเข้าด้วยกัน"เธอไม่ใช่ผู้หญิงพรรค์นั้นครับ""แต่เธอคือผู้หญิงเพียงคนเดียวในชีวิตนี้... ที่ผมคิดจะแต่งงานด้วย"วินาทีนั้น ความอัดอั้นตันใจทั้งหมด ความเจ็บปวดทั้งหมด และความดิ้นรนต่อสู้ในใจทั้งหมดของฉัน... ต่างพากันมลายหายไปจนสิ้นฉันพลิกมือกลับไปบีบกระชับมือของเขาไว้แน่น เผชิญหน้ากับสายตาของผู้คนรอบข้างที่บ้างก็ตกตะลึง บ้างก็ดูแคลน หรือบ้างก็เต็มไปด้วยความไม่เข้าใจ... ฉันหยัดยืนเคียงข้างเขาอย่างแน่วกล้ามั่นคงช่างหัวข่าวลือและคำนินทาบ้าบอนั่นซะช่างหัวอนาคตและชื่อเสียงเกียรติยศนั่นปะไรฉันรู้เพียงแค่ว่า... วินาทีนี้ ฉันไม่อยากจะปล่อยมือจากผู้ชายคนนี้อีกต่อไปแล้วบทสรุปท้ายที่สุดแ
Mehr lesen
ZURÜCK
12
CODE SCANNEN, UM IN DER APP ZU LESEN
DMCA.com Protection Status