หิมะยังคงโปรยปรายลงมาราวกับจะถมทับร่างสูงใหญ่ที่คุกเข่านิ่งอยู่บนพื้นคอนกรีตหน้ารั้วคฤหาสน์ให้กลืนหายไปกับความขาวโพลน“นายน้อยครับ... ผมขอร้องล่ะ ลุกขึ้นเถอะครับ ขืนคุณยังทำแบบนี้ต่อไป ร่างกายคุณจะรับไม่ไหวเอานะครับ!” แดน ผู้ช่วยคนสนิทเอ่ยอ้อนวอนด้วยน้ำเสียงที่เต็มไปด้วยความกระวนกระวาย ชายหนุ่มยืนกางร่มบังเกล็ดหิมะให้เจ้านายมาตลอดหลายชั่วโมง แต่บดินทร์กลับไม่ขยับเขยื้อนแม้แต่น้อย“ไม่... แดน...” เบนซ์เอ่ยด้วยน้ำเสียงสั่นสะท้าน ริมฝีปากหนาแห้งแตกจนมีเลือดซึมออกมาเป็นทาง“กูผิด... กูทำร้ายเขาจนตาบอด กูทิ้งให้เขาเผชิญหน้ากับความมืดคนเดียว... กูต้องชดใช้ ต่อให้กูต้องหนาวตายอยู่ตรงนี้กูก็ยอม”ตลอดหลายวันที่ผ่านมา เบนซ์ใช้เวลาส่วนใหญ่คุกเข่าอยู่ตรงนี้อย่างไร้เกียรติยศของทายาทมาเฟีย หลายครั้งที่เขาโดนบอดี้การ์ดร่างยักษ์ของเมฆลากตัวเหวี่ยงออกไปนอกอาณาเขต แต่ทันทีที่พวกนั้นหันหลังกลับ เบนซ์ก็จะคลานกลับมาคุกเข่าอ้อนวอนอยู่ที่เดิมซ้ำแล้วซ้ำเล่าภายในคฤหาสน์หรู...อันนานั่งนิ่งอยู่บนโซฟาตัวยาวในห้องนั่งเล่น มือบางลูบไล้กลุ่มผมอ่อนนุ่มของออโต้ที่นอนหนุนตักเธออยู่ แม้เธอจะมองไม่เห็นเหตุการณ์ข้างนอก
Last Updated : 2026-07-09 Read more