บททั้งหมดของ One Drunken Night; I slept With my Sister's Best friend and : บทที่ 21 - บทที่ 30

Umakyat si Maeve sa entablado at nagpahayag. “Sa susunod, pakinggan natin ang kantang 'Hindi Maganda ang Pag-iisa' na aawitin ni Adler, isang baguhan mula sa Departamento ng Library.”Hawak ni Adler ang mikropono habang nakatayo sa gitna ng entablado. Tumatama ang mga ilaw sa kanya, na tila bumabalot sa kanya ng mainit na liwanag.Nang umakyat si Adler, sabik na inalog ni Nadia ang braso ni Helena. “Lena, nasa entablado na si Adler!”Nang marinig ang pangalang Adler, hindi sinasadyang tumingala si Helena sa kanya—nakasuot ito ng pormal na dyaket, at ibang-iba na ang dating kumpara noong huli niya itong nakita.“Ang gwapo talaga ni Adler ngayon!” agad na nagningning ang mga mata ni Nadia.Hindi inalis ni Helena ang tingin sa lalaki, sabay walang pakialam na sinabi, “Pasaway na bata, nagpapanggap na matanda.”Tinitigan ni Nadia ang gilid ng mukha ni Helena, medyo hindi sumang-ayon. “Lena, parang may kinikilingan ka laban kay Adler. Ano bang nagawa niya sa’yo? Hindi mo siya pwedeng tratu

“Sadyang iniiwasan ako?Sige lang, naglakas-loob ka pang lumiban sa klase ko!”Nagbulungan ang mga estudyante tungkol sa pagliban ni Adler sa pinakaunang klase pa lang ng semestre.Malamig na utos ni Helena. “Tumahimik!”Agad na tumahimik ang buong silid.Sa isip ng tatlo. Wala na si Adler, galit na si Teacher Helena.Ngunit laking gulat nila hindi na ito nagpatuloy sa pagtatanong. Tumalikod siya pabalik sa harap, iniligpit ang listahan, at hindi na tumawag pa ng ibang pangalan.Tumingin siya sa natitigilang si Angus at mahinahong sinabi. “Umupo ka na, magsimula na tayo.”Lumugmok si Angus sa kanyang upuan, basang-basa ng pawis ang kanyang likod. Huminga siya nang malalim, at unti-unting bumalik ang kulay sa kanyang mukha.Nakakatakot talaga si Teacher Helena isang tingin pa lang niya ay nanginginig na ang tuhod ko.Kuya Adler, ipagdasal mo na lang ang sarili mo.Naging tensyonado ang buong unang klase ni Helena. Ang mga estudyante ay nagsasalita lang kapag tinawag, at kahit noon ay h

Dapat ko bang bawasan pa?Dumaan muna si Helena sa Taoyuan para bumili ng dalawang pagkain bago bumalik sa opisina.Pagbukas ng pinto, sinalubong siya ng malamig na hangin kaya mahigpit niyang hinila ang kanyang damit.Nang tumingin siya sa loob, nanigas siya.Hindi iyon ang inaasahan niyang makikita.Sa pag-uwi niya, inisip niyang makikita niyang nakaupo si Adler sa mesa, mukhang naiinis habang nagkukopya.Ngunit sa halip, nakita niya itong mahimbing na natutulog sa sofa, nakabalot pa sa sarili niyang kumot na parang nasa sarili nitong bahay lang.Inilagay ni Helena ang pagkain sa mesa, kinuha ang kwaderno, at sinulyapan ito.Tatlong salita lang ang nakasulat. “Masamang babae!”Tinitigan siya ni Helena nang malamig. “Bitawan mo ako! Naririnig mo ba ako!”Binitawan siya ni Adler. Pagkabawi pa lang ni Helena ng balanse, itinaas na niya ang kanyang kamay upang sampalin ito.Madaling umiwas si Adler at ngumisi. “Napakaganda ninyo, teacher Helena huwag po kayong masyadong magalit.”Natigi

Bandang alas-singko ng hapon, bumalik si Helena sa opisina pagkatapos ng klase.Narinig ni Adler ang kalansing ng mga takong sa pasilyo, kaya agad niyang inilagay ang kanyang telepono sa bulsa at nagkunwaring kanina pa siya nagsusulat ng tula.Pagbukas ni Helena ng pinto, nakita niyang maayos na nakaupo roon si Adler.Tumingala ito sa kanya at gumuhit ang ngiti sa kanyang mga labi. "Propesor Wen, maligayang pagbabalik po."Natigilan si Wen Yu, tila ba umuwi siya sa sariling tahanan at may sasalubong sa kanya.Hindi na ito nag-isip pa nang matagal, tumayo siya sa tabi ni Adler upang suriin ang gawa nito.Nang makita ang dami ng naisulat, bahagyang kumunot ang kanyang noo at kinuha ang kwaderno."Anong ginagawa mo habang wala ako?"Nagkunwari namang walang muwang si Adler. "Ha? Nagsusulat po ako ng mga tula."Napangisi si Adler at inilapag ang kwaderno sa harap nito. "Ito na rin ang sinusulat mo noong umalis ako, at ito pa rin ang sinusulat mo ngayong bumalik ako."Napaisip si Adler sa

"Hah? Ate, sinasadya niyo ba talaga 'to? Ibabato niyo sa akin ang ganitong nakakainis na gawain. Hindi ba kayo natatakot na magtanim ng sama ng loob sa akin ang mga kaklase ko? Baka sa isang gabing madilim at umuulan, habang naglalakad ako nang mag-isa, biglang may lumabas na ilang babaeng bumagsak sa klase dahil sa pagliban at dadalhin nila ako sa gubat para gahasain?"Masigla at detalyado pang inilarawan ito ni Adler.Napangiti si Helena. "Huwag kang mag-alala diyan. Sa loob ng dalawang taon, ikaw lang ang nag-iisang estudyanteng nangahas lumiban sa klase ko."Napatawa na lang si Adler. "Kung ganoon, parang isang karangalan naman na maging nag-iisa sa puso niyo, Teacher Helena."Umikot na lang ang mata ni Helena sa inis. "Tara na, uwian na.""Opo, sige po."Tumingin si Adler sa aklat ng mga sinaunang tula sa mesa, itinuro ito, at nagtanong. "Hindi ko na po kailangang tapusin 'yan, 'di ba?"Sinulyapan lang ito ni Helena at mahinahong sumagot. "Kapag inulit mo pa, mas matindi ang paru