One Drunken Night; I slept With my Sister's Best friend and のすべてのチャプター: チャプター 1 - チャプター 10

Ngayon, nang mas mapagmasdan niya ito, ang isinusuot niyang damit, kasabay ng napakagandang mukha ng babae, ay nagpapakita ng kakaibang alindog ng isang ganap na babae, ngunit may halong seryoso at pagiging disiplinado rin.Sa isip ni Adler, binigyan niya ito ng markang 99 puntos!Dahil sa mainit na ulo nito, ibinawas niya ang isang puntos.Sumulyap ang babae sa kanya, kumuha ng isang bungkos ng pera mula sa kanyang bag, at sinabi nang malamig: "Kalimutan na lang natin ang nangyari kagabi."Ibinato niya ang pera sa ibabaw ng higaan, kinuha ang kanyang bag, at naglakad patungo sa pinto.Tumingin si Adler sa salansan ng pera sa higaan, nanatili sandang nakatingin dito, saka nagsalita nang may halong ngiti. "Ate, ito ba ang bayad mo sa akin para kagabi? Mukhang nasiyahan ka naman sa serbisyo ko. Pwede rin akong magbigay ng serbisyo buwan-buwan, o kung gusto mo akong maging katambay mo, pwede tayong mag-usap tungkol sa presyo basta't magkasundo tayo."Huminto ang babae, namutla ang kanya

Binigyang-diin niya ang salitang "kapatid," at matalim ang kanyang tingin habang nakatingin kay Adler. Parang nagsasabi ito. huwag mong babanggitin ang bagay na iyon, kahit isang salita lang!Tumingin si Adler sa kanya, at unti-unting napalitan ang pagkagulat niya ng isang mapaglarong ningning sa kanyang mga mata.Inilahad niya ang kanyang kamay, at may halong ngiti sa kanyang mga labi habang nagsasalita. "Magandang gabi rin po, Ate Helena."Nag-alinlangan sandali si Helena bago niya hinawakan ang kamay nito.Sa sandaling magtagpo ang kanilang mga kamay, dahan-dahang ipinulupot ni Adler ang kanyang mga daliri sa palad ng babae, habang nananatili pa rin ang mapagkunwari at walang masamang balak na expression sa kanyang mukha.Mabilis na binitawan ni Helena ang kanyang kamay. Nagalit siya sa mapaglarong kilos ni Adler, kaya't tumapak siya nang malakas sa sahig gamit ang kanyang sapatos.Walang napansing kakaiba si Riona."Naka-order na ba si Lena?""Naka-order na ako ng ilan sa mga sika

"Sige, naiintindihan ko. Darating na ako agad."Inilapag ni Riona ang telepono, tumingin kay Adler, saka nagsalita kay Helena."Lena, may nangyaring problema sa trabaho ko. Pwede mo bang isama ang kapatid ko pauwi sa halip ko?"Agad na lumitaw ang pagtutol sa mukha ni Adler."Ano namang klaseng ate ang magpapadala ng sariling kapatid sa tuka ng lobo?"Matigas na sinabi ni Adler. "Hindi na po kailangang abalahin si Teacher Helena. Maaari na akong sumakay ng taksi pauwi nang mag-isa."Habang lalo pang tumutol si Adler, lalo ring nagpumilit si Wenyu na isama siya."Sige, isasama ko na lang ang kapatid mo pauwi. Sa daan pa lang, pag-uusapan na natin kung paano dapat rumespeto ang isang bagong pasok na mag-aaral sa mga guro."Kinuha ni Riona ang kanyang bag at tumayo. Ginulo niya ang buhok ni Adler bago siya umalis, na hindi napapansin ang nagmamakaawang tingin ng kapatid. "Isasama ka na lang ni Ate Helena pauwi mamaya. Magpadala ka ng mensahe o litrato kapag nakauwi ka na. Huwag ka nang g

Mahigpit na napahawak si Helena sa kumot. Gustong-gusto niyang sampalin nang malakas ang batang iyon sampalin nang matindi hanggang sa hindi na siya makilala kahit ng sarili niyang kapatid.Hindi na siya makatulog, kaya umupo siya at kinuha ang kanyang telepono upang maglibang.Binuksan niya ang messenger at nakita ang isang post na ibinahagi ni Riona noong oras ng hapunan.Isang litrato ito ng dalawa na nagse-selfie, at kasama rin doon ang batang iyon.Pinalaki niya ang larawan at tiningnang mabuti; nakatuon pala ang tingin ni Adler sa kanyang dibdib.Sa matinding galit ay ibinato niya ang telepono sa kama kung saan ito tumalbog nang ilang beses.“Masungit! Bastos!”Ika-2 ng Setyembre.Sa University's ng Apex.Dala ang kanyang maleta ay pumasok si Adler sa loob ng campus.Marami nang nakabantay na mga nakatatandang mag-aaral sa ilalim ng mga tolda ng iba’t ibang kurso, na may hawak na mga tarpulin upang salubungin ang mga bagong mag-aaral.Sinulyapan lamang niya ang mga ito at nagtun

Tunay ngang karapat-dapat ang kantinang ito sa pangalan nito napakaraming uri ng pagkaing inihahanda, tila ba nasa palengke o lansangan na ang dami ng mapagpipilian.Noong nagparehistro pa lamang, nabigyan na sila ng kani-kanilang card ng paaralan. Ang bawat card ay ginagamit din sa mga gripo ng tubig at paliguan sa silid-tulugan, pati na rin sa aklatan. Mayroon na itong lulang 200 pesos pagkatanggap pa lamang.Nilibot nilang apat ang kantina, pumili ng sariling gusto, at umupo sa isang walang tao na sulok habang bitbit ang kanilang mga lalagyan.Habang ngumunguya ng hita ng manok at tumutulo ang mantika sa bibig, bulalas ni Angus. "Sobrang sarap talaga ng pagkain dito! Hindi ko matikman ang pagkain noong highschool pa ako kaya palihim akong umoorder noon at tumatakbo sa butas sa pader ng paaralan para kunin ang dala ng taga-deliver."Tiningnan naman ni Weston ang nilagang baboy sa pinggan ni Angus. "Pangatlong Kapatid, mukhang masarap ang karne mo. pahingi naman ng isang piraso?"Pad